Annie Leibovitz: The early years

Annie Leibovitz: The early years, 1970-1983 (Verenigde Staten, 2018): 182 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

 

"Annie Leibovitz, The early years" is een hardcover zonder paginanummers, uitgegeven door Taschen. Zoals de titel al aangeeft behandelt het boek de beginjaren van de carrière van de wereldberoemde Amerikaanse fotografe Annie Leibovitz. 

 

Het boek telt 10 bladzijde aan goed geschreven, informatieve teksten en een eigenzinnige tijdlijn van 8 bladzijden met daarin informatie, vooral over politiek in Amerika, fotografie, popmuziek en film. Dit alles in drievoud, in het Engels en daarnaast ook in het Duits en in het Frans.

 

Maar een fotoboek schaf ik natuurlijk niet aan vanwege de teksten, het gaat mij vooral om de foto's. En daarin stelt dit boek teleur, te weinig en te weinig goede foto's. Ik heb een aantal andere boeken van Annie Leibovitz en "Annie Leibovitz, The early years" vind ik van geen belang.

 

Voor een paar foto's uit "Annie Leibovitz, The early years", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Eros e Fotografia

Ik heb gisteren een serie van 17 boekjes binnengekregen van de Italiaanse serie "Eros e Fotografia". Het is een serie die aandacht schenkt aan een aantal fotografen van zowel vrouwelijke als mannelijk naakt, gelukkig vooral van vrouwelijk naakt. De boekjes zijn van een midden formaat, ze hebben een hoogte van 23 cm en een breedte van 18,5 cm. Het zijn paperbacks en ieder boekje telt 96 bladzijden met daarin zo'n 44 foto's. Ik heb de boekjes even snel doorgebladerd. De vormgeving vind ik niet zo mooi, met een prominent oranje rechthoekje bij ieder bijschrift. Gelukkig staan er wel veel mooie, elegante foto's in de boekjes. Er zitten 10 fotografen in de serie die ik nog niet ken, plus de mij bekende fotografen Bill Brandt, David Lachapelle, Robert Mapplethorpe, Man Ray, Jan Saudek, Jeanloup Sieff en Ellen von Unwerth. Ik ga de boekjes de komende tijd op mijn gemak bekijken en zal ze vermoedelijk nog wel bespreken.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Arjen Jan Zwart: No one dies at a Gypsy Wedding

Arjen Jan Zwart: No one dies at a Gypsy Wedding: A Roma Family in Istanbul (Nederland, 2021): 192 blz: Uitgave in eigen beheer

 

De Nederlandse fotograaf Arjen Jan Zwart ontmoette in september 2001 in Kadiköy, een wijk in Istanbul, Sezgin en zijn zoon Mustafa, twee Roma. Arjen was benieuwd naar hun leven. Een paar weken later reisde Arjen af naar de wijk waar Sezgin woonde. Arjen werd hartelijk ontvangen en sloot vriendschap met de Roma familie van Sezgin. 

 

Tussen 2001 en 2021 trok Arjen veel op met de Roma. Hij logeerde vaak bij ze, bezocht bruiloften en fotografeerde de families zowel op hoogtijdagen als in het gewone dagelijkse leven.

"No one dies at a Gypsy Wedding" is een voorbeeldig uitgegeven fotoboek met de foto's die Arjen maakte. Het boek opent met 82 zwart-wit foto's. De foto's doen denken aan het werk van Ed van der Elsken. Het zijn foto's die meestal niet geposeerd zijn, vaak enigszins chaotisch en waaruit een enorme levenslust spreekt. Het boek wordt afgesloten met 20 bladzijden met steeds een kleurenfoto en bijbehorende teksten.

 

Ik klaag vaak over de kwaliteit van de teksten in fotoboeken. Ik vind de teksten in "No one dies at a Gypsy Wedding" beknopt en voortreffelijk geschreven.  

 

Ik denk dat "No one dies at  Gypsy Wedding" een uitstekend beeld geeft van het leven van de Roma in Turkije. Misschien niet het boek met de mooist denkbare foto's, maar zeer zeker de moeite waard.

 

Op de website van Arjen Zwart staan een aantal foto's uit het boek. 

 

Foto's: ****

Teksten: ****

Boekverzorging: *****

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Serge Anton: Emotions

Serge Anton: Emotions (België, 2025): 192 blz: Uitgeverij Lannoo

 

 

 

Hoeveel tekst heeft een fotoboek nodig? Dat is een vraag die veel liefhebbers van fotoboeken zich wel eens zullen stellen. Rik, een vriend van mij die docent fotografie aan de kunstacademie is, vindt dat een goed fotoboek een verhaal hoort te vertellen en dat daar een min of meer uitgebreide tekst bij hoort. Zelf heeft hij de teksten van een aantal fotoboeken geschreven en gezegd moet worden dat dat zeer goed geschreven en informatieve teksten zijn met een duidelijke meerwaarde.

 

Ik moet helaas echter constateren dat de teksten bij de meeste fotoboeken of veel te uitgebreid zijn of onbenullig en niets toevoegen. Zelf houd ik van fotoboeken met zo min mogelijk tekst. Ik vind een foto mooi of niet mooi en daar kan geen enkele tekst verandering in brengen. 

Net als in zijn eerdere boek "Faces" heeft de Belgische fotograaf Serge Anton ervoor gekozen om in zijn nieuwe boek "Emotions" zijn foto's af te laten drukken zonder enige vorm van begeleidende tekst. Ik vind dit prima, maar Rik moppert hierover en heeft daarom zijn exemplaar aan mij gegeven.

Ik vind "Emotions" een erg mooi boek, met tal van schitterende portretfoto's, vooral in zwart-wit, maar ook een aantal in kleur.

 

Voor een aantal foto's uit "Emotions", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Paul Nicklen: Born to Ice

Paul Nicklen: Born to Ice (Canada, 2018): 344 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

 

De Duitse uitgever teNeues heeft met "Born to Ice" een kolossaal fotoboek gepubliceerd (37 bij 29 bij 3,4 cm) met een gewicht van bijna 4 kilo dat een overzicht bevat van 170 van de mooiste foto's uit de 25 jaren dat de Canadese natuurfotograaf Paul Nicklen actief is als fotograaf. 

 

"Born to Ice" is niet zomaar een fotoboek met foto's van natuurschoon. Ik denk dat Paul Nicklen de meest vooraanstaande fotograaf is van de poolgebieden. Hij heeft zowel in het Noordpoolgebied als in Antarctica zeer uitgebreid gefotografeerd. In het boek staan adembenemend mooie foto's van wilde dieren (orka's, narwals, potvissen, walvissen, pinguïns, zeehonden, kariboes, ijsberen, bruine beren, walrussen, zeeolifanten) alsook van dieren in het landschap en prachtige landschappen. Paul Nicklen heeft daarbij zowel in zwart-wit als in kleur gefotografeerd.

Veruit de meeste foto's in het boek hebben een horizontaal formaat. Doordat ze op zo'n groot formaat zijn afgedrukt en bijna altijd aflopend over de dubbele pagina's, komen ze fantastisch tot hun recht.

 

Ik kan het niet anders zeggen. "Born to Ice" is een ongelofelijk mooi fotoboek, één van de allermooiste die ik ken!

 

Voor een aantal foto's uit "Born to Ice", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Rem van den Bosch: A Muse a Day

Rem van den Bosch: A Muse a Day (Nederland, 2017): 408 blz: Uitgeverij Lecturis

 

 

 

Ergens in 2014 kreeg de Nederlandse kunstenaar en fotograaf Rem van der Bosch een mooi idee. Hij zou een jaar lang, van 1 januari 2015 tot 31 december 2015 gedurende iedere dag een fotoshoot maken met een hem onbekende vrouw ergens in Nederland of België. En alle vrouwen zouden naakt worden gefotografeerd. De bedoeling was dat dit na afloop een boek zou opleveren van zo'n 400 bladzijden met voor iedere dag een foto van een muze, in kleur of in zwart-wit.

