zondag 24 januari 2016

Etgar Keret: Zeven vette jaren



Zeven vette jaren"Zeven vette jaren" is een bundel autobiografisch getinte verhalen van de Israëlische schrijver Etgar Keret over de eerste zeven jaren van het leven van zijn zoon Lev. Volgens de ondertitel zijn het zo goed als waargebeurde verhalen, waarschijnlijk heeft Keret het gebeurde hier en daar wat aangezet om het beter te doen uitkomen.

Zoals je bij een schrijver uit Israel kunt verwachten: niet alleen vrolijke momenten, maar ook herinneringen aan de Holocaust waarvan zijn ouders overlevenden zijn,en een incidenteel bomalarm vanwege het conflict met de Palestijnen. Keret schrijft in een prettig leesbare humoristische stijl en zijn verhalen zijn steeds als kleine afgeronde eenheden te lezen. Voor een idee van zijn stijl zie de volgende citaten:

Hij vertelt in Zweden over Jom Kipoer:
"Kunt u ons misschien uitleggen wat er in vredesnaam zo bijzonder is aan die feestdag," vroeg mijn jonge Zweedse uitgever. Dus daar stond ik, met een pens vol koude aardappelsalade en tapbier, en probeerde een paar aangeschoten literaire Zweden uit te leggen wat Jom Kipoer is. De Zweden hoorden het aan en waren gefascineerd. De idee van een dag waarop er geen gemotoriseerd verkeer door de steden rijdt, de mensen zonder portemonnee rondlopen en alle winkels zijn gesloten, een dag waarop er geen tv-uitzendingen zijn of zelfs maar websites worden geüpdated- het klonk hun allemaal in de oren als een vernieuwend Naomi Klein-concept en niet als een eeuwenoude joodse feestdag.

Bij een bezoek aan zijn orthodoxe zus die tien kinderen heeft:
Om helemaal eerlijk te zijn, zou ik hier moeten vermelden dat we in de negen jaar dat we hadden samengewoond tientallen keren getrouwd waren middels allerlei soorten ceremonies die we zelf verzonnen: met een kus op de neus in een visrestaurant in Jaffa, elkaar om beurten omhelzend in een vervallen hotel in Warschau, naakt zwemmend bij het strand in Haifa, en zelfs met het delen van een verrassingsei in de trein van Amsterdam naar Berlijn.


Ik werd door de prachtige recensie van Anna gewezen op dit leuke boek. Hiervoor hartelijk dank aan Anna.

 
   

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen