Volkskrant grote fotografen (Nederland, 2011): 20 delen: 20 blz per deel: Uitgeverij de Volkskrant
Gerard Fieret:
Gerard Fieret was een eigenzinnige fotograaf die wel heel slordig
omging met zijn werk. Bijna alle negatieven en afdrukken die van hem
bekend zijn zitten vol met krassen, muizenkeutels of duivenpoepjes. In
dit deel zwart-witfoto's,
veelal portretten die in een rauwe expressionistische stijl zijn
gefotografeerd. Bij ieder van de foto's staat als onderschrift: zonder
titel, ca. 1965-1975, collectie Gemeentemuseum Den Haag. Vaak staan er
stempels op de afdrukken met copyright Gerard Fieret. Fieret heeft zeker
"interessante" foto's gemaakt, maar de foto's in dit deel horen daar in
mijn ogen niet bij. ***
Hans Heus:
Hans Heus is sportfotograaf, een tak van de fotografie die voor kranten
zeer belangrijk is, maar over het algemeen weinig interessante foto's
oplevert. In dit deel vooral kunstzinnige sportfoto's van uiteenlopende
sporten
als wielrennen, touwtrekken, voetbal, skischans springen en
hondenrennen. ****
Rob Hornstra: Rob Hornstra heeft voor zijn eerste fotoboeken veel rondgereisd in de voormalige Sovjet-Unie. Veel
portretfoto's maar ook interieurs van leegstaande huizen en een
prachtige foto van een kudde koeien. Ik ben erg onder de indruk van de foto's uit dit deeltje. *****
Peter Lindbergh:
Peter Lindbergh maakte elegante foto's van mooie vrouwen. Hij was ook
gefascineerd door de combinatie van techniek en vrouwen. In dit deel een
aantal voorbeelden. ****
Hellen van Meene: Hellen van Meene maakt prachtige foto's van (jonge) kinderen die allen de sfeer van onschuld uitstralen. ****
Helmut Newton:
Helmut Newton was een Duitse fotograaf die veel zeer expliciete foto's
heeft gemaakt van naakte vrouwen. In dit deel een aantal portretten en
een aantal naakten. Opvallend is de foto van een naakte ballerina die in
de muil van een krokodil is gekropen. ****
Man Ray:
Man Ray was een Amerikaanse fotograaf die vooral bekend werd door zijn
experimentele fotografie en zijn naakten. In dit deel een
gesolariseerde foto, een prachtig naakt, de beroemde foto van Kiki de
Montparnasse met twee toonsleutels op haar rug en natuurlijk een
Rayografie. ****
Raymond Rutting:
Raymond Rutting is een reportage fotograaf. In dit deel een aantal
prachtige portretten die hij in Afrika heeft gemaakt en wat foto's uit
Afghanistan. ****
Sebastião Salgado:
Sebastião Salgado is een Braziliaanse fotograaf die zich heeft
gespecialiseerd in zwart-wit foto's van arbeiders over de hele wereld.
In dit deel alleen zwart-wit foto's, deels portretten
en 3 foto's van enorme mensenmassa's: een foto van een goudmijn in
Brazilië, een foto van een vluchtelingenkamp in Goma, Zaïre en een foto
van een stationshal in Mumbai. ****
Stephan Vanfleteren: De Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren die vooral bekend is door zijn portretten mag ook niet ontbreken in deze serie. In
dit deel zwart-witfoto's, waaronder portretten van Eddy Merckx, Simon
Vinkenoog, Colombo en Jan en Karina Wolkers. ****
Keuze van de fotografen: Er is gekozen voor fotografen wiens
werk ook in kranten afgedrukt zou kunnen worden. Dus geen hele
kunstzinnige fotografen, natuurfotografen (Frans Lanting),
landschapsfotografen (Ansel Adams) en fotografen van stillevens
(uitgezonderd Man Ray). De keuze is deels geïnspireerd door de al
genoemde Italiaanse uitgave. Verder 11 Nederlandse en 2 Belgische
fotografen. Ik ben aangenaam verrast door de kwaliteit van het werk van
deze voorheen mij veelal onbekende fotografen.
Keuze van de foto's: Iedereen
die foto's voor een boek uitkiest zal andere foto's uitkiezen. Hoewel ik
er weinig echte toppers tussen vind zitten vind ik bijna iedere foto de
moeite waard.
Eindoordeel: Het is een prachtige serie geworden die
benieuwd maakt naar het overig werk van de getoonde fotografen. Iedereen
met een liefde voor fotografie kan genieten van deze deeltjes. Een goed
initiatief van de Volkskrant.
Als ik de serie had mogen samenstellen had ik natuurlijk een andere keus gemaakt. Ik had van de Nederlandse fotografen Guus Dubbelman, Gerard Fieret en Hans Heus uit de serie gelaten en die had ik vervangen door Frans Lanting en Paul Huf (een in mijn ogen helaas in de vergetelheid geraakte fotograaf) en de Belg Harry Gruyaert. Van de 7 internationale fotografen in de serie had ik alleen Henri Cartier-Bresson en Sebastião Salgado uitgekozen en die aangevuld met Richard Avedon, Steve McCurry, landschapsfotograaf Ansel Adams, portretfotograaf Youssuf Karsh en Gregory Crewdson. Ik pretendeer niet dat mijn keuze in enig opzicht beter is dan de keuze die de Volkskrant heeft gemaakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten