Dostojevski: De broers Karamazov (Rusland, 1879): 941 blz: Vertaald door Arthur Langeveld (2005): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek
Van de vier grote Russische schrijvers uit de tweede helft van de 19e eeuw (Dostojevski, Toergenjev, Tolstoj en Tsjechov), vind ik de werken van Dostojevski het minst toegankelijk.
Ik las "De broers Karamazov" voor de eerste keer in een Engelse vertaling tijdens mijn vakantie in Thailand in 1992. Het was voor mij een van de eerste grote werken uit de wereldliteratuur en ik was erg enthousiast.
Van november 2004 tot februari 2005 heb ik het verzameld werk van Dostojevski in de uitgave van de Russische bibliotheek in 11 delen dundruk gelezen, waarbij "De gebroeders Karamazov" (een eerdere vertaling) mij het meeste aansprak. Daarna heb ik van Dostojevski alleen "De broers Karamazov" (in de vertaling van Arthur Langeveld) nog herlezen in mei 2009.
Ik
heb de afgelopen maand met heel veel plezier "Oorlog en vrede" herlezen.
De vertaling van Yolanda Bloemen en Marja Wiebes leest erg soepel, is
mooi en een genot om te lezen. Behalve de vertaling van "Anna Karenina"
door Hans Boland ken ik geen ander boek dat in zo'n mooi Nederlands is
geschreven.
Ik was bij voorbaat benieuwd hoe mijn herlezing van "De
broers Karamazov" zou bevallen. Wel,
dat viel enorm tegen. Het Nederlands van "De broers Karamazov" loopt
erg stroef en inhoudelijk vond ik de eerste 80 bladzijden, met veel
discussies over religie, totaal oninteressant. Het was misschien niet
zo'n goed idee van mij om "De broers Karamazov" meteen na het
meesterwerk van Tolstoj te lezen, maar ik geloof zo ook wel dat ik geen
fan meer ben van Dostojevski en dat "De broers Karamazov" afgevoerd moet
worden van mijn lijst met mijn favoriete romans. Ik ben gestopt na 80 bladzijden. Misschien dat ik het boek later nog een kans geef.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten