Posts tonen met het label Literatuurkritiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Literatuurkritiek. Alle posts tonen

maandag 14 september 2020

Elsbeth Etty: ABC van de literaire kritiek

Elsbeth Etty: ABC van de literaire kritiek (Nederland, 2011): 93 blz: Uitgeverij Balans

ABC van de literaire kritiekIn dit kleine handzaam uitgegeven boekje geeft Elsbeth Etty een aantal voorschriften waaraan volgens haar een goede boekrecensie moet voldoen. "ABC van de literatuurkritiek" is niet heel erg origineel, maar het is onderhoudend geschreven en het leest lekker weg.

"ABC van de literatuurkritiek" is geschreven in de vorm van een ABCdarium, waarin bij iedere letter een term uit de literatuurkritiek centraal staat. We zien termen voorbij komen als Aasgieren, Critici, Ethiek, Lezen en Zelfreflectie.

Elsbeth Etty schrijft boekrecensies voor het NRC Handelsblad. Volgens haar zijn die recensies maatgevend, recensies in andere dag- en weekbladen zijn duidelijk van mindere kwaliteit. Wat ik niet erg sympathiek vind van Etty is dat ze een aantal collega's bij naam en functie noemt die volgens haar gezondigd hebben tegen "haar" regels. Daarmee lijkt Etty te ontkennen dat iedereen op zijn eigen manier recensies schrijft en dat er eigenlijk geen algemeen geldende regels zijn voor het schrijven van een goede recensie.

Uiteraard komt deze korte bespreking weer met een stel citaten:
 
Renate Dorrestein:
- Recensenten kunnen niet denken, niet lezen en niet schrijven.

- Kluun bijvoorbeeld is zich er terdege van bewust te schrijven voor een publiek dat niet maalt om kunst. Literaire goudzoekers verwijst hij met liefde naar zijn buurman in Amsterdam-Zuid, A.F.Th. van der Heijden, wiens boeken hij tot de literatuur rekent omdat ze, in tegenstelling tot de zijne, ontoegankelijk zijn.

- Maarten 't Hart, die er tegenwoordig een gewoonte van maakt jury's te verwijten dat zij Grunberg te veel lof toezwaaien en heeft voorgesteld voortaan alle prijzen ongezien aan Grunberg te geven ...

- Kees Fens had een mannelijke student aan het huilen gemaakt met de opmerking dat zijn recensie een prul was en of hij in vredesnaam een ander vak wilde kiezen waarbij hij nooit meer een letter op papier hoefde te zetten.

Hafid Bouazza:
- Een Franse schrijver is iemand die in het Frans schrijft, een allochtone schrijver is iemand die in het Allochtoons schrijft en een Nederlandse schrijver schrijft in het Nederlands.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 17 augustus 2020

Dvd: Zeeman met schrijvers en boeken

Zeeman met schrijvers en boeken: Een herinnering aan Michael Zeeman (Nederland, 1996-2001, deze dvd 2010): 180 min: Regisseur Antoinette Grote Gansey

Totdat ik gisteren en vandaag deze dvd bekeek, had ik nog nooit wat van Michael Zeeman op televisie gezien of van hem gelezen. De reden daarvoor is eenvoudig dat ik de laatste 25 jaar vrijwel nooit televisie heb gekeken of een krant heb gelezen. Wel heb ik zijn dikke bundel "Aan mijn voormalig vaderland" nog in de kast staan, aangeschaft na het lezen van de enthousiaste bespreking van Koen.

"Zeeman met schrijvers en boeken" bestaat uit 12 stukken. De eerste 8 zijn delen van uitzendingen van "Zeeman met boeken" waarin door een panel van 4 personen steeds één boek wordt besproken. De andere 4 stukken zijn (delen van) gesprekken met de schrijvers Orhan Pamuk, Esther Freund, V.S. Naipaul en Philip Roth.

Zeven jaar lang heeft Michael Zeeman "Zeeman met boeken" gepresenteerd. Maandelijks besprak hij daarin met een panel van 4 personen (hemzelf meegerekend) een aantal nieuw verschenen boeken. Voor ieder boek namen ze ongeveer 10 minuten de tijd.

Over "Zeeman met boeken"  ben ik niet heel erg enthousiast. De discussies kabbelen een beetje voort, soms zitten twee mensen door elkaar heen te praten wat gelukkig niet heel vaak voorkomt. Het informatiegehalte vind ik vrij laag en de amusementswaarde nihil. Wat wel leuk is om te kijken hoe de presentator en zijn gasten eruit zien en hoe ze gekleed zijn en hoe ze praten. Ik heb geen enkele behoefte om meer van "Zeeman met boeken" te zien.

Voor zijn gesprekken met bekende schrijvers ligt dat gelukkig anders. Te beoordelen naar de gekozen fragmenten was Michael Zeeman een goed interviewer. Hij laat blijken het werk van diegene die hij interviewt goed te kennen, stelt de juiste vragen en laat vooral de ander zijn of haar verhaal vertellen. De vergelijking met Adriaan van Dis dringt zich op. Michael Zeeman had niet de grote persoonlijke charme die Adriaan van Dis had, maar hij is wel vriendelijk en is een goede interviewer.

  

Zeeman met boeken: **
Interviews met schrijvers: ****

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.