Dvd: Ingmar Bergman: Vrouw zonder gezicht

Vrouw zonder gezicht (Zweden, 1947): 103 min: Zwart-wit: Regisseur Gustaf Molander

 

 

"Vrouw zonder gezicht" is opgenomen in de Ingmar Bergman Collectie van Moskwood, terwijl de film niet door de meester zelf is geregisseerd, maar door zijn voorganger Gustaf Molander. Het briljante scenario van de film is wel van de hand van Ingmar Bergman. 

Martin is op het oog gelukkig getrouwd met Frida en ze hebben een zoontje Pil. Op een bepaald moment komt Martin in contact met Rut (een geweldige rol van een mij onbekende actrice) die hem verleidt. Hun relatie is er eentje van aantrekken en afstoten met momenten van extase afgewisseld met momenten dat de een de ander verlaat. 

"Vrouw zonder gezicht" is eigenlijk een onbekende film waaraan Ingmar Bergman heeft meegewerkt. Het is jammer dat deze film zo onbekend is, ik vind het een echt meesterwerkje. Een intelligent scenario, geweldig spel van beide protagonisten en alles mooi in beeld gebracht. "Vrouw zonder gezicht" is niet de  beste film van Bergman, maar zonder meer een van de betere.

 

Op IMDB krijgt "Vrouw zonder gezicht" van 435 mensen een waardering van slechts 6,5.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Het uur van de wolf

Het uur van de wolf (Zweden, 1968): 84 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

 

 

Ik ben een groot fan van de films van de Zweedse regisseur Ingmar Bergman. Ik heb begin 2020 de meeste films van Bergman besproken. "Het uur van de wolf" is een film uit 1968, toen Bergman zijn meest productieve en beste periode (jaren 50- begin jaren 60) net achter de rug had. Maar ik vind "Het uur van de wolf" één van de allerbeste films van Bergman.

 

De twee hoofdrollen in "Het uur van de wolf" zijn voor Max von Sydow en Liv Ullman, wat mij betreft de twee beste acteurs waar Bergman mee heeft samengewerkt. Johan en Alma leven teruggetrokken op een eilandje, waar Johan schildert en probeert zijn demonen te bedwingen. Johan heeft ernstig last van hallucinaties waarbij hij dingen en personen ziet die er in werkelijkheid niet zijn. Alma probeert om hem te ondersteunen.

 

"Het uur van de wolf" is een duistere, mysterieuze en af en toe onbegrijpelijke film. Van een aantal scènes is het niet duidelijk of ze nu echt gebeurd zijn of dat ze alleen in het hoofd van Johan gebeurd zijn. "Het uur van de wolf" is ook één van de minst toegankelijke films van Bergman, maar als je je eraan overgeeft, dan levert het wel een fascinerende kijkervaring op.

 

Op IMDB krijgt "Het uur van de wolf" van 22.000 mensen een waardering van 7,5.

 

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Scenes from a Marriage (televisieserie)

Scenes from a Marriage (televisieserie) (Zweden, 1973): 299 min: Regisseur Ingmar Bergman

 

 

Ik heb gisteren en vandaag naar de geweldige televisieserie "Scenes from a Marriage" gekeken. Ingmar Bergman had deze televisieserie gemaakt en na het overdonderende succes van deze serie heeft hij van de serie een film gemaakt die ik al eerder een paar keer heb gezien. Het is al een tijdje geleden dat ik de film heb gezien, dus vind ik het moeilijk om te beoordelen welk van de twee ik het best vind, in ieder geval vind ik ze allebei geweldig. 

 

In het begin van "Scenes from a Marriage" worden Johan (Erland Josephson) en Marianne (Liv Ullmann) bij hun 10-jarig huwelijk geïnterviewd en feestelijk op de foto gezet. Johan vertelt hoe knap en succesvol hij wel is en Marianne vertelt dat ze getrouwd is met Johan en dat ze twee kinderen hebben.

In de televisieserie wordt het verloop van hun huwelijk verteld. Er blijken wel wat problemen in het huwelijk te zijn, met name op het seksuele vlak. Het is een echte Bergman, met veel gepraat, vrij serieus van toon en met goede dialogen.

Maar wat "Scenes from a Marriage" werkelijk zo'n geweldige televisieserie maakt is het uitzonderlijk goede spel van de twee topacteurs Erland Josephson en vooral van Liv Ullmann. Ik vind deze rol van Liv Ullmann de beste vrouwenrol die ik ooit heb gezien in een film of televisieserie. Vooral het arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen dat Liv Ullmann ter beschikking heeft is fenomenaal.

Ik vind "Scenes from a Marriage" het beste werk van Ingmar Bergman. Sterker nog, ik vind "Scenes uit een huwelijk" een van de allerbeste series  die ik ooit heb gezien.

Op IMDB krijgt  de serie "Scenes from a Marriage" van 15.250 mensen een waardering van 8,5, wat ik eigenlijk nog een te lage waardering vind voor deze geweldige serie.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Een nawoord en een kijkwijzer bij de films van Ingmar Bergman

Ik heb de afgelopen anderhalve maand alle 37 films die ik van Ingmar Bergman in mijn bezit heb bekeken en besproken op mijn blog. Bergman heeft in totaal 70 films en meer dan 100 toneelvoorstellingen geregisseerd en ook een aantal boeken geschreven.
Bergman was geboren in 1918 en stierf in 2007 op 89-jarige leeftijd. Hij was 5 keer getrouwd en heeft ook met meerdere van zijn actrices een relatie gehad, onder meer met Hariet Andersson en met Bibi Andersson.

Ik heb het enorme boek "The Bergman Archives" van Taschen gelijk gelezen samen met het bekijken van zijn films. Dit boek is één van de meest interessante boeken die ik ooit heb gelezen en tevens één van de mooist geïllustreerde.

Bergman is zijn filmcarrière begonnen met "Torment" waarvoor hij het scenario schreef. Van vrijwel al zijn films heeft Bergman ook het scenario geschreven. Zijn laatste film was "Saraband".

Bergman heeft zijn hele leven gewerkt met een vaste groep van medewerkers, met wie hij zowel zijn toneelstukken als zijn films maakte. De bekendsten van die medewerkers zijn: Bibi Andersson, Hariet Andersson, Ingrid Thulin, Liv Ullman, Gunnar Bjornstrand, Erland Josephsson en Max von Sydow, die allen in een groot aantal van zijn films en toneelstukken hebben meegespeeld. Ook dient Sven Nykist te worden genoemd die heel vaak het camerawerk heeft verzorgd.

De films van Bergman hebben voor mij altijd de naam gehad sombere praatfilms te zijn. Dat is gedeeltelijk waar, maar er valt ook heel veel te genieten van zijn films: geweldig camerawerk, mooie muziek, decors en kostuums, aantrekkelijke hoofdrolspelers en goede teksten en dialogen. Kortom, ik kan iedere filmliefhebber de films van Bergman van harte aanbevelen!

Hieronder een lijst van de films van Bergman die ik heb gezien en besproken, met links naar de besprekingen en een kijkwijzer.

****- Torment (1944, 3.000, 7,3)
****- Crisis (1946, 2.200, 6,5)
****- Music in Darkness (1948, 1.000, 6,5)
****- Port of Call (1948, 1.850, 6,6)
****- Prison (1949, 1.500, 6,8)
****- Dorst (1949, 1.900, 6,6)
****- To Joy (1949, 2.200, 7,2)
*****- Summer Interlude (1951, 4.700, 7,6)
*****- Geheimen van vrouwen (1952, 2.000, 7,1)
*****- Zomer met Monika (1953, 11.500, 7,6)
*****- A Lesson in Love (1954, 2.600, 7,1)
****- Dreams (1955, 2.300, 7,1)
*****- Glimlach van een zomernacht (1955, 11.500, 7,8)
*****- Het zevende zegel (1957, 150.000, 8,2, 157)
*****- Wilde aardbeien (1957, 88.000, 8,2, 173)
****- Façade (1958, 5.800, 7,7)
****- De maagdenbron (1960, 25.000, 8,1)
****- Het oog van de duivel (1960, 3.300, 7,2)
****- Als in een donkere spiegel (1961, 21.000, 8,1)
****- De avondmaalsgasten (1963, 20.000, 8,1)
****- De grote stilte (1963, 16.000, 7,9)
***- All these women (1964, 1.700, 5,6)
****- Persona (1966, 92.000, 8,1)
***-Schaamte (1968, 11.000, 8,1)

*****-Het uur van de wolf (1968, 22.000, 7,5)

 *-The Rite (1969, 2.000, 7,2)
***-The Passion of Anna (1969, 8.000, 7,7)
***-Geschreeuw en gefluister (1972, 27.000, 8,1)
*****-Scenes uit een huwelijk (1974, 2.400, 8,5)
****-Die Zauberflöte (1975, 4.000, 7,7)
**-The Serpent's Egg (1977, 5.000, 6,7)
****-Herfstsonate (1978, 22.000, 8,3)
****-Fårö Document 1979 (1979, 300, 6,9)
***-Uit het leven van marionetten (1980, 3.400, 7,4)
*****-Fanny & Alexander (1982, 54.000, 8,1)
****½-Fanny & Alexander (televisieserie) (1983, 2.000, 9,1)
***-Na de repetitie (1984, 2.000, 7,4)
****-Saraband (2004, 7.000, 7,6)

Kijkwijzer:

Van de 36 films en 1 televisieserie die ik van Ingmar Bergman heb gezien, zijn er 7 die er voor mij uitspringen. Voor iemand die nog nooit een film van Bergman heeft gezien denk ik dat "Fanny & Alexander" de meest geschikte film is om mee te beginnen. "Fanny & Alexander" is de laatste bioscoopfilm die Bergman heeft gemaakt en hierin komen al zijn thema's en obsessies samen: zijn worsteling met het geloof, man- vrouw relaties, familierelaties en het toneel. Dit alles is verpakt in een aanstekelijke film.

Mijn favoriete film van Bergman is "Scenes uit een huwelijk", met fantastisch acteerwerk van vooral Liv Ullmann.

Op plaats 3 komt het onheilspellende "Het uur van de wolf".

Op plaatsen 4 tot 6 staan 3 wat luchtigere films: "Zomer met Monika", "Glimlach van een zomernacht" en "Wilde aardbeien".

De laatste van de films van Bergman die ik echt essentieel vind voor zijn oeuvre is "Het zevende zegel".

Zoals al eerder gezegd vind ik vooral de vroege films van Bergman erg goed, tot en met  "De grote stilte". Alle films die hij heeft gemaakt tot en met "De grote stilte" vind ik zonder meer de moeite van het kijken waard. Van zijn latere films, behalve "Scenes uit een huwelijk" en "Fanny & Alexander" vind ik eigenlijk alleen "Herfstsonate" een film die je gezien moet hebben.

Met dit stukje is mijn project over de films van Ingmar Bergman voorlopig afgerond. Ik heb nog een dikke biografie over Bergman liggen, maar die bewaar ik tot later. Als ik in de toekomst nog films van Bergman tegenkom die ik nog niet gezien heb, dan ga ik die natuurlijk ook nog bekijken en bespreken. Er is nog heel wat te gaan!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Saraband

Saraband (Zweden, 2004): 107 min: Regisseur Ingmar Bergman

In zijn film "Scenes uit een huwelijk" uit 1973 maakten we kennis met de relatie tussen Johan (Erland Josephsson) en Marianne (een fantastische rol van Liv Ullmann). In "Saraband", de laatste film van Bergman maken we opnieuw kennis met Johan en Marianne (gespeeld door dezelfde acteurs), maar nu 30 jaar later.

Marianne en Johan hebben elkaar 30 jaar lang niet gezien. Johan is inmiddels schatrijk dankzij een erfenis. Marianne doet nog steeds hetzelfde werk als relatietherapeute. In een opwelling besluit Marianne om Johan te bezoeken en de reis te ondernemen naar zijn landhuis.

Het bezoek blijkt niet bepaald een droomreis. Anna, de schoondochter van Johan is 2 jaar daarvoor overleden en met zijn zoon Henrik heeft hij een zeer slechte relatie. Hij is alleen gesteld op Karin, de dochter van Henrik en Anna.

Marianne, blijft een tijdje bij Johan en krijgt te maken met de spanningen rondom Johan. Waar mogelijk luistert ze en bemiddelt ze.

Ik vind "Saraband" een zeer sterke afsluiting van de carrière van Bergman. Het blijkt een goed idee geweest te zijn om Liv Ullmann en Erland Josephsson 30 jaar na het succes van "Scenes uit een huwelijk" nog een keer te laten optreden als dezelfde karakters.

Op IMDB krijgt "Saraband" van een kleine 7.000 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Na de repetitie

Na de repetitie (Zweden, 1984): 70 min: Regisseur Ingmar Bergman

De wat oudere toneelregisseur Henrik Vogler (Erland Josephsson) zit na afloop van een voorstelling na te denken over zijn vijfde uitvoering van het toneelstuk "Droomspel" van Strindberg. Hij zit in de toneelzaal en wordt tot de werkelijkheid gebracht door Anna, de gedroomde hoofdrolspeelster van deze nieuwe uitvoering, die met hem praat over hun werk, het toneelstuk, hun onderlinge relatie en haar privéleven.

"Na de repetitie" is een zeer toneelmatige film, hij zou in feite zo opgevoerd kunnen worden op het toneel. Ik vind deze film matig interessant, maar hij heeft in mijn ogen wel een sterk laatste deel.

Op IMDB krijgt "Na de repetitie" van net geen 2.000 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Dvd: Ingmar Bergman: Fanny & Alexander (televisieserie)

Fanny & Alexander (televisieserie) (Zweden, 1983): 300 min: Regisseur Ingmar Bergman

"Fanny & Alexander" is de laatste bioscoopfilm die Bergman gemaakt heeft. Het is een waardige afsluiting van een indrukwekkend oeuvre. Tegelijk met de bioscoopfilm heeft Bergman een televisieserie gemaakt van "Fanny & Alexander".

Het gebeurt zelden dat een regisseur zowel een bioscoopfilm als een televisieserie maakt van hetzelfde materiaal. In dit geval biedt dat een unieke mogelijkheid om beide versies met elkaar te vergelijken.

De bioscoopfilm heb ik 3 dagen geleden gezien, de televisieserie gisteren en vandaag (dit stukje is op donderdag 13 februari geschreven). Omdat de film nog goed in mijn geheugen zit ben ik uitstekend in staat om beide versies met elkaar te vergelijken.

Iedere keer als ik in de televisieserie een scene zag die in de bioscoopversie ontbrak vroeg ik mij al of die scene essentieel is voor het verhaal. Ik moet zeggen dat ik in 100% van de gevallen de scene die in de bioscoopversie ontbrak niet essentieel vind.

Een aantal voorbeelden:
- In de serie zitten een aantal scenes met broer Carl en zijn zeurderige vrouw Lydia die werkelijk niets toevoegen
- In de serie zit een prachtig aandoenlijk fragment van een oude clown (de laatste filmrol van Gunnar Bjornstrand die aan Alzheimer leed), maar hij paste niet goed in de film
- Een erg lang bezoek van de broers Gustav Adolf en Carl aan de bisschop Edvard Vergerus dat wel grappig is maar niet essentieel.
- Een veel te lange toespraak van de bisschop.

Al met al kom ik tot de conclusie dat ik de bioscoopversie aanzienlijk sterker vind dan de televisieserie. Als ik de zeer hoge waardering van de televisieserie op IMDB bekijk (deze serie is de hoogst gewaardeerde film of serie van Bergman) lijkt het erop dat niet iedereen dat met mij eens is. Oordeelt u zelf! Ik zou mensen aanraden om in eerste instantie de film te bekijken en pas later de televisieserie.

Op IMDB krijgt "Fanny & Alexander (de televisieserie)" van ruim 2.000 mensen een waardering van 9,1.

   

Opmerking: ik geef eigenlijk nooit een waardering met een halve ster erin. In dit geval geef ik hiermee aan dat ik het een hele goede serie vind, maar iets minder goed dan de film.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Fanny & Alexander

Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman

Kerstmis 1907, de familie Ekdahl, bestaande uit grootmoeder Helena, haar drie zonen Gustav Adolf, Oscar en Karl met hun vrouwen en kinderen, viert op grote schaal kerstmis. Zoals  ieder jaar gebruikelijk staat er een enorme kerstboom in huis met een hele vracht pakjes eronder, zowel voor de familieleden als de bedienden. Oscar, zijn vrouw Emilie en hun kinderen Fanny en Alexander lijken een gelukkig gezinnetje, dat in welvaart leeft.

Tijdens een toneelvoorstelling wordt Oscar onwel en sterft wat later. Emilie raakt bevriend met een dominee, die nogal stichtelijk is en trouwt met hem. Dit loopt uit op een enorm fiasco. Vooral Alexander kan de hardvochtige en liefdeloze dominee niet uitstaan en haat hem.

"Fanny & Alexander" is een prachtig psychologisch drama. De decors zijn oogstrelend en het spel (vooral ook van de jonge Alexander) is erg goed. De dorheid van een geloof zonder liefde komt goed naar voren.

Ik vind "Fanny & Alexander" na "Scenes uit een huwelijk" de beste film van Bergman. Ik denk dat "Fanny & Alexander" de beste introductie is tot de films van Bergman. Voor mij was het destijds de eerste kennismaking met Bergman. Ik heb de film inmiddels een keer of 5 gezien en vind hem nog steeds geweldig. Als je "Fanny & Alexander" een goede film vindt, dan zul je het overige werk van Bergman waarschijnlijk ook wel weten te waarderen. Zo niet, dan denk ik dat je beter een film van een andere regisseur kunt proberen.

Op IMDB krijgt "Fanny & Alexander" van een kleine 54.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Uit het leven van marionetten

Uit het leven van marionetten (Duitsland, 1980): 100 min: Zwart-wit & kleur: Regisseur Ingmar Bergman

De eerste en de laatste scene uit "Uit het leven der marionetten" zijn in kleur geschoten, de rest van de film is in zwart-wit.

Peter Egerman is een jonge en succesvolle zakenman die getrouwd is met Katarina. Hij heeft al een tijd last van een dwanggedachte, dat hij graag iemand zou willen vermoorden. Hij loopt al jaren bij de psychiater.

In het begin van de film vermoordt Peter de prostitué Katarina die toevallig dezelfde naam heeft als zijn vrouw. De rest van de film toont voorvallen uit het leven van Peter en zijn naasten gedurende de periode vlak voor de catastrofe (zoals de moord eufemistisch wordt genoemd) en vlak er na. Doel van deze scenes is om inzicht te krijgen in het hoe en waarom van de misdaad.

Voor zover ik weet is "Uit het leven van marionetten" de enige film van Bergman die geheel in het Duits gesproken is. Het valt te merken dat Bergman zijn vaste acteursgezelschap mist. Ik vind "Uit het leven van marionetten" een vrij matige film van Bergman, zeker geen verplichte kost.

Op IMDB krijgt "Uit het leven van marionetten" van iets minder dan 3.400 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Die Zauberflöte

Die Zauberflöte (Duitsland, 1975): 129 min: Regisseur Ingmar Bergman

Net als de filmkunst is opera een totaalkunst. Je hebt bij een opera niet alleen te maken met de muziek (orkest, koor, solisten), maar ook met de theatrale aspecten: decors, kostuums en natuurlijk het toneelspel.

Tegenwoordig wordt er vaker van een operavoorstelling een uitvoering op dvd uitgebracht, maar in 1975 was Ingmar Bergman een van de eersten die een opera verfilmde. Hij verfilmde ook meteen één van de beroemdste opera's, "Die Zauberflöte" van Wolfgang Amadeus Mozart.

Deze verfilming van Bergman is aangenaam om naar te kijken, het ziet er allemaal goed uit. Maar, een opera beoordeel je natuurlijk in de allereerste plaats op de kwaliteit van de muziek. Ik heb niet zo'n geoefend gehoor dat ik de muzikale kwaliteiten van een opera precies kan beoordelen. Ik geloof dat deze uitvoering erg goed is, maar ik denk dat er nog betere uitvoeringen zijn. Bijzonder aan deze versie van "Die Zauberflöte" is dat hij in het Zweeds gezongen is.

Ik durf mijzelf wel een groot liefhebber van de opera te noemen. Ik ben regelmatig in de Stopera in Amsterdam geweest om daar naar een opera te luisteren en te kijken. Eerlijk gezegd vind ik van een opera de muziek veruit het belangrijkste. Ik zal een opera dan ook veel vaker op cd beluisteren dan op dvd bekijken en beluisteren.

Ik vind dat de kunst van de film en de kunst van de opera niet goed samengaan. Wat mij betreft zouden opera's gewoon concertante (met alleen muziek, zonder toneelspel) mogen worden uitgevoerd, maar ik weet dat ik hiermee een minderheidsstandpunt vertegenwoordig.

Al met al vind ik "Die Zauberflöte" van Bergman een goede film, maar ik denk dat ik hem niet nog een keer zal bekijken.

Op IMDB krijgt "Die Zauberflöte" van Bergman van net geen 4.000 mensen een waardering van 7,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Fårö Document 1979

Fårö Document 1979 (Zweden, 1979): 100 min: Deels zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Ingmar Bergman heeft een groot deel van zijn leven op het eiland Fårö gewoond. Hij is daarheen getrokken om te ontsnappen aan de hectiek van de drukke steden in Zweden.

"Fårö Document 1979" is een liefdevolle documentaire over het eiland Fårö en zijn bewoners. In 1969 maakte Bergman een eerdere documentaire over Fårö. Sommige beelden uit die eerdere documentaire zijn verwerkt in deze nieuwe documentaire.

Bergman vroeg in die eerste documentaire aan een aantal scholieren wat ze van Fårö vonden. Veel van hen gaven aan dat ze het er saai vonden en dat ze naar het vasteland wilden. In deze nieuwe documentaire spreekt hij een aantal van die jongeren van toen opnieuw.

Verschillende aspecten van het leven op het eiland komen aan bod: het bouwen en met riet bedekken van een stal, het omzagen van bomen, het scheren van een schaap, het slachten van een varken, een uitvaart en in het laatste stuk het vissen op zalm.

Een groot deel van "Fårö Document 1979" is opgenomen in de winter als het land onder de sneeuw ligt. Daardoor ziet het eiland er guur uit.

"Fårö Document 1979" is natuurlijk niet de film waarmee Bergman bekend is geworden, maar ik vind het gewoon een goede documentaire, degelijk vakwerk.

Op IMDB krijgt "Fårö Document 1979" van 300 mensen een waardering van 6,9.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Herfstsonate

Herfstsonate (Zweden, 1978): 89 min: Regisseur Ingmar Bergman

"Herfstsonate" is een typische film zoals we van Bergman gewend zijn met veel dialogen en een redelijk serieus onderwerp. De film lijkt wel wat op "Scenes uit een huwelijk". In deze laatste film gaat het over de relatie tussen een man en zijn echtgenote. In "Herfstsonate" gaat het om de relatie tussen een moeder en haar dochter.

Eva (opnieuw een prachtige rol van Liv Ullmann) krijgt haar moeder Charlotte (gespeeld door een oudere Ingrid Bergman, die er nog steeds erg goed uitziet) op bezoek. Charlotte is een beroemd concertpianiste voor wie haar gezin altijd op de tweede plaats stond. Eva is haar gebrek aan moederliefde nooit vergeten.

De film begint niet zo heel sterk, maar wordt gaandeweg beter. Eva heeft eindelijk de moed om haar moeder te confronteren met de waarheid. Er is ook nog sprake van een gehandicapte zus van Eva, die door haar moeder het liefst dood wordt gewenst.

Ik vind "Herfstsonate" een erg goede film van Ingmar Bergman en ook een die zeer typerend is voor zijn oeuvre. Toch behoort deze film niet tot mijn favoriete films van Bergman.

Op IMDB krijgt "Herfstsonate" van ruim 22.000 mensen een waardering van 8,3.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: The Serpent's Egg

The Serpent's Egg (Zweden, 1977): 114 min: Regisseur Ingmar Bergman

De gebeurtenissen in "The Serpent's Egg" spelen zich af in Berlijn van 3 tot 11 november 1923. In München pleegt Hitler een mislukte coup en er is in Duitsland sprake van een hyperinflatie, een pakje sigaretten kost 4 miljard mark.

De joodse circusartiest Abel Rosenberg komt na de dood van zijn broer Max naar Berlijn om Manuela, de vriendin van Max te troosten. Samen moeten ze het zien te redden. Ondertussen worden in de omgeving van Hans allerlei moorden gepleegd en is hij een van de verdachten.

"The Serpent's Egg" is gefinancierd met Amerikaans geld en was de duurste film van Bergman tot dan. Na problemen met de belastingen in Zweden was Bergman uitgeweken naar München. Daar kon hij werken in een veel grotere studio dan hij in Zweden gewend was.

Van de vaste medewerkers van Bergman deden alleen de cameraman Sven Nykist en de hoofdrolspeelster Liv Ullmann mee aan deze film. Het lijkt te merken aan de film, het acteerwerk lijkt van een lager niveau dan in zijn andere films en het geweldige acteertalent van Liv Ullmann komt in "The Serpent's Egg" helemaal niet tot zijn recht.

Een ander probleem in "The Serpent's Egg" vormt het vele geweld in de film. Wie iets weet van het nazisme, weet dat de nazi's onder meer verschrikkelijke experimenten op mensen uitgevoerd hebben. Daar hoef ik wat mij betreft niet perse mee geconfronteerd te worden in een film.

Al met al vind ik "The Serpent's Egg" een uitermate zwakke film van Bergman.

Op IMDB krijgt "The Serpent's Egg" van een kleine 5.000 mensen een waardering van 6,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Scenes uit een huwelijk

Scenes uit een huwelijk (Zweden, 1974): 163 min: Regisseur Ingmar Bergman

In het begin van "Scenes uit een huwelijk" worden Johan (Erland Josephson) en Marianne (Liv Ullmann) bij hun 10-jarig huwelijk geïnterviewd en feestelijk op de foto gezet. Johan vertelt hoe knap en succesvol hij wel is en Marianne vertelt dat ze getrouwd is met Johan en dat ze twee kinderen hebben.

In de film wordt het verloop van hun huwelijk verteld. Er blijken wel wat problemen in het huwelijk te zijn, met name op het seksuele vlak.

De films van Ingmar Bergman die ik na "Wilde aardbeien" uit 1957 heb gezien, vond ik geen van alle echt geweldig. "Scenes uit een huwelijk" is de eerste film van de laatste 12 films van Bergman die ik heb gezien waar ik echt razend enthousiast over ben. Het is een echte Bergman film, veel gepraat en vrij serieus van toon. De dialogen zijn ook erg goed.

Maar wat "Scenes uit een huwelijk" werkelijk zo'n geweldige film maakt is het uitzonderlijk goede spel van de twee topacteurs Erland Josephson en vooral van Liv Ullmann. Ik vind deze rol van Liv Ullmann één van de twee beste vrouwenrollen die ik ooit heb gezien, samen met de rol van Emily Watson in "Breaking the waves". Vooral het arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen dat Liv Ullmann ter beschikking heeft is fenomenaal.

Ik vind "Scenes uit een huwelijk" de beste film van Ingmar Bergman. Het is wel een echte Bergman film en misschien niet zo geschikt voor een eerste kennismaking met zijn werk. Sterker nog, ik vind "Scenes uit een huwelijk" een van de allerbeste films die ik ooit heb gezien.

Op IMDB krijgt "Scenes uit een huwelijk" van een kleine 2.600 mensen een waardering van 8,5, en is daarmee op IMDB de hoogst gewaardeerd film van Bergman, hoewel slechts door weinig mensen bekeken.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Geschreeuw en gefluister

Geschreeuw en gefluister (Zweden, 1972): 88 min: Regisseur Ingmar Bergman

Agnes is ziek. Drie vrouwen zijn bij haar om haar te verzorgen: haar zussen Karin en Maria en het dienstmeisje Anna. Beide zussen kunnen niet met de gelegenheid omgaan en kunnen geen warmte bieden aan Agnes. Alleen het dienstmeisje Anna is vol liefde in haar verzorging van Agnes.

"Geschreeuw en gefluister" is een relatiedrama. Ik vind het een goede film, met opnieuw uitstekend acteerwerk, maar deze film is totaal niet aan mij besteed.

Op IMDB krijgt "Geschreeuw en gefluister" van  ruim 27.000 mensen een waardering van 8,1.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: The Passion of Anna

The Passion of Anna (Zweden, 1969): 96 min: Kleur en 1 scene zwart-wit: Rrgisseur Ingmar Bergman

Andreas (Max von Sydow) woont op zichzelf. Het is niet duidelijk of en waarom zijn vrouw bij hem weg is gegaan. Op een dag komt Eva (Bibi Andersson) bij hem om de telefoon te gebruiken en ze krijgen een kortstondige affaire. Eva is getrouwd met Elis en bij hun in huis woont Anna (Liv Ullmann). Anna is verliefd op Andreas.

Op het eerste gezicht is "The Passion of Anna" een gewoon relatiedrama. Het is pas de tweede film die Bergman in kleur heeft opgenomen (met een korte droomscene in zwart-wit). De kleuren werken hier goed.

Helaas heeft Bergman het nodig gevonden om in de film 4 scenes toe te voegen waarin de 4 hoofdrolspelers elk afzonderlijk vertellen over het personage dat ze spelen. Wat mij betreft hinderlijke onderbrekingen van het verhaal. Ook komt er in de film veel geweld voor, met name tegen dieren. Ik houd nooit van geweld in een film en ook hier heeft het in mijn ogen geen toegevoegde waarde. Het spel van met name Max von Sydow en Liv Ullmann is wel weer uitstekend.

