Mijn verhouding tot het christelijk geloof

Mijn oma van moederszijde was een zeer gelovige katholieke vrouw. Zij en haar man kregen, zoals destijds gebruikelijk was onder katholieken, zeer veel kinderen, tien stuks maar liefst, zes jongens en vier meisjes. Wat bij katholieke gezinnen ook zeer gebruikelijk was, was dat minstens een van de zonen in de missie ging. Bij ons waren het er zelfs twee, de ene zoon ging bij de jezuïeten en naar Indonesië, en de andere zoon ging bij de witte paters en naar Oeganda. Ook een derde zoon wilde missionaris worden, maar hij was sociaal niet zo aangepast en werd niet toegelaten tot het seminarie.

Door de priester in het dorp van mijn moeder werd tegen haar al van jongs af aan gezegd dat verder leren flauwekul was voor een vrouw en dat ze maar moest zorgen dat ze goed werd in het huishouden, zodat ze voor haar man kon zorgen. Dat was natuurlijk tegen het zere been van mijn moeder.

Mijn vaders familie was in naam ook katholiek, maar op enige belangstelling voor religie heb ik die familie nooit kunnen betrappen. Wel baden zij voor het eten, net als bij mijn moeder trouwens.

Ik ging naar een christelijke kleuterschool, een christelijke lagere school en een christelijke middelbare school. Behalve het zingen van christelijke liedjes (wie kent deze nog: In het aardse paradijs dansten alle dieren en ze zongen deze wijs om de dag te vieren. Dank u lieve Heer voor alle goede zorgen ... Ik ben benieuwd hoe het verder ging) en een beperkte hoeveelheid godsdienstles merkte ik hier niet veel van. Met mijn ouders en mijn jongere zus ging ik iedere zondagochtend naar de kerk.

Het geloof heeft nooit wortel geschoten in mij. Ik deed in de 2e klas van de lagere school mijn communie en in de 6e klas kreeg ik mijn vormsel. Dat was tevens de laatste keer dat ik regulier naar de kerk ging. Later kwam ik alleen nog maar in de kerk bij bruiloften en begrafenissen en om ze te bekijken als ik ergens op vakantie was.

Het enige wat ik aan het christendom heb overgehouden is de ethische kijk op het leven. Voor mij zijn alle mensen gelijkwaardig en heeft iedereen recht op zorg en liefde van de mensen om hem heen. Ik geloof niet in het bestaan van God en beschouw de Bijbel als een zeer oude tekst, waarvan ik een groot deel heb gelezen en waarin veel praktische adviezen staan over hoe je kunt leven, maar waarin ook veel klinkklare onzin staat.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.