 

"A Muse a Day" is prachtig vormgegeven. Maar een boek moet het niet alleen van zijn vormgeving hebben, ook de inhoud is belangrijk. Tja, wat moet ik hier van zeggen. Ik vind het sympathiek van Rem van der Bosch dat hij voor zijn project zowel knappe als minder mooie vrouwen, zowel blanke als donkere vouwen en zowel jonge als oude vrouwen heeft gefotografeerd. Op die manier krijg je een goed overzicht van de vrouwen die er in Nederland en België rondlopen.

Maar dan de foto's zelf. Bij een boek met foto's van naakte vrouwen, verwacht en hoop ik, foto's aan te treffen die plezierig zijn om naar te kijken, mooie foto's dus. Rem  van den Bosch vond dat blijkbaar van minder belang. Tijdens iedere fotoshoot maakte hij zo'n 800 foto's. In het analoge tijdperk zou ik dat verspilling van materiaal genoemd hebben, maar digitaal kan dat. De foto's die uiteindelijk in het boek terecht zijn gekomen vallen mij zwaar tegen. Er staan een aantal mooie foto's in het boek, maar verreweg de meeste foto's in het boek, vind ik of lelijk of oninteressant of beide. Het boek is wat mij betreft geen aanbeveling.

 

Idee en vormgeving: ****

Foto's: **

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Belgisch Congo

Belgisch Congo (België, 1926-1959): Zwart-wit en kleur: 276 min: 15 filmpjes over Belgisch Congo: Regisseurs: Gérard de Boe, André Cauvin & Ernest Genval

 

"Belgisch Congo" bevat een tekstboekje en een selectie van 15 filmpjes, die worden beschouwd als de meest interessante films die door Belgische filmers over Belgisch Congo zijn gemaakt. Het eerste filmpje uit deze set is uit 1926 en gefilmd in zwart-wit, het laatste filmpje is uit 1959 en in kleur.

 

Met zijn allen geven deze filmpjes een aardig beeld van hoe het leven in Belgisch Congo er in de jaren 50 uitzag. De beeld- en geluidskwaliteit van deze filmpjes is uitstekend. De filmpjes zijn erg de moeite waard voor iedereen die zich in de geschiedenis van Kongo voor de onafhankelijkheid wil verdiepen. 

Op IMDB kan ik geen waarderingscijfers voor deze filmpjes vinden.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Adi Martis & Rik Suermondt: Paul de Nooijer

Adi Martis & Rik Suermondt: Paul de Nooijer (Nederland, 2007): 180 blz: Uitgeverij Focus 

 

Als je iets wilt weten over de fotograaf/beeldend kunstenaar/filmmaker Paul de Nooijer, dan is dit 13e deel van "Monografieën van Nederlandse fotografen" met teksten geschreven door Adi Martis en Rik Suermondt, wel het ultieme boek. Rik Suermondt is ook bekend door het "Nederlands Fotoboek".

Paul de Nooijer (1943) is een Nederlandse fotograaf en filmregisseur die geëxperimenteerd heeft met combinaties van fotografie, het maken van collages en filmproducties. "Paul de Nooijer" gaat vooral over zijn fotografische werk, maar het vermeldt ook terloops zijn werk als filmmaker. 

Het boek is mooi uitgegeven, een hardcover met stofomslag en wetenschappelijk verantwoord met gedegen teksten, een uitgebreid notenapparaat, toelichtingen bij de foto's, een beknopte biografie en een welhaast uitputtende bibliografie.

Ik kende het werk van Paul de Nooijer nog niet. Zoals vermeld is het boek prachtig uitgevoerd, maar spreekt zijn werk mij ook aan? 

Ik zie aan de afbeeldingen in het boek dat Paul de Nooijer originele ideeën heeft. Zijn mengeling van verschillende technieken heeft vaak iets absurdistisch en af en toe moet ik er hardop om lachen, zoals bij "De laatste afwas" een parodie op "Het laatste avondmaal" van Leonardo da Vinci. Ik ben niet zo enthousiast over zijn foto's, maar ben intussen wel benieuwd naar zijn werk als filmmaker.

Voor een aantal foto's van Paul de Nooijer, klik hier.

