"The novel" is een enorme pil van ruim 1100 blz die ik in 20 dagen tijd heb gelezen.In "The novel" bespreekt Michael Schmidt de geschiedenis van de Engelstalige roman. Hij behandelt hierbij niet alleen de grote namen, maar ook veel schrijvers waarvan ik nog nooit een boek heb gelezen. Ook worden anderstalige schrijvers besproken zoals oa: Cervantes, Flaubert, Tolstoj, Proust, Kafka voor zover die een duidelijk aanwijsbare invloed hebben uitgeoefend op hun Engelstalige collega's.
Als Schmidt een schrijver bespreekt dan begint hij vaak met kort aan te geven door welke andere schrijvers hij is beïnvloed. Vervolgens een korte biografische schets van ongeveer een blz waarin de belangrijkste gegevens uit de levenslop worden gegeven. Dan een aantal bladzijden met besprekingen van de belangrijkste romans en als laatste wat andere latere romanschrijvers over deze schrijver hebben gezegd. Doelbewust geeft Schmidt alleen de meningen van collegaromanschrijvers en niet die van professionel critici.
Jammer genoeg geeft Schmidt slechts in weinig gevallen zijn eigen mening over een boek. Wel schrijft hij regelmatig dat een bepaald boek de tand des tijds beter heeft doorstaan dan een ander, of dat er van een bepaald boek (The Great Gatsby) 25 miljoen exemplaren zijn verkocht en dat Agatha Christie met 2 miljard verkochte exemplaren de best verkopende Engelstalige schrijver ooit is.
Het boek lijkt mij redelijk volledig wat betreft de echte literaire romans. Over genreliteratuur heeft Schmidt niet zoveel te zeggen. Zo wordt Tolkiens "In de ban van de ring" wel genoemd in de tekst maar niet verder besproken. Datzelfde geldt ook voor Vikram Seths "A suitable boy". Twee andere favoriete romans van mij: James Clavells "Shogun" en Michel Fabers "The crimson petal and the white" worden niet eens genoemd.
De grote verdienste van Schmidt is dat hij zeer leesbaar schrijft. Ik heb in het verleden een aantal saai geschreven Nederlandstalige literatuurgeschiedenissen gelezen (als laatste die van Brems). Schmidt is altijd onderhoudend. Wel is zijn Engels behoorlijk pittig. Op iedere bladzijde staan wel 5 tot 10 woorden die ik nog niet ken. Wel laat de betekenis zich meestal wel ongeveer raden.
Ik heb het boek nu in zijn geheel gelezen, waarbij ik potloodstreepjes heb gezet bij de belangrijke en interessante passages. Ik kan het boek iedereen aanraden die geïnteresseerd is in de Engelstalige roman, zelf een groot aantal van die romans heeft gelezen, en zijn Engels goed beheerst.
