Posts tonen met het label Bangladesh. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bangladesh. Alle posts tonen

zondag 10 augustus 2025

Kadir van Lohuizen: After Us the Deluge

Kadir van Lohuizen: After Us the Deluge: The Human Consequences of Rising Sea Levels (Nederland, 2021): 286 blz: Uitgeverij Lannoo
 
 
 
"After Us the Deluge" is een zeer overtuigende mengeling van politiek pamflet, wetenschappelijke studie en natuurlijk fotoboek. Ieder afzonderlijk zijn ze goed, samen vormen ze een geweldig boek.
 
Kadir van Lohuizen is een Nederlandse documentaire fotograaf die gespecialiseerd is in lange termijn projecten waarin hij samenwerkt met wetenschappers en andere deskundigen om een zo afgewogen mogelijk beeld te geven van zijn onderwerp.
 
Naar eigen zeggen was Kadir van Lohuizen voordat hij met dit project begon, nog niet overtuigd van de ernst van de gevolgen van de wereldwijde opwarming van de aarde. Voor "After Us the Deluge" reisde Kadir van Lohuizen naar 7 landen: Groenland, de Verenigde Staten met specifiek Miami en New York, Panama, Indonesië met specifiek Jakarta, Kiribati, Bangladesh en als laatste Nederland. Ieder land krijgt zijn eigen hoofdstuk met zo'n 5 bladzijden inleidende tekst van een deskundige uit het land zelf, met vervolgens een aantal foto's van de hand van Kadir van Lohuizen.
 
Het resultaat mag er zijn. "After Us the Deluge" is een zeer informatief boek, prachtig vormgegeven en met mooie foto's. Misschien behoort Kadir van Lohuizen niet tot de allerbeste fotografen die ik ken, maar hij heeft visie, neemt de tijd en maakt fotoboeken die tot de absolute top van het Nederlandse fotoboek behoren.
 
Voor een aantal foto's uit het boek, klik hier.
 
Teksten: ****
Foto's: ****
Vormgeving: *****
 
      
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 3 april 2025

Dvd: Sporen uit het Oosten

Sporen uit het Oosten (Nederland, 2006): 650 min: Regisseur Rob Hof
 
Sporen uit het Oosten
 
Onbegrijpelijk. Totaal onbegrijpelijk vind ik het dat ik nog nooit eerder gehoord had van de prachtige reisdocumentaire "Sporen uit het Oosten" van regisseur Rob Hof. De serie is ooit uitgezonden op de Nederlandse televisie, maar ik had nog nooit van iemand gehoord dat hij of zij de serie had gezien en ik had er ook nog nooit iets over gelezen. Op het internet is vrijwel niets over de serie te vinden, hij staat te koop op Bol en op IMDB hebben 6 mensen aangegeven de serie gezien te hebben, met een gemiddelde waardering van 6,6. Slechts één persoon heeft de serie met een 8 gewaardeerd. En ik heb nergens een bespreking van de serie kunnen vinden. Blijkbaar ben ik de eerste die het de moeite waard vind om deze serie  te bespreken en dat verbaast mij enorm.
 
"Sporen uit het Oosten" is een 13-delige documentaire over een treinreis die Rob Hof samen met een klein gezelschap in 2006 heeft gemaakt, voornamelijk per trein, vanuit het noorden van Vietnam tot aan Turkije. Hij heeft daarbij 20 landen bezocht: Vietnam, Cambodja, Thailand, Maleisië, Myanmar, Bangladesh, India, Afghanistan, Pakistan, Iran, Syrië, Jordanië, Israël, Turkije, Griekenland, Macedonië, Kosovo, Servië, Kroatië en Slovenië. Per aflevering wordt de reis door één land besproken, India krijgt twee afleveringen en sommige landen krijgen met zijn tweeën een aflevering toebedeeld. De laatste aflevering gaat over de Balkan.
 
Tot mijn dertigste heb ik vrij veel gereisd, daarna door omstandigheden helaas zeer veel minder. Ik heb een enorme verzameling reisverhalen gelezen, veel fotoboeken over verre landen bekeken en ook veel reisprogramma's gezien. Vooral over de vele reisdocumentaires van de VPRO, door mensen als Jelle Brandt Corstius, Ruben Terlou en Adriaan van Dis, ben ik zeer enthousiast. Dat zijn programma's die de diepte in gaan, met presentatoren die de taal van het land spreken en er ontzettend veel over weten. Men kan zeker zeggen dat ik een liefhebber van het genre ben.
 
"Sporen uit het Oosten" gaat misschien minder de diepte in, maar de sfeer van het reizen in Azië, komt dichter bij mijn eigen ervaringen dan in enig ander reisprogramma dat ik ooit heb gezien. De opzet van het programma is geniaal in zijn eenvoud. Rob Hof heeft gekozen voor het reizen per trein. In een treincoupé heb je de maatschappij in het klein. In de bereisde landen reist vrijwel iedereen per trein, er zijn veel minder auto's en autowegen dan wij in het westen gewend zijn. Treinreizen kunnen erg lang duren, tien uur in de trein zitten voor een tocht van 200 tot 300 kilometer is heel normaal.
 