Ik heb nu een aantal films van Bergman achter elkaar gezien waar ik niet erg enthousiast over ben. Ook "The Passion of Anna" vind ik een minder goede film van Bergman.

Op IMDB krijgt "The Passion of Anna" van een kleine 8.000 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Dvd: Ingmar Bergman: The Rite

The Rite (Zweden, 1969): 73 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Drie kunstenaars, twee mannen en een vrouw, worden ondervraagd omdat ze te weinig belasting zouden hebben betaald. De film volgt het spel van vragen en antwoorden tussen de ondervrager en de drie kunstenaars.

Ik vind "The Rite" een uitermate zwakke film, veruit de minste van Bergman tot nu toe. Het is ook de enige film van Bergman tot dusver waar ik niet enthousiast ben over het acteerwerk. Al na 5 minuten wilde ik de film uitzetten en ik heb hem uitsluitend uitgekeken omdat ik nu eenmaal bezig ben met het bekijken van alle films van Bergman die ik in mijn bezit heb. Wat mij betreft is "The Rite" een nog veel grotere miskleun dan "Schaamte" en ik verbaas mij er over dat de film op IMDB overwegend positief beoordeeld wordt.

Op IMDB krijgt "The Rite" van iets meer dan 2.000 mensen een waardering van 7,2.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Schaamte

Schaamte (Zweden, 1968): 99 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Jan (Max von Sydow) en Eva (Liv Ullmann) zijn getrouwd en wonen sinds 4 jaar op een afgelegen eiland. Veel contact met de buitenwereld hebben ze niet, de auto is vaak stuk en de radio doet het al lang niet meer.

Op een dag worden ze geconfronteerd met de oorlog. Er is een parachutist die dood hangt in een boom. Een vreemd leger trekt het eiland binnen. Eva wordt door de invallers gedwongen om wat te vertellen voor de camera.

Ik vind "Schaamte" de zwakste film die ik tot dusver van Bergman heb gezien. Hierbij moet ik zeggen dat ik niet van oorlogsfilms houd, maar ik begrijp helemaal niet wat Bergman met deze film heeft willen zeggen. Ook het heel sterke acteerwerk van Ullman en von Sydow kan deze film niet redden.

Tot mijn stomme verbazing is "Schaamte" op IMDB een van de hoogst gewaardeerde films van Bergman.

Op IMDB krijgt "Schaamte" van mensen iets meer dan 11.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Dvd: Ingmar Bergman: Persona

Persona (Zweden, 1966): 79 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

De beroemde toneelspeelster Elisabet Vogler (Liv Ullmann) is op genomen in een ziekenhuis en heeft al maandenlang niets gezegd. De 25-jarige verpleegster Alma (Bibi Andersson) krijgt de taak om haar te verzorgen. Omdat de hoofdzuster denkt dat dat goed is voor Elisabet, stuurt zij haar samen met Alma naar haar zomerhuisje aan de kust.

"Persona" is een intiem drama voor twee personen. Het vergt moed van een filmmaker om met zo'n sobere film te komen. En je hebt er natuurlijk ook goede actrices voor nodig.

Vrijwel de gehele film wordt gedragen door Liv Ullmann en Bibi Andersson. Alma zorgt voor Elisabet en probeert om haar te begrijpen. Op haar beurt bestudeert Elisabet, Alma. Ik vind "Persona" een erg goede film van Bergman, duidelijk beter dan de laatste paar films die ik van hem heb gezien.

Op IMDB krijgt "Persona" van bijna 92.000 mensen een waardering van 8,1.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: All these women

All these women (Zweden, 1964): 77 min: Regisseur Ingmar Bergman

In "All these women" komt Cornelius, een criticus, naar het landhuis van de meestercellist Felix voor een interview met de meester. Cornelius wordt ontvangen en maakt al gauw kennis met de vele vrouwen die rondom Felix heen scharrelen, zijn vrouw, zijn eerste minnares, zijn tweede minnares, enz. Cornelius krijgt Felix niet te zien.

Ik vind "All these women" een lichtgewicht film. Het is een komische film met een aantal slapstick effecten. Ook is het de eerste kleurenfilm die Bergman maakte. De critici en het publiek waren niet enthousiast over deze film. Ik kan ze geen ongelijk geven.

Op IMDB krijgt "All these women" van iets meer dan 1.700 mensen een waardering van slechts 5,6.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.