zaterdag 9 september 2017

Marc Helsen: De groote trek

Marc Helsen: De groote trek (België, 2001): 429 blz: Uitgeverij Lannoo

De Groote TrekMarc Helsen maakte van eind 1999 tot begin 2001 een 15 maanden durende reis om de wereld.

Hij nam de Transsiberische spoorweg, bezocht de Chinese muur, bezocht Tibet, Vietnam en Cambodja waar hij sprak met mensen die de mijnen opruimden. Hij werd ziek in Maleisië, maakte een trekking in Nieuw Zeeland, bezocht in Australië Cooktown, maakte met een oceaanstomer de overtocht naar de Verenigde Staten. In Alaska voer hij met een vlot een wilde rivier af. Hij bezocht het Panama-kanaal, de Galapagos eilanden en Macchu Pichu. Hoogtepunt van de reis was wel een gesprek met Nelson Mandela.

Het boek is vlot geschreven, met af en toe wat Belgicismen, maar Helsen is geen groot stilist.

Een aantal citaten:
- Ik vroeg hem over wat voor kwaliteiten iemand moest beschikken om in het huidige Rusland zaken te doen. Hij lachte. "Je moet voor een derde zakenman zijn, een derde politicus en een derde maffioso!"

- De Chinese conducteur wilde weten waar ik vandaan kwam. Dat moest op een of ander formulier worden ingevuld.
"Belgium."
"Hu?"
"Belgium."
"Hu?"
"Belgium! Belgien. Belgique. Belgica."
In het hoofd van de man ging geen enkel lampje branden, maar hij gaf zijn pogingen om mijn afkomst te achterhalen niet op.
Wat zou België in het Chinees zijn?
Verrek, dacht ik toen en pleegde landverraad: "Holland."
"Ah, Holland! Yes."
Hij vulde Holland op het formulier in. Tot zover de bekendheid van het Koninkrijk der Belgen voorbij Ulan Bator.

- Bestond er dan geen racisme in China? "Nee, want in China zijn geen negers," zo luidde ooit het legendarische antwoord van een student aan de universiteit van Peking.

- Uitspraak van Deng Xiaoping: "Wat maakt het uit of de kat wit of zwart is, als ze maar muizen vangt."

- "Eerst ruimden we de mijnen rond de tempels op, waar de toeristen komen," zei kolonel Sarun, met de ijzeren logica van de ontwikkelingslanden, die stelde dat wat geld opbracht eerst beveiligd moest en dat de lokale bevolking geduld moest uitoefenen. "Daarna komen de rijstvelden aan de beurt, vervolgens de stroken langs de wegen en dan de huizen en tuinen."

- De eerste dag in het oerwoud leerde ik tussen 17.30 uur en 17.45 uur vijf belangrijke woudloperslessen. In volgorde van belangrijkheid waren ze: steek nooit je paspoort en reisdocumenten in de zakken van een katoenen broek als je in de jungle verdwijnt. Zorg dat je om 17.30 goed en wel terug in het kamp bent, want om 17.31 zet iemand in het oerwoud de hoofdschakelaar voor het licht af. Bij een tropisch onweer veranderen de oerwoudpaden binnen de kortste keren in glijbanen vol bruine zeep. Gebruik speciale kousen om te vermijden dat een legioen bloedzuigers via je benen omhoog klimt om zich in de plooien van je liezen dronken te voeren aan het bloed van hun gastheer. En tenslotte: de onweders in Noord-Borneo beginnen stipt drie minuten nadat een forse bries de kruinen van de bomen heeft beroerd.

- Kappers zijn overal in de wereld hetzelfde: ze vinden dat de aan het bewind zijnde regering zo snel mogelijk moet opdonderen, dat het schandalig is dat de inflatie de afgelopen vijf jaar zo snel gestegen is en dat het nationale voetbalteam er niks van bakt, vooral omdat de coach een dikke nul is en de beste spelers niet wil opstellen.

- Eén ding is duidelijk: voor Australië wordt verzoening tussen blank en zwart dé uitdaging van de 21e eeuw. Hoe bewerkstellig je begrip tussen enerzijds een cultuur die zich er op het ritme van van de natuur tienduizenden jaren in specialiseerde alles te delen, en niets te verwerven en die geen privé-bezit kende, en anderzijds een cultuur waarvan de ultieme vervulling is zoveel mogelijk goederen, grond en geld te verzamelen en de natuur te beteugelen? 

- Het totaal van die eigenaardigheden vertelde wat over het karakter van de porteos. "De inwoners van Buenos Aires zijn Italianen die Spaans spreken, zich gedragen als Fransen en denken dat ze Engelsen zijn."

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten