Mijn levenswerk

Als je mij vraagt wat ik als mijn levenswerk beschouw dan moet ik zeggen dat betaald werk of vrijwilligerswerk daar geen rol in spelen. Ik heb in mijn hele leven omgerekend minder dan een half jaar betaald werk gehad, voor het overgrote deel uitzendbaantjes tijdens mijn studietijd. Geen van die baantjes is het vermelden waard. Na mijn eerste psychose in 1990 heb ik een aantal vrijwilligersbaantjes gehad. Ik ben eventjes vrijwilliger geweest bij (toen nog) de Stichting Lekker Dier, ik heb ongeveer een halfjaartje gewerkt op de boekenafdeling van de kringloopwinkel in Zeist en verder heb ik gekookt bij eetcafé de Steiger in Zeist, bij jongerencentrum Ekko in Utrecht en bij het inloophuis de Vollenhof in Zeist.

 

Op de derde plaats noem ik de foto's en dia's die ik heb gemaakt tussen 1988 en 2000. Ik heb vier bruidsreportages gemaakt en nog drie keer aanvullende foto's op bruiloften gemaakt. Verder heb ik tijdens mijn vakanties veel diareportages gemaakt, waarvan ik de belangrijkste, die van mijn 3 reizen naar en in Turkije, vind. Van deze drie reizen hoop ik ooit nog een mooi fotoboek te maken. 

In de tweede plaats zijn het de boeken die ik gelezen heb, de films die ik gezien heb en de stukjes die ik op mijn blog heb geschreven over die boeken en films en over alles wat mij interesseert.

Als het belangrijkste deel van mijn levenswerk beschouw ik de ongeveer 7.000 keer dat ik gedurende de afgelopen 39 jaar voor één of meer vrienden heb gekookt. Gemiddeld is dat ongeveer eens per twee dagen. Ik denk dat de meeste van mijn vrienden zich mij toch vooral zullen herinneren vanwege de vele lekkere maaltijden en niet zozeer vanwege de stukjes die ik heb geschreven.

Op dit moment is mijn leven redelijk in evenwicht. Ik besteed ongeveer 3 uur per dag aan lezen, films kijken, achter de computer zitten en stukjes schrijven. Ook besteed ik ongeveer 3 uur per dag aan boodschappen doen, eten koken en vrienden ontvangen om samen lekker te eten en te kletsen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.