Winogrand: Color

Winogrand: Color (Verenigde Staten, 2024): 150 kleurenfoto's: Uitgeverij Twin Palms

 

 

 

Garry Winogrand (1928-1984) was een Amerikaanse fotograaf die bekend is geworden door zijn zwart-wit foto's die veelal in opdracht genomen zijn. Daarnaast fotografeerde hij voor zichzelf in kleur. Hij was vooral bekend als straatfotograaf van New York.

 

In "Color" staat een prachtige selectie van de kleurenfoto's die Winogrand maakte tussen 1952 en 1967, bijna allemaal in de Verenigde Staten en de meeste in New York stad. Winogrand was één van de eerste professionele fotografen die veel in kleur werkte, tot in de jaren 80 maakten vooral amateurs kleurenfoto's. Er zijn twee dingen die onmiddellijk opvallen als je "Color" doorbladert. De kwaliteit en de kleuren van de afdrukken zijn prachtig en vaak fotografeerde Winogrand een menigte waarbij hij scherp stelde op één of twee mensen. "Color" is zonder meer een prachtig fotoboek van een belangrijke fotograaf.

Voor een aantal foto's uit "Color", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Annie Leibovitz: The early years

Annie Leibovitz: The early years, 1970-1983 (Verenigde Staten, 2018): 182 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

 

"Annie Leibovitz, The early years" is een hardcover zonder paginanummers, uitgegeven door Taschen. Zoals de titel al aangeeft behandelt het boek de beginjaren van de carrière van de wereldberoemde Amerikaanse fotografe Annie Leibovitz. 

 

Het boek telt 10 bladzijde aan goed geschreven, informatieve teksten en een eigenzinnige tijdlijn van 8 bladzijden met daarin informatie, vooral over politiek in Amerika, fotografie, popmuziek en film. Dit alles in drievoud, in het Engels en daarnaast ook in het Duits en in het Frans.

 

Maar een fotoboek schaf ik natuurlijk niet aan vanwege de teksten, het gaat mij vooral om de foto's. En daarin stelt dit boek teleur, te weinig en te weinig goede foto's. Ik heb een aantal andere boeken van Annie Leibovitz en "Annie Leibovitz, The early years" vind ik van geen belang.

 

Voor een paar foto's uit "Annie Leibovitz, The early years", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Alex Webb: The Suffering of Light

Alex Webb: The Suffering of Light: Thirty Years of Photographs (Verenigde Staten, 2011): 204 blz: Uitgeverij Aperture

 

 

 

"The Suffering of Light" is een op groot formaat uitgegeven hardcover dat een prachtige chronologische selectie bevat van de kleurenfoto's van de Amerikaanse fotograaf Alex Webb (1952) uit de jaren 1979-2010.

 

Alex Webb heeft veel gereisd. In "The Suffering of Light" staan foto's uit vooral Latijns Amerika (Brazilië, Cuba, Dominicaanse Republiek, Grenada, Haïti, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru) en verder uit de Verenigde Staten, Barbados, Puerto Rico, Ethiopië, Oeganda, Zaïre, Spanje, India en Turkije. 

 

De foto's van Alex Webb kenmerken zich door het zeer expressieve kleurgebruik, door het feit dat de mensen die erop staan nooit hebben geposeerd voor de foto en vooral ook doordat er zeer veel te zien valt op iedere foto waarbij ze een licht chaotische indruk maken. Juist door dat laatste aspect zijn de foto's van Alex Webb bij uitstek geschikt om lang naar te kijken of om als poster aan de muur te hangen.

 

Al met al vind ik "The Suffering of Light" één van de allermooiste fotoboeken die ik ken. Ik ga zeker nog op zoek naar andere fotoboeken van Alex Webb.

 

Citaat:

- I only know how to approach a place by walking. For what does a street photographer do but walk and watch and wait and talk, and then watch and wait some more: trying to be confident that the unexpected, the unknown, or  the secret heart of the known awaits just around the corner. 

 

Voor een aantal foto's uit "The Suffering of Light", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Barbara Savage: Miles from Nowhere

Barbara Savage: Miles from Nowhere: a round-the-world bicycle adventure (Verenigde Staten, 1983): 324 blz: Uitgeverij the Mountaineers

 

 

Ik heb naar schatting zo'n 80 boeken gelezen met reisverhalen over grote fietstochten, waaronder alle 17 boeken van Frank van Rijn, een flink aantal Engelstalige, een stuk of 10 Duitstalige en zelfs eentje in het Frans. Van al deze fietsboeken zijn er 6 die mijn lijstje met mijn favoriete reisverhalen hebben gehaald. Van die 6 vind ik het vorige boek dat ik las: "Ich radle um die Welt" van Heinz Helfgen en "Miles from Nowhere" van Barbara Savage veruit de meest interessante. Nu ik achter elkaar een Duitstalig en een Engelstalig boek heb gelezen, is het mij wel duidelijk dat het lezen van Engelse teksten mij veel makkelijker afgaat dan dat van Duitse teksten. 

 

"Miles from nowhere" is het verhaal van een fietstocht rond de wereld van het Amerikaanse echtpaar Larry en Barbara Savage van april 1978 tot april 1980.

Ze beginnen in de buurt van Los Angeles, fietsen vervolgens naar het noorden naar Canada, naar het oosten en weer naar het zuiden tot Florida. Daar nemen ze het vliegtuig naar Spanje. Ze bezoeken Marokko, Portugal, opnieuw Spanje, Ierland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk, Joegoslavië en Griekenland. Vanuit Athene vliegen ze heen en weer naar Egypte en vervolgens naar New Delhi in India. Ze fietsen van New Delhi naar Kathmandu en vliegen van daaruit naar Bangkok. Vanuit Bangkok fietsen ze naar Singapore. De twee laatste landen die ze bezoeken zijn Nieuw Zeeland en Tahiti.

Het boek is erg onderhoudend geschreven en geeft een goed verslag van de talloze ontmoetingen onderweg en ook van de onderlinge strubbelingen in hun relatie. 

 

Citaten:

- There were twelve miles of low rolling hills between San Luis Obispo and the campground at Morro Bay. In that short distance I learned that the difference between the maneuverability of my bike with and without fifty pounds of gear closely resembled the difference in the handling of a Mack truck and a Porsche.

 

Gedurende een van de eerste weken van hun tocht hebben Larry en Barbara de hele dag in de brandende zon gefietst: 

- It was seven o'clock when we reached the campground. ... Larry set to work pitching our tent while I lay on the table ... I curled on top of my sleeping bag, and promptly passed out. If Larry hadn't started ranting hysterically about an hour later I would probably have slept through the night ... "What's the matter?" I asked as I climbed out of the tent. [Larry had een onderdeel van het kooktoestel verloren en kon dat nu niet gebruiken]. ... "Don't you understand what this means?" he pleaded ... "It means I'm going to die of hunger right here and now before your very eyes!" he shouted. "It's been eight hours since I have eaten anything! ... I've got to eat somethin right this minute or I'll die" I wanted to tell Larry ... that nobody who weighs one hundred sixty pounds and is in top physical shape has ever starved to death overnight simply by skipping dinner, but I decided that wouldn't be a good thing to say at at the moment ... I tried to calm him. "Look, I'll go borrow a stove from someone," I said. "It'll only take a minute."

Een ontmoeting met een beer:

- "I'm finding out what happened after the bear left us last night," Larry explained to me. "Turns out my ugly mug scared him so bad that, when he took off, he didn't even take the time to look where he was going."

 "You bet," Dave nodded. "He was makin' for home for all's worth, and I guess our tent was dead centre between yours and home. When he came flyin' by us, he tripped over one of our guy lines and crashlanded into the top of the tent."

 "I'll tell you something, wakin' up inside of a collapsed tent and feelin' a bear on top of you is one horrifyin' experience. I knew it was a bear right off, 'cause one of its paws was spread out over my face ..."

Na vierenhalve maand fietsen en 6.450 mijlen, logeerden Larry en Barbara twee weken bij vrienden:

- The livin' was easy at Fritzi's. Everything in her house was a luxury to us - the stove with its four burners, the oven, the refrigerator, the washing machine and dryer, the carpenting, and the pillows and clean sheets on the perfectly even surface of our bed. I'd almost forgotten just how pampered life could be. When I woke up in the middle of the night with an urge to go to the toilet, there was no need to struggle into shoes and layers of clothes, feel blindly for the toilet paper, fumble with the tent door and the rainfly, trip over rocks and ferns, and squat in the cold or pouring rain; then climb back into the tent and search out and squish any mosquitoes that had flown in while I was opening and closing the door.

In Marokko demonstreren Larry en Barbara het gebruik van hun tent:

- "We want to know how you get inside," Merouane explained.

 Larry unzipped the door, then crawled in and looked back out at us through the windows. That impressed everyone; and when I unpacked our sleeping pads and down sleeping bags, the men took turns feeling them. Merouane wanted to know if President Jimmy Carter owned a tent like ours.

 

Cary, een goede vriend van Larry, komt over naar Schotland om een paar weken samen met Larry en Barbara te fietsen:

- "Tough! You folks 'er real tough. I'm dyin', and ya'll 'er goin' a mile a minute. They'll never believe this back in good 'ole Paso Robles," Cary chuckled in his country drawl. "I thought the rough part o' yer undertakin' would be gettin' used ta pedalin' long distances. Heck, that's only a fraction of it! You've gotta get used ta bugs in yer food and campin' in animal manure and shoppin' fer food three times 'er more a day. An' then at the end o' the day, when yer tired and hungry, you've gotta search fer a good campin' spot and cook up yer dinner on that little stove before ya kin eat. And then you've still gotta wash the dishes before ya kin go ta bed, and lotsa times ya go ta bed dirty. And besides all that, you hafta bicycle in the rain and git all wet and miserable. Now that's what I call tough!"

 

- Larry suddenly realized that he hadn't eaten anything since breakfast and that he was nearing his state of "acute starvation," which commonly set in whenever he went longer than three or four hours without food.

 

In Egypte:

- "Remember, foreign tourists never venture into the tiny villlages in Upper Egypt, so be prepared fot the masses of curious peasants. Two foreigners - and especially a foreign woman - on bicycles with huge packs will be one of the strangest sights those people have ever seen. As a matter of fact, in some of the settlements, this year will quite probably be referred to in the future as the year when the fair-skinned aliens appeared riding their bizarre bicycles"

 

Larry, Barbara en Geoff in India op zoek naar een plek om te kamperen:

- Geoff pushed his bike toward the lobby, but Larry and I hesitated. Geoff was a mess, and he stunk; and we knew we were no better off. It had sprinkled in the morning, and Geoff's dusty body was spotted with droplets of mud. His bare legs and arms were smeared with chain grease, and his hair was matted in sweet and dirt. His bike and panniers were filthy, and the wheels reeked from rolling through manure. Today, as every day, Geoff was wearing his shiny-blue running shorts and his tan tennis shoes - they were probably white underneath the layers of grease and dirt - and nothing else. Larry had on his khaki shorts, and I had donned a sleeveless T-shirt riddled with holes and my Egyptian pedal pushers. To the average westerner, we were a disgusting looking threesome.

Tot hun verbazing krijgen ze een uitstekende kampeerplek.

 

Het eten in Nepal:

- When I poured the rice into our pot of boiling water, dozens of tiny, leggy bug bodies floated up to the surface. We watched the bodies bubble in the water for a moment, and then we looked inside the sack of rice. It was crawling with bugs.

 "I'm eatin' it anyway," announced Geoff, breaking the long silence that followed our discovery. "If we toss it out, there's nothing else to eat except for a few bites of granola, and I'm not to keen on cyclin' these mountains on empty."

Fietsen in Nieuw Zeeland is relaxed:

- We were cruising. We'd returned to "civilized" bicycle touring. Everyone spoke our language, and we were no longer forced to communicate with people in some awkward mixture of grunts, hand motions, and a few foreign words. There was no need to hassle with purifying water or to worry about getting sick on it or the food we ate. We camped out anywhere we pleased without a thought about cobras, bandits, crowds of staring faces, or government regulations forbidding free camping. The campgrounds in New Zealand, which we rolled into now and then when the idea of hot shower struck our fancy, provided washers and dryers; kitchens with stoves, ovens, toasters and sinks; and rest rooms filled with sit toilets and hot showers.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Nan Goldin: I'll Be Your Mirror

Nan Goldin: I'll Be Your Mirror (Verenigde Staten, 1996): 461 blz: Uitgeverij Scalo

 

 

 

"I'll Be Your Mirror" is de catalogus die is uitgegeven ter gelegenheid van de gelijknamige tentoonstelling in het Whitney Museum of Modern Art in New York van 3 oktober 1996 tot 5 januari 1997. Het was een overzichtstentoonstelling van het werk van de Amerikaanse fotografe Nan Goldin (1953) die beroemd is geworden door haar boek "The Ballad of Sexual Dependency".

 

"Ï'll Be Your Mirror" van Nan Goldin is een persoonlijk fotoboek. In dit boek staan foto's van haar vriendenkring die Goldin tussen 1971 en 1996 heeft gemaakt.

Er is hierbij niet gestreefd naar het maken van glamourfoto's. Zoals de foto's zijn gemaakt geven ze een onopgesmukt beeld van haar vriendenkring, waaronder veel homo's en veel mensen die jong gestorven zijn aan AIDS.

Het is een beetje alsof je kijkt naar een fotoalbum van een bekende. Geen boek met vooral mooie foto's, maar wel een interessant fotoboek.

 

Ik had van fotoboeken met zo min mogelijk tekst. In "I'll Be Your Mirror" staan maar liefst 80 bladzijden met tekst. Op zich zijn die teksten redelijk interessant, misschien wel interessanter dan de foto's, maar toch hadden ze voor mij mogen volstaan met een bladzijde of 10 aan teksten. 

Citaten:

- When I started photographing seriously in '71, '72, '73, art photography was basically rocks and trees and perfect printing and, right from the beginning, David and I were the dust-and-scratch school. We only cared about content.

 

- Nan's Manhattan life organized itself early along the principles of a collective, and the climate of her work has always been that of generous collaboration. She has spoken of her camera as an extension of herself, as a part of her body, an additional appendage, her true eye, of there being no distance between herself and her subjects, of thinking of herself as being in the same life with them, of not exposing them to anything she would not be willing to undergo herself. People understood that being friendly with Nan meant being on easy terms with the lens.

 

- Nan has said. "I photograph directly from my life. These pictures come out of relations, not observations."

 

- For me it is not a detachment to take a picture. It's a way of touching somebody - it's a caress. I'm looking with a warm eye, not a cold eye. I'm not analyzing what's going on - I just get inspired to take a picture by the beauty and vulnerability of my friends.

 

- Maybe more than other photographers I don't believe in the single portrait. I believe only in the accumulation of portraits as a representation of a person.

 

Foto's ***

Teksten ****

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Nan Goldin: The Ballad of Sexual Dependency

Nan Goldin: The Ballad of Sexual Dependency (Verenigde Staten, 1986): 148 blz: Uitgeverij Aperture

 

 

 

"The Ballad of Sexual Dependency" van de Amerikaanse fotografe Nan Goldin (geboren in 1953) is één van de beroemdste en meest besproken fotoboeken ooit.  

 

Sinds haar 18e houdt Nan Goldin twee dagboeken bij. Het eerste is een dagboek in woorden dat uitsluitend voor  haarzelf is bedoeld. En als tweede een dagboek in foto's, waarin ze mensen fotografeert uit haar eigen omgeving. Het is niet haar bedoeling om glamoureuze foto's te maken, maar om een zo realistisch mogelijk beeld te geven van de mensen met wie ze optrekt, inclusief haarzelf.

 

"The Ballad of Sexual Dependency" is geen mooi fotoboek. Bijna alle foto's zijn snapshots gemaakt met kunstlicht en lelijke kleuren en de compositie van de foto's oogt meestal volstrekt willekeurig.

 

Waarom is "The Ballad of Sexual Dependency" dan zo'n beroemd boek? Eerlijk gezegd zou ik het niet weten. Waarschijnlijk heeft het te maken met een leefstijl van seks, drugs en rock and roll, die eind jaren 70 heel gewoon was, en die grotendeels ophield te bestaan met het oprukken van Aids vanaf halverwege de jaren 80. Inmiddels zijn heel veel mensen die in "The Ballad of Sexual Dependency" zijn geportretteerd overleden aan Aids.

Voor een aantal foto's van Nan Goldin, klik hier.

 

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 13: Elke dag een nieuwe uitdaging

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 13: Elke dag een nieuwe uitdaging (Verenigde Staten, 1987-1996): 112 blz: Vertaald door Cees de Groot (2003): Uitgeverij Big Balloon

 

 

"Elke dag een nieuwe uitdaging" is het 13e en laatste deel van de avonturen van de 6-jarige Casper en zijn knuffeltijger Hobbes. Het is een geweldige serie zeer humoristische stripboeken waarvan ik de afgelopen week de laatste 8 delen met zeer veel plezier heb herlezen en besproken. Ik vind het jammer dat ik nu klaar ben met de serie, maar ik zal de boeken in de toekomst ongetwijfeld nog vaker oppakken. Een portie "Casper en Hobbes" werkt goed voor het verkrijgen van een betere stemming.

 

Ik heb in mijn blogs alleen tekstfragmenten gegeven. Ik hoop dat jullie daarvan hebben genoten. Maar "Casper en Hobbes" is natuurlijk een strip en de tekeningen zijn eigenlijk belangrijker dan de tekst. Ik vind de tekeningen prachtig. Om een vergelijking met "Asterix" te maken, ik vind Bill Watterson als tekstschrijver even goed als René Goscinny, maar als tekenaar duidelijk beter dan Alberto Uderzo. Voor een kleine indruk van de tekeningen van Bill Watterson, klik hier.

 

Citaten:

- "Iedereen die ik ken, heeft betaaltelevisie of een dvd-speler. Ze kunnen kijken naar wat ze willen.

 Maar hoe zit het met mij? Ik moet naar alle stomme herhalingen kijken die ze in de zomer uitzenden!"

 "Hoe wreed word je behandeld, Casper."

 " ... En dus gaf hij me Olivier Twist. Pap zei dat ik me daarmee kon identificeren."

 "Wel verd... Vanavond is er op canal plus "massaslachting op meisjesinternaat"!"

 

- "Ik denk dat pap net zo dol is op Halloween als wij."

 "Gaat hij vanavond met ons mee langs de deuren op snoepjesjacht?"

 "Nee, mam gaat mee."

 "Blijft hij thuis om snoep uit te delen?"

 "Nee, hij verstopt zich in de bosjes met de tuinslang om kinderen nat te spuiten."

 

- "Ha, pap! Krijg ik een euro van je als ik een tor opeet?"

 "Nee, om een euro te verdienen moet je een emmer met torren opeten."

 "Een hele emmer?"

 "Je kunt ook een euro verdienen met takken verzamelen in de tuin."

 "Mijn echte kwaliteiten worden niet gewaardeerd."

- "Ha, ha! Het is kerstmis! Mam, pap, schiet op! Het is al bijna ochtend!"

 "Kijk, hier is een cadeautje voor je."

 "Een cadeautje voor mij, goh, Hobbes, dank je wel!"

 "Ik heb het zelf uitgekozen! Maak open!"

 "Tja ... het is ... het zijn drie blikken met ... eh ... zalm ... eh, dank je, Hobbes."

 "Graag gedaan!"

 "Tjee, ik heb geen cadeau voor jou. Ik voel me zo rot."

 "Daar heb ik aan gedacht. Je kunt ze aan mij teruggeven! Dat zou 'n prima cadeau zijn!"

 "Nou, vooruit dan maar! Gelukkig kerstfeest, Hobbes!"

 "Tjee, dank je wel! Precies wat ik graag wilde hebben! Gelukkig kerstfeest!"

 

- "Met de bibliotheek? Hebt u ook boeken over hoe je zelf een bom kunt maken?

 Ja, u heeft het goed verstaan. Ik ben op zoek naar een boek waarin staat welke spullen je nodig hebt om een bom te maken plus een handleiding hoe je 'm in elkaar zet.

 En een andere afdeling? Is daar zo'n boek ook niet te vinden?

 En dan vragen ze zich nog af waarom kinderen niet lezen."

 

- "Lieve oma, dank u wel voor de mooie krijtjes die ik voor Kerstmis van u kreeg."

 "Dat is snel."

 "Jawel ... Ik stuur oma altijd onmiddellijk een bedankje ...

 ... Sinds die keer dat ze een lege doos stuurde met een sarcastisch briefje waarin stond dat ze wilde nagaan of de post het nog wel deed."

 

- "Ha! Ik ben op "kans" terechtgekomen! Ik neem een kaart!"

 "Oh nee!"

 "Er staat, "Door een fout van het computersysteem van de bank is er een bedrag van 5.000 euro op uw rekening gestort.""

 "5.000 euro?!"

 "Ik denk dat ik maar een paar dozijn hotels koop."

 "Oooh, wacht maar tot ik op "kans" terechtkom!

 Monopoly is veel leuker als je je eigen kanskaarten maakt."

 

Een tekening van een sneeuwlandschap waarin Casper een zwemmende sneeuwpop heeft gemaakt voor een stel driehoeken:

- "Sneeuwhaaien?"

 "Die gast is er geweest."

 

- "Mam zegt dat de tandenfee misschien wel 50 eurocent voor deze tand geeft."

 "Wauw!"

 "Dat bracht me op een idee. Ik maak een gipsafdruk van deze tand en dan kan ik duplicaattanden maken.

 Iedere nacht leg ik er eentje onder mijn kussen en tegen het eind van het jaar heb ik 150 euro!"

 "Denk je dat de tandenfee gelooft dat er 300 tanden in jouw mond hebben gezeten?"

 "Als ze 50 cent voor een oude tand geeft, kan ze niet erg slim zijn!"

 

- "Ik wil niet langer een "jongen" genoemd worden."

 "Maar is dat niet wat je bent?"

 "Ja, maar ik vind die omschrijving vernederend en seksistisch."

 "Hoe zou je dan genoemd willen worden?"

 "Een "Door chromosomen begunstigde jongere"."

 "Misschien is dat iets te lang."

 

- "Wat gebeurde er in 1648 in Munster?"

 "Als ik eerlijk ben, heb ik geen idee. Ik heb zelfs geen flauw benul waar Munster ligt. Als ik met de bus ga, vertrouw ik op de chauffeur dat hij de weg weet. Hij zal wel weten waar Munster ligt.

 ... en wat er zo'n 350 jaar geleden plaatsvond? Ik ben nog maar een kind, hoor. Ik weet zelfs niet wat er vandaag allemaal gebeurt. Ik heb werkelijk geen idee, in de verste verte niet. Het is hopeloos, juf.

 Zo af en toe moet je elkaar de waarheid zeggen."

 

Casper komt aanzetten met een groot kubusvormig blok:

- "Wil je mijn laatste uitvinding kopen?"

 "Wat is het?"

 "Het is een "schrijversblok". Je zet het boven op je bureau en dan kun je niet langer schrijven!

 Ik ben vast mijn tijd jaren vooruit!"

 

- "School zou niet zo erg zijn als je er maar niet elke dag naar toe hoefde.

 ... En als je niet iets zou hoeven leren ... En als de leerkrachten en de andere kinderen er niet zouden zijn ... Dan is alles anders, school zou geweldig zijn."

 "Zo kan ik er nog wel 'n paar verzinnen."

 "Niemand vraagt mij ooit iets. Ik barst van de ideeën!"

 

- "Voor de korte termijn zou het wel leuk zijn om buiten te spelen.

 Maar voor de lange termijn zou het beter zijn om m'n huiswerk te maken en later succes te hebben.

 Maar op de hele lange termijn weet ik wel wat de leukste herinneringen oplevert."

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 12: Beter dan nu wordt het nooit

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 12: Beter dan nu wordt het nooit (Verenigde Staten, 1993-1996): 112 blz: Vertaald door Cees de Groot (2002): Uitgeverij Big Balloon

 

 

Citaten:

- "Lieve help, wat zie jij er moe uit."

 "De monsters onder mijn bed hebben me de hele nacht wakker gehouden."

 "Maar ik heb nog gekeken of er monsters waren toen ik je instopte ... en die waren er niet."

 "Weet ik."

 "Hoe kunnen ze er dan zijn gekomen nadat ik wegging?"

 "Wil je soms dat ik onder het bed kruip om het ze te vragen?!"

 

- "Noem me maar Casper.

 Of liever, maak ervan: "Casper, jeugdig genie, hoop der mensheid."

 ... of "redder der aarde", om het kort te houden.

 (Dat wil zeggen, meneer, redder der aarde voor jou.)

 Een mooi begin van mijn dagboek."

  

- "Wat ben je aan het doen?"

 "Ik ga na of het heet genoeg is om een ei op de stoep te bakken."

 "Zo te zien niet."

 "Beuh, wat een troep.

 Kom mee, ik wed dat het wel lukt op de motorkap van paps auto."

 

- "Ik ben erachter gekomen hoe ik succes kan hebben zonder ergens m'n best voor te doen."

 "Hoe dan?"

 "Ik kies een beroep waarin iedereen slechter is dan ik."

 "Daar zal je nog flink je best voor moeten doen."

 

 - "Een dilemma.

 Mam zegt dat ze altijd van me houden zal,

 Maar stel, ik verander in een reuzenkwal!

 Haar zoontje is dan niet leuk om te zien,

 nat, glibberig en slijmerig bovendien!

 Een gedrocht waar iedereen van moet beven,

 Zou mam dan nog zoveel om hem geven?

 Van goede poëzie krijg ik altijd kippenvel."

 

- "Hallo, met de openbare bibliotheek? Heeft u ook boeken die verklaren waarom meisjes zo stom zijn?

 Ja, dat heeft u goed verstaan. Anders zoekt u maar bij "hersenloosheid".

 Wat is dat nou?! Daar valt niet op te zoeken?? 

 Het lijkt erop dat de bibliotheek erop uit is om mensen onwetend te houden."

- "De literaire wereld staat op z'n kop vanwege het tweede deel van "Harrie de hamster en het zompige moeras".

 We moeten het echt kopen! De titel is "Slavendrijversalamander en de eenarmige buikschuiver"!"

 "Architecten zouden gedwongen moeten worden in de huizen te wonen die ze ontwerpen en kinderboekenschrijvers zouden gedwongen moeten worden voor de rest van hun bestaan iedere avond hun eigen verhalen hardop voor te lezen."

 

- "Ik heb gelezen dat wetenschappers proberen om computers te laten denken!

 Is dat niet griezelig? Als computers kunnen denken, waarin zouden mensen dan nog beter zijn dan machines?"

 "Irrationeel gedrag."

 "Misschien kunnen ze een psychotische computer uitvinden."

 

- "Kijk eens, wat ik heb!"

 "Wat is het?"

 "Een zeepdoosje.

 Het is een traditie dat je op een zeepdoos staat als je een menigte toespreekt."

 "Bedoel je niet een zeepkist?"

 "Je moet klein beginnen. Waarschuw me als je een menigte ziet."

 

- "Mijn ellebogen zijn groen van het gras, ik heb strootjes in mijn haar, ik zit onder de muggenbeten, schrammen en bulten ...

 Er zit zand in mijn sokken en in mijn shirt zitten blaadjes. Mijn handen zijn kleverig en mijn schoenen doorweekt! Ik ben vies, plakkerig en doodop!"

 "Ik moet zeggen dat we vandaag niet hebben stilgezeten!"

 "Morgen gaan we er pas goed tegenaan!"

 

- "Een schilderij. Ontroerend. Verrijkt de geest. Subliem ... "hoge" kunst.

 Strips. Flauw. Kinderachtig. Commerciële troep ... "lage" kunst.

 Een schilderij van een stripplaatje. Intelligente ironie. Filosofisch prikkelend ... "hoge" kunst."

 "En als ik nu eens een cartoon teken van een schilderij van een stripplaatje?"

 "Hupsafladder. Intellectueel zonder betekenis ... "lage" kunst."

 

- "Die reality soaps zijn fantastisch!

 Doodgewone mensen die uit verveling elkaar de hersens inslaan en alles wordt live uitgezonden! Topamusement!

 Het is opdringerig, indiscreet en voyeuristisch tegelijk! Je weet nooit waar de camera zich bevindt! Dat houdt de spanning erin!"

 "Ja, Big Brother is een zegen voor de mensheid."

 "Ik mag graag gniffelen om andermans leed."

 

 - "Pap, wat is een regelneef?"

  "Dat is een naam die luie, onverantwoordelijke nietsnutten geven aan iemand die het de moeite waard vindt om zijn zaakjes voor elkaar te hebben."

 "Sta ik toevallig tegenover hun opperhoofd? Moet ik knielen?"

 "Als er nog iets van de wereld terechtkomt, is het dankzij ons die de boel regelen."

 

Casper zit achter een bureautje met daarop geschreven: levensles 20 eurocent:

- "Oké, hier heb je 20 eurocent. Wat is je levensles?"

 "Die heb ik niet. Je bent zojuist opgelicht."

 "Wat?!"

 "Zo is het leven!"

 

- "Het tempo van het moderne leven is helemaal verkeerd. Iedere dag is een vuurproef. Iedereen is uitgeput, gestresst en slechtgehumeurd!

 Neem mij nou! Waarom wacht ik op dit verschrikkelijke tijdstip op een bus?! Het is onnatuurlijk en ongezond!

 We zouden de dag wat relaxter moeten beginnen! Eerst je krantje lezen, daarna een kopje warme chocola, een ommetje door de buurt om je gedachten te ordenen."

 "Dan zijn we al in de middag aangeland."

 "Juist! Tijd voor 'n middagslaapje en daarna nadenken over het avondeten."

 

- "Casper, wil jij de prullenbak even legen?"

 "Waarom zou ik dat doen? Wat krijg ik er voor terug?"

 "Eten en kleren, een dak boven je hoofd en een schoolopleiding tot je achttiende."

 "Ik haat het als de dingen in perspectief gezet worden."

 

- "Het is hier om te bevriezen!! Kan de thermostaat niet wat hoger?!"

 "Minder energie gebruiken is beter voor het milieu en het bespaart geld."

 "Oh."

 "... En je wordt er een kerel van."

 "Ik wist het!"

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 11: Het is een wonderlijke wereld

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 11: Het is een wonderlijke wereld (Verenigde Staten, 1996): 128 blz: Vertaald door Cees de Groot (2002): Uitgeverij Big Balloon

 

 

Citaten:

- "Waar is Inge?"

 "In de huiskamer, ze maakt haar huiswerk!"

 "Nu al? Stelt ze het niet uit tot vlak voor bedtijd?"

 "Ze zegt dat ze het nu wil doen zodat ze straks thuis nog kan pianospelen."

 "Wauw, dit lijkt nog het meeste op een soort science fiction."

 "De uitsloofster van een verre planeet!"

 

- "Wat is de betekenis van de opening van het Suezkanaal?

 Vanuit kosmisch perspectief bekeken zo ongeveer nul.

 Mensen zoals ik, die alles breed zien, worden zelden geschiedkundige."

 

- "Wat heeft het voor zin om je lievelingsonderbroek met ruimteraketjes te dragen als niemand vraagt of ie 'm een keer mag zien?"

- "15 mensen in de rij en de kassa gaat dicht zonder dat er een vervangster komt.

 Nadat ik tien minuten gewacht heb openen ze een nieuwe kassa voor alle mensen achter mij die twee minuten gewacht hebben.

 Ik sta hier om af te rekenen en de caissière zet me in de wacht in plaats van degene met wie ze telefoneert."

 

- "Ik heb gehoord dat de juf er vandaag niet is."

 "Echt? Mogen we dan naar huis?"

 "Natuurlijk niet. We krijgen een vervangende leerkracht."

 "Mag ik dan een vervangende leerling sturen?"

 

- "Ik ben een man van weinig woorden."

 "Als je wat meer zou lezen, zou je een grotere woordenschat hebben."

 

- "Waarom drijft ijs?"

 "Omdat het koud is. IJs wil het warm krijgen, daarom wil het naar de oppervlakte van een vloeistof omdat het dan dichter bij de zon is."

 "Is dat echt waar?"

 "Zoek het op, dan merk je het wel."

 "Ik zou het eigenlijk meteen moeten opzoeken."

 "Je kunt nog heel wat van mij opsteken."

 

- "Wat bedoelen ze als ze zeggen "ouwe jongens krentenbrood"?"

 "Dat betekent dat als je als man ouder wordt je graag krentenbrood eet."

 

- "Ik wil dat je vandaag je kamer opruimt, oké?"

 "Krijg ik er geld voor?"

  "Nee."

 "Als ik er niet voor betaald word, hoe weet ik dan dat het belangrijk is?"

 "Op dat punt kun je een moeder vertrouwen."

 

- "Ooit was het zo dat als een klant iets binnen een week wilde hebben, er sprake was van een haastklus.

 Nu, met faxen, modems en mobiele telefoons, wil iedereen alles onmiddellijk hebben! Met 't voortschrijden van de techniek nemen ook de verwachtingen toe.

 Al die apparaten maken het leven niet gemakkelijker - ze zorgen ervoor dat het leven steeds hectischer wordt."

 "Zes minuten in de magnetron voordat het klaar is?! Wie heeft daar nog de tijd voor?!"

 "We zullen apparaten moeten uitvinden die minder efficiënt zijn."

- "Hebben we een draadje van katoen?"

 "IK denk het wel ... hoezo?"

 "Voor een pit. Ik spaar al mijn oorsmeer op om een kaars van te maken."

 "Oh! Casper! Bleeegh!"

 "Of zal ik er anders vetkrijtjes van maken?"

 

- "Hallo? Hm ... Hmmm ... Nee, dank u. Ik ben niet geïnteresseerd.

 Hmm? ... Nee, dat wil ik niet ... mm ... zoals ik al zei, wil ik niet ... mm-hm ... nee ... ik ... mm ... kijk, ik ben niet ... hmmm ...

 Is het ooit in je opgekomen dat er buiten dit verkooppraatje nog leven is en dat je dat nu aan het vergallen bent?

 Er zou meer fatsoen in deze wereld zijn als mensen fatsoen niet zouden zien als een uitnodiging om zich aan je op te dringen."

 

- "Zo tegen Kerstmis is het weer de tijd voor persoonlijke reflecties.

 Al te vaak denken we niet na over ons leven. Dit is het moment om stil te staan bij de dingen die er echt toe doen.

 Het is de tijd om ons weer over te geven aan ongebreidelde koopdrift ... de tijd voor de verkondiging van het geluk dat materiële overvloed geeft ... de tijd voor de verheerlijking van overdaad."

 "... Alledaagse behoeftebevrediging maakt van consumentisme een populair geloof."

 "... De tijd om boete te doen voor matigheid!"

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 10: Er zijn schatten in overvloed

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 10: Er zijn schatten in overvloed (Verenigde Staten, 1996): 128 blz: Vertaald door Cees de Groot (2001): Uitgeverij Big Balloon

 

 

Citaten:

- "Casper, wil je de tafel voor me dekken, alsjeblieft?"

 "Hmm ... ik zou zeggen, nee ... Ik ben niet zo dol op tafeldekken.

 Ik vind niet dat je iets zou moeten doen tenzij je er dol op bent."

 

- "Ik ben bezig met een kruiswoordpuzzel. Nummer drie verticaal is "vogel"."

 "Hmm ..."

 "Ik heb het! "Geelgestreepte boomklever"!"

 "Maar je hebt maar vijf vakjes."

 "Dat zie ik ook wel. Die idioten dwingen je om superklein te schrijven."

- "Hoe meer feitenkennis je bezit, hoe moeilijker het is om een beslissing te nemen.

 Zodra je goed bent geïnformeerd, begin je complicaties en nuances te zien,

 Je beseft dat niets zo duidelijk en simpel is als het eerst leek. Uiteindelijk raak je door kennis verlamd.

  Als man van de daad, kan ik dat risico niet lopen."

 "Je weet niks, maar je handelt er in ieder geval naar."

 

Een van de allersterkste teksten uit de 13 delen: Caspers vader komt thuis en ziet Casper met een bord staan waarop staat: "Verwerp de zonden, maar vergeef de zondaar!"

 

- "Hier ben ik, gelukkig en tevreden.

 ... Maar niet euforisch."

 

- "Zijn Hamburgers gemaakt van mensen die in Hamburg wonen?"

 "Natuurlijk niet! Het is een soort biefstuk."

 "Eet ik een koe?"

 "Jawel."

 "Ik kan geen hap meer door mijn keel krijgen."

 

- "Pap, waarom doe je je ogen dicht als je niest?"

 "Als je oogleden niet gesloten zouden zijn, zouden door de kracht van de explosie je oogbollen eruit springen en aan de oogzenuw blijven bungelen. Als je iets wilt zien zou je met je vingers je oogbollen moeten vasthouden."

 "Smerig.

 Hoe weet jij  dat allemaal?"

 "Het staat in het boek dat je krijgt als je vader wordt."

 

- "Zzzucht ... Ze zeggen wel dat niemand op zijn sterfbed wenst dat hij meer tijd op kantoor had doorgebracht."

[Caspers vader kijkt naar zijn zoontje]

 "Nou, tijd om naar kantoor te gaan."

 "Het is duidelijk dat hij dat niet zomaar zei."

 

- "Waarom zou ik in bad gaan? Ik word toch weer vuil.

 Waarom zou ik mijn tanden poetsen? Ik ga toch weer eten.

 Waarom zou ik mijn haar kammen? Straks zit het weer door de war.

 Je kunt beter efficiënt zijn dan hygiënisch."

 

- "Ha, ik ben het! De grootste prestatie van je leven!"

 "Ik zit in een dip."

 

- "Ik kan wel wat hulp bij mijn huiswerk gebruiken, Hobbes."

 "Wat moet je doen?"

 "Ik moet een opstel schrijven waarin ik twee kanten van een zaak bekijk en daarna moet ik een van de argumenten verdedigen."

 "En wat is het onderwerp?"

 "Dat is het probleem! Ik kan niets verzinnen waarover je van mening kan verschillen."

 "Dat is moeilijk te geloven."

 "Ik heb altijd gelijk en de ander nooit! Wat valt daar nou over te twisten?!"

 

- "Yep, Kerstmis komt er alweer aan.

 En hoe kun je beter een christelijke feestdag vieren dan met een maand vol ongebreidelde consumptiedrift!"

"Ik sta altijd verbaasd dat andere religies dat niet hebben overgenomen."

 "Een stapel cadeaus krijgen is voor mij een diepe, spirituele ervaring."

 

- "Hé, pap, waarom zaag je niet alle bomen om op de heuvel verderop en maak je een skilift?"

 "Omdat een skilift lelijk, lawaaiig en volstrekt overbodig is."

 "Het probleem van pap is dat hij de vooruitgang niet herkent."

 

- "We worden omringd met apparaten die gemaakt zijn om het werk lichter te maken en het gemak te dienen. We hebben meer vrije tijd dan de mens ooit had.

 En wat doen we met die vrije tijd? Werken we aan onze ontwikkeling? Ondernemen we interessante dingen? Brengen we iets tot stand?"

 "Pap, ik kan die reclame niet verstaan."

[Caspers vader trapt Casper naar buiten]

 "Als het aan pap lag, zou vrije tijd net zo waardeloos zijn als werk."

 

- "Hier is de nieuwste opiniepeiling van je prestaties als vader. Je populariteitscijfer is nogal laag, ben ik bang."

 "Dat komt omdat er geen vanzelfsprekende relatie bestaat tussen wat nodig is en wat gewenst wordt. IK doe wat ik moet doen en daarmee word je niet populair."

 "Met zo'n houding kun je je baan wel vergeten."

 "Geef me een seintje als iemand anders het over wil nemen."

 

- "Ik ben gek op het nieuws! Populaire kranten weten heel goed dat ik niet zit te wachten op serieuze polemieken over ingewikkelde en saaie onderwerpen.

 Ze bieden aan wat ik graag wil hebben: roddels, schandalen, sound bites, huilerige verhalen en populariteitspolls, alles verpakt in hapklare brokken! Buitengewoon amusant."

 "En dan vragen opiniemakers zich nog af waarom het publiek zo cynisch is over politiek."

 "Je kunt zien dat dit een diepgaand artikel is, want er staat tekst naast het kaartje."

 

- "Ik ben vastbesloten om het wereldrecord "Zo lang mogelijk je vinger in je neus steken" te verbeteren."

 "Ik geloof niet dat zoiets officieel bestaat."

 "Als dat zo is ben ik sowieso kampioen!"

 

 - "Als het sneeuwt kan je gaan sleeën. Als het waait kan je gaan vliegeren. Als het warm is kan je gaan zwemmen.

 Maar als het regent ... zucht ...

 ... Het enige wat je dan kunt doen is mam de zenuwen te bezorgen."

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 9: Maniakale moordzuchtige junglekat

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 9: Maniakale moordzuchtige junglekat (Verenigde Staten, 1994): 128 blz: Vertaald door Cees de Groot (2001): Uitgeverij Big Balloon

 

 

De paperbacks van "Casper en Hobbes" zijn gelijmd, niet ingebonden. Dat heeft als zeer groot nadeel dat als ze vaker gelezen worden, de kans bestaat dat er bladzijden los komen te zitten. Mijn exemplaar van "Maniakale moordzuchtige junglekat" telt helaas vele losse bladzijden. Ik zal moeten uitzien naar een nieuw exemplaar.

 

Citaten:

- "Hallo? ... Nee, mijn moeder kan nu niet aan de telefoon komen.

 Tuurlijk wil ik een boodschap aannemen.

 Schrijf het maar op een stuk papier, kom langs, betaal me vijf piek en ik geef het zodra ik haar zie.

 Nou, zo dringend was het kennelijk ook weer niet."

 

- "Hoe werken geldautomaten?"

 "Kijk, stel dat je vijftig euro wilt hebben ... Je toetst het bedrag in ...

 ... en aan de andere kant van de automaat zit een man met een drukpers die het geld drukt en de biljetten in dit luikje stopt."

 "Zo ongeveer als die vent die bij ons in de garage woont en de deur open- en dichtdoet?"

 "Precies!"

 

- "Inge, mag ik jouw antwoorden overschrijven?"

 "Natuurlijk niet!"

 "Waarom niet?"

 "Omdat je dan een mooi cijfer krijgt terwijl je er niets voor gedaan hebt."

 "Nou en?"

 "Het is verkeerd om 'n beloning te krijgen die je niet hebt verdiend."

 "Wie kan daar nou niet mee leven?"

- "Ik ben gek op stenen, dit is een mooi exemplaar.

 Zie je hoe glad hij is? Het heeft een eeuwigheid geduurd voordat ie zo mooi rond was.

 Deze steen is gevormd door sedimentaire afzetting, dus tegenovergesteld aan stollingsgesteente dat vulkanisch van oorsprong is."

 "Wat weet jij veel van stenen."

 "Reken maar. Door God gezonden ballistische projectielen noem ik ze."

 

- "Lieve Sint, vorig jaar vroeg ik een thermo-nucleaire langeafstandsraket met lanceerinrichting,

 In plaats daarvan kreeg ik sokken en een shirt. U moet mijn bestelling verwisseld hebben met die van een ander.

 Deze keer houden we ons wel aan de regels, ja?!

 Het feit dat hij de spullen voor niks weggeeft is nog geen excuus voor een incompetente organisatie."

 

- "Kijk nou eens toch naar deze boterham die mijn moeder voor me heeft gemaakt! Die eet ik niet. hoor!

 De inktvis is niet eens vers! Ruik maar! Het lijkt wel rubber! En het brood is helemaal doorweekt van de inkt! De augurken zijn geplet! Wat smerig!

 Ruilen?

 Niemand wil ruilen met een kind wiens moeder vieze boterhammen maakt!"

 

Inge Dekker:

- "Als mam aan me vraagt hoe het op school was zeg ik gewoon "goed" en begin over iets anders."

 

Casper heeft drie smeltende sneeuwpoppen gemaakt met borden als: Bekeer u! Het einde is nabij! De lente breekt aan!:

- "Het zijn sneeuwmannen die de ondergang voorstellen."

 "Je vergalt wel het plezier van het uitkijken naar de eerste bloeiende krokusjes!"

 

- "Mam! Wakker worden! Kom snel!"

 "Wat heb je? Wat is er aan de hand?"

 "Geloof jij dat liefde een biochemische reactie is die alleen maar bestaat om onze genen door te geven?"

 "Wat het ook is, het is het enige wat me ervan weerhoudt om je nu ter plekke te wurgen."

 "Mams geruststellingen zijn nooit erg geruststellend."

 

- "Ik wil niet opstaan. Ik wil me niet aankleden. Ik wil niet op de bus wachten. Ik wil niet naar school. Ik wil niet naar de juf luisteren. Ik wil niet leren. Ik wil geen opgaves. Ik wil geen huiswerk."

 "Hoe was het vandaag?"

 "Die hoef ik alleen maar in te koppen."

 

- "In het overzicht van de tv-programma's staat dat deze film "strikt voor volwassenen" is. Wat zouden ze daarmee bedoelen?"

 "Waarschijnlijk dat ze dingen laten zien zoals naar het werk gaan, rekeningen en belasting betalen en andere verantwoordelijke taken."

 "Wauw, ze maken geen geintjes als ze "voor volwassenen" erbij zetten."

 "Ik heb nooit begrepen hoe die films geld kunnen opbrengen."

 

- "Weet je waar ik een hekel aan heb? Als ik met iemand praat en die gaat dan over zichzelf beginnen.

 Het is zo onbeleefd! Waarom denken ze eigenlijk dat ik een gesprek met ze aanknoop? Ze kunnen het toch over mij hebben! Wat kan het iemand schelen wat zij te vertellen hebben? Als ik met iemand praat hoort het over mij te gaan!"

 

- "Ik stuur aan op verandering."

 "Jij?!

 Je maakte vanmorgen nog geweldige stennis omdat je moeder minder jam op je boterham had gedaan dan gisteren!"

 "Ik stuur aan op verandering bij anderen."

 

- "Er is niets op de televisie."

 "Zet 'm dan uit." 

 "'m uitzetten?? Je denkt toch niet dat ik hier de hele dag naar een leeg scherm ga zitten staren?"

 

- "Wat ben jij aan het doen, Casper?"

 "Ik eet wormen op voor tien eurocent!"

 "Daar komt niets van in! Tijd om naar huis te gaan! En, Inge, het is niet aardig om misbruik te maken van kinderen zonder gezond verstand."

 

- "Kleine genoegens van het leven

1. Een nieuw stripboek lezen

2. Een lieve hond aaien

3. Een brief krijgen

4. Een mok warme chocolademelk met slagroom opdrinken.

5. Grijnzen als een grote jongen je uitscheldt ... en hem daarna z'n tanden door z'n lip slaan."

 "Je lijstje vervult me met grote ontroering."

 "Helaas heb ik niet alle dingen zelf meegemaakt."

 

- "Juf, kunnen we in de kring gaan zitten en ergens over discussiëren?

 Om precies te zijn, zou ik het willen hebben over de vraag of kannibalisme een verzachtende omstandigheid voor moord is omdat het minder afval oplevert.

  Om een of andere reden willen ze ons alleen dingen leren die iedere sufferd in een boek kan opzoeken."

 

- "Ik heb vandaag een proefwerk verprutst, maar dat kan me niet schelen."

 "Nee?"

 "Het is een kwestie van prioriteiten Hobbes, je moet ruimte maken voor wat je echt belangrijk vindt.

 De dagen zijn kostbaar en ik wil ze liever gebruiken om pret te maken dan om te leren."

 "Ik had nooit gedacht dat onwetendheid een onderdeel is van de kwaliteit van het leven."

 "Nou, pap blijkbaar ook niet."

 

- "Ik vind dat we een telefoonbeantwoorder nodig hebben."

 "Nou, ik weet 't niet ...

 Als je zo'n apparaat hebt voel je je verplicht een heleboel telefoontjes te beantwoorden van mensen die je eigenlijk helemaal niet wil spreken.

 Zonder een antwoordapparaat kan je de telefoon gewoon laten rinkelen en als de beller het opgeeft hoef je ook niet met hem te praten."

 "Dat is niet helemaal wat ik bedoel."

 "Dat is ook het probleem op kantoor. De secretaresses laten de telefoon niet rinkelen en daarom ben ik steeds met mensen in gesprek."

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 8: Het zijn zware dagen

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 8: Het zijn zware dagen (Verenigde Staten, 1993): 128 blz: Vertaald door Cees de Groot (2000): Uitgeverij Big Balloon

 

 

De strip "Casper en Hobbes" werd oorspronkelijk in de Verenigde Staten gepubliceerd in een aantal kranten. Doordeweeks was de strip in zwart-wit, maar in de weekenden was de strip ingekleurd. De eerste 7 delen van "Casper en Hobbes" in het Nederlands, zoals uitgegeven door Big Balloon, bevatten alleen zwart-wit tekeningen. Vanaf deel 8 zijn een deel van de tekeningen in prachtige kleuren en bovendien zijn de afzonderlijke cartoons in een flink groter formaat afgebeeld, wat het kijkplezier enorm ten goede komt. 

