Erik schrijft bestaat nu ruim twee jaar. Tijd om de balans op te maken en om naar de toekomst te kijken. Ook nu ik 50 geworden ben ;-) valt er nog genoeg te bloggen.
Mijn blog is begonnen als een boekenblog en dat zal naar alle waarschijnlijkheid het belangrijkste onderdeel van het blog blijven. Ik wil doorgaan met het herlezen van mijn favoriete boeken.
Ik ben van plan komend jaar een nieuwe computer met scanner en een digitale camera te kopen. Als dat is gebeurd kan ik meer plaatjes bij mijn blog plaatsen van geïllustreerde boeken zoals fotoboeken, kunstboeken, graphic novels en kinderboeken. Van bepaalde boeken die ik echt geweldig vind zoals bijvoorbeeld Casper en Hobbes kan ik dan misschien een serie blogs maken.
Wat films betreft plaats ik binnenkort een lijst van mijn favoriete films met het idee om die langzaam een voor een te bespreken. Dat wordt een meerjarenproject. Ook ga ik misschien youtube filmpjes die ik erg leuk vind of filmtrailers op mijn blog zetten.
De besprekingen van cd's zijn al een tijdje gestopt. Die ga ik nieuw leven inblazen. Allereerst wil ik net als voor de films een lijst maken van mijn favoriete muziek. Vervolgens opnieuw een meerjaren project om die te bespreken, met luisterfragmenten indien mogelijk.
Voor restaurantbesprekingen ga ik op de oude voet door. Met meer dan 50 besprekingen zou je denken dat ik haast ieder restaurant in Utrecht-stad heb gehad, maar dat valt mee, er zijn er meer dan 300. Als ik buiten Utrecht ergens ga eten plaats ik alleen nog de besprekingen over restaurants die me goed zijn bevallen (een cijfer van 8 of hoger).
Ik zal ook af en toe nog een favoriet recept plaatsen als ik weer eens iets heb klaargemaakt dat ik erg lekker vind. Ik ben weliswaar geen Jamie Olivier, maar vind van mijzelf dat ik toch heel behoorlijk kan koken. Het plan is om binnenkort een nieuwe oven te kopen (de oude is al minstens 5 jaar stuk) en dan zullen er ook wat bakrecepten op mijn blog komen. Appeltaart bijvoorbeeld, maar ik heb nog meer in de aanbieding.
Dan nog iets heel anders. Ik was in de jaren 1988-2000 een enthousiast amateurfotograaf. Ik ben van plan om mijn dia's en foto's uit die tijd te scannen en dan een aantal ervan die ik mooi of veelzeggend vind op mijn blog plaatsen.
Dit zijn wel zo'n beetje de belangrijkste plannen. Misschien dat ik ook af en toe persoonlijker stukjes ga schrijven, dat kan over van alles zijn. We zullen zien wat er van komt, hopelijk blijf ik het bloggen leuk vinden en houd ik het nog een tijdje vol.
Het laatste waar ik nog over wil denken, is hoe ik meer reacties op mijn blog kan uitlokken. Een blog is toch een beetje een een-richtingsverkeer en het is juist zo leuk om reacties van lezers te krijgen en daar weer op te reageren. Wat dat betreft zijn de blogs van Anna van Gelderen en van Tony Mallone wel grote voorbeelden voor mij, maar ik besef ook wel dat ik de kwaliteit van hun stukken nooit zal kunnen evenaren.
zaterdag 27 augustus 2016
vrijdag 26 augustus 2016
Mijn vijftigste verjaardag
Vandaag, vrijdag 26 augustus 2016, is het zover, ik word vijftig jaar oud! Vanavond ga ik dat met vrienden uit Utrecht en omgeving vieren met een etentje bij Kolintang, mijn favoriete restaurant.
maandag 22 augustus 2016
Uit eten in Utrecht: Restaurant El Qatarijne
Gisterenavond
heb ik met een vriend gegeten bij restaurant El Qatarijne.
We kozen
voor het 5-gangen verrassingsmenu. We zeiden erbij dat we niet al te
lang wilden zitten, na 2 uur tafelen wilden we weer weg.
Als drank bij het eten 2 glazen net versgeperste jus (10) en een karaf
kraanwater.
Voor bij het eten kregen we heerlijk warm Turks brood met
een tapenade van tomaat (10).
Eerste voorgerecht zeebaarsfilet (9), tweede rougetfilet (9), derde
pastrami met eend (9).
Hoofdgerecht was ossehaas met runderwang (9)
Als
toetje iets van chocolade met ijs (10).
Het eten is zoals je het kunt
verwachten bij een goed restaurant, kleine mooi opgemaakte porties,
waarbij wat mij betreft de porties gerust een (flink) stuk groter hadden
gemogen.
Een van de betere restaurants in Utrecht!
maandag 15 augustus 2016
Uit eten in Utrecht: Restaurant Seven
Vanavond heb ik in mijn eentje gegeten bij restaurant Seven.
Bij het eten heb ik een glas jus d'orange (7) en een literfles water gedronken.
Vooraf kreeg ik wat stukjes brood met iets van aioli (6).
Het voorgerecht was goed: carpaccio, helaas een wat kleine portie (8).
Als hoofdgerecht had ik een lamsstoofpotje besteld. Daarvan heb ik maar een hap genomen, die vond ik ronduit vies. Dat ik mijn eten laat staan is echt bijna nog nooit gebeurd in al die jaren dat ik al uit eten ga!
Gelukkig kreeg ik van de bediening de mogelijkheid om gratis een ander gerecht van de kaart te kiezen Dat werd de runderhaassaté. De saté was goed (8), helaas was de bijbehorende satésaus niet zo bijzonder (6). Het slaatje (7) en de frites waren gemiddeld (7).
Ik heb redelijk gegeten voor 30 euro, maar zal hier ondanks de vriendelijke reactie van de bediening, niet snel terugkomen.
Bij het eten heb ik een glas jus d'orange (7) en een literfles water gedronken.
Vooraf kreeg ik wat stukjes brood met iets van aioli (6).
Het voorgerecht was goed: carpaccio, helaas een wat kleine portie (8).
Als hoofdgerecht had ik een lamsstoofpotje besteld. Daarvan heb ik maar een hap genomen, die vond ik ronduit vies. Dat ik mijn eten laat staan is echt bijna nog nooit gebeurd in al die jaren dat ik al uit eten ga!
Gelukkig kreeg ik van de bediening de mogelijkheid om gratis een ander gerecht van de kaart te kiezen Dat werd de runderhaassaté. De saté was goed (8), helaas was de bijbehorende satésaus niet zo bijzonder (6). Het slaatje (7) en de frites waren gemiddeld (7).
Ik heb redelijk gegeten voor 30 euro, maar zal hier ondanks de vriendelijke reactie van de bediening, niet snel terugkomen.
zaterdag 13 augustus 2016
Herodotos: Verslag van mijn onderzoek
Herodotos: Verslag van mijn onderzoek (Griekenland, 430 voor
Christus): 623 blz: Vertaald door Hein van Dolen (1995): Uitgeverij Sun
In 480 voor Christus trok de Perzische koning Xerxes met een enorm leger op tegen Griekenland. Volgens Herodotos bestond zijn leger uit meer dan 1 miljoen manschappen. Bij Thermopylai wisten de Perzen door een Griekse verader de Griekse legermacht te verslaan, maar toen hun vloot bij Salamis een verpletterende nederlaag leed trok Xerxes zich met het grootste deel van zijn leger in allerijl terug.
In "Het verslag van mijn onderzoek" doet Herodotos verslag van de gebeurtenissen die tot de oorlog tussen Griekenland en Perzië hebben geleid. In de eerste boeken vertelt hij over verschillende volkeren, met name de Egyptenaren, de Perzen en de Skythen. Hij doet dit als een hedendaagse antropoloog, hij vertelt over allerlei gebruiken die in zwang zijn. Vaak zegt hij erbij: "Ik weet niet of het waar is, maar het is een mooi verhaal, dus vertel ik het toch maar". Het vertelplezier straalt van het boek af.
Thucydides, de iets jongere tijdgenoot van Herodotos vond deze werkwijze maar niets. Hij beweerde dat zijn voorgangers een gunstig onthaal door hun publiek prefereerden boven de waarheid. Sappige verhalen horen volgens Thucydides niet in een geschiedwerk thuis, alleen de eigen waarneming en de ooggetuigenverslagen zijn acceptabele bronnen van informatie.
Twee van de mooiste verhalen van Herodotos zijn dat van Gyges en Kandaules en dat van de Egyptische aannemer en zijn zoons.
Kandaules was smoorverliefd op zijn vrouw en vertelde aan iedereen hoe mooi zij was. Dat deed hij ook aan zijn beste vriend Gyges die lid van zijn lijfwacht was. Volgens Kandaules moest Gyges haar met eigen ogen naakt zien. Gyges wilde niet, daar komt maar gedonder van. Kandaules zette echter door. Gyges werd door de koningin gezien terwijl hij wegsloop. Zij zon op wraak. De volgende dag liet de koningin Gyges bij haar roepen en zei tegen hem: "Nu jij mij naakt hebt gezien, heb jij 2 keuzes: of jij moet dood, of jij doodt Kandaules wordt in zijn plaats koning en trouwt met mij." Het verhaal liep slecht af voor Kandaules.
Een Egyptische aannemer had bij het bouwen van een schatkamer een geniaal idee gehad en de muur zo geconstrueerd dat een van de stenen blokken zonder veel moeite door twee mannen en met een beetje goede wil zelfs door één, eruitgehaald kon worden. Hij vertelde op zijn sterfbed zijn twee zoons hoe ze daar gebruik van konden maken. Dat ging een tijd goed, tot een van de broers vast kwam te zitten. Hij zei tegen de andere broer dat hij zijn hoofd eraf moest hakken omdat ze anders herkend zouden worden. Later steelt de overgeleven broer ook het lijk om het te begraven. Het einde van het verhaal is dat de farao zo veel waardering had voor de vindingrijkheid van de man dat hij hem een vorstelijke beloning gaf en met zijn dochter liet trouwen.
Nog een aantal citaten:
Perzen zijn fanatieke wijndrinkers. Wanneer over een zaak van groot gewicht moet worden beslist, bedrinken zij zich doorgaans voordat ze overleg plegen. De volgende dag legt de gastheer bij wie ze hebben beraadslaagd, het uiteindelijke besluit nog eens aan hen voor, terwijl ze nuchter zijn. Als ze er op dat moment nog steeds mee ingenomen zijn, voeren ze het uit, en zo niet, dan gaat het over. Omgekeerd wordt alles wat ze met een nuchter hoofd hebben vastgesteld, met een zatte kop heroverwogen.
Als je een beetje goedgelovig bent, zul je deze Egyptische verhalen voor zoete koek aannemen. Mijn uitgangspunt is dat ik alle, maar dan ook alle overleveringen van elk volk doorgeef zoals ze mij zijn verteld.
In het Oosten wonen de Padeeërs. Zij zouden het volgende gebruik hebben: wanneer in hun stam een man of vrouw ziek is, wordt de man door zijn beste kameraden geslacht. Hun motief is dat het vlees oneetbaar wordt als de patiënt nog verder wegkwijnt. Hij mag dan wel beweren helemaal niet zo ziek te zijn- het helpt hem geen zier, evenzo vrolijk maken zij hem af om van zijn vlees te smullen. Hetzelfde gebeurt als het slachtoffer een vrouw is, maar dan doen haar intiemste vriendinnen het.
De gewoontes van de Trausers komen in grote trekken overeen met die van de overige Thraciërs, maar hun manier van doen bij geboorte en dood is wel heel bijzonder. Wanneer er een baby is geboren, gaan de familieleden eromheen zitten jammeren! Zij sommen dan alle ellende op die een mens maar kan overkomen en denken aan het leed dat het kind te wachten staat. Daarentegen maken zij grapjes als een van hen is overleden, en zij begraven hem in alle opgewektheid, want naar hun opvatting is zo iemand bevrijd van alle zorgen en daarom volmaakt gelukkig.
Periander had Thrasyboulos, de tiran van Milete schriftelijk om advies gevraagd over de veiligste manier om het land zo goed mogelijk te besturen. Thrasyboulos nam de bode van Periander mee naar een bloeiend korenveld buiten de stad en liep met hem op en neer door de akker, terwijl hij hem keer op keer dezelfde vraag stelde: waarom was hij eigenlijk uit Korinthe naar hem toe gekomen? Tussendoor knipte hij alle korenaren af die hij boven de rest zag uitsteken, en gooide die opzij. Op het laatst had hij zo de mooiste en sterkste halmen allemaal afgetopt. Toen ze het hele veld waren doorgegaan, stuurde hij de man zonder een woord te verspillen weg.
Maar van één ding ben ik overtuigd: als alle mensen eens een bundeltje van hun eigen tekortkomingen konden maken om ze op de markt te ruilen voor die van de anderen, dan zal iedereen na een vlugge blik op de fouten van zijn buurman ervoor kiezen zijn eigen pakketje maar weer mee naar huis te nemen.
De vertaling van Hein van Dolen is een genot om te lezen. In het boek staan ook een aantal verhelderende landkaarten en een zeer uitgebreide index. "Verslag van mijn onderzoek" hoort ongetwijfeld bij de meest indrukwekkende geschiedenisboeken die ooit geschreven zijn.
In 480 voor Christus trok de Perzische koning Xerxes met een enorm leger op tegen Griekenland. Volgens Herodotos bestond zijn leger uit meer dan 1 miljoen manschappen. Bij Thermopylai wisten de Perzen door een Griekse verader de Griekse legermacht te verslaan, maar toen hun vloot bij Salamis een verpletterende nederlaag leed trok Xerxes zich met het grootste deel van zijn leger in allerijl terug.In "Het verslag van mijn onderzoek" doet Herodotos verslag van de gebeurtenissen die tot de oorlog tussen Griekenland en Perzië hebben geleid. In de eerste boeken vertelt hij over verschillende volkeren, met name de Egyptenaren, de Perzen en de Skythen. Hij doet dit als een hedendaagse antropoloog, hij vertelt over allerlei gebruiken die in zwang zijn. Vaak zegt hij erbij: "Ik weet niet of het waar is, maar het is een mooi verhaal, dus vertel ik het toch maar". Het vertelplezier straalt van het boek af.
Thucydides, de iets jongere tijdgenoot van Herodotos vond deze werkwijze maar niets. Hij beweerde dat zijn voorgangers een gunstig onthaal door hun publiek prefereerden boven de waarheid. Sappige verhalen horen volgens Thucydides niet in een geschiedwerk thuis, alleen de eigen waarneming en de ooggetuigenverslagen zijn acceptabele bronnen van informatie.
Twee van de mooiste verhalen van Herodotos zijn dat van Gyges en Kandaules en dat van de Egyptische aannemer en zijn zoons.
Kandaules was smoorverliefd op zijn vrouw en vertelde aan iedereen hoe mooi zij was. Dat deed hij ook aan zijn beste vriend Gyges die lid van zijn lijfwacht was. Volgens Kandaules moest Gyges haar met eigen ogen naakt zien. Gyges wilde niet, daar komt maar gedonder van. Kandaules zette echter door. Gyges werd door de koningin gezien terwijl hij wegsloop. Zij zon op wraak. De volgende dag liet de koningin Gyges bij haar roepen en zei tegen hem: "Nu jij mij naakt hebt gezien, heb jij 2 keuzes: of jij moet dood, of jij doodt Kandaules wordt in zijn plaats koning en trouwt met mij." Het verhaal liep slecht af voor Kandaules.
Een Egyptische aannemer had bij het bouwen van een schatkamer een geniaal idee gehad en de muur zo geconstrueerd dat een van de stenen blokken zonder veel moeite door twee mannen en met een beetje goede wil zelfs door één, eruitgehaald kon worden. Hij vertelde op zijn sterfbed zijn twee zoons hoe ze daar gebruik van konden maken. Dat ging een tijd goed, tot een van de broers vast kwam te zitten. Hij zei tegen de andere broer dat hij zijn hoofd eraf moest hakken omdat ze anders herkend zouden worden. Later steelt de overgeleven broer ook het lijk om het te begraven. Het einde van het verhaal is dat de farao zo veel waardering had voor de vindingrijkheid van de man dat hij hem een vorstelijke beloning gaf en met zijn dochter liet trouwen.
Nog een aantal citaten:
Perzen zijn fanatieke wijndrinkers. Wanneer over een zaak van groot gewicht moet worden beslist, bedrinken zij zich doorgaans voordat ze overleg plegen. De volgende dag legt de gastheer bij wie ze hebben beraadslaagd, het uiteindelijke besluit nog eens aan hen voor, terwijl ze nuchter zijn. Als ze er op dat moment nog steeds mee ingenomen zijn, voeren ze het uit, en zo niet, dan gaat het over. Omgekeerd wordt alles wat ze met een nuchter hoofd hebben vastgesteld, met een zatte kop heroverwogen.
Als je een beetje goedgelovig bent, zul je deze Egyptische verhalen voor zoete koek aannemen. Mijn uitgangspunt is dat ik alle, maar dan ook alle overleveringen van elk volk doorgeef zoals ze mij zijn verteld.
In het Oosten wonen de Padeeërs. Zij zouden het volgende gebruik hebben: wanneer in hun stam een man of vrouw ziek is, wordt de man door zijn beste kameraden geslacht. Hun motief is dat het vlees oneetbaar wordt als de patiënt nog verder wegkwijnt. Hij mag dan wel beweren helemaal niet zo ziek te zijn- het helpt hem geen zier, evenzo vrolijk maken zij hem af om van zijn vlees te smullen. Hetzelfde gebeurt als het slachtoffer een vrouw is, maar dan doen haar intiemste vriendinnen het.
De gewoontes van de Trausers komen in grote trekken overeen met die van de overige Thraciërs, maar hun manier van doen bij geboorte en dood is wel heel bijzonder. Wanneer er een baby is geboren, gaan de familieleden eromheen zitten jammeren! Zij sommen dan alle ellende op die een mens maar kan overkomen en denken aan het leed dat het kind te wachten staat. Daarentegen maken zij grapjes als een van hen is overleden, en zij begraven hem in alle opgewektheid, want naar hun opvatting is zo iemand bevrijd van alle zorgen en daarom volmaakt gelukkig.
Periander had Thrasyboulos, de tiran van Milete schriftelijk om advies gevraagd over de veiligste manier om het land zo goed mogelijk te besturen. Thrasyboulos nam de bode van Periander mee naar een bloeiend korenveld buiten de stad en liep met hem op en neer door de akker, terwijl hij hem keer op keer dezelfde vraag stelde: waarom was hij eigenlijk uit Korinthe naar hem toe gekomen? Tussendoor knipte hij alle korenaren af die hij boven de rest zag uitsteken, en gooide die opzij. Op het laatst had hij zo de mooiste en sterkste halmen allemaal afgetopt. Toen ze het hele veld waren doorgegaan, stuurde hij de man zonder een woord te verspillen weg.
Maar van één ding ben ik overtuigd: als alle mensen eens een bundeltje van hun eigen tekortkomingen konden maken om ze op de markt te ruilen voor die van de anderen, dan zal iedereen na een vlugge blik op de fouten van zijn buurman ervoor kiezen zijn eigen pakketje maar weer mee naar huis te nemen.
De vertaling van Hein van Dolen is een genot om te lezen. In het boek staan ook een aantal verhelderende landkaarten en een zeer uitgebreide index. "Verslag van mijn onderzoek" hoort ongetwijfeld bij de meest indrukwekkende geschiedenisboeken die ooit geschreven zijn.
dinsdag 9 augustus 2016
Uit eten in Utrecht: Toko Mitra
Vanavond
heb ik met een vriend bij Toko Mitra gegeten.
Op het menu stond onder
andere Nasi Rames, maar dan kon je de verschillende gerechten niet zelf
uitkiezen.
Ik heb witte rijst met smoor (7), sajur lodeh (7), 2 stokjes
saté met saus (6), kippensoep (8) en een pisang goreng (6) gegeten.
Het
eten stelt niet zo veel voor, ik zal hier niet zo snel terugkomen. Bij
het eten een glas water voor 1 euro.
donderdag 4 augustus 2016
Leonard Freed: Another Life
Leonard Freed: Another Life (Verenigde Staten, 2004): 453 blz: Uitgever ABP Public Affairs
"Another Life" is een fotoboek van het werk van Leonard Freed dat is uitgegeven ter begeleiding van een tentoonstelling van zijn werk in Heerlen in 2004.
Leonard Freed is een Amerikaanse fotograaf die lid is van het Magnum fotoagentschap. Hij heeft vooral veel vrij werk gemaakt. Hij hield ervan om de waarheid in beeld te brengen en commerciële opdrachtgevers wilden meestal een wat gelikter beeld van de waarheid.
Freed werkt voornamelijk met beschikbaar licht. Alle foto's in dit boek zijn zwart-wit en tonen de mens in zijn omgeving.
De inleiding van het boek geeft inzicht in de werkwijze van Freed.
Verder bestaat het boek uit dubbele pagina's met rechts een foto en links de tekst bij de foto. Helaas voegt de tekst meestal niet veel toe, terwijl belangrijke informatie als plaats waar de foto genomen is en jaartal vaak ontbreekt.
Maar waar je een fotoboek op beoordeelt is natuurlijk de kwaliteit van de foto's. Ik in ieder geval vind de foto's schitterend en het boek als geheel is één van mijn favoriete fotoboeken die ik ooit heb bekeken.
Ik zag het boek liggen in een antiquariaat in Heerlen voor een absurde prijs. Zojuist heb ik het in bezit gekregen via boekwinkeltjes voor een wat redelijkere prijs.
woensdag 3 augustus 2016
Dvd: Er ist wieder da
Er ist wieder da (Duitsland, 2015): 116 minuten: Regisseur David Wnendt
Hitler ontwaakt in Berlijn in oktober 2014.
Al gauw wordt de aanwezigheid van Hitler opgemerkt. Men denkt dat een geniale imitator is opgestaan, maar het is de man zelf die 69 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog is ontwaakt uit wat schijnbaar een lange winterslaap was.
Een televisiemaker Fabian Sawatzki ziet een mogelijkheid om Hitler te gebruiken om zijn baan te behouden. Hij gaat met Hitler op reis door Duitsland om hem met de gewone man te laten spreken.
"Er ist wieder da" is een geweldig grappige komedie met een acteur die de rol van Hitler levensecht speelt (in de woorden van de film: hij speelt hem niet, maar hij is hem). Terloops worden ook tal van maatschappelijke kwesties aangesneden.
Geweldig dat een Duitse filmmaker het heeft aangedurfd om over zo'n omstreden figuur als Hitler een komedie te maken.
Hitler ontwaakt in Berlijn in oktober 2014.Al gauw wordt de aanwezigheid van Hitler opgemerkt. Men denkt dat een geniale imitator is opgestaan, maar het is de man zelf die 69 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog is ontwaakt uit wat schijnbaar een lange winterslaap was.
Een televisiemaker Fabian Sawatzki ziet een mogelijkheid om Hitler te gebruiken om zijn baan te behouden. Hij gaat met Hitler op reis door Duitsland om hem met de gewone man te laten spreken.
"Er ist wieder da" is een geweldig grappige komedie met een acteur die de rol van Hitler levensecht speelt (in de woorden van de film: hij speelt hem niet, maar hij is hem). Terloops worden ook tal van maatschappelijke kwesties aangesneden.
Geweldig dat een Duitse filmmaker het heeft aangedurfd om over zo'n omstreden figuur als Hitler een komedie te maken.
maandag 1 augustus 2016
Dvd: Ae fond kiss
Ae fond kiss (Groot Brittannië, 2004): 104 minuten: regisseur: Ken Loach
Zojuist heb ik de dvd van Ae fond kiss voor de tweede keer bekeken.
De Pakistaanse jongen Casim is door zijn ouders voorbestemd om uitgehuwelijkt te worden aan zijn nichtje Jasmine. Hij wordt echter verliefd op een gescheiden vrouw van Ierse afkomst: Roisin.
De film geeft een zeer realistisch beeld van hoe het er aan toe kan gaan als mensen uit 2 verschillende culturen met elkaar willen trouwen.
Ik vond dit een erg goede film met prachtrollen voor de 2 hoofdrolspelers.
Als je toch de dvd hebt, dan loont het ook de moeite om even te kijken naar "the making of" waarin de regisseur Ken Loach uitlegt hoe hij te werk is gegaan bij het maken van deze film.
Zojuist heb ik de dvd van Ae fond kiss voor de tweede keer bekeken.De Pakistaanse jongen Casim is door zijn ouders voorbestemd om uitgehuwelijkt te worden aan zijn nichtje Jasmine. Hij wordt echter verliefd op een gescheiden vrouw van Ierse afkomst: Roisin.
De film geeft een zeer realistisch beeld van hoe het er aan toe kan gaan als mensen uit 2 verschillende culturen met elkaar willen trouwen.
Ik vond dit een erg goede film met prachtrollen voor de 2 hoofdrolspelers.
Als je toch de dvd hebt, dan loont het ook de moeite om even te kijken naar "the making of" waarin de regisseur Ken Loach uitlegt hoe hij te werk is gegaan bij het maken van deze film.
László Krasznahorkai: War and war
László Krasznahorkai: War and war (Hongarije, 1999): Vertaald in het Engels door George Szirtes (2006): Uitgeverij Tuskar Rock Press
Gyorgy Korin werkt bij het archief van een klein Hongaars plaatsje zo'n 230 kilometer van Budapest. Hij ontdekt daar een manuscript over een groep van 4 mannen die aan een oorlog proberen te ontkomen waar hij helemaal ondersteboven van is. Om dit manuscript te behouden voor de eeuwigheid besluit hij om af te reizen naar New York en daar het manuscript op het internet te zetten.
In "War and war" wisselen stukken uit het manuscript en de avonturen van Korin in voornamelijk New York elkaar af. Eerlijk gezegd was ik niet zo onder de indruk van de inhoud van het boek. Wat ik wel geweldig vond is de stijl.
Krasznahorkai schrijft in ellenlange prachtig geconstrueerde zinnen van soms wel meerdere pagina's lengte. In feite is iedere paragraaf genummerd en bestaat uit een zin. De langste zin uit het boek uit het voorlaatste hoofstuk beslaat bijna 7 pagina's.
Je zou denken dat al die ellenlange zinnen moeilijk lezen, maar dat valt gelukkig reuze mee. De Engelse vertaling van George Szirtes is een genot om te lezen, prachtig!
Ik kwam bij dit boek op aanraden van Tony die dit boek een absoluut meesterwerk vindt. Zo ver ga ik niet, maar het is zondermeer de moeite waard.
Gyorgy Korin werkt bij het archief van een klein Hongaars plaatsje zo'n 230 kilometer van Budapest. Hij ontdekt daar een manuscript over een groep van 4 mannen die aan een oorlog proberen te ontkomen waar hij helemaal ondersteboven van is. Om dit manuscript te behouden voor de eeuwigheid besluit hij om af te reizen naar New York en daar het manuscript op het internet te zetten.In "War and war" wisselen stukken uit het manuscript en de avonturen van Korin in voornamelijk New York elkaar af. Eerlijk gezegd was ik niet zo onder de indruk van de inhoud van het boek. Wat ik wel geweldig vond is de stijl.
Krasznahorkai schrijft in ellenlange prachtig geconstrueerde zinnen van soms wel meerdere pagina's lengte. In feite is iedere paragraaf genummerd en bestaat uit een zin. De langste zin uit het boek uit het voorlaatste hoofstuk beslaat bijna 7 pagina's.
Je zou denken dat al die ellenlange zinnen moeilijk lezen, maar dat valt gelukkig reuze mee. De Engelse vertaling van George Szirtes is een genot om te lezen, prachtig!
Ik kwam bij dit boek op aanraden van Tony die dit boek een absoluut meesterwerk vindt. Zo ver ga ik niet, maar het is zondermeer de moeite waard.
zondag 31 juli 2016
V.S. Naipaul: Terug naar India
V.S. Naipaul: Terug naar India (Trinidad, 1990): 562 blz: Vertaald
door Tinke Davids (1991): Uitgeverij de Arbeiderspers: Oorspronkelijk
uitgever Heinemann
V.S. Naipaul is in 1932 geboren als zoon van een Indiase immigrantenfamilie in Trinidad. Zijn voorouders zijn in de jaren 80 van de 19e eeuw vanuit India naar Trinidad gekomen als contractarbeiders. V.S. Naipaul heeft 3 langere reizen naar India gemaakt en daar 3 boeken over geschreven: in 1962 dat "Een domein van duisternis" opleverde, in 1975-1976 met "India, een gewonde beschaving" en in 1989.
In 1989 heeft Naipaul een jaar door India gereisd waarin hij steden bezocht als Bombay, Lucknow, Bangalore, Mysore, Calcutta en Srinagar en waarin hij tal van mensen sprak: zowel hindoes als moslims als sikhs. Hij sprak met mensen uit alle lagen van de bevolking: met een makelaar in effecten, met hindoeactivisten, met bandieten, met een Brahmaan, met een pujari, met een scriptschrijver en met een zoon van een schatrijke maharadja.
In "Terug naar India" is Naipaul zelf nauwelijks aan het woord. Ik geef een aantal citaten uit het boek in de woorden van zijn gesprekspartners, de citaten zullen dus niet altijd de mening van Naipaul zelf weergeven.
- Papu, had over de Shiv Sena gezegd: "Al onze problemen zijn van economische aard. We zouden geen enkel probleem hebben als we geen economische problemen hadden."
- Gedurende alle wisselvalligheden van de geschiedenis, gedurende alle imperialistische ondernemingen in dit deel van de wereld, waarvan de komst van de Portugezen in India de voorbode was geweest, en tenslotte gedurende de onwaarschijnlijke aanwezigheid van de Britten in India, was opnieuw een hindoe-India gegroeid, en het was vollediger en vertoonde meer eenheid dan enig India uit het verleden.
- De gemiddelde aspiratie van de Indiër is te groeien in de schaduw- en dat is prima, zolang die schaduw van een ander afkomstig is. Concreet gesproken betekent het dat je een dienstbetrekking zoekt, dat je probeert in een structuur te komen die door anderen is gecreëerd. Zo zijn we oorspronkelijk geregeerd. De opstelling is: "Zolang de plaatselijke omgeving hetzelfde is, kan het mij niet schelen wie de zaken aan de top regelt."
- De macht die men hier verwierf, zei Prakash, was heel groot, binnen het kader van het leven in India, het kader van aanmodderen en behelpen. En de val, het verlies van macht, was al even groot, en kon heel zwaar zijn voor de betrokkene.
- Wanneer je niet afkomstig bent uit een beweging, en niets hebt om op terug te vallen wanneer je de macht kwijtraakt, zul je haast hebben om geld te verdienen.
- Overal rond het graf van Periyar stonden gepolijste platen grijs graniet waarin een aantal uitspraken van hem was gegrift. Een daarvan, een soort bezwering eigenlijk, was heel beroemd: Er is geen God. Er is geen God. Er is volstrekt geen God. De man die God heeft verzonnen is een dwaas. De man die God verkondigt is een schurk. De man die God vereert is een barbaar.
Daarmee was Periyar al zijn toespraken begonnen.
- Het gif van de cobra is alleen in zijn tong. Het gif van de Brahmaan is van top tot teen.
- Meneer Veeramani wilde erg graag dat ik begreep waarom Periyar op zo'n hoge leeftijd was hertrouwd. Periyar had veel eigendommen vergaard. Hij wilde niet dat die eigendommen in handen van zijn verwanten kwamen. Hij wilde dat ze gebruikt werden voor de beweging, en hij dacht dat zijn wil het best gegarandeerd zou worden als hij alles naliet aan zijn secretaresse-verpleegster. Onder de hindoewetgeving kon hij haar echter alleen tot zijn wettige erfgename maken door met haar te trouwen.
- Die Indiase architectuur, die de mensen die ze moet dienen, meer minacht dan de Brits-Indische architectuur ooit heeft gedaan, zorgt ervoor dat de meest alledaagse bungalow van Publieke Werken uit de Britse tijd de indruk maakt zorgvuldig door de architect te zijn uitgedacht.
- Dat gebouw was het begin van het toevluchtsoord dat Moeder Teresa voor dergelijke mensen aan het bouwen was, en ze was destijds nog volslagen onbekend. Ik moet er meteen bij zeggen dat ik niets zeg over het nut of de betekenis van visie of werk van Moeder Teresa. Maar ik moet wel zeggen dat er zelfs nu nog geen andere instelling in Calcutta is waar een stervende arme wordt opgenomen.
- Ik dacht er precies andersom over. In rijkere landen, waar mensen een redelijk aangename huiselijke omgeving voor zichzelf konden creëren, was openbare ellende misschien toch nog draaglijk. In India, waar de meeste mensen in zo'n armzalige omgeving moesten wonen, was de combinatie van particuliere ellende en een allesomvattende ellende daarbuiten volstrekt verbijsterend.
Jammer aan het boek vind ik dat Naipaul zeer weinig over zichzelf schrijft. Reist hij alleen of met een partner (behalve de vele tolken)? Hij schrijft niets over de hotels waarin hij verblijft, over wat hij eet en wat hij leest, over zijn vervoer.
Van V.S. Naipaul heb ik een groot deel van zijn werken gelezen. Hij is zowel bekend als romanschrijver "Een huis voor meneer Biswas" als schrijver van reisverhalen waarin hij doordringt tot de essentie van een bepaalde cultuur. Zijn mooiste boeken vind ik naast dit boek "Onder de gelovigen" en "Meer dan geloof", over zijn reizen door een aantal islamitische landen, maar eigenlijk is bijna alles wat ik van hem gelezen heb de moeite waard.
Ik heb 2 boeken over het leven en werk van V.S. Naipaul gelezen: "De geschiedenis van een vriendschap" van Paul Theroux dat ik erg onderhoudend vond en de biografie van Patrick French die ik ronduit tegen vond vallen.
V.S. Naipaul is in 1932 geboren als zoon van een Indiase immigrantenfamilie in Trinidad. Zijn voorouders zijn in de jaren 80 van de 19e eeuw vanuit India naar Trinidad gekomen als contractarbeiders. V.S. Naipaul heeft 3 langere reizen naar India gemaakt en daar 3 boeken over geschreven: in 1962 dat "Een domein van duisternis" opleverde, in 1975-1976 met "India, een gewonde beschaving" en in 1989.In 1989 heeft Naipaul een jaar door India gereisd waarin hij steden bezocht als Bombay, Lucknow, Bangalore, Mysore, Calcutta en Srinagar en waarin hij tal van mensen sprak: zowel hindoes als moslims als sikhs. Hij sprak met mensen uit alle lagen van de bevolking: met een makelaar in effecten, met hindoeactivisten, met bandieten, met een Brahmaan, met een pujari, met een scriptschrijver en met een zoon van een schatrijke maharadja.
In "Terug naar India" is Naipaul zelf nauwelijks aan het woord. Ik geef een aantal citaten uit het boek in de woorden van zijn gesprekspartners, de citaten zullen dus niet altijd de mening van Naipaul zelf weergeven.
- Papu, had over de Shiv Sena gezegd: "Al onze problemen zijn van economische aard. We zouden geen enkel probleem hebben als we geen economische problemen hadden."
- Gedurende alle wisselvalligheden van de geschiedenis, gedurende alle imperialistische ondernemingen in dit deel van de wereld, waarvan de komst van de Portugezen in India de voorbode was geweest, en tenslotte gedurende de onwaarschijnlijke aanwezigheid van de Britten in India, was opnieuw een hindoe-India gegroeid, en het was vollediger en vertoonde meer eenheid dan enig India uit het verleden.
- De gemiddelde aspiratie van de Indiër is te groeien in de schaduw- en dat is prima, zolang die schaduw van een ander afkomstig is. Concreet gesproken betekent het dat je een dienstbetrekking zoekt, dat je probeert in een structuur te komen die door anderen is gecreëerd. Zo zijn we oorspronkelijk geregeerd. De opstelling is: "Zolang de plaatselijke omgeving hetzelfde is, kan het mij niet schelen wie de zaken aan de top regelt."
- De macht die men hier verwierf, zei Prakash, was heel groot, binnen het kader van het leven in India, het kader van aanmodderen en behelpen. En de val, het verlies van macht, was al even groot, en kon heel zwaar zijn voor de betrokkene.
- Wanneer je niet afkomstig bent uit een beweging, en niets hebt om op terug te vallen wanneer je de macht kwijtraakt, zul je haast hebben om geld te verdienen.
- Overal rond het graf van Periyar stonden gepolijste platen grijs graniet waarin een aantal uitspraken van hem was gegrift. Een daarvan, een soort bezwering eigenlijk, was heel beroemd: Er is geen God. Er is geen God. Er is volstrekt geen God. De man die God heeft verzonnen is een dwaas. De man die God verkondigt is een schurk. De man die God vereert is een barbaar.
Daarmee was Periyar al zijn toespraken begonnen.
- Het gif van de cobra is alleen in zijn tong. Het gif van de Brahmaan is van top tot teen.
- Meneer Veeramani wilde erg graag dat ik begreep waarom Periyar op zo'n hoge leeftijd was hertrouwd. Periyar had veel eigendommen vergaard. Hij wilde niet dat die eigendommen in handen van zijn verwanten kwamen. Hij wilde dat ze gebruikt werden voor de beweging, en hij dacht dat zijn wil het best gegarandeerd zou worden als hij alles naliet aan zijn secretaresse-verpleegster. Onder de hindoewetgeving kon hij haar echter alleen tot zijn wettige erfgename maken door met haar te trouwen.
- Die Indiase architectuur, die de mensen die ze moet dienen, meer minacht dan de Brits-Indische architectuur ooit heeft gedaan, zorgt ervoor dat de meest alledaagse bungalow van Publieke Werken uit de Britse tijd de indruk maakt zorgvuldig door de architect te zijn uitgedacht.
- Dat gebouw was het begin van het toevluchtsoord dat Moeder Teresa voor dergelijke mensen aan het bouwen was, en ze was destijds nog volslagen onbekend. Ik moet er meteen bij zeggen dat ik niets zeg over het nut of de betekenis van visie of werk van Moeder Teresa. Maar ik moet wel zeggen dat er zelfs nu nog geen andere instelling in Calcutta is waar een stervende arme wordt opgenomen.
- Ik dacht er precies andersom over. In rijkere landen, waar mensen een redelijk aangename huiselijke omgeving voor zichzelf konden creëren, was openbare ellende misschien toch nog draaglijk. In India, waar de meeste mensen in zo'n armzalige omgeving moesten wonen, was de combinatie van particuliere ellende en een allesomvattende ellende daarbuiten volstrekt verbijsterend.
Jammer aan het boek vind ik dat Naipaul zeer weinig over zichzelf schrijft. Reist hij alleen of met een partner (behalve de vele tolken)? Hij schrijft niets over de hotels waarin hij verblijft, over wat hij eet en wat hij leest, over zijn vervoer.
Van V.S. Naipaul heb ik een groot deel van zijn werken gelezen. Hij is zowel bekend als romanschrijver "Een huis voor meneer Biswas" als schrijver van reisverhalen waarin hij doordringt tot de essentie van een bepaalde cultuur. Zijn mooiste boeken vind ik naast dit boek "Onder de gelovigen" en "Meer dan geloof", over zijn reizen door een aantal islamitische landen, maar eigenlijk is bijna alles wat ik van hem gelezen heb de moeite waard.
Ik heb 2 boeken over het leven en werk van V.S. Naipaul gelezen: "De geschiedenis van een vriendschap" van Paul Theroux dat ik erg onderhoudend vond en de biografie van Patrick French die ik ronduit tegen vond vallen.
maandag 25 juli 2016
Haruki Murakami: De jacht op het verloren schaap
Haruki Murakami: De jacht op het verloren schaap (Japan, 1982): 327 blz: Vertaald door Jacques Westerhoven (1990): Uitgeverij Atlas
Een man van bijna 30 jaar oud (zijn naam wordt niet genoemd) werkt bij een reclamebureau. Hij heeft een foto gebruikt voor een advertentie van een berghelling met daarop een stel schapen. Met een van die schapen is iets bijzonders aan de hand. Van een andere man krijgt hij opdracht om dat schaap te zoeken. De hoofdpersoon ontmoet allerlei vreemde figuren: de rare man, een zekere dr. Schaap en de Schaapman.
De vertaling van Jacques Westerhoven is prettig om te lezen, ik las het boek in 2 dagen tijd uit.
Het boek is niet saai geschreven, maar ik snap de bedoeling van het verhaal niet. Nadat ik al eerder "Norwegian wood" heb gelezen, lijkt het er sterk op dat Murakami niet mijn schrijver is.
Voor een zeer grondige en enthousiaste recensie, zie het blog van Tony.
Een man van bijna 30 jaar oud (zijn naam wordt niet genoemd) werkt bij een reclamebureau. Hij heeft een foto gebruikt voor een advertentie van een berghelling met daarop een stel schapen. Met een van die schapen is iets bijzonders aan de hand. Van een andere man krijgt hij opdracht om dat schaap te zoeken. De hoofdpersoon ontmoet allerlei vreemde figuren: de rare man, een zekere dr. Schaap en de Schaapman.De vertaling van Jacques Westerhoven is prettig om te lezen, ik las het boek in 2 dagen tijd uit.
Het boek is niet saai geschreven, maar ik snap de bedoeling van het verhaal niet. Nadat ik al eerder "Norwegian wood" heb gelezen, lijkt het er sterk op dat Murakami niet mijn schrijver is.
Voor een zeer grondige en enthousiaste recensie, zie het blog van Tony.
zondag 24 juli 2016
Uit eten in Utrecht: Italiaans restaurant Spaghetteria
Ik zou komende woensdag met een vriend gaan eten bij Spaghetteria. Toevallig kwam ik er vanavond met een andere vriend.
Het restaurant oogt gezellig met grote tafels binnen en iets kleinere
tafels buiten. Vanwege het mooie weer waren de tafels buiten geheel
bezet dus namen we binnen plaats.
De keus is beperkt, 6 pastagerechten, waarvan 2 met vlees, 2 met vis en 2
vegetarische gerechten. Geen voorgerechten en als toetje keus uit 2
mogelijkheden: tiramisu en scropino.
We kozen allebei voor de pasta met
een ragout van hert. Het eten werd binnen tien minuten geserveerd en was
heerlijk (10). Mijn vriend had er een eenvoudige salade bij genomen van
rucola met radijsjes en wat geraspte kaas (8,5).
Als toetje had ik een
tiramisu, die we allebei de lekkerste tiramisu ooit gegeten vonden (10).
Het was bovendien een royale portie voor slechts 5 euro.
We waren allebei zeer aangenaam verrast door de hoge kwaliteit voor het eten en zullen hier vermoedelijk nog (veel) vaker komen!
zondag 17 juli 2016
Recept: Tomatensoep
Vanmiddag heb ik voor mezelf en een vriend verse tomatensoep gekookt.
Ingrediënten voor 3 personen: olijfolie, 2 uien, kilo tomaten, beetje bouillonpoeder.
In een soeppan een bodempje olijfolie verwarmen. De uien schillen en in stukjes snijden en ongeveer 5 minuten bakken tot ze glazig zijn. De tomaten wassen en in blokjes snijden en aan de uien toevoegen. Uien en tomaten ongeveer 30 minuten laten koken op een zacht vuurtje. Bouillonpoeder naar smaak toevoegen en eventueel de soep egaal maken met een staafmixer.
Eet smakelijk!
Dit is een heel eenvoudig recept, maar de soep smaakt fantastisch!
Ingrediënten voor 3 personen: olijfolie, 2 uien, kilo tomaten, beetje bouillonpoeder.
In een soeppan een bodempje olijfolie verwarmen. De uien schillen en in stukjes snijden en ongeveer 5 minuten bakken tot ze glazig zijn. De tomaten wassen en in blokjes snijden en aan de uien toevoegen. Uien en tomaten ongeveer 30 minuten laten koken op een zacht vuurtje. Bouillonpoeder naar smaak toevoegen en eventueel de soep egaal maken met een staafmixer.
Eet smakelijk!
Dit is een heel eenvoudig recept, maar de soep smaakt fantastisch!
Alfred Lansing: Endurance
Alfred Lansing: Endurance (Groot Brittannië, 1959): 290 blz: Vertaald door Théo Buckinx (1999): Uitgeverij Prometeus: Oorspronkelijk uitgever Hodder & Stoughton
Het verhaal is bekend: Shackleton was de leider van een expeditie die een Brits team dwars over Antarctica moest brengen.
Het liep anders, zijn schip "de Endurance" zonk en na een moeilijke tocht wisten alle 28 bemanningsleden deze ramp te overleven en veilig naar huis terug te keren onder het inspirerende leiderschap van Ernest Shackleton.
Shackleton zelf heeft deze overlevingstocht beschreven in zijn beroemd geworden boek "Zuid" dat ik een tijdje terug besprak.
Alfred Lansing besloot het 40 jaar later nog eens dunnetjes over te doen: het boek niet de reis natuurlijk. Daarvoor kreeg Lansing inzage in de dagboeken van de expeditieleden en sprak hij vele uren met de overlevenden van de expeditie.
Vergeleken met "Zuid" vond ik "Endurance" aanmerkelijk minder boeiend. Misschien is Lansing wel de betere schrijver, maar het ooggetuigeverslag van de man die het meegemaakt heeft komt toch harder aan dan dit verslag achteraf. In die zin kun je van een overbodig boek spreken.
Toch is "Endurance" interessante kost omdat het het ongelooflijke leiderschap van Ernest Shackleton en de vaardigheden van Frank Worsley als kapitein zo goed laat zien. Voor de completist!
Twee korte veelzeggende citaten:
- Om zijn wetenschappelijke leiderschap geef ik de voorkeur aan Scott, om zijn snelle en efficiënte arbeid geef mij maar Amundsen, maar als je in een hopeloze situatie verkeert, als het erop lijkt dat er geen uitweg is, kniel dan neer en bid om Shackleton.
- De Endurance was ingesloten. "Vastgevroren als een nootje in een reep chocola," zoals Orde-Lees, de magazijnmeester, het uitdrukte.
Het verhaal is bekend: Shackleton was de leider van een expeditie die een Brits team dwars over Antarctica moest brengen.Het liep anders, zijn schip "de Endurance" zonk en na een moeilijke tocht wisten alle 28 bemanningsleden deze ramp te overleven en veilig naar huis terug te keren onder het inspirerende leiderschap van Ernest Shackleton.
Shackleton zelf heeft deze overlevingstocht beschreven in zijn beroemd geworden boek "Zuid" dat ik een tijdje terug besprak.
Alfred Lansing besloot het 40 jaar later nog eens dunnetjes over te doen: het boek niet de reis natuurlijk. Daarvoor kreeg Lansing inzage in de dagboeken van de expeditieleden en sprak hij vele uren met de overlevenden van de expeditie.
Vergeleken met "Zuid" vond ik "Endurance" aanmerkelijk minder boeiend. Misschien is Lansing wel de betere schrijver, maar het ooggetuigeverslag van de man die het meegemaakt heeft komt toch harder aan dan dit verslag achteraf. In die zin kun je van een overbodig boek spreken.
Toch is "Endurance" interessante kost omdat het het ongelooflijke leiderschap van Ernest Shackleton en de vaardigheden van Frank Worsley als kapitein zo goed laat zien. Voor de completist!
Twee korte veelzeggende citaten:
- Om zijn wetenschappelijke leiderschap geef ik de voorkeur aan Scott, om zijn snelle en efficiënte arbeid geef mij maar Amundsen, maar als je in een hopeloze situatie verkeert, als het erop lijkt dat er geen uitweg is, kniel dan neer en bid om Shackleton.
- De Endurance was ingesloten. "Vastgevroren als een nootje in een reep chocola," zoals Orde-Lees, de magazijnmeester, het uitdrukte.
zaterdag 16 juli 2016
Uit eten in Utrecht: Restaurant Simple
Vanavond
heb ik met een vriend geweldig gegeten bij restaurant Simple.
Het
restaurant oogt heel goed, 14 tafeltjes, het merendeel 2-persoons en 4
voor 4 personen. Linnen op de tafeltjes en netjes gedekt.
We begonnen
met een stukje heerlijk warm zuurdesembrood met roomboter (10).
Er werd
meteen een grote fles gratis kraanwater op tafel gezet. Om de vakantie
te vieren kregen we een glas bubbels van het huis aangeboden. Omdat wij
geen alcohol drinken kregen wij een heerlijk glas cocktail met daarin
ijsthee, verse munt, komkommer en limoen (10).
Eerste gang was makreel (10). Tweede gang gamba (10). Derde gang was een
stuk heek (10). Vierde gang eend (10) en als toetje verschillende
bereidingen van kers (10). Al deze gangen waren mooi bereid met
verschillende toevoegingen en smaakten verrukkelijk.
We namen geen koffie of thee, maar kregen nog wel wat zoetigheden die daarbij hoorden (10).
Zonder meer een van
de beste restaurants in Utrecht.
Enig klein minpuntje was de grootte van
de porties, ik heb het al eerder vastgesteld, hoe duurder het
restaurant hoe kleiner de porties. Ik heb 3 broodjes op naast de
maaltijd. Toch heb ik niet vaak zo lekker gegeten!
vrijdag 15 juli 2016
Victor Alexandrov: Adder onder adders
Victor Alexandrov: Adder onder adders (Rusland, 1957): 214 blz: Vertaald door Marianne Kuik (1968): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein (nr. 3)
"Adders
onder adders" is het autobiografische verhaal over zijn jeugd door de
Russische schrijver Victor Alexandrov. Voordat ik in dit boek begon te
lezen had ik nog nooit van de schrijver gehoord.Victor is afkomstig uit een rijke familie waarin hij tot vervelens toe gedichten leerde opzeggen in vijf talen. Na de februarirevolutie werd hij uit Petersburg naar het zuiden gestuurd om bij een oom de te verwachten moeilijkheden het hoofd te bieden. De oom is er niet en Victor komt terug in een groep kinderen die vooral van diefstal leven omdat er nauwelijks iets te eten is. Daar doorloopt hij de school van het leven.
Zijn ouders zijn intussen naar Finland gevlucht. Na een moeilijke tijd komt Victor terug in Petersburg. Hij vlucht dan ook naar Finland. Eenmaal daar aangekomen vindt de hereniging met zijn ouders plaats die verbijsterd zijn over de veranderingen die Victor heeft ondergaan.
Er volgt nog een periode van school onder strenge en sadistische leraren. Volgens Victor was in die tijd (rond 1920) in de kiem al de wreedheid van het latere Nazi-regime aanwezig. Het boek eindigt ermee dat Victor in Parijs aankomt, een idylle.
Het boek is zeer goed geschreven, maar laat een lugubere indruk achter. Niet voor liefhebbers van een vrolijke komedie.
donderdag 14 juli 2016
Uit eten in Utrecht: Grieks restaurant Mykonos
Gisterenavond ben ik met een groep van 6 mensen wezen eten bij Mykonos, getrakteerd door een vriend die eergisteren 60 werd.
We zaten met zijn zessen aan een vrij krappe tafel.
Als voorgerecht had
ik met nog iemand een schaal met allerlei koude en warme gerechtjes, oa:
garnalen, tzatziki, gehakt, een flapje, zalmmousse, iets met aubergine.
Niet heel bijzonder maar best smakelijk (7).
Als hoofdgerecht had ik
een mixed grill met oa: lamskoteletten, lamsfilet, kipfilet en
varkenshaas. Enorm veel vlees, maar helaas niet zo bijzonder
klaargemaakt (7).
Ik heb het al eerder geschreven, ik ben niet zo weg
van de Griekse restaurants in Utrecht.
Ik vertegenwoordig overigens een
minderheidsstandpunt, mijn tafelgenoten vonden het eten prima. Bij het
eten heb ik 2 glazen cola en veel glazen kraanwater gedronken. Ik zal
hier niet snel terugkomen, tenzij ik uitgenodigd word zoals vanavond.
woensdag 13 juli 2016
Paul Theroux: De gelukkige eilanden
Paul Theroux: De gelukkige eilanden (Verenigde Staten, 1992): 674 blz: Vertaald door Tinke Davids (1992): Uitgeverij Atlas: Oorspronkelijk uitgever: Hamish Hamilton
Paul Theroux is als schrijver vooral bekend als reisboekenschrijver sinds hij in 1973 "De grote spoorwegcarroussel" publiceerde over een lange reis per trein door de landen van Zuid-Azië en terug via de Transsiberische spoorweg.
Daarna heeft hij een groot aantal reisboeken geschreven: "De oude Patagonië-express", "Het drijvend koninkrijk", "China per trein", "De zuilen van Hercules", "Dark star safari" tot recentelijk "Het diepe zuiden", zie voor een bespreking van dit laatste boek het blog van Bettina.
In "De gelukkige eilanden" reist Paul Theroux op een andere manier dan we van hem gewend zijn. Gedurende anderhalf jaar vliegt hij van de ene eilandengroep naar de andere terwijl hij een rugzak bij zich heeft en een opvouwbare kayak. Als hij ergens is kijkt hij een beetje rond, praat met verschillende mensen en is vooral veel aan het kayakken. Theroux probeert een gesprek te regelen met Patrick White, beschrijft de eetgewoonten van de vrouwelijke gouverneur generaal van Nieuw Zeeland, hij spreekt met de koning van Tonga en ontmoet de vroegere premier van Nieuw Zeeland David Lange.
Theroux begint zijn reis met een lezingentournee door Nieuw Zeeland en Australië. In Nieuw Zeeland maakt hij een uitgebreide wandeltocht en in Noord Australië gaat hij kayakken tussen de krokodillen en de haaien. Vervolgens bereist Theroux vrijwel alle belangrijke eilandengroepen in de Pacifische Oceaan: de Trobriand eilanden, de Solomoneilanden, Vanuatu, Fidji, Tonga, West-Samoa, Amerikaans Samoa, Tahiti, de Marquesas, de Cook eilanden, Paaseiland en als laatste Hawai.
Enige citaten:
- Toeristen weten niet waar ze geweest zijn. Reizigers weten niet waar ze heen gaan.
- Mijn behoefte aan dit vreemde landschap ging diep. Reizen, vrijwel altijd beschouwd als een poging om aan het eigen ego te ontsnappen, is volgens mij precies het tegendeel daarvan. Niets bevordert de concentratie, inspireert het geheugen zozeer als een vreemd landschap of een ongewone cultuur.
- Wind is voor een peddelaar het allerergste - veel erger en veel vermoeiender dan hoge golven of een zware deining.
- Ik kocht het geweer en dacht: varkens van honderd kilo, makrelen van tachtig kilo, delta krokodillen van vier meter, haaien die mensen opvraten. Dat kon een leuke kampeertocht worden.
- Als de mensen niet weten dat je schrijver bent, vertellen ze vaak veel betere verhalen en is hun conversatie natuurlijker.
- Bij het uitdelen van lekkernijen zou ik vaak die frusterende ervaring opdoen. Ik stond bijvoorbeeld een hele trommel biscuits af, of een reusachtige plak chocolade, en dan zag ik hoe het werd onderverdeeld en verslonden, zo snel dat het was of ik totaal niets had gegeven.
- "U reist zoveel," zei de vrouw. "Schrijft u dan ook over uw reizen?" Ik zei: Ja. Artikelen. Boeken. Van alles. "Dan schrijft u zeker reisboeken à la Paul Theroux," zei ze. Precies, zei ik, en ik legde uit waarom.
- Slechts één persoon had de spot gedreven met de koningin van wat ooit kannibaleneilanden waren geweest: Noel Coward. Koningin Salote had in haar rijtuig gezeten met een heel kleine volgeling. "Wie zit daar bij de koningin van Tonga?" had iemand gevraagd, en Coward had geantwoord: "Haar lunch."
Paul Theroux schrijft onderhoudend, maar eerlijk gezegd had ik het halverwege wel gezien, op den duur lijken alle vertelde verhalen een beetje op elkaar. Een jaar of 15 geleden was ik een groot fan van Theroux. Inmiddels begin ik hem een beetje moe te worden. Toch denk ik dat dit zijn beste boek is.
Paul Theroux is als schrijver vooral bekend als reisboekenschrijver sinds hij in 1973 "De grote spoorwegcarroussel" publiceerde over een lange reis per trein door de landen van Zuid-Azië en terug via de Transsiberische spoorweg.Daarna heeft hij een groot aantal reisboeken geschreven: "De oude Patagonië-express", "Het drijvend koninkrijk", "China per trein", "De zuilen van Hercules", "Dark star safari" tot recentelijk "Het diepe zuiden", zie voor een bespreking van dit laatste boek het blog van Bettina.
In "De gelukkige eilanden" reist Paul Theroux op een andere manier dan we van hem gewend zijn. Gedurende anderhalf jaar vliegt hij van de ene eilandengroep naar de andere terwijl hij een rugzak bij zich heeft en een opvouwbare kayak. Als hij ergens is kijkt hij een beetje rond, praat met verschillende mensen en is vooral veel aan het kayakken. Theroux probeert een gesprek te regelen met Patrick White, beschrijft de eetgewoonten van de vrouwelijke gouverneur generaal van Nieuw Zeeland, hij spreekt met de koning van Tonga en ontmoet de vroegere premier van Nieuw Zeeland David Lange.
Theroux begint zijn reis met een lezingentournee door Nieuw Zeeland en Australië. In Nieuw Zeeland maakt hij een uitgebreide wandeltocht en in Noord Australië gaat hij kayakken tussen de krokodillen en de haaien. Vervolgens bereist Theroux vrijwel alle belangrijke eilandengroepen in de Pacifische Oceaan: de Trobriand eilanden, de Solomoneilanden, Vanuatu, Fidji, Tonga, West-Samoa, Amerikaans Samoa, Tahiti, de Marquesas, de Cook eilanden, Paaseiland en als laatste Hawai.
Enige citaten:
- Toeristen weten niet waar ze geweest zijn. Reizigers weten niet waar ze heen gaan.
- Mijn behoefte aan dit vreemde landschap ging diep. Reizen, vrijwel altijd beschouwd als een poging om aan het eigen ego te ontsnappen, is volgens mij precies het tegendeel daarvan. Niets bevordert de concentratie, inspireert het geheugen zozeer als een vreemd landschap of een ongewone cultuur.
- Wind is voor een peddelaar het allerergste - veel erger en veel vermoeiender dan hoge golven of een zware deining.
- Ik kocht het geweer en dacht: varkens van honderd kilo, makrelen van tachtig kilo, delta krokodillen van vier meter, haaien die mensen opvraten. Dat kon een leuke kampeertocht worden.
- Als de mensen niet weten dat je schrijver bent, vertellen ze vaak veel betere verhalen en is hun conversatie natuurlijker.
- Bij het uitdelen van lekkernijen zou ik vaak die frusterende ervaring opdoen. Ik stond bijvoorbeeld een hele trommel biscuits af, of een reusachtige plak chocolade, en dan zag ik hoe het werd onderverdeeld en verslonden, zo snel dat het was of ik totaal niets had gegeven.
- "U reist zoveel," zei de vrouw. "Schrijft u dan ook over uw reizen?" Ik zei: Ja. Artikelen. Boeken. Van alles. "Dan schrijft u zeker reisboeken à la Paul Theroux," zei ze. Precies, zei ik, en ik legde uit waarom.
- Slechts één persoon had de spot gedreven met de koningin van wat ooit kannibaleneilanden waren geweest: Noel Coward. Koningin Salote had in haar rijtuig gezeten met een heel kleine volgeling. "Wie zit daar bij de koningin van Tonga?" had iemand gevraagd, en Coward had geantwoord: "Haar lunch."
Paul Theroux schrijft onderhoudend, maar eerlijk gezegd had ik het halverwege wel gezien, op den duur lijken alle vertelde verhalen een beetje op elkaar. Een jaar of 15 geleden was ik een groot fan van Theroux. Inmiddels begin ik hem een beetje moe te worden. Toch denk ik dat dit zijn beste boek is.
dinsdag 12 juli 2016
Dvd: Big fish
Big Fish (Verenigde Staten, 2003 ): 119 minuten: Regisseur Tim Burton
Edward Bloom is een innemende man die zijn hele leven verhalen heeft verteld. Zo ook op de bruiloft van zijn zoon Will, waar hij voor de zoveelste keer het verhaal vertelt van hoe hij zijn vrouw leerde kennen. Zijn zoon vindt al die verhalen maar niets, hij wil iets echts weten over zijn vader.
Vader en zoon zien of spreken elkaar 3 jaar lang niet totdat Edward op zijn sterfbed ligt. Wat volgt is het verhaal van Edwards leven, vol met kleurrijke figuren zoals de reus Karl, de mensen uit het onbekende stadje Spectre, de circusdirecteur, een Siamese tweeling en natuurlijk de vrouw van Edward Bloom.
"Big fish" is een sprookjesachtig verhaal van Tim Burton met een mooie muziek op de achtergrond en fantastisch vormgegeven.
Wat mij betreft een van de beste films van Tim Burton, die ik op zijn beurt weer een van de beste hedendaagse regisseurs vind. Aanbevolen, ik heb hem afgelopen zaterdag voor de vierde keer gezien!
Edward Bloom is een innemende man die zijn hele leven verhalen heeft verteld. Zo ook op de bruiloft van zijn zoon Will, waar hij voor de zoveelste keer het verhaal vertelt van hoe hij zijn vrouw leerde kennen. Zijn zoon vindt al die verhalen maar niets, hij wil iets echts weten over zijn vader.Vader en zoon zien of spreken elkaar 3 jaar lang niet totdat Edward op zijn sterfbed ligt. Wat volgt is het verhaal van Edwards leven, vol met kleurrijke figuren zoals de reus Karl, de mensen uit het onbekende stadje Spectre, de circusdirecteur, een Siamese tweeling en natuurlijk de vrouw van Edward Bloom.
"Big fish" is een sprookjesachtig verhaal van Tim Burton met een mooie muziek op de achtergrond en fantastisch vormgegeven.
Wat mij betreft een van de beste films van Tim Burton, die ik op zijn beurt weer een van de beste hedendaagse regisseurs vind. Aanbevolen, ik heb hem afgelopen zaterdag voor de vierde keer gezien!
maandag 11 juli 2016
Uit eten in Wijk aan Zee: Het vissershuys
Op
aanraden van een vriend heb ik hier gisterenavond met die vriend
gegeten.
Als voorafje kregen we wat stokbrood met kruidenboter (7) en wat surimi (7).
Voorgerecht was een vissoep. De soep was rijkelijk met vis gevuld, maar de smaak van de gebruikte groenten overheerste zodat je de vis nauwelijks proefde (7).
Als hoofdgerecht had ik zeewolfwangetjes uit de oven. Volgens mij kwamen ze gewoon uit de frituur, maar ze smaakten erg lekker, een beetje als kibbeling (8,5). Erbij had ik frietjes die ietsje langer gebakken hadden mogen worden (7), een salade die wel aardig smaakte, maar ook niet heel bijzonder was (7) en wat rabarber die voor mijn smaak te zoet was en naar vruchtenjam smaakte (7).
Als drank bij het eten had ik een kannetje water en twee glazen echt versgeperste jus d'orange (10).
Als voorafje kregen we wat stokbrood met kruidenboter (7) en wat surimi (7).
Voorgerecht was een vissoep. De soep was rijkelijk met vis gevuld, maar de smaak van de gebruikte groenten overheerste zodat je de vis nauwelijks proefde (7).
Als hoofdgerecht had ik zeewolfwangetjes uit de oven. Volgens mij kwamen ze gewoon uit de frituur, maar ze smaakten erg lekker, een beetje als kibbeling (8,5). Erbij had ik frietjes die ietsje langer gebakken hadden mogen worden (7), een salade die wel aardig smaakte, maar ook niet heel bijzonder was (7) en wat rabarber die voor mijn smaak te zoet was en naar vruchtenjam smaakte (7).
Als drank bij het eten had ik een kannetje water en twee glazen echt versgeperste jus d'orange (10).
Het eten was zeker niet slecht, maar gezien het enthousiasme van mijn vriend had ik beter verwacht.
Wij waren in Wijk aan Zee voor een korte vakantie. Omdat ik vannacht niet kon slapen ben ik inmiddels weer thuis.
zondag 3 juli 2016
Ernest Shackleton: Zuid
Ernest Shackleton: Zuid (Groot Brittannië, 1919): 404 blz: Vertaald
door Inge Kok (1999): Uitgeverij Atlas: Eerdere vertaling door L.G. Robberecht (1987): Uitgeverij Hollandia BV: Oorspronkelijk uitgever Century
Publishing Co.
"Zuid" is het verhaal van de beroemde Zuidpoolexpeditie uit de jaren 1914-1917 onder leiding van sir Ernest Shackleton.
Shackleton was een ervaren poolreiziger. In 1902-1903 had hij deelgenomen aan een Zuidpoolexpeditie onder leiding van kapitein Robert Falcon Scott. Hij ging samen met Scott op weg naar de Zuidpool, maar kreeg scheurbuik en moest geëvacueerd worden.
Deze mislukking belette hem niet om in 1908 voor een tweede maal naar het Zuidpoolgebied af te reizen, ditmaal als leider van de expeditie. Hij kwam tot op 160 km van de Zuidpool, maar moest omkeren omdat de trekpony's dood waren en er te weinig voedsel over was. In tegenstelling tot Scott 2 jaar later slaagde hij er wel in om de expeditieleden veilig thuis te brengen.
In 1914 nadat de Zuidpool bereikt was door zowel Amundsen als Scott was er nog een huzarenstuk mogelijk, een doorsteek van de ene kust van Antarctica over de Zuidpool naar de andere kant van Antarctica.
Net na het begin van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 ging Shackleton op pad met 2 boten: met de Endurance onder leiding van hemzelf en met als kapitein Frank Worsley, en met de Aurora. Shackleton zelf zou met een groep Antarctica oversteken vanuit de Weddellzee, de andere groep van Aurora zou vanuit de Rosszee voedsel en brandstofdepots aanleggen tot aan de 83e breedtegraad om de oversteek mogelijk te maken.
Het liep anders. De depots werden met veel moeite uitgezet door de groep vanuit de Rosszee, maar de Endurance kwam vast te zitten in het ijs van de Weddellzee. De boot werd verlaten op 27 oktober 1915 en zonk uiteindelijk op 21 november.
Shackleton had er lang over na gedacht hoe hij de groep veilig terug naar huis zou brengen. Er werden 3 reddingsboten, de honden en een deel van de voedselvoorraden gered. Persoonlijk bezittingen werden bijna alle achtergelaten.
Gedurende enkele maanden zat het team vast op een grote ijsschots. Uiteindelijk voeren ze naar Elephant eiland. Daar bouwden ze een provisorische hut.
Terwijl het grootste deel van de groep daar achterbleef onder leiding van Frank Wild, ging Shackleton met Frank Worsley en 4 anderen in de James Caird (een van de 3 boten) op weg naar Zuid Georgië, zo'n 1000 km verderop. Na een zeer moeilijke bootreis landden ze uitgeput op Zuid Georgië en daar moesten ze nog een tocht maken over een indrukwekkende bergrug met gletschers om in veiligheid te komen.
"Zuid" is een ongelofelijk avonturenverhaal, het is waarschijnlijk de meest indrukwekkende overlevingstocht ooit beschreven. De stijl van Shackleton is niet zo bijzonder, maar dat geeft niet, ik in ieder geval bleef van begin tot eind geboeid lezen. De speciale kwaliteiten van Shackleton als leider komen in kleine details naar voren.
Roland Huntford heeft een prachtige biografie over Shackleton geschreven, waarin het verhaal van deze tocht uitgebreid verteld wordt.
Alfred Lansing heeft deze tocht opnieuw beschreven in "Endurance".
Frank Worsley heeft de boottocht met de James Caird beschreven in "Shackleton's boat journey".
In 2000 heeft de expeditiereiziger Arved Fuchs samen met drie metgezellen de boottocht en tocht door Zuid Georgië overgedaan. Het boek van deze reis is "In de schaduw van de Zuidpool".
De stripbewerking van Marc-Antoine Boidin heb ik eerder besproken.
Ook is er een verfilming van het boek gemaakt door Kenneth Branagh. Die verfilming ga ik binnenkort bekijken.
"Zuid" is het verhaal van de beroemde Zuidpoolexpeditie uit de jaren 1914-1917 onder leiding van sir Ernest Shackleton.Shackleton was een ervaren poolreiziger. In 1902-1903 had hij deelgenomen aan een Zuidpoolexpeditie onder leiding van kapitein Robert Falcon Scott. Hij ging samen met Scott op weg naar de Zuidpool, maar kreeg scheurbuik en moest geëvacueerd worden.
Deze mislukking belette hem niet om in 1908 voor een tweede maal naar het Zuidpoolgebied af te reizen, ditmaal als leider van de expeditie. Hij kwam tot op 160 km van de Zuidpool, maar moest omkeren omdat de trekpony's dood waren en er te weinig voedsel over was. In tegenstelling tot Scott 2 jaar later slaagde hij er wel in om de expeditieleden veilig thuis te brengen.
In 1914 nadat de Zuidpool bereikt was door zowel Amundsen als Scott was er nog een huzarenstuk mogelijk, een doorsteek van de ene kust van Antarctica over de Zuidpool naar de andere kant van Antarctica.
Net na het begin van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 ging Shackleton op pad met 2 boten: met de Endurance onder leiding van hemzelf en met als kapitein Frank Worsley, en met de Aurora. Shackleton zelf zou met een groep Antarctica oversteken vanuit de Weddellzee, de andere groep van Aurora zou vanuit de Rosszee voedsel en brandstofdepots aanleggen tot aan de 83e breedtegraad om de oversteek mogelijk te maken.
Het liep anders. De depots werden met veel moeite uitgezet door de groep vanuit de Rosszee, maar de Endurance kwam vast te zitten in het ijs van de Weddellzee. De boot werd verlaten op 27 oktober 1915 en zonk uiteindelijk op 21 november.
Shackleton had er lang over na gedacht hoe hij de groep veilig terug naar huis zou brengen. Er werden 3 reddingsboten, de honden en een deel van de voedselvoorraden gered. Persoonlijk bezittingen werden bijna alle achtergelaten.
Gedurende enkele maanden zat het team vast op een grote ijsschots. Uiteindelijk voeren ze naar Elephant eiland. Daar bouwden ze een provisorische hut.
Terwijl het grootste deel van de groep daar achterbleef onder leiding van Frank Wild, ging Shackleton met Frank Worsley en 4 anderen in de James Caird (een van de 3 boten) op weg naar Zuid Georgië, zo'n 1000 km verderop. Na een zeer moeilijke bootreis landden ze uitgeput op Zuid Georgië en daar moesten ze nog een tocht maken over een indrukwekkende bergrug met gletschers om in veiligheid te komen.
"Zuid" is een ongelofelijk avonturenverhaal, het is waarschijnlijk de meest indrukwekkende overlevingstocht ooit beschreven. De stijl van Shackleton is niet zo bijzonder, maar dat geeft niet, ik in ieder geval bleef van begin tot eind geboeid lezen. De speciale kwaliteiten van Shackleton als leider komen in kleine details naar voren.
Roland Huntford heeft een prachtige biografie over Shackleton geschreven, waarin het verhaal van deze tocht uitgebreid verteld wordt.
Alfred Lansing heeft deze tocht opnieuw beschreven in "Endurance".
Frank Worsley heeft de boottocht met de James Caird beschreven in "Shackleton's boat journey".
In 2000 heeft de expeditiereiziger Arved Fuchs samen met drie metgezellen de boottocht en tocht door Zuid Georgië overgedaan. Het boek van deze reis is "In de schaduw van de Zuidpool".
De stripbewerking van Marc-Antoine Boidin heb ik eerder besproken.
Ook is er een verfilming van het boek gemaakt door Kenneth Branagh. Die verfilming ga ik binnenkort bekijken.
vrijdag 1 juli 2016
Wat ik lekker vind (en wat niet)
Hieronder een opsomming van dingen die ik lekker vind:
Aardappelgerechten: AardappelGratin, Aardappelkroketten, Aardappelpuree, Frites, Gebakken aardappelen, Gekookte aardappelen
Brood: Appelbeignets, Crackers, Croissants, Kaiserbroodjes, Kerststol, Melbatoast, Oliebollen, Peperkoek, Pizza's, Roggebrood, Sauzijenbroodjes, Stokbrood, Volkorenbrood, Worstenbroodjes
Chocolade: Bonbons van Australian, Bonbons van Leonidas, Cote d'Or, Lindt, Milka, Ritter sport, Toblerone, Verkade
Eieren: Eiersalade, Omelet, Pannenkoeken, Spiegelei, Zachtgekookte eieren
Fruit: Aardbeien, Abrikozen, Ananas, Appels, Bananen, Bosbessen, Dadels, Druiven, Grapefruit, Kersen, Kiwi's, Kruisbessen, Manderijnen, Mango's, Nectarines, Papajas, Peren, Perziken, Pruimen, Rode bessen, Sinaasappels, Stoofperen, Vijgen, Watermeloenen
Gebak: Aardbeienvlaai, Appelflappen, Appeltaart, Bossche bollen, Boterkoek, Brownies, Chocoladecake, Kersenvlaai, Kruidkoek, Muffins, Pruimenvlaai, Schwarzwalderkirschtorte
Groenten: Andijvie, Artisjokken, Asperges, Aubergine, Augurken, Avocado, Bloemkool, Boerenkool, Bospeen, Bosuitjes, Broccoli, Courgette, Doperwten, Knolselderij, Komkommer, Lamsoren, Olijven, Paprika, Peultjes, Rabarber, Rode bieten, Rucola, Sla, Snijbonen, Spinazie, Sperziebonen, Spruitjes, Taugé, Tomaten, Uien, Veldsla, Venkel, Witlof, IJsbergsla
Jam: Kersenjam, Pruimenjam, Vijgenjam
Kaas: Brie, Chaumes, Danish Blue, Feta, Gorgonzola, Kaasfondue, Mascarpone, Mozzarella, Old Amsterdam, Oude Goudse, Parmezaan, Port Salut, Roquefort
Koekjes: Bastognekoeken, Bitterkoekjes, Chocoladechipskoekjes, Krakelingen, Luikse wafels, Petit ecolier, Speculaas, Stroopwafels
Noten: Amandelen, Cashewnoten, Hazelnoten, Kokosnoten, Macadamia's, Paranoten, Pecanoten, Walnoten
Paddestoelen: Champignons, Oesterzwammen, Shitake
Sauzen: Hachee, Guacamole, Mayonaise, Pindasaus, Ragout, Tzatziki
Soepen (Zelfgemaakt): Aspergesoep, Borsjt, Champignonsoep, Erwtensoep, Gazpacho, Groentensoep, Pompoensoep, Tomatensoep, Uiensoep, Vissoep
Snoepgoed: Drop, Marsepein, Nougat, Pepermunt
Toetjes: Aardbeienbavaroise, Appelsouflée, Biogarde stand, Bitterkoekjespudding, Chipolatapudding, Chocoladebavaroise, Chocolademousse, Chocoladevla met slagroom, Flan caramel, Tiramisu, Volle yoghurt
Vis: Ansjovis, Forel, Hollandse garnalen, Kabeljauw, Kreeft, Maatjesharing, Makreel, Mosselen, Oesters, Paling, Sardientjes, Schol, Sushi, Tonijn, Zalm
Vlees: Biefstuk, Bitterballen, Eend, Gebraden kip, Hazerugfilet, Hertebiefstuk, Kalkoen, Karbonaadjes, Kikkerbilletjes, Kipdijfilet, Konijn, Kroketten, Lamsbiefstuk, Lamskoteletten, Slakken, Stoofvlees, Struisvogelbiefstuk, Tartaar, Varkenshaas, Varkensschnitzel, Wild Zwijn
Vleeswaren: Bacon, Carpaccio, Chorizo, Fuet, Katenspek, Paté, Rookworsten, Rosbief, Salami, Serranoham
IJs (merken en ijszaken): Australian, Ben & Jerry's, Carte d'Or, Haagen-Dasz, Hertog, Luciano, Il Mulino, Roberto, Venezia, Viennetta
Dranken: Appelsap, Coca Cola, Grapefruitsap, Halfvolle melk, Mangosap, Milkshakes, Perensap, Smoothies, Verse jus, Water, Warme chocolademelk met slagroom, IJsthee
Thee: Ceylonthee, Darjeeling, Earl Grey, Groene thee, Jasmijnthee, Muntthee
Kruiden (liefst vers met mate): Basilicum, Bieslook, Dille, Kaneel, Kerrie, Knoflook, Oregano, Peterselie, Selderij, Thijm, Zwarte peper
Divers: Amandelspijs, Appelmoes, Balsamicoazijn, Basmatirijst, Couscous, Honing, Kappertjes, Kikkererwten, Lasagne, Linzen, Macaroni, Mosterd, Olijfolie, Ravioli, Roomboter, Spaghetti,
Ik heb geprobeerd om zo volledig en specifiek mogelijk te zijn. Vetgedrukt zijn mijn favorieten per categorie.
Wat zijn nu mijn absolute favorieten:
Aardbeien (alleen in het seizoen!)
Asperges
Chocolade van Lindt
Hazerugfilet
Roomboter
Tomatensoep
Verse jus
IJs van Luciano
en Water
Er zijn natuurlijk ook dingen die ik niet zo lekker vind, al zijn het er niet veel. Hieronder een korte lijst:
Camembert, Groene kool, Rode kool, Witte kool, Zuurkool, Mokkataart, Bloedworst, Frikandellen, Orgaanvlees, Boterhamworst, Filet Americain, Alcoholische dranken, Koffie, Lapsang Suchong thee, Rooibosthee, Mierikswortel, Maïs, Margarine, Pindakaas, Smaakversterker. Voor al deze artikelen geldt dat ik ze wel lust maar niet snel zelf zal klaarmaken. Smaakversterkers horen niet in eten thuis: ik proef ze niet maar ik word er wel beroerd van.
Aardappelgerechten: AardappelGratin, Aardappelkroketten, Aardappelpuree, Frites, Gebakken aardappelen, Gekookte aardappelen
Brood: Appelbeignets, Crackers, Croissants, Kaiserbroodjes, Kerststol, Melbatoast, Oliebollen, Peperkoek, Pizza's, Roggebrood, Sauzijenbroodjes, Stokbrood, Volkorenbrood, Worstenbroodjes
Chocolade: Bonbons van Australian, Bonbons van Leonidas, Cote d'Or, Lindt, Milka, Ritter sport, Toblerone, Verkade
Eieren: Eiersalade, Omelet, Pannenkoeken, Spiegelei, Zachtgekookte eieren
Fruit: Aardbeien, Abrikozen, Ananas, Appels, Bananen, Bosbessen, Dadels, Druiven, Grapefruit, Kersen, Kiwi's, Kruisbessen, Manderijnen, Mango's, Nectarines, Papajas, Peren, Perziken, Pruimen, Rode bessen, Sinaasappels, Stoofperen, Vijgen, Watermeloenen
Gebak: Aardbeienvlaai, Appelflappen, Appeltaart, Bossche bollen, Boterkoek, Brownies, Chocoladecake, Kersenvlaai, Kruidkoek, Muffins, Pruimenvlaai, Schwarzwalderkirschtorte
Groenten: Andijvie, Artisjokken, Asperges, Aubergine, Augurken, Avocado, Bloemkool, Boerenkool, Bospeen, Bosuitjes, Broccoli, Courgette, Doperwten, Knolselderij, Komkommer, Lamsoren, Olijven, Paprika, Peultjes, Rabarber, Rode bieten, Rucola, Sla, Snijbonen, Spinazie, Sperziebonen, Spruitjes, Taugé, Tomaten, Uien, Veldsla, Venkel, Witlof, IJsbergsla
Jam: Kersenjam, Pruimenjam, Vijgenjam
Kaas: Brie, Chaumes, Danish Blue, Feta, Gorgonzola, Kaasfondue, Mascarpone, Mozzarella, Old Amsterdam, Oude Goudse, Parmezaan, Port Salut, Roquefort
Koekjes: Bastognekoeken, Bitterkoekjes, Chocoladechipskoekjes, Krakelingen, Luikse wafels, Petit ecolier, Speculaas, Stroopwafels
Noten: Amandelen, Cashewnoten, Hazelnoten, Kokosnoten, Macadamia's, Paranoten, Pecanoten, Walnoten
Paddestoelen: Champignons, Oesterzwammen, Shitake
Sauzen: Hachee, Guacamole, Mayonaise, Pindasaus, Ragout, Tzatziki
Soepen (Zelfgemaakt): Aspergesoep, Borsjt, Champignonsoep, Erwtensoep, Gazpacho, Groentensoep, Pompoensoep, Tomatensoep, Uiensoep, Vissoep
Snoepgoed: Drop, Marsepein, Nougat, Pepermunt
Toetjes: Aardbeienbavaroise, Appelsouflée, Biogarde stand, Bitterkoekjespudding, Chipolatapudding, Chocoladebavaroise, Chocolademousse, Chocoladevla met slagroom, Flan caramel, Tiramisu, Volle yoghurt
Vis: Ansjovis, Forel, Hollandse garnalen, Kabeljauw, Kreeft, Maatjesharing, Makreel, Mosselen, Oesters, Paling, Sardientjes, Schol, Sushi, Tonijn, Zalm
Vlees: Biefstuk, Bitterballen, Eend, Gebraden kip, Hazerugfilet, Hertebiefstuk, Kalkoen, Karbonaadjes, Kikkerbilletjes, Kipdijfilet, Konijn, Kroketten, Lamsbiefstuk, Lamskoteletten, Slakken, Stoofvlees, Struisvogelbiefstuk, Tartaar, Varkenshaas, Varkensschnitzel, Wild Zwijn
Vleeswaren: Bacon, Carpaccio, Chorizo, Fuet, Katenspek, Paté, Rookworsten, Rosbief, Salami, Serranoham
IJs (merken en ijszaken): Australian, Ben & Jerry's, Carte d'Or, Haagen-Dasz, Hertog, Luciano, Il Mulino, Roberto, Venezia, Viennetta
Dranken: Appelsap, Coca Cola, Grapefruitsap, Halfvolle melk, Mangosap, Milkshakes, Perensap, Smoothies, Verse jus, Water, Warme chocolademelk met slagroom, IJsthee
Thee: Ceylonthee, Darjeeling, Earl Grey, Groene thee, Jasmijnthee, Muntthee
Kruiden (liefst vers met mate): Basilicum, Bieslook, Dille, Kaneel, Kerrie, Knoflook, Oregano, Peterselie, Selderij, Thijm, Zwarte peper
Divers: Amandelspijs, Appelmoes, Balsamicoazijn, Basmatirijst, Couscous, Honing, Kappertjes, Kikkererwten, Lasagne, Linzen, Macaroni, Mosterd, Olijfolie, Ravioli, Roomboter, Spaghetti,
Ik heb geprobeerd om zo volledig en specifiek mogelijk te zijn. Vetgedrukt zijn mijn favorieten per categorie.
Wat zijn nu mijn absolute favorieten:
Aardbeien (alleen in het seizoen!)
Asperges
Chocolade van Lindt
Hazerugfilet
Roomboter
Tomatensoep
Verse jus
IJs van Luciano
en Water
Er zijn natuurlijk ook dingen die ik niet zo lekker vind, al zijn het er niet veel. Hieronder een korte lijst:
Camembert, Groene kool, Rode kool, Witte kool, Zuurkool, Mokkataart, Bloedworst, Frikandellen, Orgaanvlees, Boterhamworst, Filet Americain, Alcoholische dranken, Koffie, Lapsang Suchong thee, Rooibosthee, Mierikswortel, Maïs, Margarine, Pindakaas, Smaakversterker. Voor al deze artikelen geldt dat ik ze wel lust maar niet snel zelf zal klaarmaken. Smaakversterkers horen niet in eten thuis: ik proef ze niet maar ik word er wel beroerd van.
woensdag 29 juni 2016
Lekker uit eten in Utrecht: een overzicht
Ik las een tijdje terug in een restaurantrecensie van de Volkskrant dat Utrecht een culinair braakland is, er zouden volgens deze recensent geen echt goede restaurants in Utrecht zijn. Hoewel Utrecht geen restaurants telt met een Michelinster vind ik dat nogal meevallen, er zijn genoeg restaurants waar je erg lekker kunt eten.
Bij de twee meest gerenommeerde restaurants van Utrecht: restaurant Karel V en restaurant het Wilhelminapark heb ik nog nooit gegeten. Van in totaal 67 restaurants in Utrecht heb ik eerst voor Iens en nu dus ook voor mijn blog een bespreking geschreven.
Hieronder volgt een overzicht van die restaurants die volgens mij het meest de moeite waard zijn:
De restaurants kun je grofweg in twee soorten verdelen: die met een vast menu en die waar je kunt kiezen van de kaart. Hoewel de tweede soort veel talrijker is zijn de restaurants van de eerste categorie vaak de beste.
Restaurants met een vast menu, alle 4 gebaseerd op de Franse keuken:
Amberès: 57 euro voor een vijfgangen menu is voor mij het beste restaurant van de stad. Helaas zijn de porties hier erg klein.
Podium onder de Dom: 55 euro voor een zesgangen menu. Hier heb ik een keer erg lekker gegeten, maar de zaak is erg sjiek. In gewone kleren zul je je hier gauw niet op je gemak voelen.
Simple: 52 euro voor een vast vijfgangenmenu
Vaartsche Rijn: 42 euro voor een viergangen menu en 7,50 euro voor een optionele vijfde gang. Een van mijn favorieten. Erg geschikt voor vegetariërs en op de speciale avonden zelfs voor veganisten.
C'est Ca en C'est ca 2: 38,50 euro voor een vijfgangen menu. Op dit moment mijn favoriete restaurant in Utrecht.
Aziatisch:
Je hebt een aantal zaken waar je onbeperkt sushi kan eten. Hiervan is volgens mij Sumo de beste. Nog betere Aziatische restaurants zijn Umami, Moto en Jasmijn en ik. Een ander restaurant waar ik ook 3 keer erg lekker heb gegeten is Opium.
Broodjes en soepen:
Favoriet is Vers, met ook een erg fijne bediening.
Grieks:
Ik ken geen Griekse restaurants in Utrecht waar ik echt enthousiast over ben, maar het broodje Giros bij El Greco is heel smakelijk en spotgoedkoop (5,75 euro).
Indiaas:
Namaskar en Taj Mahal en Taj Mahal 2 ontlopen elkaar niet zo veel, zowel wat betreft de gerechten als wat betreft de prijs.
Indonesisch:
Mijn favoriete restaurant in Lunetten is het Indonesisch restaurant Kolintang. De prijskwaliteitsverhouding hier is ongeëvenaard. Hier kom ik iedere week 2 keer eten.
Italiaans:
Mijn favoriete Italiaan is Cantina di David. Een andere goede zaak is Aandacht voor eten.
Sinds kort ook Spaghetteria waar ze 6 verschillende pastagerechten serveren.
Marokkaans:
Tamoeda heeft een fantastische Tajine van lamsvlees met amandelen en pruimen. (17 euro)
Midden Oosters:
Een goed restaurant is El Qatarijne
Vegetarisch en/of veganistisch:
Ik heb erg lekker grotendeels veganistisch gegeten bij Broei. Ook een goede keus voor veganisten zijn Vers en de Veldkeuken.
Amelisweerd:
Het beste restaurant rond Amelisweerd is volgens mij Vroeg en Vroeg 2, waar ik een keer erg lekker en een keer iets minder lekker heb gegeten.
Bij de Veldkeuken kun je heerlijke stukken taart en verse soep krijgen.
Bij het Theehuis vooral pannenkoeken, enorme punten appeltaart en ijs van Ben & Jerry's.
De jeugdherberg is vooral geschikt om op het terras wat te drinken.
Bij de twee meest gerenommeerde restaurants van Utrecht: restaurant Karel V en restaurant het Wilhelminapark heb ik nog nooit gegeten. Van in totaal 67 restaurants in Utrecht heb ik eerst voor Iens en nu dus ook voor mijn blog een bespreking geschreven.
Hieronder volgt een overzicht van die restaurants die volgens mij het meest de moeite waard zijn:
De restaurants kun je grofweg in twee soorten verdelen: die met een vast menu en die waar je kunt kiezen van de kaart. Hoewel de tweede soort veel talrijker is zijn de restaurants van de eerste categorie vaak de beste.
Restaurants met een vast menu, alle 4 gebaseerd op de Franse keuken:
Amberès: 57 euro voor een vijfgangen menu is voor mij het beste restaurant van de stad. Helaas zijn de porties hier erg klein.
Podium onder de Dom: 55 euro voor een zesgangen menu. Hier heb ik een keer erg lekker gegeten, maar de zaak is erg sjiek. In gewone kleren zul je je hier gauw niet op je gemak voelen.
Simple: 52 euro voor een vast vijfgangenmenu
Vaartsche Rijn: 42 euro voor een viergangen menu en 7,50 euro voor een optionele vijfde gang. Een van mijn favorieten. Erg geschikt voor vegetariërs en op de speciale avonden zelfs voor veganisten.
C'est Ca en C'est ca 2: 38,50 euro voor een vijfgangen menu. Op dit moment mijn favoriete restaurant in Utrecht.
Aziatisch:
Je hebt een aantal zaken waar je onbeperkt sushi kan eten. Hiervan is volgens mij Sumo de beste. Nog betere Aziatische restaurants zijn Umami, Moto en Jasmijn en ik. Een ander restaurant waar ik ook 3 keer erg lekker heb gegeten is Opium.
Broodjes en soepen:
Favoriet is Vers, met ook een erg fijne bediening.
Grieks:
Ik ken geen Griekse restaurants in Utrecht waar ik echt enthousiast over ben, maar het broodje Giros bij El Greco is heel smakelijk en spotgoedkoop (5,75 euro).
Indiaas:
Namaskar en Taj Mahal en Taj Mahal 2 ontlopen elkaar niet zo veel, zowel wat betreft de gerechten als wat betreft de prijs.
Indonesisch:
Mijn favoriete restaurant in Lunetten is het Indonesisch restaurant Kolintang. De prijskwaliteitsverhouding hier is ongeëvenaard. Hier kom ik iedere week 2 keer eten.
Italiaans:
Mijn favoriete Italiaan is Cantina di David. Een andere goede zaak is Aandacht voor eten.
Sinds kort ook Spaghetteria waar ze 6 verschillende pastagerechten serveren.
Marokkaans:
Tamoeda heeft een fantastische Tajine van lamsvlees met amandelen en pruimen. (17 euro)
Midden Oosters:
Een goed restaurant is El Qatarijne
Vegetarisch en/of veganistisch:
Ik heb erg lekker grotendeels veganistisch gegeten bij Broei. Ook een goede keus voor veganisten zijn Vers en de Veldkeuken.
Amelisweerd:
Het beste restaurant rond Amelisweerd is volgens mij Vroeg en Vroeg 2, waar ik een keer erg lekker en een keer iets minder lekker heb gegeten.
Bij de Veldkeuken kun je heerlijke stukken taart en verse soep krijgen.
Bij het Theehuis vooral pannenkoeken, enorme punten appeltaart en ijs van Ben & Jerry's.
De jeugdherberg is vooral geschikt om op het terras wat te drinken.
Uit eten in Dongen: Eetcafé Janssen en Janssen
Mijn bespreking op Iens van 25 juni 2013:
Altijd
als ik bij mijn vader in Dongen op bezoek ga kom ik terecht bij Janssen
en Janssen.
Afgelopen zondag was ik hier met mijn vader, zus en broer
met zijn zoontje. Meestal bestel ik hier een kop soep of een portie
bitterballen.
Zondag had ik kippensoep (7) en saté van varkenshaas met
frites en salade (7). Een eerdere keer had ik hier een werkelijk
perfecte biefstuk gegeten (8,5). Het eten is goed, maar niet
spectaculair.
Bij mooi weer kun je buiten zitten op een zeer gezellig
terras. De bediening is zeer vriendelijk, vooral ook voor mijn vader die
best eens lastig kan zijn. De volgende keer als ik hier ga eten bestel
ik weer de biefstuk!
dinsdag 28 juni 2016
Uit eten in Utrecht: Grieks restaurant Corfu
Mijn bespreking op Iens van 25 juni 2013:
Voorafgaande aan een filmvoorstelling heb ik hier met twee vrienden gegeten. Ik had hier nog nooit eerder gegeten.
Ik had gezien dat je hier onbeperkt medzedes (een soort Griekse tapas) kon eten voor een vast bedrag van 19,50 euro. Nadeel is wel dat als je gebruik wilt maken van dit aanbod, dan iedereen in het gezelschap dit moet doen. Je kan steeds drie gerechten per ronde bestellen en als het eten op is kun je weer voor een volgende ronde gaan.
In totaal hebben we drie rondes besteld, iedereen 9 gerechtjes. De gerechtjes waren dingen als feta, lamsvlees, moussaka, gegrild varkensvlees, gegrilde kip, tzatziki, zalm, garnalen. De formule beviel ons goed, je kunt verschillende dingen proeven. Het eten was ok, maar niet bijzonder (7).
Als je niet te hoge eisen aan het eten stelt dan kun je hier prima terecht.
Uit eten in Tilburg: het Tuinhuis
Mijn bespreking op Iens van 25 juni 2013:
Als
ik in Tilburg ben kom ik wel vaker bij het tuinhuis, waar ik goede
ervaringen heb.
Deze keer heb ik er na afloop van een begrafenis in mijn
eentje de dagpasta gegeten. Dit was pasta met verse tonijn, wat stukken
asperges en tomaten (8,5). Erg lekker en dat voor zo'n 10 euro.
De
bediening is hier altijd erg vriendelijk.
maandag 27 juni 2016
Een mooie traditie: de musical van groep 8 ter afsluiting van de basisschool
Het is een traditie die al lang bestaat: de afsluiting van de basisschool door de leerlingen van groep 8 met een musical.
Zelf speelde ik 38 jaar geleden de rol van de koning in de musical "Het koffertje van mijnheer van Dalen". Van de tekst van het bijbehorende liedje ken ik nog een klein stukje:
Het koffertje, het zwarte koffertje van van Dalen, het koffertje, het zwarte koffertje, wat zit erin.
Het moest wel iets heel bijzonders zijn wat daarin zat. Uiteindelijk bleek het gewoon lucht te zijn, het kostbaarste van alles.
Vanavond was het de beurt aan mijn neefje Guus. De musical speelde zich af op een onbewoond eiland waar een paar piraten leefden met een schatkist. Er kwam een cruiseschip langs op het eiland. Er werd veel gezongen, er zaten heel veel woordgrapjes in de tekst en de rollen waren redelijk gelijkmatig verdeeld. Ik heb vaak hardop moeten lachen. Amusement voor volwassenen moet vaak zo serieus zijn, niets is heerlijker dan regelmatig te moeten uitbarsten in een lachbui. Hulde voor de juffen die deze avond hebben voorbereid!
Zelf speelde ik 38 jaar geleden de rol van de koning in de musical "Het koffertje van mijnheer van Dalen". Van de tekst van het bijbehorende liedje ken ik nog een klein stukje:
Het koffertje, het zwarte koffertje van van Dalen, het koffertje, het zwarte koffertje, wat zit erin.
Het moest wel iets heel bijzonders zijn wat daarin zat. Uiteindelijk bleek het gewoon lucht te zijn, het kostbaarste van alles.
Vanavond was het de beurt aan mijn neefje Guus. De musical speelde zich af op een onbewoond eiland waar een paar piraten leefden met een schatkist. Er kwam een cruiseschip langs op het eiland. Er werd veel gezongen, er zaten heel veel woordgrapjes in de tekst en de rollen waren redelijk gelijkmatig verdeeld. Ik heb vaak hardop moeten lachen. Amusement voor volwassenen moet vaak zo serieus zijn, niets is heerlijker dan regelmatig te moeten uitbarsten in een lachbui. Hulde voor de juffen die deze avond hebben voorbereid!
Uit eten in Utrecht: Eethuis Vers
Mijn bespreking op Iens van 26 juni 2013:
Vandaag was ik weer eens bij Eethuis Vers. Eethuis Vers is een klein eetcafé gerund door een zeer sympathiek stel: Rob en Manon.
Zoals altijd heb ik soep besteld, deze keer was het een heerlijke broccolisoep met wat verse zalm erin (9). De soepen zijn hier eigenlijk altijd geweldig, zelfgemaakt, vers en superlekker!
Naast de soep heb ik een brownie gegeten (10). Zulke lekkere brownies heb ik nog nooit ergens gegeten. Ik heb me door Rob laten vertellen dat een van de geheimen van zijn brownies (het recept wil hij natuurlijk niet prijsgeven) echte chocolade is.
De bediening is erg vriendelijk en zoals het een goede zaak betaamt is het water gratis.
zondag 26 juni 2016
Uit eten in Utrecht: Chinees restaurant Wan Soen
Mijn bespreking op Iens van 22 juli 2013:
Vanavond
ben ik door een vriend getrakteerd op een maaltijd in dit restaurant.
Ik was bij eerdere bezoeken niet zo enthousiast en dit blijkt helaas te
kloppen.
Vanavond hadden we een Chinese rijsttafel voor 2 personen met
witte rijst en mihoen. Gerechten waren Babi pangang (4), Ku lo yuk (3)
Foe Yong Hai (6) Tjap tjoi (4) Sate (3) Kip met kerrie (3) en een
gebakken garnaal (6).
Het eten was slecht klaargemaakt.
Zelf ben ik een redelijk kok, ik eet eigenlijk altijd goed tot zeer
goed. Zo'n slechte maaltijd als hier heb ik de afgelopen jaren niet
gegeten.
Abonneren op:
Posts (Atom)