Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 4 (1952-1953)

Hans Warren: Geheim dagboek: Deel 4 (1952-1953) (Nederland, 1984): 203 blz: Uitgeverij Bert Bakker

De belangrijkste gebeurtenissen in het leven van Hans Warren in de jaren 1952 en 1953 zijn: een verblijf in Engeland, zijn huwelijk met Mabel,  een ongewenste zwangerschap van Mabel met aansluitend een abortus (gruwelijk beschreven), de watersnoodramp van februari 1953 waarin zijn vader een heldenrol speelt en een langdurig verblijf in Parijs.
Hoewel Hans Warren met Mabel trouwt heeft hij slechts met tegenzin seks met haar. Hij beschouwt het hebben van seks met haar als een dure plicht waarvan hij zich met moeite kwijt. Hij denkt dat Mabel wel voorzorgsmaatregelen heeft genomen, maar als dat niet zo is, dan staat hij op een abortus, als zij tenminste verder wil gaan met hem. Ze maken continu ruzie en regelmatig dreigt één van beiden er vandoor te gaan. Ze komen steeds weer terug bij elkaar en dan begint de ellende van voren af aan. Keer op keer bezingt Hans de homoliefde, voor vooral Arabische jongens. Vrouwen doen hem hoegenaamd niets.

-14 januari 1952 Uit mijn dagboeken zou een interessant excerpt te maken zijn. Een strenge selectie, met weglating van de zeurderige confessies die ik - nog steeds - aan het papier toevertrouw. Het is lastig dat talloze pagina's los liggen, dat ik in allerlei cahiers, notitieboekjes en schriften door elkaar noteerde. Onoverzichtelijk, nooit door iemand anders dan mijzelf te ordenen. Als ik oud mocht worden (ik verwacht dat niet) zal ik misschien zelf zo'n selectie samenstellen en voor posthume publicatie klaar maken.

- 14 februari 1952 Zodra ik in proza de werkelijkheid loslaat ontspoor ik.

- 12 maart 1952 Hoe gemakkelijk is de mentaliteit te begrijpen van iemand die zich verkoopt om voor zijn liefste te kunnen zorgen. Het lichaam is niets, de liefde alles. Een gekocht lichaam of een lichaam in liefde gegeven, ze hebben niets met elkaar gemeen. En velen begeren niet meer dan juist het gebruik en een vleug illusie.

- 28 maart 1952 Bovendien heb ik me voorgenomen de kamer wat uit te mesten. Af en toe proest ik het uit als ik de bende zie. De bedden liggen soms de hele dag open, overdekt met kleren, papieren, kranten en boeken. Voedsel slingert overal, en al het servies maken we vuil eer we iets afwassen (er is van alles gelukkig maar ongeveer twee stuks). Het stinkt aldoor naar eten; de haard is een vaalt vol as, coal, kranten, proppen papier, notenschalen en lege bonbondozen, de schoorsteenmantel overdekt met poeder, boeken, stof, reukwaters, bloemen, toiletgerei waartussen dadels en rozijnen zijn verdwaald. De pannen zijn dik met etensresten bekorst. Het tafelkleed is vol vetvlekken - hoe houd ik dit schrijfboek een klein beetje proper?

- 3 mei 1952 Het lijkt wel of de liefde van je partner groeit naarmate je zelf onverschilliger wordt.

- 26 mei 1952 Woensdagmiddag trouwen Mabel en ik, in het Registratiebureau van Bournemouth. Ik begrijp niet hoe dit zonder meer kan. Ik vraag me af of het huwelijk in Nederland rechtskracht zal hebben - zoniet des te beter.

- 19 juli 1952 Marc zojuist teruggevonden. Hij zoende vurig een meisje. Zij stond me natuurlijk helemaal niet aan. Zijn ogen waren rood, hij was ingekapseld in een dromerige hartstocht. Ik begrijp nooit hoe zulke fijne jongens zich kunnen laten gaan met banale meisjes. Ik voelde jaloezie.

- 18 januari 1953 Het ongelukkige is echter dit: ik word op steeds smaller basis teruggedreven. Ik schrijf onpubliceerbaar proza, te homo-erotisch. Als nu ook mijn gedichten onpubliceerbaar worden, de roep over mijn homoseksualiteit zich openlijk in ons rotland verbreidt, raak ik straks, ook als criticus, volkomen uitgerangeerd.

- 3 februari 1953 Het is begrijpelijk. Je grijpt naar een journaal op momenten als nu: wanneer je niets anders te doen hebt. Zodra je met ziel en lichaam leeft, ligt het dagboek onaangeraakt.

- 23 maart 1953 Het wonderlijke vind ik dat mensen die zelf zo bitter weinig presteren feilloos de gebreken van anderen kunnen opsommen. Ben ik ook zo, vraag ik me dan af.

- 8 juni 1953 De smetteloosheid van een ongerepte jongen bij het tennisspel: witter dan wit zijn blouse en korte broek, lichtbruin zijn stevige armen en benen. Zijn lichaam, stoer en toch sierlijk te raden onder de sportkleren. Donker waas over de benen, voeten die behendig over het steenrode veld raspen. Setting: meibloemen, geur van pas gesneden gras, bloeiende rhododendrons en kastanjes, merel- en mezenzang. Onder de wolken een koele, als lichte regen neervallende geur van pijnbomen.

- 29 juli 1953 Er is echter niet een figuur bij <in onze letteren> voor wie ik wèrkelijk warm loop, zoals ik dat doe voor Kafka, Genet, Gide, Kavafis... Het ligt niet aan de taal, het is het formaat.

- 2 augustus 1953 Met afschuw en tederheid voelde ik hoe een legertje platluizen Habib verliet voor nieuwe weidegronden op mijn armen, benen, rug.

- 7 september 1953 Trouwens: ik dien voorzichtiger te worden nu ik me voor langere tijd en ook wel indringender met het zelfkantleven bezig ga houden. Ik ben niet sterk en geenszins een vechter, en dan delf je in dat wereldje altijd het onderspit. Ik hou graag mijn bril op mijn neus en mijn tanden in mijn mond. Een mes tussen je ribben heb je eer je het weet.

- 19 november 1953 In een vreemde taal ben je sneller tot lachen bereid wanneer je het mopje of de dubbelzinnigheid snapt, je lacht dan eerder uit voldoening over je taalkennis dan omdat je het echt leuk vindt.

Na het lezen van deel 3 heb ik even een pauze genomen. Één dag maar, het andere boek dat ik opgepakt had beviel niet. Het lijkt erop dat ik nog wel even doorga met het "Geheim dagboek", te meer omdat ik voor de maand van de klassieken die Sandra in augustus organiseert ook nog gewoon een aantal delen wil bespreken.

Lees verder deel 5

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.