 

Citaten:

- "Mááám!"

 "Wat is er??"

 "Hoe planten weerzinwekkende beesten als octopussen en harige insecten zich voort? Vinden ze elkaar echt aantrekkelijk?"

 "Het is drie uur! Ga slapen!"

 "Nu ik erover nadenk, vraag ik me af hoe het komt dat mensen elkaar aantrekkelijk vinden."

 

- "Zal ik eens een geweldig idee demonstreren?

 Eerst drink je de helft van de melk uit je thermoskan. Daardoor heb je genoeg ruimte om de rest van de lunch erin te proppen. Kijk, daar gaat mijn boterham met jam! Én een banaan!

 Dan laat je 't een minuutje soppen ... Daarna schud je tot het vloeibare smurrie is, en dan laat je het naar binnen glijden! Je maag merkt het verschil niet en je spaart je tanden!"

- "Als een mens opgroeit, moet hij iets worden. Hij kan niet blijven zoals hij is.

 Maar een tijger die opgroeit blijft gewoon een tijger. Waarom is dat zo?"

 "Tijgers worden perfect geboren."

 "Dat heb ik weer ... Mijn ouders zijn mensen!"

 

- "Kijk nou, pap heeft me aan m'n huiswerk gezet!

 Hij zei dat ik later zal inzien dat er niets zo leuk is als leren.

 Dus zei tegen hem: prima! Daar kom ik later dan wel achter!"

 "En wat zei hij toen?"

 "Hij zei dat als ik niet heel snel mijn boeken zou openslaan, er voor mij helemaal geen later meer zou inzitten."

 

- "Hier is je opdracht, Inge. Heel goed gemaakt! Deze hier is van Casper.

 En houd nou eens op je opdrachten te ondertekenen met "Casper, jongen met een bestemming". Je kunt beter je tijd besteden aan je huiswerk dan aan het natekenen van "officiële notariële zegels" aan de onderkant van het papier."

 "Jongen met een bestemming?!"

 "Yep! Jongen met een bestemming!"

 "Iedereen die ik ken gelooft dat jouw bestemming een aparte kooi in het apenhuis is."

- "Hé, pap, kijk 'ns naar die reclame?

 Waarom rij jij niet in zo'n gave sportauto als die vent in de reclame?"

 "Die auto kost 80.000 gulden."

 "En moet je die lekkere meid zien die erbij is. Waarom heeft mam niet van die kleren aan?"

 "Ja, waarom zie jij er niet zo uit?"

 "Omdat jouw puberale fantasieën om te beginnen een 20-jarig fotomodel met borstvergroting vereisen ... schat!"

 

- "Heb je een vraag, Casper?"

 "Ja! Welke garantie heb ik dat dit onderwijs een adequate voorbereiding is op de toekomst?

 Krijg ik wel de vaardigheden die ik nodig heb om me staande te houden in de keiharde wereldeconomie? Ik reken op een baan met een topsalaris als ik straks klaar ben! Ik wil kansen!"

 "In dat geval, jongeman, zou ik je aanraden wat harder te leren. Wat je van school meekrijgt, hangt af van wat je er zelf instopt."

 "O. Laat dan maar zitten."

 

- "Heb je al een idee voor je opstel?"

 "Nee, ik wacht op inspiratie. Creativiteit komt niet als water uit de kraan. Je moet in de juiste stemming zijn."

 "En wat voor stemming is dat dan?"

 "Paniek voor de naderende deadline." 

- "Pap, waar komen de kindertjes vandaan? Is het waar dat een ooievaar ze in een bundeltje gewikkeld op de stoep achterlaat?"

 "In de meeste gevallen klopt dat, ja. Maar in jouw geval ben je stomweg door een vliegend reptiel door de schoorsteen gelazerd."

 "Cool!"

 "Dat verklaart veel, vind je niet?"

 

 - "Mam, ik heb een vraag."

 "Tuurlijk, schat."

 "Waarom zou je een gulden per minuut willen uitgeven om te telefoneren met halfblote meiden die je op de televisie ziet?"

 "Waar heb jij naar gekeken?"

 "Eh ... het was ... uh ... tijdens de tekenfilms vanochtend.

 Als ik eens een keer een vraag stel, draait het er altijd op uit dat ik er een heel stel moet beantwoorden."

 

- "Hoi, pap. Ik ben het, Casper.

 Ik bel je even om je te zeggen dat het vandaag een prachtige dag is.

 Wat jammer dat je vastzit in een saai kantoor terwijl ik zorgeloos en vrolijk rondren! Ik hoop dat je een fijne zomer hebt! Ha! Ha! Ha!

 Kinderjaren zijn nu eenmaal een plaag voor volwassenen."

Casper zit achter een bureautje met daarop de tekst: een schop onder je kont 1 gulden.

- "Hoe gaan de zaken?"

 "Slecht."

 "Hoe zou dat nou toch komen?"

 "Ik begrijp er niks van.

 Wat ik verkoop, heeft toch iedereen nodig?" 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 7: De gestoorde bloeddorstige monsterlijke sneeuwzombies vallen aan

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 7: De gestoorde bloeddorstige monsterlijke sneeuwzombies vallen aan (Verenigde Staten, 1992): 120 blz: Vertaald door Cees de Groot (2000): Uitgeverij Big Balloon

 

 

Citaten:

- "Kom mee, Hobbes. We moeten naar buiten."

 "Moet dat echt?"

 "Ja, ik mag van pap geen tv-kijken. Hij zegt dat het zomer is en dat je dan buiten moet spelen in plaats van naar de buis te staren. Het is toch niet te geloven? Wat een dictator!"

 "Hoe hardvochtig is het om tot spelen gedwongen te worden."

 "Ik zal het hem inpeperen! Ik weiger plezier te hebben!"

 

- "Niets kan je plezier meer verpesten dan de gedachte dat het leerzaam is!"

- "Ha, pap. Je wilt zeker wel weten hoe je ervoor staat in de polls."

 "Niet echt, nee."

 "Ik denk dat je deze uitslag wel verrassend zult vinden. Deze grafiek laat zien dat de gemiddelde pa een tolerantiescore heeft van 70%. De sheet hieronder geeft aan dat jouw tolerantiescore onder de 10% zit!

 Gezinsleden van zes jaar oud werd gevraagd naar hun voorkeur inzake bedtijd. Let op deze serie grafieken die aangeeft dat je score met elk uur later oploopt! Kijk, zo tegen middernacht ligt je score vrijwel tegen het gemiddelde aan!"

 

- "Ben jij een voorstander van vrije meningsuiting in onze samenleving?"

 "Natuurlijk. Dat staat zelfs in onze grondwet."

 "Dus je bent tegen censuur en het verbieden van ideeën die je rampzalig vindt?"

 "Precies. Je moet het slechte samen met het goede accepteren."

 "Dus je bent er niet op tegen dat ik blootgesteld word aan afbeeldingen, films of soorten muziek die sommige mensen schandalig of shockerend vinden. Klopt dat?"

 "Kijk, laat me je eerst iets vertellen over onze verantwoordelijkheid voor de culturele aspecten van de opvoeding en het vermogen om de juiste keuzes te maken."

 "Draaikont!"

- "Wat een oplichterij! Hier staat dat als je de puntjes met elkaar verbindt er een tekening tevoorschijn komt. Kijk, dat heb ik gedaan en het ziet er niet uit!"

 "Ik geloof dat je alle puntjes in de volgorde van de cijfertjes met elkaar moet verbinden."

 "O. Alles moet volgens regels, regels, regels!"

 

- ""Leef bij de dag", dat is mijn motto.

 Je weet nooit hoe lang je nog leeft! Je kunt morgen de straat oversteken en - whammm - overreden worden door een vrachtwagen! Dan heb je spijt dat je niet alleen voor je plezier hebt geleefd! 

 Daarom zeg ik altijd: "leef bij de dag!" Wat is jouw motto?"

 "Kijk uit als je de straat oversteekt."

- "Ik word een beetje onrustig vanwege pakjesavond."

