Antoine de Saint-Exupéry: De kleine prins (Frankrijk, 1943): 93 blz: Vertaald door Laetitia de Beaufort-van Hamel (1951): Uitgeverij Ad Donker
Antoine de Saint-Exupéry was behalve schrijver ook piloot. Een jaar nadat "De kleine prins" werd uitgegeven werd hij neergeschoten tijdens een verkenningsvlucht.
"De kleine prins" is een modern sprookje. De verteller van het verhaal is gestrand in de onmetelijke woestijn. Op een dag verschijnt de kleine prins, een jongensachtig mannetje van een andere planeet die hem vertelt over zijn avonturen op zijn eigen planeet, een asteroïde, en zijn avonturen op weg naar de Aarde.
Op zijn eigen planeetje moet de kleine prins de zaken goed in de gaten houden. Hij harkt de vulkaan iedere dag netjes aan en hij trekt het onkruid uit de grond. Hij is vooral bang voor apebroodbomen, want als je die laat groeien, dan kunnen ze zijn hele planeet overwoekeren.
Op weg naar de Aarde komt de kleine prins allerlei aparte mensen tegen:
- Op de eerste planeet woonde een koning die de kleine prins meteen beschouwde als zijn onderdaan.
- Op de tweede planeet woonde een ijdeltuit.
- Op de derde planeet woonde een dronkaard.
- Op de vierde planeet woonde een zakenman.
- Op de vijfde planeet woonde een lantaarnopsteker.
- Op de zesde planeet woonde een aardrijkskundige.
- De zevende planeet was de Aarde.
De kleine prins vindt de meeste grote mensen maar raar. Ze begrijpen niets van het leven.
Citaten:
- Grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf en voor kinderen is het vervelend hen altijd weer alles uit te moeten leggen.
- Grote mensen houden van cijfers. Wanneer je hun vertelt van een nieuwe vriend vragen ze nooit het belangrijkste. Ze zeggen nooit: "Hoe klinkt zijn stem? Van welke spelletjes houdt hij het meest? Verzamelt hij vlinders?" Maar ze vragen: "Hoe oud is hij? Hoeveel weegt hij? Hoeveel broertjes heeft hij? En hoeveel verdient zijn vader?" Dan pas vinden ze dat ze hem kennen. Als je tegen de grote mensen zegt: "Ik heb een prachtig huis gezien van rose baksteen, met geraniums voor de ramen en duiven op het dak ..." dan kunnen ze zich dat huis niet voorstellen. Je moet zeggen: "Ik heb een huis van vijftigduizend gulden gezien" Dan roepen ze: "Wat mooi!"
... Kinderen moeten veel geduld hebben met de grote mensen.
Hoofdstuk 12:
- De volgende planeet werd bewoond door een dronkaard. Dit werd een kort bezoekje maar het stemde de kleine prins heel bedroefd.
- Wat doe je daar? zei hij tot de dronkaard, die hij stil vond zitten bij een verzameling lege flessen en een verzameling volle flessen.
Ik drink, antwoordde de dronkaard met een somber gezicht.
- Waarom drink je? vroeg het prinsje?
- Om te vergeten, antwoordde de dronkaard.
- Om te vergeten? vroeg het prinsje weer, dat al medelijden kreeg.
- Om te vergeten dat ik me schaam, gaf de dronkaard met gebogen hoofd toe.
- En waarover schaam je je dan? informeerde de kleine prins, die hem wilde helpen.
- Ik schaam me dat ik drink, besloot de dronkaard en zei verder niets meer.
En verslagen ging de kleine prins verder.
- Grote mensen zijn toch wel héél, héél wonderlijk, zei hij bij zichzelf onder de reis.
- De vos werd stil en keek het prinsje lang aan:
- Alsjeblieft ... wil je me tam maken? zei hij.
- Ja dat wil ik wel, antwoordde de kleine prins, maar veel tijd heb ik niet. Ik moet vrienden ontdekken allerlei dingen leren kennen.
- Alleen de dingen die je tam maakt, leer je kennen, zei de vos. De mensen hebben geen tijd meer iets te leren kennen. Ze kopen dingen klaar in winkels. Maar doordat er geen winkels zijn die vrienden verkopen, hebben de mensen geen vrienden meer. Als je een vriend wilt, maak mij dan tam!
Hoofdstuk 23
- Goedendag, zei de kleine prins.
- Goedendag, zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen. Men slikt eens in de week een pil en voelt nooit meer behoefte aan drinken.
- Waarom verkoop je die? vroeg het prinsje.
- Het is een grote tijdsbesparing, zei de koopman.
De geleerden hebben het uitgerekend. Je spaart drieënvijftig minuten in de week.
- En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?
- Daar doe je mee wat je wilt ...
"Als ik drieënvijftig minuten over had, dacht het prinsje bij zichzelf, dan liep ik heel rustig naar een bron ..."
Ik vind "De kleine prins" een zeer charmant boekje waarvan de charme nog aanzienlijk wordt verhoogd door de simpele tekeningen van de schrijver.
Dit boekje heb ik pas op latere leeftijd leren kennen. Als ik het als kind had gekend, was ik er zeker toen ook weg van geweest. Nu hoorde ik het voor het eerst in het Duits in een hoorspel. Met de plaatjes erbij was ik ook gelijk verkocht.
BeantwoordenVerwijderenLater het in het Nederlands gekocht met net zoveel succes. Ik zou er bijna Frans voor leren maar Frans is mij niet gegeven.
Leuk dat je dit boek weer eens onder de aandacht brengt, Erik.
Hoi Niek, ik heb "De kleine prins" ook pas op latere leeftijd gelezen. Ik ben momenteel bezig om mijn favoriete kinderboeken waarvan ik nog geen bespreking heb, te herlezen en te bespreken. Er komen er de komende tijd nog 5 en dan ben ik rond. Groetjes, Erik
VerwijderenIk heb het hier in het Frans staan, maar nog steeds niet de moed opgebracht het te lezen. Misschien toch maar eens de Nederlandse versie dan. Je hebt aantrekkelijke citaten gevonden voor me. Groetjes, Jannie.
BeantwoordenVerwijderenHoi Jannie, "De kleine prins" is echt een leuk boekje en het kost je maar een uurtje om het te lezen. Terecht een klassieker. Groetjes, Erik
BeantwoordenVerwijderenLe Petit Prince: het allereerste boekje dat ik in het Frans heb gelezen, ik zit je beschrijving te lezen en bedenk dat ik echt geen idee meer heb. Maar ja, ik was 14 toen ik het las. Misschien nog een keer lezen
BeantwoordenVerwijderenHoi Ali, ik kan mij voorstellen dat je je van een boekje dat je heel? lang geleden in het Frans hebt gelezen niet veel meer herinnert. "De kleine prins" is zeker de moeite waard om nog eens te lezen en het kost heel weinig tijd om dat te doen. Groetjes, Erik
Verwijderen