Dit stukje is enigszins in tegenspraak met het vorige stukje. Vorig jaar rond deze tijd kreeg ik een doodsbedreiging.
Bij het winkelcentrum in Lunetten sprak ik de laatste jaren regelmatig met een vrouw die af en toe een paar euro's van mij "leende" omdat ze regelmatig krap bij kas zat. De gesprekken waren vriendschappelijk en gingen een beetje over koetjes en kalfjes.
Iets meer dan een jaar geleden nodigde ik haar een keer uit om bij mij te komen eten. Ze is vegetariër, dus kookte ik een lekkere maaltijd zonder vlees of vis (spinaziestamppot met feta). Het was best gezellig, Tussen neus en lippen door vertelde ze dat ze jarenlang verslaafd was geweest en dat ze nu al 15 jaar afgekickt was. Ze dacht dat ik dat al wist, maar dat was niet zo. Ik ben wel zo bevooroordeeld dat ik nooit vriendschap zou zoeken met iemand van wie ik wist dat hij of zij verslaafd is geweest. Nou ja, ik nam het dan maar voor kennisgeving aan.
Een paar weken later bracht ik een tegenbezoek aan M. Dat was ook best gezellig en zij vertelde wat over haar leven.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Opnieuw
nodigde ik haar weer een keer te eten uit. En toen begon het gedonder.
Terwijl ik al boodschappen had gedaan en het eten aan het klaarmaken
was, belde ze af omdat ze hoofdpijn had. Dat kan gebeuren. Ze vond het
wel leuk om een nieuwe afspraak te maken en ik nodigde haar een week
later opnieuw uit. We hadden om 18.00 uur afgesproken. Het eten was
klaar en mevrouw was er niet. Ik belde haar op waar ze bleef en toen zei
ze dat ze de afspraak vergeten was en dat ze in Zeist zat. Ik zei
daarop dat ik geen behoefte aan contact had met iemand die twee keer
achter elkaar niet op kwam dagen. Dat vond ze wat kort door de bocht.
Een
paar dagen later begon ze mij te bestoken met allerlei heel vervelende
sms-jes. Ik was een arrogante klootzak die geen rekening hield met haar,
alles moest op mijn manier en meer van dergelijke onzin. Ik heb er niet
op gereageerd.
Nog
een paar dagen later belde ze mij op en sprak ze op mijn voicemail in
dat ik op moest letten om bij haar uit de buurt te blijven, want als ze
de kans kreeg zou ze me een kopje kleiner maken of koud maken. Hoewel ik
niet bang van haar ben, schrok ik hier toch wel van en heb ik de
politie ingelicht met het verzoek om eens met haar te gaan praten. Ik
weet niet of de politie dat gedaan heeft, maar gelukkig ben ik M de
laatste tijd niet meer tegengekomen.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten