Opnieuw een deel vol met dagtochtjes naar musea, tentoonstellingen en dure restaurants. De gezondheid van Hans loopt langzaam achteruit. Er wordt in oktober 1994 nog een reis van twee weken door Frankrijk gemaakt. Verder aantekeningen over de natuur, over de relatie van Hans met Mario, over kunstaankopen en over activiteiten in de media.
- 17 januari 1993 "Wie veel reist wordt wijs. Wie wijs is blijft thuis ."
- 25 januari 1993 Als er iets gebeurde, zou ik allereerst deze cahiers uit huis zien te redden. Het klinkt als verraad aan alle mooie dingen die me omringen, maar het is de waarheid.
- 11 februari 1993 Op weg naar Middelburg gebeurde iets deprimerends. Op het fietspad hier reed een invalidenwagen van een ongebruikelijk model. Quasileuk vroeg ik: "Wat is dat voor een buikschuiver?" M. verstond me blijkbaar niet en zei: "Het is Amanda, ik zie haar vrij vaak. Ze is er handig in, ze glipt overal doorheen. Ze heeft twee verschillende karretjes en kan er zo bij Albert Heijn mee naar binnen." Enzovoorts, ik voelde me zwaar gestraft. Dat ik juist ten aanzien van háár zo'n opmerking maakte. Ik zou het kunnen verzwijgen, zelfs aan M. is het ontgaan. Maar ik biecht deze schande op.
- 24 mei 1993 Ik zeur, dus ik ben. De dwang die dit is geworden: zodra ik aan m'n bureau zit, pak ik m'n dagboek en schrijf, ook al heb ik niets te vertellen.
- 31 juli 1993 "Oordeel me niet eer je alles hebt gelezen" zou een motto voor mijn dagboek kunnen zijn. Ik bedacht het zojuist toen ik overwoog welke vervelende taak M. wacht als hij later mijn dagboek uitgeeft. Hij zal op nare en zelfs oneerlijke aantekeningen over zichzelf stuiten.
- 7 oktober 1993 Gistermorgen een brief van Hans Klap. Hij wil samen met Jean van de Velde, een scenarioschrijver, een film of een televisieserie naar mijn Geheim dagboek maken. Een nogal verbijsterend idee, maar ik ben zeker bereid met Klap te praten.
- 14 november 1993 Ik heb een pakje gemaakt van de kopij van de eerste twee delen Plato. Vele malen heb ik geprobeerd mijn naam als vertaler op de tweede plaats te zetten. Wat heb ik eraan gedaan, behalve wat bijschaven? Het is Mario's werk, niet het mijne.
- 5 december 1993 Ik snap M. niet. Op een kwartje stroom moet worden bezuinigd, een paar tientjes kostelijk voedsel weggooien is niet erg. Een schitterende catalogus kopen stuit meestal op verzet van hem, maar zo'n restaurantmaaltijd van zes-, zevenhonderd gulden is geen probleem. Terwijl we thuis de goddelijkste spijzen en dranken hebben.
- 19 januari 1994 Gisteravond een bericht in de NRC: "Klap verfilmt Geheim dagboek van Warren", mét foto. De PZC brengt vanmorgen met grote letters op de voorpagina: "Geheim dagboek van Hans Warren wordt verfilmd". Schrijf, publiceer een boek, en je mag blij zijn als er enige aandacht aan wordt besteed. Maak een film die waarschijnlijk nooit komt, waarover alleen maar gedacht wordt, en je haalt onmiddellijk het nieuws.
- 22 maart 1994 Het werk aan het volgende dagboekdeel. Je herinneringen aan het verleden zijn als stenen, meegevoerd door een lange rivier. Eerst zijn ze hoekig, grillig, geleidelijk slijpt de levensstroom ze glad, zelfs de grote, de zware. Andere vergruizelen, gaan onderweg als zand verloren. Maar het dagboek heeft de brokken bewaard zoals ze losraakten, ze zijn gemeen scherp gebleven. Het is ongezond je verleden zo te betreden. Je bent er niet voor niets van bevrijd, de stenen die je levensrivier meevoerde móesten gladder worden.
- 7 april 1994 Ik voel er niets voor om op radio of televisie over Plato te leuteren, nutteloos. Een goede vertaling maken, dat heeft zin. Vaag kwebbelen heeft geen enkele zin.
- 11 april 1994 Ik wil de nederigste karweitjes verrichten, maar als er wordt gezegd: "De wc moet eens schoongemaakt", of: "De koelkast stinkt", denk ik: doe er zelf wat aan.
- 18 juli 1994 Ik ben M. zo dankbaar voor zijn werk aan Geheim dagboek XII. Vrijwel alle voorstellen neem ik over, het komt vooral neer op schrappen. Ik besef nu pas hoe onbenullig m'n dagboek meestal is. Ook nu. Al die dikke cahiers vol gebabbel en gebazel. Ik kan eenvoudig niet stoppen. Schrijf ik niet, dan voel ik me onbehaaglijk. Ik schaam me tegenover M. Hij moet dit gesukkel opkrikken en hij wil toch z'n respect voor me behouden. Ik loop op zijn stokken.
- 23 augustus 1994 ... er is weinig zo nuttig om je oog te scherpen dan jouw stukken met die uit musea te vergelijken.
- 10 oktober 1994 "Als niet kan wat moet, dan moet maar wat kan."
- 22 november 1994 We zitten een beetje in angst. Vanavond wordt Joost Zwagerman in Middelburg geïnterviewd door Jessica Durlacher. We zijn zo dom geweest tegen hem te zeggen: als je in de buurt bent, kom gerust langs. Sommige mensen vatten dat letterlijk op.
- 27 december 1994 In een interview met Tom Lanoye staat een aardige opmerking over mij. Hij zegt niet te snappen waarom ik zo word onderschat in Nederland. "Ten onrechte. Het zou me niet verbazen als zijn dagboeken over een aantal jaren internationale klassiekers zijn geworden." Jammer dat zoiets verstopt is in De Zeeland Gazet.
- 19 januari 1995 Heel simpele dingen. Wakker worden uit een verkwikkend middagslaapje. In dit gure weer bij een stralende kachel zitten. Een glas heerlijk koel Bru-water. Een stukje toast met daarop een plakje zelfgemaakt kruidig gehakt. Een vaasje sneeuwklokjes en akonietjes op het bureau. Gewoon thuis zijn.
- 28 april 1995 M. verwijt me een beetje dat ik niet aldoor werk. Ik scherts maar dat ik in een rusthuis hoor te zitten om me alles achterna te laten dragen.
- 25 mei 1995 Het heil van mijn ziel (heb ik die?) interesseert me niet, het heil van mijn lichaam vind ik heel belangrijk.
- 22 juni 1995 Geluk maakt je een beter mens, voor jezelf en voor anderen.
lees verder: deel 20
Hoi Erik, 22 maart 1994 was de mooiste voor mij dit keer. Groetjes Jannie.
BeantwoordenVerwijderenHoi Jannie, ik ben het met je eens! Groetjes, Erik
Verwijderen