Maxim Leo: Rode liefde

Maxim Leo: Rode liefde: een Oost-Duitse familiegeschiedenis (Duitsland, 2009): 269 blz: Vertaald door Lilian Caris (2014): Uitgeverij Cossee: Oorspronkelijk uitgever Karl Blessing Verlag

Maxim Leo was 18 jaar oud toen de Berlijnse viel en Duitsland herenigd werd. In "Rode liefde" vertelt hij hoe het was om in de DDR te leven aan de hand van de levensgeschiedenis van zijn beide grootvaders Werner en Gerhard en zijn ouders Wolf en Anne en die van hemzelf. Het boek geeft volgens mij een heel goede indruk van het leven in de DDR en is erg vlot leesbaar.

Een citaat uit het boek:

Onze docent socialistische maatschappijleer op de volkshogeschool heette Ecki. Tijdens een les tekende Ecki een tabel op het bord. We zouden de voor- en nadelen van de DDR moeten opnoemen die binnen een minuut in ons opkwamen. Vreemd genoeg schoten me op dat moment alleen de voordelen te binnen, omdat we die altijd uit het hoofd hadden geleerd. De anderen leek het ook zo te vergaan. De tweede kolom bleef leeg. "Het schijnt een volmaakt land te zijn", zei Ecki en hij schreef in de kolom met nadelen: "Leerlingen durven niet te zeggen wat ze denken." Dat wilden we niet op ons laten zitten en er ontstond een tamelijk lange lijst met gebreken. Geen vrijheid van meningsuiting, geen vrijheid om te reizen, te weinig fruit, geen vrije keuze, geen normale spijkerbroeken, geen persvrijheid. Dat waren in mijn herinnering de belangrijkste punten. We zaten daar, opgewonden, met gloeiende gezichten, het was de eerste keer dat we op school konden zeggen wat we echt dachten.  

Dit boek heb ik gelezen na een recensie te hebben gelezen op de blog van Jannie , die een zeer uitgebreide recensie heeft geschreven