Blogpauze

Zoals wel vaker wil ik een blogpauze nemen om te bekijken of ik het nog zinvol vind om verder te gaan met bloggen en na te denken waarover ik dan zal bloggen als ik de draad weer oppak. Zoals altijd bij een pauze is het onzeker of ik verderga, maar schrijven vind ik nog steeds leuk, dus doorgaan is zeker een optie, ook al heb ik over vrijwel alles geschreven waarover ik wilde schrijven. Ik zie het wel.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Films gezien in januari

Zazie dans la métro: Film van Louis Malle uit 1960 over een klein ondeugend meisje dat op bezoek bij haar oom door de stad zwerft. Speelse film met veel gebruik van rare cameratechnieken. Na 25 minuten hield ik het voor gezien.

 

le Mani sulla citta: Zwart-wit film van de Italiaan Francesco Rosi uit 1963 over sociale misstanden in Napels. Het camerawerk oogt zeer goed, maar films over misstanden zijn meestal niet de meest interessante films om naar te kijken. Gestopt met kijken na 20 minuten.

 

Miss Hokusai: Schitterende animatiefilm uit 2015 over de beroemde Japanse schilder Hokusai en zijn dochter die naar verluidt veel schilderwerk voor hem deed. Deze film is niet uit de beroemde Ghibli-studio, maar hij ziet er wel zo uit. *****

Vrouw zonder gezicht: Uit de Ingmar Bergman Collectie van Moskwood Media. Zwart-wit film uit 1947 van de Zweedse regisseur Gustaf Molander, wiens naam vermoedelijk bij vrijwel niemand een belletje zal doen rinkelen. Het scenario voor "Vrouw zonder gezicht" is geschreven door Ingmar Bergman. Een sterk psychologisch drama dat nog altijd onderhoudend is. ****

Twenty-four Eyes: Prachtige Japanse zwart-wit film uit 1954 over een schooljuf en haar leerlingen die gevolgd worden in de tumultueuze jaren van de oorlog. *****

 

a Man Escaped: Prachtige zwart-wit film uit 1956 van Robert Bresson waarin verteld wordt hoe een Franse krijgsgevangene in een Duitse gevangenis zijn ontsnapping voorbereidt en uitvoert. *****

 

the Trial of Joan of Arc: Zwart-wit film uit 1962 van Robert Bresson die aan de hand van het overgeleverde verslag, het proces van Jeanne d'Arc weergeeft. ****

Lancelot du Lac: Film uit 1974 van Robert Bresson die zich afspeelt rond het hof van koning Arthur, met in de hoofdrol ridder Lancelot. Ik kon niet goed wijs worden uit deze film. ***

l'Argent: Film uit 1983 van Robert Bresson waarbij een man min of meer per ongeluk de criminaliteit ingaat. Na 30 minuten afgezet.

Eros: Een drieluik uit 2004 van drie verschillende regisseurs: Wong Kar-Wai, Steven Soderbergh en Michelangelo Antonioni. De filmpjes van Kar-Wai en Antonioni vond ik wel aardig, die van Soderbergh erg saai en die heb ik halverwege afgezet. ***

 

the Lunchbox: Leuke Bollywoodfilm uit 2013 waarbij een lunchbox verkeerd bezorgd wordt, waardoor een alleenstaande oudere man eten krijgt van een jongere getrouwde vrouw. Er ontstaat een correspondentie via briefjes in de lunchbox. Een echte feel-good film. ****

 

Buñuel and King Solomon's Table: Onsamenhangende film van Carlos Suara uit 2001 met prachtige muziek. Ik denk dat deze film beter wordt als je het beeld uitzet en alleen naar de muziek luistert. ***

 

Carmen: Film van Carlos Saura uit 1983 waarbij een regisseur een dansvoorstelling van de opera "Carmen" wil maken, verliefd wordt op zijn Carmen en alles eindigt in chaos. Mooie dans en muziek, maar ik luister en kijk liever naar een goede uitvoering van de opera zelf. ***

 

Onvoltooid stuk voor een piano mecanique: Film van de Rus Nikita Michalkov uit 1977 naar een verhaal van Tsjechov. Tsjechov is mijn lievelingsschrijver, maar deze film oogt vooral rommelig. ***

Tussenstand: Film van Mijke de Jong uit 2007 over twee gescheiden ouders die met elkaar bekvechten over hoe het moet met hun teruggetrokken zoon van 17 jaar oud. Na 20 minuten afgezet.

Short Cuts: Lange film (180 min) uit 1993 van Robert Altman bestaande uit 8 verhalen over mensen in Los Angeles. Na 30 minuten heb ik de film afgezet.

Crazy Love: Film uit 1987 van de Belg Dominique Deruddere naar 3 verhalen van Charles Bukowski over een man die geteisterd wordt door zijn hormonen op drie fasen van zijn leven. ***

American Graffiti: Hollywoodklassieker van George Lucas uit 1973 waarin een stel jongeren vieren dat ze klaar zijn met school en een wilde nacht tegemoet gaan. Onderhoudende film met veel mooie grote auto's en popmuziek. ****

"Asteroid City": Film uit 2023 over een fictief plaatsje ergens in de woestijn. Ik wilde deze film bekijken omdat mijn vriend Patrick hier fan van was, maar heb hem na een half uur afgezet.

the War of the Worlds: Sciencefiction film naar het gelijknamige boek van H.G. Wells uit 1953. Redelijk onderhoudend. ***

Youssou N'Dour: I bring what I love: Onderhoudende documentaire over de Senegalese superster Youssou N'Dour uit 2008 waarbij hij twee jaar lang gevolgd is door een filmploeg. ****

I'm not there: Hollywoodfilm over het leven van Bob Dylan, waarbij Bob Dylan gespeeld wordt door zes verschillende acteurs. Ik vond de film niet boeien en heb hem na 30 minuten afgezet. ***

Aus dem Nichts: Heftige film van de Turkse Duitser Fatih Akin uit 2017. Bij een terreuraanslag verliest een Duitse vrouw haar Turkse man en hun zoontje. Als de daders vrijuit gaan zweert zij wraak. Ik houd vrijwel nooit van een gewelddadig einde van een film, maar hier is het zeer gepast. ****

Man with a Movie Camera: Vooruitstrevende zwart-film van de Rus Dziga Vertov uit 1929 waarin hij het leven in een grote stad vastlegt. Met prachtige ondersteunende muziek van Michael Nyman. *****

 

Ladybird Ladybird: Uiterst deprimerende feel-bad film van Ken Loach uit 1994 waarin een vrouw met vier kinderen van vier verschillende vaders de voogdij over haar kinderen wordt ontzegd. In een film is maar een bepaalde hoeveelheid ellende draaglijk voor de kijker. In "Ladybird Ladybird" wordt die hoeveelheid ruimschoots overschreden. Ik heb deze film alleen uitgekeken omdat ik een fan ben van andere films van Ken Loach, met name "Kes" en "Ae Fond Kiss". ***

 

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives: Mooie Thaise film uit 2010 over een man met een nierziekte die snel zal gaan overlijden. ****

 

Belgisch Congo: Boekje plus 2 dvd's met 15 filmpjes gemaakt door drie Belgische filmmakers in Belgisch Congo tussen 1926 en 1959. De films en begeleidende tekst geven een aardig beeld van het leven in de Belgische kolonie.

 

Der Goldene Handschuh: Film uit 2019 van de Duitser Fatih Akin waarin het verhaal wordt verteld van een seriemoordenaar in de hoerenbuurt St Pauli in Hamburg in de jaren 70. Een zeer onsmakelijke film die mij toch bleef boeien, waarschijnlijk door het niets ontziende realisme in de film en natuurlijk het feit dat Akin een erg goede filmer is. ****

 

Repast: Zwart-wit film uit 1951 van de Japanner Mikio Naruse over een huisvrouw die uit liefde getrouwd is, maar door de alledaagse sleur zich afvraagt of dit nou is wat zij wil. Het is de eerste film die ik zag van Naruse, die tussen 1930 en 1967 maar liefst 92 films heeft geregisseerd. Ik vind "Repast" één van de mooiste Japanse films die ik ken, dus ik ben zeer benieuwd naar zijn overige werk. "Repast" is de 11e Japanse film uit de jaren 50 die in mijn top 100 lijst komt. *****

 

Sound of the Mountain: Zwart-wit film uit 1954 van Mikio Naruse over de relatie tussen een getrouwde vrouw en haar oudere schoonvader. Prachtfilm! *****

 

Flowing: Zwart-wit film uit 1956 van Mikio Naruse over het leven in een geisha-huis, dat laat zien hoe de vrouwen leven als de mannen niet in de buurt zijn. De derde achtereenvolgende film van Naruse die zeker in mijn top 100 komt. *****

 

Soul Kitchen: Film uit 2009 van Fatih Akin over de belevenissen in een Hamburgs restaurant "Soul Kitchen". Volgens Fatih Akin is deze film een soort van dagboek over zijn eigen leven. Zoals altijd bij Akin met veel popmuziek, mensen aan de onderkant van de samenleving, met immigranten en Duitsers, wat seks en licht humoristisch. Een erg plezierige film om te bekijken. ****

 

Auf Der Anderen Seite: Film uit 2007 van Fatih Akin over de levens van een paar Turkse immigranten in Duitsland en hoe die verstrengeld raken. De film heeft ook aandacht voor de Koerdische bevolking die door de Turkse overheid onderdrukt wordt. ****

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Belgisch Congo

Belgisch Congo (België, 1926-1959): Zwart-wit en kleur: 276 min: 15 filmpjes over Belgisch Congo: Regisseurs: Gérard de Boe, André Cauvin & Ernest Genval

 

"Belgisch Congo" bevat een tekstboekje en een selectie van 15 filmpjes, die worden beschouwd als de meest interessante films die door Belgische filmers over Belgisch Congo zijn gemaakt. Het eerste filmpje uit deze set is uit 1926 en gefilmd in zwart-wit, het laatste filmpje is uit 1959 en in kleur.

 

Met zijn allen geven deze filmpjes een aardig beeld van hoe het leven in Belgisch Congo er in de jaren 50 uitzag. De beeld- en geluidskwaliteit van deze filmpjes is uitstekend. De filmpjes zijn erg de moeite waard voor iedereen die zich in de geschiedenis van Kongo voor de onafhankelijkheid wil verdiepen. 

Op IMDB kan ik geen waarderingscijfers voor deze filmpjes vinden.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Uncle Boonmee

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (Thailand, 2010): 113 min: Regisseur Apichatpong Weerasethakul

 

 

 

"Uncle Boonmee ..." is een film van een Thaise regisseur met een bijna onuitspreekbare naam. Deze film bevat veel elementen die mij als filmliefhebber aanspreken. Het is een niet-westerse film met een traag tempo, mooie beelden, redelijk wat couleur locale en weinig dialogen. 

 

"Uncle Boonmee ..." gaat over een man van middelbare leeftijd (Uncle Boonmee) die leeft op een boerderij in een dorpje en die problemen met zijn nieren heeft, waardoor hij binnenkort zal overlijden. Hij wordt verzorgd door zijn zus en door een Laotiaanse vluchteling. Een zeer bijzondere eigenschap van Uncle Boonmee is dat hij kan praten met de geesten van overleden mensen, met name met die van zijn vrouw en van zijn zoon.

Zoals gezegd heeft de film een aangenaam rustig tempo, waardoor hij prettig wegkijkt bij mij. Liefhebbers van snelle actiefilms uit Hollywood zullen even moeten slikken.

Op IMDB krijgt "Uncle Boonmee ..." van 18.000 mensen een vrij matige waardering van 6,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Nieuwe pagina op mijn blog: niet-Engelstalige cinema

Ik heb vandaag een nieuwe pagina aangemaakt op mijn blog: niet-Engelstalige cinema. Deze pagina is bovenin het menu te vinden tussen dvd's en regisseurs. In tegenstelling tot de meeste filmliefhebbers ben ik vooral geïnteresseerd in niet-Engelstalige films. Op deze nieuwe pagina staat een mooi overzicht van die regisseurs en films die mij het meeste aanspreken.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Man with a Movie Camera

Man with a Movie Camera (Rusland, 1929): Zwart-wit: 68 min: Regisseur Dziga Vertov

 

 

"Man with a Movie Camera" is een Russische film van 95 jaar oud, die ik zojuist voor het eerst heb gezien en die op mij een verpletterende indruk maakte.

 

Dziga Vertov was zijn tijd ver vooruit. Hij liep met zijn team en zijn filmcamera door de stad en legde vast wat hij tegen kwam. Het ging hem om het tonen van de werkelijkheid, zoals hij die zag. Vertov maakte shots van trams, mensenmenigten, sportende mensen, maar ook close-ups van gezichten. En dit alles monteerde hij heel strak, zodat er een enorme vaart in de film zit, zijn shots duren nooit lang.

 

Ik vind "Man with a Movie Camera" veel weg hebben van "Koyaanisqatsi" van het duo Godfrey Reggio en Philip Glass uit 1983, maar ik vind "Man with a Movie Camera" duidelijk de beste film van de twee.

 

Voor mijn dvd-uitgave van "Man with a Movie Camera" van Moskwood, heeft Michael Nyman prachtige filmmuziek gecomponeerd, die uitstekend past bij de film. De muziek van Michael Nyman valt net als die van Philip Glass onder de minimal music.

 

Iedereen die serieus van het medium film houdt, moet deze film gezien hebben! 

Op IMDB krijgt "Man with a Movie Camera" van 29.000 mensen een waardering van 8,3.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Het plan om een filmboek te schrijven wordt in de ijskast gezet

"Je ogen zijn groter dan je maag," dat zei mijn moeder weleens als ik teveel had opgeschept. Dat gebeurde overigens maar heel zelden, ook als kind was ik al een grote eter.

 

Mijn plan om een boek te schrijven met besprekingen van mijn favoriete niet-Engelstalige films lijkt mij twee weken nadat ik het plan heb opgevat, wel een beetje te ambitieus. Ik vind het nog steeds een mooi plan, maar het gaat mij niet lukken in drie jaar tijd en waarschijnlijk ook niet als ik er veel langer over doe. Ik ben niet filmgek genoeg om een groot deel van mijn vrije tijd aan films te besteden. Ik kan best een maand lang één film per dag kijken (de laatste 20 dagen heb ik zo'n 20 films gezien), maar ik vind het ook wel lekker om dan weer eens een maand helemaal niets te zien. 

 

Los daarvan is het de vraag voor wie ik het boek schrijf. In mijn vriendenkring is vrijwel niemand serieus geïnteresseerd in het kijken van films en andere filmliefhebbers vinden hun weg wel naar de films die ze willen zien. Mijn liefde voor de film is groot genoeg, dat ik een mooie selectie kan maken van zo'n 200-250 films die ik wil bespreken, maar de vraag is of ik met die besprekingen iets toevoeg aan de al bestaande literatuur (ik denk met name aan de prachtige site van IMDB.com). Bij deze schrap ik mijn voornemen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dana Lixenberg: Homeless in Jeffersonville Indiana

Dana Lixenberg: Homeless in Jeffersonville Indiana: Portraits and Landscapes between 1997 and 2004 (Nederland, 2005): 47 kleurenfoto's: Uitgeverij Artimo

 

 

"Homeless in Jeffersonville Indiana" is een op groot formaat (41 bij 30 cm) uitgegeven boek, waarin 42 portretfoto's en 5 landschappen staan, die Dana Lixenberg heeft gemaakt van dakloze mensen en hun leefomgeving. 

 

Dana Lixenberg (1964) is een Nederlandse fotografe die tussen 1990 en 2017 grotendeels in New York heeft gewoond. De foto's in "Homeless in Jeffersonville Indiana" zijn allen gemaakt met een technische camera met groot formaat negatieven. Mede daardoor ogen haar foto's heel gedetailleerd. 

 

De mensen op de foto's in het boek staan allen in hun gewone kleding op de foto. Er is uit helemaal niets af te leiden dat het om daklozen gaat. Dat maakt het boek ook verontrustend, jij kunt ook de dakloze op die foto zijn.

 

Dana Lixenberg is niet mijn favoriete Nederlandse portretfotograaf (dat zijn Koos Breukel en Robin de Puy), maar wel een hele goede en "Homeless in Jeffersonville Indiana" is een erg mooi boek.

 

Voor een aantal foto's uit "Homeless in Jeffersonville Indiana", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: A Man Escaped

A Man Escaped (Frankrijk, 1956): Zwart-wit: 98 min: Regisseur Robert Bresson

 

 

Vergeet "The Great Escape" en vergeet "The Shawshank Redemption". "A Man Escaped" van Robert Bresson is het echte werk.

"A Man Escaped" van de Franse regisseur Robert Bresson is een film over een Franse krijgsgevangene in een Duitse gevangenis ergens in Frankrijk, die probeert om te ontsnappen en daarin slaagt.

"A Man Escaped" is in een sober zwart-wit gefilmd zonder een enkele vorm van effectbejag. De film die gebaseerd is op de memoires van de man die ontsnapt is, vertelt nauwgezet hoe deze man zich voorbereidt op zijn ontsnapping en hoe die in zijn werk gaat. 

Ik ben geen fan van films over ontsnappingen uit de gevangenis, maar "A Man Escaped" is een briljante film.

Op IMDB krijgt "A Man Escaped" van 27.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 240 van de hoogst gewaardeerde films op IMDB.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Twenty-four Eyes

Twenty-four Eyes (Japan, 1954): Zwart-wit: 156 min: Regisseur Keisuke Kinoshita

 

 

De jaren vijftig waren gouden jaren voor de Japanse cinema. De drie bekendste Japanse regisseurs: Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi en Yasujiro Ozu zaten op hun top en er werden ook door andere regisseurs veel goede films gemaakt. Als ik op dit moment een top 100 van mijn meest favoriete films moet samenstellen, dan staan daar maar liefst 10 Japanse films uit de jaren vijftig op. "Twenty-four Eyes", een film waar ik tot voor kort nog nooit van had gehoord, hoort ook zeker thuis op die lijst.

 

We volgen in "Twenty-four Eyes" het leven van de jonge lerares Hisako Oishi die in 1928 schooljuf wordt van de eerste klas van een lagere school op een afgelegen eiland. Omdat ze voor haar eerste les op de fiets naar school komt, gekleed in een mantelpakje, wordt ze in eerste instantie wantrouwend bekeken. Al gauw raakt ze geliefd bij haar leerlingen.

 

Door een ongeluk kan ze niet meer naar school komen om les te geven. Vijf jaar later zien we haar terug met dezelfde leerlingen op een schoolreisje. Intussen dreigt in Japan oorlog uit te breken. De hele natie is in een oorlogszuchtige stemming en daarom neemt de juf ontslag. 

 

Vele jaren later, na het einde van de oorlog keert de juf terug als lerares en heeft dan een aantal kinderen van haar vroegere leerlingen in de klas. Een aantal jongens uit haar vroegere klas zijn omgekomen in de oorlog.

 

"Twenty-four Eyes" is een prachtige film over school en heeft een duidelijke pacifistische boodschap. Deze film is in Nederland weinig bekend, maar wordt door mij van harte aanbevolen.

 

Op IMDB krijgt "Twenty-four Eyes" van 3.000 mensen een waardering van 8,0.

 

Opmerking: het plaatje komt niet overeen met mijn exemplaar. Ik heb een Nederlandse uitgave van Koinobori.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Longlist voor mijn filmboek

Een boek komt niet uit de lucht vallen. Ik heb de afgelopen jaren al aardig wat prachtige niet-Engelstalige films gezien en besproken op mijn blog. Hieronder volgt een lijst van regisseurs en films die ik in ieder geval wil bespreken in mijn boek. Ik ga de komende jaren rustig verder met het bekijken van nieuwe films.

 

Algerije: 6

Tony Gatlif:

Latcho Drom

Exils

Djam

Abdellatif Kechiche:

la Graine et le mulet

La Vie d'Adèle

Mektoub my Love: Canto Uno

 

België: 5

Jean-Pierre en Luc Dardenne:

la Promesse

le Fils

l'Enfant

Deux jours, une nuit

le Jeune Ahmed

 

Bosnië: 1

No Man's Land

 

Brazilië: 2

City of God

Estomago

 

Cambodja: 1

the Missing Picture

 

Canada: 1

Atanarjuat

 

China: 5

Zhang Yimou:

Raise the Red Lantern

the Story of Qiu Ju

To Live

Not One Less

the Road Home

 

Denemarken: 4

Breaking the Waves

Thomas Vinterberg:

Festen

Jagten

Druk

Duitsland: 11

Gegen die Wand

Werner Herzog:

Grizzly Man

Cave of Forgotten Dreams

Fritz Lang:

M: Einen Stadt sucht einen Mörder

Münchhausen

Edgar Reitz:

Heimat 1, 2, 3, 4 en Die Andere Heimat

Werk Ohne Autor

Frankrijk: 16

Yann-Arthus Bertrand:

Human

Woman

Robert Bresson:

a Man Escaped

Être et avoir

la Grande Bouffe

l'Illusioniste

Lady Chatterley

Claude Lanzmann:

Shoah

Paul dans sa Vie

Jacques Tati:

Mon oncle

les Triplettes de Belville

Truffaut:

les 400 coups

Jules et Jim

les Deux Anglaises et le continent

la Nuit Americain

la Vie de Jésus

Hongarije: 4

Hukkle

Bela Tarr:

Satantango

Werckmeister Harmonies

the Turin Horse

India: 9

the Lunchbox

Satyajit Ray:

Pather Pancali

Aparajito

the World of Apu

Abhijan

Mahanagar

Charulata

Aranyer Dinrati

the Chess Players

Iran: 4

Abbas Kiarostami:

Where's the Friend's House?

And Life Goes on

the Wind Will Carry Us

Ten

Italië: 7

Michelangelo Antonioni?

le Cose che restano

Fietsendieven

il Gattopardo

de Klompenboom

le Meglio Gioventu

il Postino

Pranzo di Ferragusto

Japan: 20

Ghibli:

Spirited Away

the Tale of Princess Kaguya

the Red Turtle

Akira Kurosawa:

Ikiru

Throne of Blood

High and Low

Red Beard

Dersu Uzala

Miss Hokusai

Kenji Mizoguchi:

Utamaro and his Five Women

the Life of O'Haru

Ugetsu Monogatari

the Crucified Lovers

Our Little Sister

Yasujiro Ozu:

I was Born ... But

Late Spring 

Early Summer

Tokyo Story

Twenty-four Eyes

Zatoichi 

Mexico: 3

Alfonso Cuaron:

Roma

Alejandro Gonzalez Inarittu:

Amores Perros

Biutiful

 

Nederland: 3

João en het mes

de Nieuwe wildernis

Alex van Warmerdam:

Abel

 

Roemenië: 3

Cristian Mungiu

4 maanden 3 weken 2 dagen

Bacalaureat

Beyond the Hills

Rusland: 6

the Ballad of a Soldier

the Cranes are Flying

Man with a Movie Camera

Oorlog en vrede

Andrej Tarkovski:

Andrej Roeblov

Urga

Spanje: 6

Luis Buñuel:

los Olvidados

the Young One

le Journal d'une femme de chambre

That Obscure Object of Desire

Carlos Saura:

Flamenco

the Spirit of the Beehive

Taiwan: 1

Eat Drink Man Woman

Tsjechië: 1

Buurman en buurman

Turkije: 7

Nuri Bilge Ceylan:

Uzak

Once Upon a Time in Anatolia

Winter Sleep

the Wild Pear Tree

the Yusuf-trilogie

Zuid-Korea: 2

Lee Chang-Dong:

Oasis

Poetry

Zweden: 9

Roy Andersson:

Songs from the Second Floor

Ingmar Bergman:

Zomer met Monika

Glimlach van een zomernacht

het Zevende zegel

Wilde aardbeien

het Uur van de wolf

Scènes uit een huwelijk

Fanny & Alexander

Lukas Moodysson:

Fucking Amal

In totaal heb ik hiermee al 138 films en televisieseries die ik in mijn boek wil hebben.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mijn filmboek gaat niet over:

Mijn boek gaat niet over: Big Fish, the Birth of a Nation, Boyhood, Brassed Off, the Bridges of Madison County, Brief Encounter, Brokeback Mountain, Casablanca, Chicken Run, City Lights, Dances with Wolves, Dombo, the English Patient, ET, Fawlty Towers, the General, Gladiator, the Godfather, Gone with the Wind, the Graduate, High Noon, Into the Wild, It's a Wonderful Life, the Junglebook, the Martian, Modern Times, Monthy Python's Flying Circus, the Music Box, Nanook of the North, North by Northwest, Once Upon a Time in the West, Once Were Warriors, One Flew Over the Cuckoo's Nest, Pinokkio, Pride and Prejudice, Rear Window, the Red Shoes, Schindler's List, Seven Chances, Sherlock Jr., Sneeuwwitje en de zeven dwergen, the Straight Story, the Third Man, Vertigo, Wallace and Gromit, the Wizard of Oz

 

Bovenstaande 46 films en televisieseries behoren allemaal tot het mooiste dat ik ken uit de Engelstalige cinema.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Een filmboek over niet-Engelstalige films

Ik heb gisterenavond bedacht dat het mij leuk lijkt om een boek over niet-Amerikaanse films te schrijven. Ik heb daar al snel niet-Engelstalige films van gemaakt. 

Er zijn veel filmboeken op de markt. Bijna al die filmboeken gaan vooral over Amerikaanse films. Filmboeken over niet-Engelstalige films die een groot overzicht bieden, geschikt zijn voor een gemiddelde lezer, een niet te groot aantal films behandelen en niet te lang of te kort van stof zijn, zijn er bijzonder weinig. Eigenlijk ken ik alleen het boek en de dvd-serie "The Story of Film" van Mark Cousins, maar ik vind dat Mark Cousins veel te veel films noemt in zijn boek zonder ze verder te bespreken.

Ik heb een boek in gedachten dat in uiterlijk lijkt op mijn vriendenboek. Een gebonden hardcover van ongeveer 300 bladzijden op  A5-formaat, maar ditmaal wel met een stofomslag. Ik wil dan mijn favoriete regisseurs bespreken en die films waar ik het meest enthousiast over ben. Ik denk aan een aantal van tussen de 100 en 250 films die ik wil bespreken. Ik maak een longlist van films die ik al besproken heb op mijn blog en die ik in mijn boek wil hebben. Verder wil ik de komende 2 jaar iedere 2 dagen een niet-Engelstalige film zien om de belangrijkste wereldfilms gezien te hebben.

 

Ik zie wel wat het wordt.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Een gelukkig nieuwjaar!

Ik wens alle lezers van mijn blog een voorspoedig 2025! Op het laatste moment heb ik nog een voornemen gemaakt voor het komende jaar. Ik wil weer meer films (en televisieseries) gaan kijken. Ik streef naar 15 films per maand. Ik ben benieuwd of ik dat haal.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Flamenco

Flamenco (Spanje, 2010): 87 min: Regisseur Carlos Saura

 

 

Nooit eerder zag ik zo'n perfect samengaan van film en muziek als in "Flamenco", de film die Carlos Saura in 2010 maakte over de flamenco-muziek. 

"Flamenco" is rechttoe, rechtaan gemaakt volgens een beproefd recept. In een oud treinstation in Sevilla dat in 1992 is gebruikt voor de Expo, hangen vele prachtige schilderijen. Het station en de schilderijen vormen het decor voor de optredens van in totaal 22 groepen die de flamenco ten gehore brengen. Meestal is flamenco een combinatie van zang en dans met instrumentale begeleiding, meestal gitaar, maar ook piano of andere instrumenten.

De aankleding van de film is geweldig. Prachtige decors waarvoor de artiesten optreden met de vrouwelijke zangeressen en danseressen in prachtige jurken. Carlos Saura heeft ervoor gekozen om de optredens voor zich te laten spreken. De recensente van cinemagazine moppert daar een beetje over, maar ik vind het een voor de hand liggende en meer dan terechte keuze. Geen begeleidende teksten, laat de optredens maar hun werk doen.

Ik vind "Flamenco" dat ik vanmiddag zag, de mooiste film die ik in 2024 gezien heb.

Op IMDB krijgt "Flamenco" van 495 mensen een waardering van 7,2.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Films en televisieseries gezien in 2024

Ik heb in 2024 bijzonder weinig films en televisieseries gezien. Zo weinig zelfs, dat ik vanaf april geen maandoverzichten heb bijgehouden. Ik heb de eerste 4 films van Alfred Hitchcock gezien en 4 films uit een boxset van Theo Angelopoulos. In mijn maandoverzichten van januari tot maart en als losse stukjes heb ik 9 films besproken. Een aantal films die ik heb gezien, maar nog niet heb besproken:

 

47 Ronin: Een samoeraifilm van Kenji Mizoguchi uit 1941 met wel heel weinig actie: *****

la Chambre verte: Een mindere film van François Truffaut uit 1978, waarin hij een kapel opricht voor dierbaren die zijn overleden.. *** 

Crossing the Bridge: Na zijn succesvolle "Gegen die Wand" maakte Fatih Akin in 2005 deze mooie documentaire over het muziekleven in Istanboel. ***

Dagboek van een callgirl: Nederlandse televisieserie uit 2015 over een prostitué, die schaamteloos gekopieerd is van het Engelse origineel "The Secret Diary of a Callgirl". Aardig als je het origineel niet kent. ***

Easy Rider: Cultfilm uit 1969 met Peter Fonda en Dennis Hopper als twee jongemannen die op hun motor van Californië naar Louisiana reizen. Mooie landschappen, goede muziek, maar verder heeft deze film mij weinig te bieden. ***

Elementaire deeltjes: Duitse verfilming uit 2006 van een boek van Michel Houellebecq. Een film zoals er vele duizenden zijn, best aardig om te kijken, met mooie muziek, maar laat verder geen enkele indruk na. Als je hem niet gezien hebt, dan heb je ook niets gemist. ***

Flamenco: Prachtige film van Carlos Saura uit 2010. De mooiste film die ik dit jaar gezien heb. *****

Georgia O'Keeffe: Televisiefilm uit 2009 over het leven en werk van de Amerikaanse schilderes Georgia O'Keeffe die getrouwd was met de destijds invloedrijke fotograaf Alfred Stieglitz. Het werk van O'Keeffe heeft de tand des tijds beter doorstaan dan dat van haar man. Mooie beelden, met zwijmelmuziek, verder weinig verrassend. ***

Good Will Hunting: Hollywoodfilm uit 1997 die ik op aanraden van mijn nichtje en haar vriend heb gezien. Een jonge schoonmaker blijkt een briljante wiskundige en wordt op een onorthodoxe manier onder de hoede genomen van een therapeut. ***

Here: Mooie Belgische film van Bas Devos uit 2023 over een bouwvakker die verliefd wordt op een biologe. Prachtige beelden en weinig dialogen maken deze film een lust voor het oog. ****

l'Histoire d'Adèle H.: Film van François Truffaut uit 1975 over een verliefde vrouw. Mooie rol van Isabelle Adjani. ****

Neuken doe je zo: Televisieserie uit 2002 van BNN voor jongeren bedoeld om hen voor te lichten over allerlei aspecten die met seks te maken hebben. Wel aardig, niet verrassend. **

Nr 10: Vermakelijke film van Alex van Warmerdam uit 2021 die een mengeling is van een toneelstuk, thriller en sciencefiction. Het einde van de film vind ik prachtig. **** 

Arvo Pärt: 24 Preludes for a Fuge: Mooie documentaire over de Estse componist Arvo Pärt uit 2002 waarin hij getoond wordt terwijl hij aan het werk is: componeren, repeteren en dirigeren. ****

Pirosmani: Erg mooie kleurenfilm uit 1969 over de Georgische primitieve schilder Niko Pirosmani. ****

le Pot au feu: Heerlijke eetfilm met Juliette Binoche die de heerlijkste gerechten bereidt. ****

Tales from the Golden Age: Een verzameling van 6 korte films uit 2010 uit Roemenië over de tijd van Ceaușescu. ****

To Live: Indrukwekkende film van Zhang Yimou uit 1994 met in de hoofdrol zijn muze Gong Li, waarin op een prachtige manier persoonlijk drama wordt gecombineerd met de Chinese geschiedenis. *****

Vincent & Theo: Biografische film van Robert Altman uit 1990, met name over de relatie tussen Vincent en zijn broer Theo. De meeste biopics zijn als film niet zo interessant. Ik vind "Vincent & Theo" een zeer onderhoudende film. ****

 

Ik ben in dit overzicht misschien een paar films vergeten, maar alles bij elkaar 36 films en televisieseries is wel heel erg weinig. Van de films en televisieseries die ik het afgelopen jaar heb gezien, komen alleen "To Live" en "Flamenco" in mijn top 100. Daarmee was 2024 voor mij een uiterst mager filmjaar. Volgend jaar ga ik weer meer films kijken! 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Kadir van Lohuizen: Food For Thought

Kadir van Lohuizen: Food For Thought (Nederland, 2024): 285 blz: Uitgeverij Lannoo

 

 

"Food For Thought" van de Nederlandse fotograaf Kadir van Lohuizen, is een belangrijk boek. Het is een belangrijk boek omdat het in beeld en woord laat zien waar ons voedsel vandaan komt en waar het heen gaat. Dit op een zeer informatieve en uiterst toegankelijke manier, met goede foto's en zeer overzichtelijke statistieken en grafieken.

 

Voor "Food For Thought" heeft Kadir van Lohuizen door zes verschillende landen rondgereisd. Hij is begonnen in Nederland en in het boek komen achtereenvolgens  Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, de Verenigde Staten, Kenia en China aan bod.

 

In alle landen die Kadir van Lohuizen heeft bereisd, heeft hij goed rondgekeken en alle stappen in het proces van voedselproductie gefotografeerd. Hij is in kassen geweest, in rundvee-,  varkens- en kippenbedrijven, en hij laat zien hoe ons voedsel getransporteerd wordt per schip en naar de consument.

"Food For Thought" is een belangrijk boek en stemt tot nadenken. Misschien als fotoboek op zich met niet zulke hele pakkende foto's, maar het is een uiterst onderhoudend non-fictieboek over onze voedselvoorziening. Warm aanbevolen!

Voor een aantal foto's uit "Food For Thought", klik hier.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Hayao Miyazaki: Shuna's Journey

Hayao Miyazaki: Shuna's Journey (Japan, 1983): 154 blz: Vertaald in het Engels door Alex Dudok De Wit (2022): Uitgeverij First Second

 

 

Ik kreeg een paar weken geleden het prachtige "Shuna's Journey" cadeau van een vriend met een gedeelde liefde voor mooie Graphic Novels en strips. Hayao Miyazaki, de schrijver van deze Manga, is vooral bekend als animator van een aantal Ghibli-films, waarvan "Spirited Away" de bekendste is.

 

Miyazaki heeft "Shuna's Journey" gebaseerd op een oud volksverhaal uit Tibet. Het gaat over prins Shuna die een lange reis maakt op zoek naar een wonderbare graansoort om zijn volk mee te voeden. Onderweg komt hij een jonge vrouw tegen die gevangen zit en bevrijdt haar.

 

Het verhaal van "Shuna's Journey" is eenvoudig en wordt erg effectief met weinig woorden verteld. Maar wat dit boekje zo bijzonder maakt zijn natuurlijk de buitengewoon mooie tekeningen. Een aanwinst voor iedereen die van mooi getekende boeken houdt!

 

Voor een aantal tekeningen uit "Shuna's Journey", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Robin de Puy: American

Robin de Puy: American (Nederland, 2024): 141 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

De Nederlandse fotografe Robin de Puy is één van de beste portretfotografen die ik ken. Haar eerste boek "If This Is True" maakte op mij een overweldigende indruk. Ik vind "If This Is True" het mooiste fotoboek van een Nederlandse fotograaf dat ik ken. 

Na de reis per motor die ze maakte voor "If This Is True" is Robin de Puy nog een aantal keren in de Verenigde Staten geweest, ze zal het zo langzamerhand wel beschouwen als haar tweede thuisland. Voor "American" heeft Robin de Puy opnieuw portretfoto's gemaakt van Amerikanen uit alle lagen van de bevolking. 

Robin heeft deze reis schijnbaar verdeeld in 25 episodes. De laatste 16 bladzijden uit het boek bevatten 25 korte, uitmuntend geschreven, teksten van ongeveer 300 woorden per stuk over elk van die ontmoetingen. In de rest van het boek staan de foto's die behoren bij die ontmoetingen. 

Er staan een stuk of 15 foto's in "American" die ik echt geweldig vind. Alleen om deze foto's is het boek de aanschaf meer dan waard. 

Maar ik heb ook wat kritiekpunten. Het formaat van het boek vind ik te bescheiden, op een wat groter formaat waren de foto's nog beter uitgekomen. Ook vind ik het jammer dat er geen volwaardige stofomslag om het boek zit, maar alleen een wikkel (weliswaar met een prachtige foto). Er staan in het boek een aantal stills die gemaakt zijn met een filmcamera en die hadden weggelaten kunnen worden. Er staan 5 dubbele bladzijden met reclameachtige teksten die niets toevoegen. En ik had graag veel meer van Robins prachtige portretten gezien.

"American" is zonder meer een mooi boek, maar in mijn ogen had het beter gekund.

Voor een overzicht van de foto's van Robin de Puy, meestal niet uit "American", klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Kees

Voordat mijn moeder besloot om te scheiden van mijn vader, kwamen er vrijwel dagelijks vrienden van mijn vader op bezoek om te schaken. Twee van die schaakvrienden heetten Kees en ze hadden allebei scheikundeles gehad van mijn vader toen die nog les gaf. Toen (in 1983) waren ze allebei net geen 30 jaar oud. De ene Kees zag er nogal onappetijtelijk uit. Mijn moeder hielp hem aan een baantje in de bibliotheek van de school waar zij adjunct-directrice van was. Kees kreeg van de leerlingen al gauw verschillende bijnamen:

 

Voor de hand liggend: LeesKees

Omdat hij altijd aan de boeken rook voordat hij ze ging lezen: SnuffelKees

En de mooiste van allemaal: BeautyKees

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Stefan Forster: Chasing Light

Stefan Forster: Chasing Light (Zwitserland, 2017): 222 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

"Chasing Light" is een boek van de Zwitserse landschapsfotograaf Stefan Forster met foto's die hij over de hele wereld heeft gemaakt tussen 2008 en 2017. Het zijn vooral foto's gemaakt in gematigde en koude gebieden, van meestal zeer spectaculaire landschappen. Stefan Forster heeft ook af en toe wilde dieren gefotografeerd, maar daar is hij beduidend minder bedreven in dan in het vastleggen van landschappen. Er staat in "Chasing Light" een hoofdstuk met luchtfoto's gemaakt vanuit een drone en ook eentje met foto's van het Noorderlicht.

 

Als je een boek zoekt met spectaculaire foto's van prachtige landschappen, dan zit je bij Stefan Forster aan het juiste adres. "Chasing Light" is gewoon een mooi uitgegeven boek met spectaculaire landschapsfoto's. 

 

Voor een klein aantal foto's uit "Chasing Light", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Josef Koudelka: Ruins

Josef Koudelka: Ruins (Tsjechië, 2020): 368 blz: Uitgeverij Thames & Hudson

 

 

Na afloop van de middelbare school zou ik met drie vrienden en een leraar klassieke talen op fietsvakantie naar Italië gaan. Ik was te lui om te werken en het geld kwam niet uit de hemel vallen, dus ik kon niet mee. Ik ben zelf toen naar Zuid Zweden gefietst op een soort van no-budget vakantie.

 

Peter, leraar Grieks op onze middelbare school, had behalve klassieke talen ook archeologie gestudeerd. Ze kwamen tijdens hun fietstocht van Milaan naar Palermo regelmatig langs archeologische opgravingen. Twee van mijn vrienden waren daar erg in geïnteresseerd. Kees, de derde vriend, vond het allemaal maar "een hoop ouwe stenen" hetgeen hij in zijn sappig Brabantse dialect zei. Wij waren verontwaardigd.

De Tsjechische fotograaf Josef Koudelka heeft voor "Ruins" 28 jaar lang langs allerlei archeologische vindplaatsen rond de Middellandse Zee gereisd. Hij heeft van alle plekken panoramafoto's gemaakt, niet alleen horizontale maar ook verticale. Daarbij heeft hij geen pogingen gedaan om de ruïnes op hun voordeligst te fotograferen, maar meer op de manier die aansloot bij zijn gemoedstoestand van het moment. 

"Ruins" is een mooi uitgegeven, lijvig boek. De 11 inleidende tekstbladzijden heb ik doorgelezen, zonder daarvan veel op te steken. De panoramafoto's staan steeds op de rechterbladzijde met bijschrift. Op de linkerbladzijde staan soms wat tekstfragmenten van allerlei herkomst. Deze tekstfragmenten heb ik niet gelezen. Na het bekijken van het boek verzucht ik net als Kees destijds: "een hoop ouwe stenen". Het boek is duidelijk niet aan mij besteed.

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Reuel Golden (red): The United States of America

Reuel Golden (red): The United States of America (Verenigde Staten, 2016): 2 delen: 964 blz: Uitgeverij National Geographic in samenwerking met uitgeverij Taschen

 

 

In 2013 gaven National Geographic en uitgeverij Taschen samen de prachtige set van drie delen "Around the World in 125 Years" uit. Deze drie boeken behoren tot de allermooiste fotoboeken die ik ken en in huis heb. Blijkbaar was deze set een succes, want in 2016 kwamen National Geographic en Taschen met een nieuw monsterproject, ditmaal een set van twee boeken "The United States of America".

In mijn vorige bespreking schreef ik dat het grote boek "Magnum Amerika" mij wat tegenviel, te veel foto's die mij niet konden bekoren. Wat dat betreft ben ik veel enthousiaster over dit tweeluik van National Geographic en Taschen. Was "Magnum Amerika" vooral gericht op de (politieke) geschiedenis van de Verenigde Staten, "The United States of America" geeft vooral een beeld van hoe de Verenigde Staten eruitzien en hoe het land er de afgelopen 100 jaar heeft uitgezien.

De National Geographic Society geeft één van 's werelds meest gelezen en vooral ook bekeken tijdschriften uit. Ze hebben bij de National Geographic altijd geprobeerd om zo indrukwekkend mogelijke foto's te maken die zowel informatief zijn als een lust voor het oog. Er staan natuurlijk vooral foto's van mensen in het boek, maar ook veel adembenemende landschappen en prachtige stadsgezichten.

Net als hun eerdere set "Around the World in 125 Years", vind ik deze nieuwe set "The United States of America" behoren tot de meest indrukwekkende fotoboeken die ik ken. Het is een dure set, maar dan heb je ook twee prachtige boeken.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Magnum Amerika

Peter van Agtmael (red): Magnum Amerika (Verenigde Staten, 2024): 472 blz: Vertaald door Fred Hendriks (2024): Uitgeverij THOTH

 

 

Het op groot formaat uitgegeven boek "Magnum Amerika" schept toch wel zekere verwachtingen. Foto's uit het enorme archief van 's werelds beroemdste fotoagentschap uitgegeven in een enorm boek, je denkt al gauw het ultieme boek over de Verenigde Staten van de laatste 80 jaar in handen te hebben, of tenminste iets dat daar heel dicht bij komt.  

"Magnum Amerika" is onderverdeeld in 9 hoofdstukken, één elk voor de decades van de jaren 40 tot en met de jaren 20 van de 21e eeuw. Elk van die hoofdstukken is min of meer gelijk van opzet. Eén bladzijde met een beknopte inleidende tekst, dan een tijdlijn met een aantal foto's van belangrijke gebeurtenissen met een beschrijvende tekst, dan een aantal foto's en vervolgens meerdere portfolio's, soms een collectief portfolio van meer bladzijden, maar meestal een aantal portfolio's van steeds één fotograaf met een lengte van 4 bladzijden. Alle teksten in deze uitgave zijn in uitstekend Nederlands vertaald, wat natuurlijk bijdraagt tot het leesplezier.

Natuurlijk is "Magnum Amerika" een indrukwekkend boek, maar ik vind dat er te weinig foto's in staan die mij echt aanspreken, of anders gezegd, te veel foto's die mij weinig of niets doen. Ook als boek over de eigentijdse geschiedenis van de Verenigde Staten vind ik "Magnum Amerika" niet ideaal. De teksten zijn te beknopt en te fragmentarisch om een goed overzicht te geven van de Amerikaanse geschiedenis. "Magnum Amerika" is zonder meer een mooi boek, maar ik had er meer van verwacht.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mijn ideale bibliotheek

Hoe ziet de "ideale" bibliotheek eruit? Het antwoord op deze vraag zal voor iedereen verschillend zijn. De een heeft als ideale bibliotheek zoiets als de centrale leeszaal in boekwinkel Blackwell's in Oxford in gedachten, waar 250.000 boeken staan opgesteld. Voor een ander is het een enkel plankje met daarop 20 van zijn of haar lievelingsboeken. Voor de meesten zal het iets daar tussenin zijn.

 

Voor mij bestaat de ideale bibliotheek uit twee componenten, de ruimte waarin de boeken (en cd's en dvd's) zich bevinden en de boeken, cd's en dvd's zelf.

 

Mijn ideale bibliotheek moet altijd bereikbaar zijn. Het is dus niet een of andere grote bibliotheek ergens in de stad, maar mijn eigen veel bescheidener privébibliotheek in de woonkamer bij mij thuis. 

 

Ik vind het belangrijk dat mijn bibliotheek een plek is waar geleefd wordt, waar gegeten en gedronken kan worden, waar ik naar een mooie dvd op een groot scherm kan kijken en waar ik muziek kan luisteren. Ook moet er een lekkere zitbank of luie stoel aanwezig zijn, evenals voldoende licht. En de temperatuur in mijn bibliotheek moet niet te laag zijn.

Dan de collectie zelf. Ik geloof niet in een enorme collectie van tienduizenden boeken zoals bekende verzamelaars als Boudewijn Büch, Umberto Eco en Martin Ros in huis hadden. Tot 20 jaar geleden viel er wat te zeggen voor een enorme privébibliotheek omdat het toen veel moeilijker was om aan zeldzame titels te komen, maar nu met het internet is het mogelijk om vrijwel ieder gewenst boek te bestellen en binnen een week te kunnen lezen.

Ik heb heel erg  veel gelezen, ruim 3.000 boeken. In mijn eigen bibliotheek zouden mijn favoriete titels moeten staan, ongeveer 230 titels met in totaal misschien 600 boeken (zie mijn lijsten met mijn favoriete boeken). verder de ruim 500 dvd's die ik op mijn blog heb besproken en een stuk of 200 cd's. Dat is meer dan genoeg om nooit op uitgelezen, uitgekeken of uitgeluisterd te raken.

Mijn feitelijke bibliotheek is een stuk groter, omvat ook mijn slaapkamer, mijn gang en mijn zolder waar vele tientallen bananendozen met minder belangrijke boeken en dvd's staan opgeslagen. Maar dat is allemaal maar bijzaak.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Alex Webb: Dislocations

Alex Webb: Dislocations (Verenigde Staten, 2023): 128 blz: Uitgeverij Thames & Hudson

 

 

Alex Webb (1952) is een Amerikaanse fotograaf die vooral bekend is geworden vanwege zijn expressieve gebruik van kleuren. Ik heb voor het eerst van dit boek gehoord dankzij een vriend met een gedeelde interesse in mooie fotoboeken.

 

In "Dislocations" staan, zoals de titel al suggereert, vervreemdende elementen. Dit aspect, in combinatie met de opvallende kleuren zorgt ervoor dat vrijwel iedere foto in het boek spannend is om naar te kijken. "Dislocations" is een bescheiden boek met maar 80 foto's, maar is de moeite meer dan waard,

 

Voor een aantal foto's uit "Dislocations", klik hier.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Eddy Posthuma de Boer: Het menselijk bestaan

Eddy Posthuma de Boer: Het menselijk bestaan (Nederland, 2015): 301 blz: Uitgeverij Lecturis

 

 

Eddy Posthuma de Boer was één van de meest vooraanstaande Nederlandse fotografen. Hij heeft over de hele wereld rondgezworven. In "Het menselijk bestaan" staat een ruime selectie van zijn foto's, onderverdeeld in 16 categorieën. Het zijn zowel kleurenfoto's als zwart-wit foto's en er staan veel erg mooie foto's in het boek.

 

Ik heb eerder "Voor het oog van de wereld" van Eddy Posthuma de Boer besproken op mijn blog. In dat boek stonden nogal veel foto's van allerlei narigheid. Gelukkig is dat in "Het menselijk bestaan" veel minder het geval. Ook stonden in het eerdere boek alleen zwart-wit foto's, en staan in "Het menselijk bestaan" veel kleurenfoto's. De teksten die Eddy Posthuma de Boer voor "Het menselijk bestaan" heeft geschreven vind ik ook veel sterker dan die van zijn eerdere boek. Het obligate voorwoord van Cees Nooteboom kunt u gerust overslaan, die man schrijft altijd alsof alleen hij de wijsheid in pacht heeft.

 

Ik vind "Het menselijk bestaan" een duidelijk mooier boek dan "Voor het oog van de wereld". Helaas zie ik zo gauw op het web geen afbeeldingen uit het boek.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Andrew Roth (red): The Open Book

Andrew Roth (red): The Open Book: A history of the photographic book from 1878 to the present (Verenigde Staten, 2004): 423 blz: Uitgeverij Hasselblad Center

 

 

In 2001 publiceerde Andrew Roth zijn "The Book of 101 Books", een overzicht van wat hij de belangrijkste fotoboeken vond die ooit zijn uitgegeven. Zijn idee sloeg aan, al gauw verschenen er meer boeken met overzichten van fotoboeken, bijvoorbeeld de boeken van Gerry Badger en Martin Parr en "Het Nederlands fotoboek" van Frits Gierstberg en Rik Suermondt. Later ben ik nog een aantal boeken met overzichten van onder andere Japanse, Russische en Chinese fotoboeken tegengekomen.

In 2004 kregen ze bij het Hasselblad Center in Göteborg het idee om een overzichtstentoonstelling samen te stellen met de in hun ogen belangrijkste fotoboeken. Hiervoor werd Andrew Roth benaderd. "The Open Book" is de catalogus bij de gelijknamige tentoonstelling.

"The Open Book" bevat een inleidende tekst van ongeveer 20 bladzijden lengte en aan het einde een kort essay over het maken van een fotoboek van Robert Frank. Verder bevat het boek ruim 350 bladzijden met illustraties van de 175 besproken fotoboeken. Op de linkerbladzijde staat steeds een afbeelding van de omslag van het boek en op de rechterbladzijde meestal 2 foto's van een dubbele bladzijde uit het boek. 

"The Open Book" is mooi uitgevoerd en biedt inspiratie over te zoeken titels. Toch vind ik het als naslagwerk bij lange na niet zo indrukwekkend als de 3 delen van "The Photobook, a History" van Gerry Badger en Martin Parr.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Olga Michi: Vulnerable

Olga Michi: Vulnerable (Rusland, 2020): 237 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

De Russische fotografe Olga Michi heeft zo'n beetje de hele wereld doorgereisd, op zoek naar mensen die nog min of meer in eeuwenoude stammen leven. De foto's in "Vulnerable" doen erg denken aan die van de Engelse fotograaf Jimmy Nelson.  

Voor haar prachtige boek "Vulnerable" heeft Olga Michi foto's gebruikt die in drie verschillende gebieden zijn gemaakt. Het boek opent met foto's van mensen uit stammen die in de Omo-vallei in het zuiden van Ethiopië leven. Vervolgens een deel met foto's over stammen in Myanmar waarbij vooral de foto's van vrouwen met uitgerekte nekken opvallen. En als laatste foto's van de nomadische Tsjoekten die in het noorden van Siberië leven in de uitgestrekte toendra.

De foto's van Olga Michi zijn zonder meer prachtig. Wat opvalt zijn de vele lichaamsversieringen op de foto's. Wat ook opvalt zijn de tekenen van de moderne tijd die vrij opvallend op de foto's aanwezig zijn. Veel mensen dragen een kalasjnikov, een man poseert op een motor, een vrouw is aan het bellen met een mobieltje. Ook in deze afgelegen gebieden dringt de westerse cultuur onstuitbaar op. 

Voor een aantal foto's uit "Vulnerable", klik hier.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Christine Turnauer: The Dignity of the Gypsies

Christine Turnauer: The Dignity of the Gypsies (Oostenrijk, 2017): 264 blz: Uitgeverij Hatje Cantz

 

 

De Oostenrijkse fotografe Christine Turnauer werd door een vriend gevraagd om een fotoserie van de Roma te maken. Christine Turnauer was al heel lang gefascineerd door deze bevolkingsgroep, die enerzijds in armoedige omstandigheden leeft en anderzijds het leven uitbundig viert.

 

Voor de foto's in "The Dignity of the Gypsies" begon Christine Turnauer haar reis in Gujarat, in het noordwesten van India. Vervolgens reisde ze door naar Oost-Europa, Roemenië, Hongarije, Bulgarije, Montenegro en Kosovo.

 

De meeste foto's in "The Dignity of the Gypsies" zijn prachtige portretfoto's, waarbij vaak een stukje van de omgeving is meegenomen. Net zoals in haar eerdere boek "Presence" zijn de foto's fantastisch mooi afgedrukt en is het boek als geheel één van de mooiste fotoboeken die ik ken.

Voor een aantal foto's uit "The Dignity of the Gypsies", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.