Zoals bijna iedereen in Nederland kreeg ik als jongetje van 6 jaar oud zwemles. Verder dan diploma A ben ik nooit gekomen en een echte waterrat ben ik nooit geworden.
In de zomer ging ik vaak met vriendjes zwemmen in het openluchtzwembad van de Friezenlaan in Tilburg. Met mijn ouders ging ik af en toe naar de IJzeren Man vlakbij Vugt, een grote waterplas. Zwemmen in de vrije natuur heb ik altijd heerlijk gevonden. In plassen, in grote meren tijdens de vakanties (in het meer van Annecy kon je prachtig zwemmen) en vooral in de Noordzee als het water niet te koud was.
Toen ik al een tijdje ziek was ging ik regelmatig met een vriend zwemmen in het overdekte zwembad in Zeist waar ik toen woonde. In het begin trokken we vooral baantjes, wel 40 stuks, waarna we ons in het bubbelbad opwarmden. Het aantal baantjes dat we zwommen werd steeds kleiner en het verblijf in het bubbelbad duurde steeds langer, totdat we op een gegeven moment alleen nog maar in het bubbelbad zaten. De laatste 10 jaren heb ik nauwelijks meer gezwommen.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Zwemmen is een heel gezonde manier van bewegen. Ik heb wel zwemles gehad, maar nooit een diploma gehaald, omdat ik niet onderwater mocht met mijn hoofd vanwege regelmatige en ernstige oorontstekingen. Wij gingen 's zomers een maand naar zee en dan zwommen we elke dag. Sinds kort trek ik ook weer baantjes in het overdekte zwembad hier. Opbouwen van conditie kost heel veel tijd. Maar van buiten adem na 2 baantjes, zwem ik er nu 6 achter elkaar en 30 in totaal. Het water is op een aangename temperatuur, dat scheelt ook. Ik kan het van harte aanbevelen.
BeantwoordenVerwijderenHoi Jannie, hoewel ik zwemmen vroeger best leuk vond (vooral in de buitenlucht) is het nu toch niet meer echt mijn ding. Eerst naar het zwembad toe fietsen, je omkleden, zwemmen, je weer omkleden en dan weer terug fietsen, het is me gewoon te veel gedoe. Groetjes, Erik
Verwijderen