"Yokihi" is een film die zich afspeelt in het 8e-eeuwse China van de Tang-dynastie.De keizer is na het verlies van zijn vrouw ontroostbaar en componeert muziek om zijn verdriet te verlichten. Pas nadat de nobelen aan zijn hof een nieuwe concubine voor hem hebben gevonden leeft hij weer op.
Door allerlei intriges aan het hof raakt de keizer zijn macht kwijt en dreigt er een revolutie.
"Yokihi" is de enige van de 12 films van Mizoguchi die ik heb gezien die in (prachtige!) kleuren is gefilmd. Wat mij betreft ziet de film er erg mooi uit, maar is hij dramatisch minder interessant dan de meeste andere films die ik van Mizoguchi heb gezien.
Op IMDB krijgt "Yokihi" van een kleine 1.500 mensen een waardering van 7,2.
Wow, ik zie nu pas dat je pauze maar heel kort heeft geduurd ... good for you, het is een fijne manier om de dagen door te komen. Ik vind het knap dat je de concentratie kan opbrengen om zoveel films te bekijken en boeken te lezen. Ik vind die rust momenteel alleen bij het knutselen.
BeantwoordenVerwijderenHoi Hella, het enorm grote voordeel van schrijven (en dus ook bloggen) is dat het kan op elk moment van de dag. Als ik een half uur de tijd heb, dan kan ik een stukje schrijven of op zijn minst een deel van een stukje. Eerlijk gezegd zijn er dingen die ik liever zou doen dan bloggen (denk aan reizen, fotograferen, concerten bijwonen, naar de bioscoop gaan, een museum bezoeken), maar dat zijn allemaal dingen die wegens fysieke en deels ook psychische beperkingen vrij lastig zijn uit te voeren. Dus ben ik erg blij met het bloggen als creatieve uitlaatklep. Wat ik bij het bloggen eigenlijk nog het leukst vind is het reageren op de blogs van anderen en de reacties op mijn eigen blog beantwoorden. Zo heb ik ook een beetje het idee dat ik niet helemaal alleen op een eilandje mijn eigen ding zit te doen.
VerwijderenMet knutselen heb ik nooit wat gehad. Ik bewonder mensen die iets met hun handen kunnen maken zoals jij met de collages en de miniboekjes. Erg inspirerend. Groetjes, Erik
Grappig hè, ik heb eigenlijk ook vrijwel nooit geknutseld, behalve soms met kindeke, maar sinds ik ziek ben is het mijn liefste bezigheid, zomaar uit het niets. Wie weet wat voor creatiefs jij nog uitvindt. Iets met fotografie misschien?
VerwijderenHoi Hella, sinds ik mijn eerste psychose heb gehad in 1990 ben ik gaan lezen (vanaf ongeveer 1995), muziek gaan luisteren (vanaf 2000), films gaan kijken (vanaf 2003) en gaan schrijven (vanaf 2014). Vooral dat laatste kwam vanuit het niets opzetten, ik geloof dat ik voor mijn 30e werkelijk niets heb geschreven dat enigszins de moeite van het lezen waard is. Momenteel is het dus vooral de combinatie films kijken en daarover schrijven. Fotograferen heb ik ook altijd erg leuk gevonden. Ik heb op mijn reizen tussen 1988 en 1995 veel gefotografeerd en ik heb 5 keer een bruidsreportage gemaakt voor vrienden. Helaas fotografeer ik al sinds 2000 niet meer, voornamelijk wegens een gebrek aan energie. Groetjes, Erik
Verwijderen