Jan Paul Hinrichs: De laatste landheer (Nederland, 2020): 100 blz: Uitgeverij Fragment
Ik ben wel een bibliofiel, maar ik koop nooit bibliofiele uitgaven. Kleine, mooi uitgegeven boekjes van kleine drukkerijen die in een zeer kleine oplage verspreid worden, zijn voor mij te prijzig voor wat ze bieden aan tekst. Ik verzamel ook geen handschriften, brieven of boeken met een handtekening erin. Dat zegt mij allemaal vrij weinig.
"De laatste landheer" van Jan Paul Hinrichs is waarschijnlijk het eerste bibliofiele boekje dat ik ooit heb gekocht. Het is uitgegeven in een zeer kleine oplage, met slechts 100 exemplaren voor de losse verkoop. Ik heb het boekje gelezen en gelijk weer te koop gezet.
Ik
ben een groot fan van de Russische schrijver Ivan Boenin, van wie ik
zijn verzamelde werken in 4 delen, twee keer met heel veel plezier heb
gelezen. Voor mij is Boenin de beste verhalenschrijver die ik ken na
zijn landgenoot Anton Tsjechov. Er is geen uitgebreide biografie over
Ivan Boenin beschikbaar in het Nederlands. Om in die leemte te voorzien
heeft de slavist Jan Paul Hinrichs dit kleine boekje geschreven met
daarin een aantal essays die samen een beknopt beeld geven van het leven
van Boenin.
"De
laatste landheer" is duidelijk geschreven met een zeer beperkte
doelgroep voor ogen. Het is eigenlijk alleen bedoeld voor die mensen die
de verzamelde werken van Boenin hebben gelezen, en die nog wat extra
informatie over zijn leven willen lezen. In die opzet is het boekje zeer
geslaagd, mensen die nog niets van Boenin hebben gelezen, raad ik aan om
met diens verzamelde werken te beginnen.
Het
is een bescheiden boekje dat mooi is uitgegeven, prettig in de hand
ligt en prettig leest, hoewel het lettertype een beetje aan de kleine
kant is. Een aanrader voor de liefhebbers van Boenin!