Foto's ***

Tekst ****

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Stephan Vanfleteren: Atelier

Stephan Vanfleteren: Atelier (België, 2023): 437 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

Sommige fotoboeken koop ik zonder er een foto uit te hebben gezien en terwijl ik er vrijwel niets over heb gelezen. Toen op marktplaats het nieuwste fotoboek van Stephan Vanfleteren "Atelier" werd aangeboden met daarin vooral portretfoto's die Vanfleteren in zijn atelier bij daglicht heeft genomen, wist ik dat ik dit boek wilde hebben. De aanschaf heeft mij niet teleurgesteld. Sterker nog, ik vind "Atelier" met afstand het mooiste fotoboek van Vanfleteren dat ik ken.

"Atelier" bevat een royale selectie uit de foto's die Vanfleteren tussen 2012 en 2023 in zijn atelier heeft gemaakt. Het zijn voornamelijk portretten in zwart-wit en verder stillevens van dode dieren (vooral vogeltjes) in kleur, naakte lichamen en sfeerfoto's van zijn atelier.

Ik ben vooral onder de indruk van de portretten van Vanfleteren. In "Atelier" staan portretten van mijnwerkers, vissers, muzikanten, majorettes, acteurs, collega-fotografen en de vrouw en kinderen van Vanfleteren. Een aantal portretten waar ik erg van onder de indruk ben zijn die van zijn twee dochters, een gezinsfoto met zijn vrouw en zijn twee dochters, twee foto's van Carice van Houten (mijn favoriete Nederlandse actrice), een foto van Peter Buwalda, een schitterend portret van de Deen Mads Mikkelsen (mijn favoriete acteur), een foto van Rutger Hauer en een foto van de mij onbekende muzikante Els Pynoo.

In "Atelier" staat een inleidende tekst van Ilja Leonard Pfeiffer van 9 bladzijden lengte. In een eerder boek van Vanfleteren "Present" heeft Vanfleteren de teksten zelf geschreven. Ik vind de teksten uit dat boek aanzienlijk sterker dan de tekst van Pfeiffer. 

"Atelier" is een prachtig uitgegeven boek met veel mooie foto's. Iedere liefhebber van de foto's van Vanfleteren zal dit boek willen hebben. 

 

Tekst: *** 

Voor een aantal foto's uit "Atelier", klik hier.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Robin de Puy (fotografie) & Maria Barnas (tekst): Waters

Robin de Puy (fotografie) & Maria Barnas (tekst): Waters (Nederland, 2023): 108 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

Ik heb de fotografe Robin de Puy pas het afgelopen jaar ontdekt, maar zij is nu al één van mijn favoriete Nederlandse fotografen. Ik vind dat ze vooral bijzonder mooie portretfoto's maakt.

 

"Waters" is een mooi uitgegeven boek op bescheiden formaat met foto's van Robin de Puy en begeleidende teksten van Maria Barnas. Robin de Puy kreeg van de gemeente Goeree-Overflakkee de opdracht om bewoners van het eiland te fotograferen die de watersnoodramp hebben meegemaakt en jongere mensen die opgroeiden in de schaduw van die ramp.

Zoals ik van Robin de Puy gewend ben, zijn de portretten in "Waters" prachtig. Ik ben ook erg te spreken over de begeleidende teksten van Maria Barnas. Ze zijn kort en krachtig. Kortom, "Waters" is gewoon een erg mooi boek.

Robin de Puy heeft een eigen website.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Mario Marino: Faces of Africa

Mario Marino: Faces of Africa (Oostenrijk, 2021): 254 blz: Uitgeverij teNeues

 

De Oostenrijkse fotograaf Mario Marino heeft gedurende de laatste 20 jaar uitgebreid over de wereld rondgereisd. Tussen 2011 en 2018 heeft hij 8 keer Afrika bezocht, met name Ethiopië en Kenia. Tijdens zijn reizen had Mario Marino een mobiele studio bij, met naar keuze een witte of zwarte achtergrond zodat hij mensen kon fotograferen zonder storende invloeden van de omgeving.

In "Faces of Africa" staan vooral portretfoto's, de meeste in zwart-wit, maar ook een aantal in kleur. Ik vind de portretfoto's in dit boek schitterend. Ook staan er een aantal foto's van groepen mensen in die aan het feestvieren zijn. "Faces of Africa" is een mooie aanwinst voor mijn verzameling fotoboeken van mensen die vooral nog in stamverband leven. Een mooi boek voor de liefhebbers van de foto's van Jimmy Nelson!

Voor een aantal foto's van Mario Marino, kijk op zijn website.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Robin de Puy: Down by the Water

Robin de Puy: Down by the Water (Nederland, 2021): 140 blz: Uitgeverij Hannibal

 

De Nederlandse fotografe Robin de Puy (1986) trok al op jonge leeftijd de aandacht en kreeg tal van opdrachten. Om aan de hectiek te ontsnappen maakte ze een reis door de Verenigde Staten van 8 maanden waarbij ze vooral portretfoto's maakte. Met een selectie van die foto's maakte ze een boek. Ze keerde nog verschillende malen terug naar de Verenigde Staten om mensen die ze tijdens haar reis had ontmoet uitgebreider te fotograferen. Zo ontstond haar boek "Randy", dat op een bescheiden formaat is uitgegeven, maar een aantal prachtige portretten bevat van de tiener Randy.

In "Down by the Water" staan foto's die Robin de Puy maakte in haar thuisomgeving, het Noord-Hollandse Wormer. Voor het boek heeft Robin de Puy in totaal 60 foto's geselecteerd, voornamelijk portretten, zowel in zwart-wit als kleur. Van een flink aantal van die portretten ben ik zwaar onder de indruk, de overige foto's in het boek zeggen mij beduidend minder.

Voor een aantal foto's uit "Down by the Water", klik hier.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: A Journey Through French Cinema

A Journey Through French Cinema (Frankrijk, 2016): 192 min: Zwart-wit & kleur: Samenstelling Bertrand Tavernier

 

 

De Franse filmregisseur Bertrand Tavernier heeft een documentaire samengesteld van ruim 3 uur lengte waarin hij de Franse cinema van de jaren 30 tot en met de jaren 60 bespreekt. 

Zelf heb ik wel wat films uit de besproken periode gezien. Ik denk hierbij aan: een aantal films van Jean Renoir, Robert Bresson (niet besproken), Jean-Luc Godard, "Ascenseur pour l'échafaud" van Louis Malle met de muziek van Miles Davis. "Les enfants du paradis" van Marcel Carné, alles van Jacques Tati (niet besproken) en veel van François Truffaut, mijn favoriete Franse filmmaker, die nauwelijks wordt besproken. Daarmee heb ik het ongeveer wel gehad.

Het overgrote merendeel van de besproken films en regisseurs ken ik niet. Tavernier bespreekt het werk van regisseurs als Jacques Becker (vrij uitvoerig), Jean-Pierre Melville en Claude Sautet, maar ook van een bekende acteur als Jean Gabin, of van mij onbekende componisten van filmmuziek.

Deze documentaire is redelijk onderhoudend, maar naarmate je de films uit de besproken periode beter kent, zul je er meer uithalen. Voor mij levert het weer een aantal suggesties voor nog te bekijken films op. 

Op IMDB krijgt "A Journey Through French Cinema" van 956 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Serge Anton: Faces

Serge Anton: Faces (België, 2017): 192 blz: Uitgeverij Lannoo

 

 

Serge Anton is een Belgische fotograaf en reiziger die al ruim 30 jaar voornamelijk in Afrika en Azië rondreist en daar fotografeert. 

 

"Faces" is een fotoboek met ongenummerde pagina's zoals er wat mij betreft wel meer mogen worden uitgegeven. Het boek bevat alleen vier korte inleidende tekstjes en verder alleen foto's en geen bijschriften. Niet de plek en het jaar waarin de foto is genomen, niet een titel en al helemaal niet zulke onnodige vermeldingen als gebruikte camera, lens, sluitertijd en diafragma.

 

In "Faces" staan vooral prachtige portretten die Serge Anton op zijn reizen heeft gemaakt, meestal in zwart-wit, maar ook in kleur. Verder staan er een klein aantal landschappen in en foto's van gebouwen die uit klei zijn opgetrokken. In vind de foto's in "Faces" prachtig, en dan met name de portretfoto's en ook vind ik dat het boek erg mooi is uitgegeven. Kortom een aanrader!

Voor een aantal foto's uit "Faces", klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.