Vlak voor de dood van Hans Warren in 2001, stelde Mario Molegraaf een bloemlezing samen uit de veertien delen "Geheim dagboek" die toen al gepubliceerd waren. In 291 bladzijden geeft "Om het behoud der eenzaamheid" een overzicht van het leven van Hans Warren vanaf 1942 tot aan 1982.Mario Molegraaf heeft ervoor gekozen om alleen complete aantekeningen van een hele dag op te nemen. Dat betekent dat de opgenomen stukken tekst over het algemeen vrij lang zijn voor een dagboekaantekening. Het betekent ook dat je een doorlopend verhaal krijgt dat erg prettig leest. In dat verhaal natuurlijk vooral (ik zou zeggen bijna uitsluitend) aandacht voor de liefdesavonturen van Hans Warren: met Sybille, Mabel, de Parijse Arabische jongens, Gianni en Mario om de belangrijkste liefdes maar te noemen. Ook is er aandacht voor de hoogte- en dieptepunten van zijn leven: het overlijden van zijn oma, zijn ouders, de geboorte van de kinderen, het huwelijk met en de scheiding van Mabel, de oorlog, de watersnoodramp.
Over het algemeen kun je zeggen dat "Om het behoud der eenzaamheid" een stuk minder afwisselend is dan de originele 14 delen "Geheim dagboek". Het leest erg prettig, maar het is na lezing moeilijk in te zien waarom het "Geheim dagboek" zo bejubeld wordt. Zo is er vrijwel geen aandacht voor de natuur, de liefde voor vogels, het talloze museumbezoek, de lekkere etentjes, het verzamelen van kunst, de terzijdes over tal van schrijvers.
Dan is er nog de kwestie van de vormgeving. In het complete "Geheim dagboek" begint ieder jaar op een rechterbladzijde met het jaartal, gevolgd door een lege linkerbladzijde. Bij "Om het behoud der eenzaamheid" hebben ze deze vormgeving aangehouden, met als gevolg dat er bijna 100 lege of bijna lege bladzijden in het boek staan. Je kunt dat mooi vinden, ik vind het papierverspilling.
Ik kan wel zeggen dat "Om het behoud der eenzaamheid" erg prettig is als kennismaking, maar dat voor een volledig beeld van het leven van Hans Warren je toch echt het gehele "Geheim dagboek" moet lezen.
Wat grappig die opmerking over de witte bladzijden. Deze zien als papierverspilling is iets waar ik nog nooit aan gedacht heb. Maar het is ook een manier waarop je er tegenaan kunt kijken.
BeantwoordenVerwijderenHoi Niek, ik denk dat mijn opmerking erg voor de hand ligt. Hout voor papier is immers een kostbare grondstof. Maar ik kan mij ook voorstellen dat andere mensen dit mooi vinden. Voor de jaren 60 zie je dan 3 bladzijden wit met een keer een jaartal, een bladzijde tekst, weer 3 bladzijden wit met een jaartal, enzovoort. Groetjes, Erik
VerwijderenVandaar het verschil tussen de 388 blz van de uitgever en de 291 blz die jij noemt. Ik weet nog steeds niet wat ik zal doen. Ik heb genoten van jouw samenvattingen, maar deze bloemlezing klinkt niet echt aantrekkelijk. Misschien toch maar een enkel deel van het Geheim dagboek zelf. Blijft de vraag welk.
VerwijderenHoi Jannie, als je vooral in de liefdesavonturen van Hans Warren geïnteresseerd bent, dan is dit het boek om te starten. Zo niet, dan ben je beter af met een van de oorspronkelijke delen. Groetjes, Erik
Verwijderen