zondag 12 augustus 2018

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 18 (1990-1992)

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 18 (1990-1992) (Nederland, 2006): 338 blz: Uitgeverij Bert Bakker

In dit deel weer de nodige bezoeken aan musea, tentoonstellingen en dure restaurants. Hans en Mario sluiten vriendschap met Goedele Goossens, de knappe eigenaresse van restaurant 't Leeuwke in Kappelen. Slechts één grote reis, een tiendaagse reis in oktober 1991 naar New York en Washington. Verder natuurlijk weer ontzettend veel dagtochtjes, het lijkt erop dat Mario minstens eenmaal per week een lange tocht met de auto wil maken. Ook krijgt Hans wat problemen met zijn gezondheid: een slecht gebit, moeilijkheden bij het ontlasten en een dikke buik vanwege een opgezette lever.

- 26 januari 1990 In de zitkamer. Hoe lang is het niet geleden dat ik hier mijn dagboek bijhield. Er is gisteren iets gebeurd wat je toch wel een ramp kunt noemen. De storm, de heftigste in jaren naar het schijnt, heeft ons huis zwaar beschadigd. Van onze bezittingen is niets kapot, maar ik vraag me af of het huis kan worden hersteld.

- 4 mei 1990 Het kasteel van Hoensbroek bleek geen bezoek waard. De vertrekken zijn goed geboend en stofvrij, maar er is niets van belang te zien.

- 10 mei 1990 Een van de voordelen van ruziemaken in de auto is dat je veel scherper met je tong mag zijn, door de veiligheidsriemen kun je elkaar toch niet aanvliegen.

- 15 augustus 1990 ... Al etend deden we zaken. Zo hebben we afgesproken dat we de complete Plato gaan vertalen.

- 23 september 1990 M. had iets nieuws bedacht: in één dag heen en weer naar Parijs.

- 28 oktober 1990 Alle mensen zijn verschillend. Maar ze hebben één ding gemeen: ze willen dat iedereen denkt en doet zoals zij.

- 2 november 1990 Gistermiddag vloog een goudhaantje tegen de deur van de tuinkamer. Het was maar zo'n licht tikje tegen het glas, toch viel het diertje neer. Ik raapte het vogeltje op, z'n toestand leek niet hopeloos. De priegelige teentjes klemden zich om m'n vinger, na een poosje poepte het op m'n hand. Ik liet met een pipet een druppel water op het naaldfijne snaveltje vallen. Het beestje dronk, poepte nog eens. De ademhaling ging normaler, hij fladderde even, keerde nog één moment terug op m'n hand en verdween toen in de tuin. Gered!

- 26 december 1990 Bert biedt me voor mijn zeventigste verjaardag een reis naar New York en Washington aan. Ik voel er niets voor, wat mij betreft kan Amerika worden afgeschaft, maar hij drong aan en M. wil graag.

- 28 februari 1991 We hebben het over de Plato-vertaling gehad. M. moet het voor vijfennegentig procent doen, ik adviseer hoogstens wat, zet puntjes op de i. Het lijkt me trouwens onmogelijk dat ik het verschijnen van het laatste deel, De Wetten, zal beleven.

- 28 mei 1991 Tilly vertelde dat Adriaan van Dis me in zijn programma wil hebben. Geen onaangenaam vooruitzicht, het zou de verkoop van mijn werk geweldig kunnen bevorderen.

- 8 juli 1991 M. zegt vaak: ik geloof niet dat iemand in Nederland zoveel aan eten en drinken uitgeeft als wij. In elk geval worden we steeds veeleisender, van alles bestaat er toch nog weer beter. Een potje honing van het Italiaanse huis Volpaia kost dertig gulden. Maar je hebt nog nooit honing geproefd als je déze niet in je mond had. Zo gaat het ook met boter en olijfolie, met vlees en groenten. Zelfs ganzenlever is er in vele soorten. Heb je eenmaal de beste gehad, dan mondt de mindere niet meer. Het is ook aangenaam koken met zulke ingrediënten, zonder veel moeite zet je de beste gerechten op tafel.

- 12 augustus 1991 Ik zei dat ik het jezelf met maar één gedicht vertegenwoordigen een verkeerde erfenis van Victor van Vriesland vind. Je moet jezelf durven inschatten, ik zou mezelf er drie geven. M. stoof op: "Nee, jij moet er natuurlijk tien hebben." Lieverd, dacht ik, want hij meent het.

- 14 oktober 1991 Het eten in Amerika: het is beter dan de clichés willen, maar je mist verfijning in smaak en presentatie. De porties zijn te groot, het tempo ligt te hoog. Wat een hinderlijke gewoonte om de koffie bij het dessert te geven.

- 1 december 1991 "Vertalen wat er niet staat is de kunst." Hoe wáár is deze boutade.

- 11 december 1991 Hoe moet het als ik er niet meer ben, bijvoorbeeld met dit dagboek? Aan wie dit dan leest: please, polijst de boel een beetje. En gebruik ook eens de lucifer en de vuilniszak.
... Naar aanleiding van een televisiegesprek met Gerard Reve. Ik wachtte op de zin: "Ik heb nergens verstand van, maar overal een mening over." Die kwam niet.

-3 januari 1992 Nooit zal ik onbevangen tegenover geld staan. In mijn jeugd is het er bijna ingestampt: daarover praat je niet, dat is even privé als je schaamdelen. Die toon je, met grote schroom, aan een arts. Je inkomen aan de belastinginspecteur, vernederend. M. lacht erom.

- 13 januari 1992 Willem Frederik Hermans had wel een leuk grapje waar niemand om lachte, over Mozart: "Zijn Nachtmusik was klein, maar z'n dagmuziek was niet veel groter."

- 21 januari 1992 Had ik Gianni maar nooit ontmoet, denk ik vaak. Maar dat geldt voor meer mensen. Gianni bracht me ook veel nieuws, rijkdom, inspiratie. En hij heeft me de geelzucht bezorgd die mijn lever heeft verpest.

- 18 februari 1992 De vraag of het nooit eens benauwend is zo intens samen te leven als met M. heb ik nadrukkelijk met néé beantwoord, maar het is natuurlijk já.

- 3 april 1992 Iedereen zegt dat het goed is gegaan.  ... Adriaan stelde me voor een moeilijke taak toen hij me vroeg "Aubade met lijsters" te lezen. Maar ik kreeg een groot applaus voor mijn "pirix pirix tjuwie tjuwie tjitjuwuwu/ tlie tluu tlie tiriktiping tjulililili".

- 19 juli 1992 Ik ben gisteren en vandaag intensief bezig geweest met Dagboek x: het verwerken van M.'s vele, zo goede aantekeningen, opmerkingen en wijzigingen. Wat knapt het boek daardoor op. Natuurlijk is het dagboek van tegenwoordig niet beter. Wie moet dat allemaal fatsoeneren? Het mág niet zo de wereld in. Een dagboek is bijna als erts. In ruwe vorm is het vervelend, en iemand vervelen is ongeveer het ergste dat je kunt doen.

Lees verder deel 19

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

4 opmerkingen:

  1. Hoi Erik, dank je wel voor je goede besprekingen. Ik lees ze altijd met veel plezier.
    Hartelijke groet,
    Anita

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Anita, dank je! Het is natuurlijk ook de bedoeling dat de besprekingen met plezier worden gelezen. Groetjes, Erik

      Verwijderen
  2. Dank weer Erik, 28 oktober 1990 vind ik de mooiste!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Jannie, het is inderdaad een mooi aforisme. Groetjes, Erik

      Verwijderen