woensdag 15 mei 2019

Schaken

Mijn vader was een fanatiek schaker. Hij deed regelmatig mee met het Hoogoven toernooi in Wijk aan Zee en logeerde dan bij een oom en tante van mijn moederskant in Amsterdam. Hij gaf ook les aan het Odulphus Lyceum in Tilburg en zette daar een schaakclub op.

Het was dus geen wonder dat ik al vroeg leerde schaken van mijn vader, tegen wie ik veel partijtjes heb gespeeld. De laatste jaren voordat mijn ouders scheidden kwamen er altijd veel schaakvrienden van mijn vader bij ons thuis: de twee Kezen, Ben, de beste vriend van mijn vader en een zekere Antoniussen, een oudere man die een sigarenzaak had, en verschrikkelijk veel hoestte en hele vieze sigaren rookte. Als Antoniussen er was dan vluchtte ik altijd de woonkamer uit, maar met mijn vader, de twee Kezen en Ben heb ik heel wat partijtjes geschaakt.

Er werd altijd met een schaakklok gespeeld. Als je de toegestane tijd overschreed, dan had je automatisch verloren. Normaal hebben bij een schaakpartij beide spelers 2 uur de tijd voor de eerste 40 zetten, hoe het daarna zat weet ik niet meer. Wij vonden zulke partijen veel te lang duren en speelden meestal met slechts 30 minuten per persoon voor de hele partij.

Echt leuk werd het pas als we partijtjes snelschaak speelden, mijn favoriet. We begonnen dan met elk 5 minuten speeltijd. Als je een partij won, dan kreeg je een minuut minder speeltijd. Diegene die met 1 minuut speeltijd won had gewonnen. Geen wonder dat de stukken over tafel vlogen.

Ik heb altijd een enorme hekel aan sigarettenrook gehad (sigarenrook was nog veel erger) en dat is ook de reden geweest dat ik nooit bij een schaakclub ben gegaan. Na de middelbare school heb ik vrijwel nooit meer een partijtje schaak gespeeld.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

4 opmerkingen:

  1. Schaken deden wij thuis wel eens: met mijn vader en mijn broertje. Ik kende de spelregels, maar had er niet het hoofd voor om zover vooruit te denken. Dammen vond ik leuker. Toen ik mijn man leerde kennen heb ik hem schaken geleerd, maar toen hij al na een paar weken alle partijen van mij overweldigend won, was de lol er voor mij af en heb ik hem maar naar een schaakclub gestuurd en heb zelf nooit meer geschaakt. Inmiddels heeft hij zich aangesloten bij een online schaakclub: Helene schaken of zoiets. Hij kan er met veel plezier zijn ei kwijt. Misschien iets voor jou, als je het nog eens wilt proberen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Jannie, tegenwoordig speel ik liever kolonisten van Catan, een bordspel. Dat kun je met meer mensen spelen en het leuke van Catan is dat ook minder goede spelers het spel kunnen winnen als ze een beetje meer geluk hebben. Bovendien duurt het spel niet zo ellendig lang. Over dit spel zal ik misschien ook nog wel eens een stukje schrijven. Groetjes, Erik

      Verwijderen
    2. Hahahaha, ellendig lang. Volgens mij kan Kolonisten van Catan ook best wel een tijd duren. Wel ook een mooi spel trouwens. Ik speel het zelden maar meer omdat ik niemand heb om mee te spelen dan dat ik niet zou willen. Wat schaken betreft ben ik afgehaakt omdat ik er totaal geen gevoel voor heb. Al vond ik het wel leuk vroeger.

      Verwijderen
    3. Hoi Niek, een officiële schaakpartij kan met 2 uur speeltijd per speler voor de eerste 40 zetten alleen al, gauw een hele middag duren. Dat is mij veel te lang. Als je met zijn drieën of zijn vieren bent, dan is Catan vrijwel altijd afgelopen binnen het uur. Met zijn vijven of zijn zessen duurt het hooguit twee uur. Dat is te overzien. Groetjes, Erik

      Verwijderen