In de vierde klas van de middelbare school besloten de leraren om een fietstocht naar de Ardennen te organiseren. Ik was meteen erg enthousiast en meldde me als eerste van de klas aan. Ook een paar vrienden gingen mee. Er was een probleem, ik had geen goede fiets. Gelukkig was mijn moeder in een royale bui en kreeg ik speciaal voor de fietstocht een spiksplinternieuwe Batavus Sprint cadeau.
De fietstocht naar de Ardennen was een groot succes en ik droomde er al van om ooit nog een fietstocht rond de wereld te maken.
Tussen 1983 en 1996 heb ik veel grote fietstochten gemaakt. In België, Luxemburg, Duitsland, Denemarken, Zweden, Engeland, Wales, Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk, Joegoslavië, Griekenland, Turkije en Tsjechië. Een aantal van deze tochten heb ik samen met een vriend gemaakt en een aantal alleen. Altijd werd er gekampeerd en meestal fietste ik tussen de 80 en 100 kilometer per dag.
Na 1996 was het afgelopen met mijn grote fietstochten. Alleen in 2004 heb ik met twee vrienden nog een kleinere tocht door de Ardennen gemaakt. De laatste jaren heb ik zelfs helemaal niet meer gefietst.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Wat gaaf dat je zoveel hebt gefietst en door zoveel landen. Dat zal mooie herinneringen hebben opgeleverd. Nam je dan ook een tent mee op de fiets?
BeantwoordenVerwijderenIk houd ook erg van fietsen en het is mijn favoriete manier van vervoer. Nog meer dan van wandelen houd ik van met de fiets een landschap ervaren en de wind in mijn gezicht te voelen.
Hoi Niek, op mijn meerdaagse tochten nam ik altijd een tent mee en kampeerspullen. De langste tocht die ik heb gemaakt was in 1988, van Zeist naar Istanbul, waar ik 70 dagen over heb gedaan en die 4.500 kilometer lang was. Tegenwoordig fiets ik niet meer en houd ik ook meer van wandelen. Zeker als je samen met iemand wandelt, dan kun je ook rustig kletsen, wat bij fietsen onmogelijk is. Groetjes, Erik
VerwijderenWat ongelooflijk sportief met je hele huis op stap.
VerwijderenKletsen en fietsen kan ik nog steeds heel goed. Zelfs zo goed dat we wel eens de weg kwijtraken omdat we een bordje missen.
Na mijn wereldreis heb ik eigenlijk nooit meer gefietst. Niet perse omdat ik het zat was of zo, er kwamen gewoon andere dingen. Ik weet wel dat het fijn was en is om een tijd te fietsen, ook door Nederland, maar het kost me teveel tijd. 's Avonds lukt het mij niet en het weekend breng ik door met mijn vriendin
BeantwoordenVerwijderenHoi Koen, bij mij is het een beetje hetzelfde verhaal. Je kunt natuurlijk ook niet alles doen en tijd besteden met je vriendin is ook erg prettig. Groetjes, Erik
Verwijderen