Rob Hof heeft voor de serie een groot aantal mensen geïnterviewd. Hij stelde daarbij steeds  weer dezelfde vragen: wat is de invloed van religie op je leven, wat zijn je grootste angsten en hoe zie je de toekomst? Telkens als iemand geïnterviewd wordt krijg je eerst die persoon te zien, vaak in functie. Vervolgens blijft de tekst van het interview lopen terwijl je beelden te zien krijgt van de treincoupé of van het voorbij suizende landschap of de bebouwing van de stad waar de trein doorheen rijdt. Vervolgens zie je weer een stukje van het interview. Deze afwisseling werkt uitstekend en maakt de serie erg boeiend om naar te kijken. Verder zie je af en toe beelden van de trein die voorbij rijdt in het landschap. Soms is Rob Hof op een andere manier onderweg en krijg je iets te zien van de steden.
 
Waar ik nooit zo bij stil heb gestaan en wat mij opvalt nu ik "Sporen uit het Oosten" in zijn geheel heb gezien, is dat er in zoveel van de bereisde landen na 1945 de nodige conflicten zijn geweest. Je had de Vietnamoorlog, Pol Pot in Cambodja, een 40 jaar durende militaire regering in Myanmar, de problemen met de onafhankelijkheid van Brits India en de verdeling in India en Pakistan en later Pakistan en Bangladesh, de Russische bezetting van Afghanistan en de Taliban, de Iraanse revolutie, Israël met de voortdurende spanningen tussen de joden en de Palestijnen en natuurlijk de oorlog in voormalig Joegoslavië. Het is nogal wat om over te horen in één documentaire.
 
Ik vind "Sporen uit het Oosten" het mooiste reisprogramma dat ik ooit heb gezien en het komt hoog in mijn film top 100!
 
Op IMDB krijgt "Sporen uit het Oosten" van slechts 6 mensen een waardering van 6,6.
 
  
 
Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

dinsdag 2 augustus 2022

Paul Theroux (tekst) & Steve McCurry (foto's): The Imperial Way

Paul Theroux (tekst) & Steve McCurry (foto's): The Imperial Way: Making Tracks from Peshawar to Chittagong (Verenigde Staten, 1985): 143 blz: Uitgeverij Hamish Hamilton
 
The Imperial Way : By Rail from Peshawar to…
 
"The Imperial Way" is het eerste fotoboek dat Steve McCurry heeft gepubliceerd. Het boek is een samenwerking tussen de beroemde reisverhalenschrijver Paul Theroux en de destijds nog relatief onbekende fotograaf Steve McCurry. 
 
Paul Theroux heeft per trein een reis gemaakt vanaf Peshawar in Pakistan, door Noord-India, tot aan Bangladesh. De 24 bladzijden tekst in het boek zijn een impressie van die reis. Ik weet niet of Paul Theroux en Steve McCurry samen deze reis hebben gemaakt, maar in ieder geval vormen de foto's van Steve McCurry de hoofdmoot van dit boek. 

De tekst is erg onderhoudend en Theroux op zijn best. De foto's van McCurry zijn zoals gebruikelijk bij hem, vooral foto's van mensen, vaak in of rond de trein. Er staan een aantal erg mooie foto's in het boek, maar vergeleken met latere boeken van McCurry, zijn de meeste foto's niet zo heel bijzonder. Toch vind ik dat "The Imperial Way" in mijn collectie thuishoort.
 
Citaten:
- Just before Wazirabad at dawn there was a knock on the door of my compartment.
 "You wanting breakfast?"
 I could have been wrong of course, but it seemed to be the same brisk man who had asked the question ten years ago: it was the same bad eye, the same dirty turban, the same lined face. And the breakfast was the same - eggs, tea, bread on heavy stained crockery.
 I did not think it was a coincidence. I had returned to take this long trip again to see what had changed. I had noticed very few changes.
 
- It was an old route and, undoubtedly, the result of the imperial postal service, for the British regarded letter writing and mail delivery as one of the distinguishing features of any great civilization. And Indians have pretty much suscribed to the paper theory of civilization - even an application for a five rupee bedroll is done in triplicate.
 
- The statistics associated with Indian Railways are elephantine (ten million passengers a day, eleven thousand trains, almost two million workers, and so forth), but the memorable details are simple enough: it is self-sufficient in rolling stock - India manufactures all her own coaches and engines - and it makes an operating profit of twelve percent revenue over expenditure. In many respects, India is the world's greatest railway nation - the most trains, the most passengers, the longest system, the most stations; and also in a negative sense - the most cockroaches, the greatest number of rats living under railway platforms, the most forms to fill out, and some of the dirtiest sleeping cars.
 
        
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.