 "Ben je bang dat je niet braaf bent geweest?"

 "Dat is nu precies de vraag. Het is allemaal zo relatief. Hoe kijkt de Sint ertegenaan? Wat beschouwt hij als braaf?

 Ik heb niemand koud gemaakt! Dat is toch behoorlijk braaf, niet? Ik heb geen misdaad gepleegd, ik ben geen oorlog begonnen en ik heb me niet schuldig gemaakt aan kannibalisme.

 Behoorlijk braaf, toch? Heb ik nu niet een heleboel cadeaus verdiend?"

 "Misschien is braaf meer dan het nalaten van slechte daden."

 "Juist, en dat is nou precies wat me zorgen baart."

 

 De vader van Casper komt in zijn auto de oprijlaan inrijden. Daar staan een aantal sneeuwpoppen met borden in hun handen met teksten als: Te streng, Huiswerk nee, Caspers papa oneerlijk, Meer vrij!, Later naar bed minder in bad!, Pap is een bruut.

- "Op kantoor hoor je nooit iemand over dit soort dingen."

- "Pap, waarom maken soldaten elkaar af om de wereldproblemen op te lossen?"

[Caspers vader kijkt op uit zijn krant, verzucht en pakt zijn krant weer op.]

 "Ik heb zo'n idee dat volwassenen alleen maar doen alsof ze weten waarmee ze bezig zijn."

 

- "Ik heb zojuist een tv-spot gezien van een luxe cruise. Waarom hebben wij nooit van dat soort vakanties?"

 "Vakanties zijn altijd een kwestie van betrekkelijkheid."

 "Huh?"

 "We zitten elk jaar tijdens de vakantie in een koude, tochtige tent en dus lijkt het leventje hier een luxe-cruise. Als je moet afzien tijdens je vakanties, lijkt de rest van je leven een paradijs."

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 6: Wetenschappelijke vooruitgang klinkt als "Boink"

Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 6: Wetenschappelijke vooruitgang klinkt als "Boink" (Verenigde Staten, 1991): 120 blz: Vertaald door Maria van Galen, Gerrit de Jager en Cees de Groot (1999): Uitgeverij Big Balloon

 

 

Het is al weer bijna een jaar geleden dat ik de delen 2 tot 5 van de uiterst grappige serie "Casper en Hobbes" heb gelezen en besproken. Ik ga nu verder met deel 6 en heb opnieuw vaak hardop moeten lachen. Er is weinig waar ik zoveel mee kan lachen als met de avonturen van het 6-jarige jochie Casper en zijn speelgoedtijger Hobbes. Ik denk dat de citaten voor zich spreken.

 

Citaten:

Een confrontatie tussen Casper en Hammie:

- "Geef me die auto eikeltje."

 "Die is van mij! Heb ik van huis meegenomen."

 "Ik zei: geef me die auto."

 "Hammie, je kunt niet zomaar spullen afpakken, alleen maar omdat je groter bent!"

 "Ik pak het niet af. Jij geeft het aan mij, omdat dat voor ons alle twee prettiger is."

 "Toch een mooie gedachte."

 "Geef mijn auto terug! Hij is niet van jou!"

 "Nu wel. Je hebt 'm aan mij gegeven."

 "Veel keuze had ik niet! Mijn auto weggeven of in elkaar geslagen worden!"

 "Ja, èn?"

 "Ik heb 'm alleen maar weggegeven omdat jij groter en gemener dan ik ben!"

 "Ja, èn?"

 "Die verpletterende argumentatietechniek van hem ..."

 "Zeg je nu dat je toch kiest voor een knal voor je kop?"

- "Pap, waarom zijn oude foto's altijd zwart-wit? Hadden ze vroeger geen kleurenfilmpjes?"

 "Jazeker wel ... Eigenlijk waren die oude foto's in kleur. Maar de wereld was toen zwart-wit."

 "Echt waar?"

 "Yep, de wereld kreeg pas kleur ergens in de jaren dertig en in het begin waren de kleuren nog behoorlijk flets."

 "Dat is raar."

 "Tja, de waarheid is soms vreemder dan de fantasie."

 "Maar hoe zit het dan met oude schilderijen in kleur? Als de wereld zwart-wit was, waarom hebben de oude schilders die dan niet zo gemaakt?"

 "Je weet dat veel kunstenaars geschift zijn."

 "Maar ... hoe hadden ze überhaupt in kleur kunnen schilderen? Zouden hun schilderijen niet uitgrijze en zwarte vlakken moeten bestaan?"

 "Natuurlijk, maar ze kregen pas kleur in de jaren dertig, net als alle andere dingen."

 "En waarom kregen de oude zwart-witfoto's dan geen kleur?"

 "Omdat het kleurenfoto's uit de zwart-wittijd zijn, weet je nog wel?"

 

- "Hé, Inge, wat heb jij op je brood vandaag?"

 "Kaas met ketchup."

 "En dat is mijn lievelingsboterham, dus ik wil niet horen wat voor smerigs jij hebt!"

 "Rustig maar. Ik heb iets hier van school."

 "Mooi."

 "Zo te zien sigarenpeuken in snotsaus."

 "Dat is erwtensoep!"

 "Echt? Getver!"

 

 - "Volgens mij is er geen beter bewijs voor beschaafd leven elders in het heelal, dan dat ze niet proberen met ons in contact te komen."

 

- "En hoe gaat het met je huiswerk?"

 "Ik ben bijna begonnen."

 

- "Wanneer gaan we een kerstboom kopen?"

 "Kweenie. Misschien een paar dagen na nieuwjaar."

 "Na nieuwjaar?"

 "Jazeker, dan kunnen we zo een boom van de straat rapen."

 "Wat?!"

 "Soms zit er nog een beetje glitter op zo'n boom, dan hoef je 'm zelfs niet op te tuigen. Zo sparen we tijd en geld."

- "Yech! Wat is dat voor iets walgelijks?"

 "Dat is spinnenstamppot. Je kunt de poten eruit halen en aan je vader geven als je ze te harig vindt."

 "S-spinnen-s-stamppot?"

 "Nee maar, ik geloof dat we eindelijk eens rustig kunnen eten."

 "Ik weet niet of ik nog veel zin heb om verder te eten."

 "Hé, ik vind het lekker!"

 

- "Ha, mam. Ik maak m'n eigen krant met nieutjes uit ons huishouden."

 "Wat leuk."

 "Ik ben op zoek naar een openingsartikel. Mag ik jou interviewen?"

 "Tuurlijk."

 "Oké, wat ben je daar aan het snijden?"

 "Vis."

 "Moeder met mes hakt waterbewoner aan mootjes. Gruwelijke slachtpartij bij nieuwbouwwijkgezin!"

 

Casper is in het hoofd aan het zagen van een op zijn rug liggende sneeuwpop.

- "Terwijl ik bezig ben met een hersenoperatie, maak jij een sneeuwpop voor een harttransplantatie!"

 

- "Leven en niks leren, zo zijn wij!"

- "Pap, als je een sneeuwbal naar iemand gooit, maar je mist 'm expres, is dat dan "slecht"?"

 "Ik denk dat het toch een beetje provocerend is, dus het zou wel een beetje slecht zijn."

 "Net zo slecht als ie raak zou zijn?"

 "Nee, ook weer niet zo slecht. Maar toch iets slechter dan helemaal niet gooien."

 "En als het nou een schampschot was, hoe erg zou het dan zijn?"

 "Stel dat z'n hoed en z'n bril van z'n hoofd waren afgeslagen?"

 "Dat zou goed zijn voor de doodstraf."

 

Nog een confrontatie met Hammie:

- "Hé, eikeltje, geef mij 'ns een kwartje."

 "Wat?! Waarom zou ik jou mijn geld geven?"

 "Het is voor het "Gun Casper een kans om te overleven fonds"."

 

- "Waar bewaren we de verlengsnoeren?"

 "In de gangkast, onderste plank."

 "Waar zijn de losse zaagjes van paps elektrische zaag?"

 "In de ... waarom wil jij dat eigenlijk weten?"

 "Huh? Ik maak een lijst van alle dingen in huis, zodat we die altijd kunnen vinden."

 

- "Kijk, als we nou in plaats van een kind een hond hadden genomen, konden we elke avond uitgaan."

 "Schat, we zijn voor ons plezier uit. Wil je het over iets anders hebben?"

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.