Tot enkele jaren terug kocht ik tijdens de boekenweek altijd een of meer boeken, zodat ik een gratis boekenweekgeschenk kreeg. Het is mij nooit zo zeer om dat geschenk te doen geweest, als wel om het bijbehorende gratis treinkaartje waarmee je op een zondag door heel Nederland kunt reizen.
Je zou denken dat het schrijven van een boekenweekgeschenk voor een schrijver een soort van ereopdracht is. Het boekje wordt in enorme aantallen verspreid en is zodoende mooie reclame voor een schrijver zodat ook zijn andere boeken gelezen zullen worden. Jammer genoeg beschouwen de uitverkoren schrijvers de opdracht als een tussendoortje waar ze makkelijk geld mee verdienen, maar waar ze niet echt tijd en moeite insteken om er een mooi verhaal van te maken.
Ik heb in de loop der jaren heel wat boekenweekgeschenken gelezen. Ze vallen vrijwel altijd tegen. De laatste jaren neem ik niet eens meer de moeite om ze te lezen en lees ik bij andere bloggers hoe slecht ze wel zijn.
In de geschiedenis van het boekenweekgeschenk zijn er drie uitgaves die mij in positieve zin opvallen:
- "Oeroeg" van Hella Haasse, het geschenk en tevens het debuut van Hella Haasse uit 1947.
- "Soms denk ik wel eens bij mezelf" van Wim Kan uit 1983, met grappige uitspraken van hemzelf en anderen, door hem verzameld.
- "De Ortolaan" van Maarten 't Hart, het geschenk uit 1984 en de eerste uit een sindsdien gevolgde traditie om gevestigde literaire auteurs het geschenk te laten schrijven. Maarten 't Hart bewees met dit boekje dat je ook met minder dan 100 bladzijden een mooie roman (novelle) kunt schrijven.
Wat mij betreft zijn er veel interessantere series in het Nederlands, bijvoorbeeld "De Russische bibliotheek" van uitgeverij van Oorschot, "Privé-domein" van de Arbeiderspers of "De Gouden reeks" van Athenaeum, Polak & van Gennep.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Op dit moment ben ik een bundel met korte verhalen van Maarten 't Hart aan het lezen. Het boekenweekgeschenk zie ik ook als een wat langer maar nog steeds kort verhaal. En daarvan bestaan vele briljantjes.
BeantwoordenVerwijderenHoi Niek, ik ben het met je eens dat er een aantal mooie langere korte verhalen zijn, ook in de Nederlandstalige literatuur. Het zijn (in mijn mening althans) echter zelden de boekenweekgeschenken waarover ik enthousiast ben. Groetjes, Erik
VerwijderenDat heb ik ook maar ik blijf het toch telkens wel weer proberen.
VerwijderenIk vind het aardig om mijn ooit begonnen serie op peil te houden dus ik haal ze wel in huis. Vorig jaar kon ik, ondanks de slechte recensies best iets met het boek, ik tilde er niet zo zwaar aan. Hoewel de mens Siebelink mij best sympathiek is en ik "Knielen op een bed violen" een mooi boek vond, kon ik hier te weinig mee. Dan moet het ook maar gezegd worden. Op naar volgend jaar, hopend op een fijn verhaal. Ik vond uit "recente" boekenweekgeschenken Duel van Zwagerman en De kraai van Abdolah prima verhalen
BeantwoordenVerwijderenHoi Koen, het is natuurlijk ook leuk om een eenmaal begonnen serie bij te houden. Ik vond de beide geschenken die jij noemt ook tot de betere uit de serie behoren. Groetjes, Erik
VerwijderenIk vond de boekenweekgeschenken van Griet op de Beeck en Anna Enquist (dat ik laatst las) wel geslaagd, maar het boekje van dit jaar laat ik aan me voorbijgaan, al heb ik wel een paar fijne boeken van hem gelezen. Wellicht komt het later nog een keer als ik het van iemand kan lenen. Het boekenweekgeschenk van Herman Koch staat ook nog in mijn kast, daar heeft mijn man (die zelden fictie leest) indertijd veel plezier aan gehad.
BeantwoordenVerwijderenHoi Barbara, het geschenk van Griet op de Beeck heb ik niet gelezen. Wel heb ik "IJsdragers" van Anna Enquist gelezen, maar daar was ik niet zo enthousiast over. Het geschenk van Herman Koch heb ik niet gelezen. Groetjes, Erik
Verwijderen