dinsdag 12 december 2017

11: De psychiatrische patiënt en zijn behandeling

De behandeling van een psychiatrische patiënt bestaat uit een combinatie van praten en pillen. In het geval van schizofrenie is het denk ik 80-90% zoeken naar de beste medicijnen en slechts 10-20% praten. Ik heb nog nooit gehoord dat iemand alleen door te praten van zijn psychose is genezen. Ik moet hierbij met nadruk zeggen dat voor andere psychische ziekten een andere verhouding geldt en dat praten dan vaak beter werkt.

Medicijntrouw is niet het sterkste punt van veel psychiatrische patiënten. De psychiater schrijft 5 medicijnen voor, de patiënt neemt er slechts twee (of helemaal geen). Ook wil de patiënt altijd minder slikken dan voorgeschreven wordt. Ook ontbreekt er vaak iedere vorm van ziekte inzicht. Hoe zit het hiermee in mijn omgeving?'

Ik werd in mei 1990 opgenomen met een psychose. Ik werd behandeld met antipsychotica die snel aansloegen. Het probleem was alleen dat ik eigenlijk geen medicijnen wilde slikken. Als ik medicijnen moest slikken dan kon ik net zo goed dood zijn vond ik. Ik vergat voor het gemak dat half Nederland pillen slikt. Omdat ik geen medicijnen wilde slikken, vroeg ik dagelijks of de dosering omlaag kon. Dat ging natuurlijk niet lang goed en toen kreeg ik opnieuw een psychose. Op een gegeven moment viel het kwartje, kreeg ik wat inzicht in mijn ziekte en slikte ik trouw mijn medicijnen of kreeg ik regelmatig een depotinjectie.
Nu ben ik erg medicijntrouw en waarschuw ik anderen als ze van plan zijn om te minderen of zelfs om helemaal te stoppen met medicijnen. Wel let ik er op dat de psychiater niet te veel voorschrijft.

Mijn vader maakte een zootje van zijn behandeling. Gedurende de laatste 10 jaar van zijn leven zat daar een min of meer vast patroon in. Mijn vader werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Daar kreeg hij gedwongen medicatie, werd goed gevoed, gewassen en gekleed. Na ongeveer een half jaar was hij aardig opgeknapt en wilde hij weer naar huis. Dat mocht. Eenmaal thuis was zo'n beetje het eerste wat mijn vader deed het stoppen met het innemen van zijn medicijnen. Een tijdje ging het redelijk, dan raakte mijn vader weer in de war, begon slecht te eten en vermagerde weer aanzienlijk. Na een aantal maanden was de toestand zo erg dat ze hem weer gedwongen opnamen. Deze hele cyclus heeft zich een keer of 10 herhaald, alleen gedurende de laatste 2 jaar van zijn leven zat hij in een verzorgingstehuis en knapte hij weer aanzienlijk op.

Over mijn vrienden valt te melden dat ze vrij medicijntrouw trouw zijn, maar wel altijd hun medicatie willen verminderen. Ik waarschuw ze daar altijd voor, maar toch wordt er af en toe iemand psychotisch. Gijs werd tot enkele jaren terug ieder jaar wel een keer psychotisch, maar hij lijkt nu met nieuwe medicatie wat stabieler.

Lees verder in deel 12.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

2 opmerkingen:

  1. Ik ben eigenlijk zo benieuwd hoe het komt dat mensen zo graag zonder medicatie willen. Komt dat door nare bijwerkingen, of komt het door vooroordelen mbt psychofarmaca? Zo van 'dan ben ik mezelf niet'?
    Zelf heb ik onlangs de antidepressiva opgehoogd omdat ik me steeds minder mezelf ging voelen. Kan het nu weer beter aan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Hella, ik denk dat dat meerdere oorzaken heeft. Allereerst zijn er natuurlijk de vervelende bijwerkingen van psychofarmaca, je wordt er suf van en je gevoelsleven wordt veel vlakker (het lijkt alsof over alles een sluier ligt). Ook hebben veel psychiatrische patiënten weinig of geen ziekteinzicht en beseffen ze niet dat die medicijnen er voor hun eigen bestwil zijn. Ik ben sinds een paar maanden overgestapt op een ander antipsychotisch medicijn, omdat mijn oude medicijnen die ik al 27 jaar gebruikte uit de handel werden genomen. Ik kreeg de eerste keer een injectie met een veel te hoge dosering, waardoor ik me heel vervelend voelde. Nu ben ik overgestapt op dagelijks een pilletje met een veel lagere dosering en voel ik me ineens stukken beter. De juiste afstemming van de medicijnen en de dosering daarvan is voor de meeste psychiatrische patiënten het belangrijkste deel van hun behandeling. Wij zouden allemaal graag willen dat met alleen praten onze problemen opgelost kunnen worden, maar dat is helaas niet het geval. Groetjes, Erik

      Verwijderen