dinsdag 23 september 2014

Alex Ross: De rest is lawaai



Small Cover ImageIk luister erg veel naar muziek. Iedere dag draai ik wel een paar cd's.

Intussen heb ik een enorme verzameling opgebouwd. Mijn voorkeur gaat sterk uit naar de klassieke muziek en de opera.

Favorieten van mij zijn Bach (de Mattheuspassie, de cantates, de Brandenburgse concerten, cellosuites), Beethoven (zijn symfonieën, speciaal de 9e en de pianosonates, vioolconcert, vioolsonates), Brahms (Ein Deutsches requiem), Dvorak (9e symfonie), Handel (The Messiah), Haydn (missen), Mozart (Die Zauberflöte en Don Giovanni en de strijkkwartetten, vioolconcerten, pianosonates), Rimsky Korsakov (Sheherazade), Schubert (liederen), Schumann (Celloconcert en pianoconcert), Tsjaikovski (Het zwanenmeer) en Vivaldi (de 4 jaargetijden)

Verder de opera's van onder andere Berlioz (Les Troyens), Bizet (Carmen), Monteverdi (L;Orfeo), Puccini (Tosca), Rossini (De barbier van Sevilla), Verdi (Don Carlos) en Wagner (Die ring des Nibelungen).

Verder houd ik van wereldmuziek (Buena vista social club, Cesaria Evora, Ceu, Salif Keita, Youssou N'Dour, ).

Ook hoor ik graag Nederlandstalige muziek (Doe Maar, Boudewijn de Groot, Liesbeth List en Ramses Shaffy, Drs P., Joop Visser).

Van alle muzieksoorten houd ik het minst van popmuziek, uitgezonderd grootheden als: Abba, The Beatles, Jacques Brel, de Noorse Kari Bremnes, Kate Bush, Miles Davis, The Doors, sommige nummers van de Rolling Stones, Simon en Garfunkel en Steely Dan

Hoewel ik een aantal cd-gidsen in de kast heb staan (de Rough Guides voor respectievelijk klassieke muziek, opera en wereldmuziek) kijk ik er eigenlijk nauwelijks in.

"De rest is lawaai" is het eerste serieuze muziekboek dat ik van voor tot achter heb gelezen. Zoals de ondertitel aangeeft gaat dit boek over de 20e eeuwse muziek, terwijl mijn muzikale voorkeuren veelal bij oudere muziek liggen.

Grofweg gezegd ligt voor mij de grens rond 1920. Vrijwel alle klassieke muziek voor die tijd vind ik mooi, heel veel erna vind ik minder mooi tot niet om aan te horen. De jaren 20 zijn de jaren van componisten als Stravinski en Schönberg die geheel nieuwe geluiden introduceerden.

In "De rest is lawaai" vertelt Alex Ross het verhaal van de klassieke muziek in de 20e eeuw door middel van biografieën van een aantal grootheden als Richard Strauss, Stravinsky, Schönberg, Sibelius, Shostakovich en Benjamin Britten. Hoewel deze 6 componisten de meeste aandacht krijgen worden honderden anderen in het voorbijgaan kort besproken.

Ook zijn er hoofdstukken waarin de muziek in een bepaalde tijd en in een bepaald land wordt besproken, zoals die in Rusland tijdens Stalin, Duitsland onder Hitler en het Amerika van de New Deal. Verder bespreekt Ross een aantal muziekstukken wat uitgebreider waarbij hij een aantal muziektermen gebruikt.

Het boek is in prettig leesbaar Nederlands vertaald en leest gemakkelijk.Een klein minpuntje van het boek is dat er nauwelijks aandacht is voor dirigenten en andere uitvoerende musici. Een groot pluspunt is het uitgebreide notenapparaat en register zodat het makkelijk is om iets snel op te zoeken. Eigenlijk moet ik dit boek een tweede keer lezen en dan de besproken muziek gaan beluisteren. Ik weet niet of dit er van gaat komen.

Mijn persoonlijke favorieten uit de 20e eeuwse klassieke muziek zijn:

- Britten (Peter Grimes en vioolconcert)
- Tan Dun (de opera Tea en de filmmuziek van Hero en Crouching tiger hidden dragon)
- Elgar (celloconcert)
- Gershwin (de opera Porgy and Bess, An American in Paris, Rhapsody in blue)
- Philip Glass (de opera Akhnaten)
- Orff (Carmina Burana)
- Astor Piazolla
- Prokofiev (Peter en de wolf)
- Rachmaninov (symfonieën en pianoconcerten)
- Ravel
- Rodrigo (Concerto de Aranjuez)
- John Rutter (koormuziek)
- Ravi Shankar (Indiaas, er is een erg mooie cd met zijn muziek in de serie Rough Guide)
- Shostakovich (7e symfonie)

Hoewel hier erg mooie muziek tussen zit, haalt deze muziek misschien met uitzondering van Rachmaninov, het voor mij niet bij de oude meesters. Intussen is "De rest is lawaai" een prachtig boek met erg veel informatie over de 20e eeuwse klassieke muziek. Op de vraag wie nu de beste componist van de 20e eeuw is, zou ik zeggen: op klassiek gebied Rachmaninov (wordt slechts zijdelings besproken) en voor alle soorten muziek het duo Paul McCartney/ John Lennon.

Het boek is het beste te gebruiken met een goede cdgids zoals: The Rough Guide to Classical Music, The Grammophone Good cdguide of the Penguin guide to classical music on cd.

 

2 opmerkingen:

  1. Ik heb het boek ook en er veel informatie uit gehaald. Het heeft mij erg geholpen de latere muziek te waarderen. Mocht je nog wat enthousiasme over hebben dan is het boe van Elmer Schönberger "Het Gebroken Oor" ook een aanrader. Hij bracht mij op het pad van Goebaidoelina, Silvestrov, Carter en McPhee. Overigens behandelt hij ook Bach, Händel, Britten, Poulenc, Wagner, Richard Strauss, Rimski-Korsakov en vele anderen. Groet, Koen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Koen ik zet het boek van Elmer Schönberger op het lijstje van nog te lezen. Het boek van Alex Ross was voor mij het eerste serieuze muziekboek en ik zal zeker nog wat van de besproken muziek beluisteren. Ik heb sinds 2 weken kennisgemaakt met de muziek van Willem Vermandere, een West Vlaming. Hij zingt liedjes in het plaatselijk dialect en ik vind hem geweldig. Groetjes, Erik

      Verwijderen