Posts tonen met het label Argentijns. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Argentijns. Alle posts tonen

maandag 5 april 2021

Julio Cortázar & Carol Dunlop: De autonauten van de kosmosnelweg

Julio Cortázar & Carol Dunlop: De autonauten van de kosmosnelweg (Argentinië, 1983): 407 blz: Vertaald door Barber van de Pol (1986): Uitgeverij Meulenhoff: Deze editie (2014): Uitgeverij Das Mag & Meulenhoff
 
De autonauten van de kosmosnelweg
 
Ik kreeg 2 weken geleden "De autonauten van de kosmosnelweg" cadeau van een zeer belezen vriend die erg had genoten van dit boek. 
 
"De autonauten van de kosmosnelweg"  is prachtig uitgegeven, een mooie handzame, gebonden hardcover met een prachtige tekening op de omslag, een prettig leesbaar lettertype en de bladzijden laten zich goed openslaan. 

Is de inhoud van dit boek ook de moeite waard? Mijn vriend vond duidelijk van wel. Ik heb slechts de eerste 70 bladzijden van het boek gelezen en vind die eerlijk gezegd nogal slaapverwekkend.

Het verhaal is simpel: de wereldberoemde Argentijnse schrijver Julio Cortázar maakt samen met zijn 32 jaar jongere echtgenote een reis over de snelweg tussen Parijs en Marseille, waarbij ze alle parkeerplaatsen op die snelweg bezoeken in een tempo van 2 per dag en waarbij op de tweede parkeerplaats van de dag wordt overnacht. 

Op zich vind ik dat een aardig gegeven, maar ik vond het boek nergens boeien. Het ligt niet aan de vertaling, die is zoals altijd bij Barber van de Pol, uitstekend. Er staan in het boek ook talloze nietszeggende foto's en onbeholpen tekeningetjes. 

Jammer om te moeten zeggen, maar ik kan het enthousiasme van mijn vriend met geen mogelijkheid delen.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 16 april 2016

Dvd: Historias minimas

Historias minimas (Argentinië, 2002): 88 minuten: Regisseur: Carlos Sorin

Historias mínimas Poster""Historias minimas", letterlijk vertaald zoiets als kleine verhaaltjes, is een Argentijnse film over 3 mensen uit het kleine Fitz Roy die alledrie de reis maken naar de grote stad San Julian, zo'n 300 kilometer ver weg.

De oudere man Don Justo, die met zijn oren kan bewegen, hoort dat zijn hond Mormel is gezien in San Julian en besluit om er heen te gaan om zijn hond op te halen. Van zijn zoon en schoondochter mag hij niet gaan, maar hij gaat toch.

Dan is er de handelsreiziger Roberto die met een taart in de vorm van een voetbal op weg is naar de vrouw op wie hij verliefd is.

Als derde is er Maria Flores, een vrouw met een klein kind die een keukenmachine heeft gewonnen bij een televisieprogramma en op weg gaat om haar prijs op te halen.

Het zijn maar kleine verhalen met veel alledaagse gebeurtenissen (en couleur locale), maar sterk spel en mooie beelden maken er een zeer onderhoudende film van. Inmiddels heb ik deze film voor de 4e keer gezien.