I am Cuba (Rusland, 1964): 135 min: Zwart-wit: Regisseur Mikhail Kalatozov
Ik heb "I am Cuba" een jaar of 20 geleden ooit op video gezien en vond het destijds een mooie film. Nu, zoveel jaren later, blijkt het nog steeds een film die veel indruk maakt.
"I am Cuba" is uitgebracht als een Russische propagandafilm die laat zien hoe slecht de Cubanen het hadden voordat Fidel Castro de macht greep en hoe verderfelijk de invloed van de Amerikanen was. De propaganda kun je makkelijk negeren, wat overblijft is een film die in prachtig zwart-wit is geschoten en een beeld van het leven in Cuba geeft zoals dat was in de jaren 50.
De film begint met een schoonheidswedstrijd op het dak van een zeer hoog gebouw. Een stuk lager ligt een groot zwembad. Vervolgens gaan we naar een bar/bordeel waar de Cubaanse vrouwen onder het dansen op opzwepende jazzmuziek Amerikaanse soldaten en toeristen gerieven.
Verderop in de film zien we een landarbeider die het suikerriet aan het plukken is samen met zijn kinderen. De landarbeider krijgt van de eigenaar van de grond te horen dat die zijn perceel verkocht heeft aan de United Fruit Company en dat hij kan oprotten. De landarbeider steekt de boel in de fik.
Een
hele groep mensen demonstreert op een enorm plein tegen de dictator
Batista. Ze worden met waterkanonnen verdreven en één student wordt
doodgeschoten.
Na
deze prachtige scènes vallen de laatste 20 minuten van de film tegen
waarin de strijd van de rebellen onder leiding van Fidel Castro wordt
getoond.
Ik vind "I am Cuba" een prachtige film die net wel of net niet thuishoort op de lijst met mijn 100 favoriete films.
Op IMDB krijgt "I am Cuba" van 10.000 mensen een waardering van maar liefst 8,2, wat ik zeer terecht vind.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten