Sebastião Salgado, een wereldberoemd Braziliaans zwart-witfotograaf die bekend is van de boeken "Workers" en "Africa" had eind jaren 90 lange tijd de wereld rondgetrokken om in fotoessays de massale migratie van mensenmassa's weer te geven. Deze migratie ging gepaard met veel geweld waar Salgado nogal somber werd over de toekomst van de planeet.In die tijd kon hij een landgoed kopen in de staat Minas Gerais in Brazilië en daar begon hij aan een project van herbebossing. Hierdoor enthousiast geworden besloot hij om een groot fotoproject te beginnen waarbij hij zoveel mogelijk de ongerepte aarde inclusief haar natuurlijke bewoners in beeld zou brengen. Dit project werd "Genesis" en gedurende 8 jaar, van 2004 tot 2011 bezocht hij in totaal 30 gebieden, elk voor 2 maanden.
Het boek is erg mooi geworden. Er staan vele prachtige foto's in. Alleen: waarom heeft Salgado ervoor gekozen om een boek over de veelkleurige Aarde in zwart-wit te fotograferen? Ik heb sterk het vermoeden dat een veel minder goede fotograaf dan Salgado in kleur een mooier boek had kunnen maken. Je kunt kijken naar het werk van Yann-Arthus Bertrand "De Aarde vanuit de hemel", Jimmy Nelson "Before they pass away" of Steve McCurry of Frans Lanting hoe mooi fotografie in kleur kan zijn. Wat mij betreft een gemiste kans voor open doel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten