Van Akira Kurosawa heb ik in juni de laatste twee films besproken die ik in mei gezien had en eentje die ik nog niet had gezien:
- **** Rhapsody in August (1991, 6.000, 7,2)
- **** Madadayo (1993, 4.700, 7,3)
- **** Kagemusha (1980, 31.000, 8,0)
Verder heb ik 7 films van Tony Gatlif gezien en besproken:
- ***** Latcho Drom (1993, 1.800, 8,2)
- **** Gadjo Dilo (1997, 7.300, 7,7)
- **** Vengo (2000, 2.700, 7,4)
- **** Swing (2002, 970, 7,3)
- **** Exils (2004, 2.900, 6,8)
- **** TranSylvania (2006, 2.400, 6,8)
- ***** Djam (2017, 1.200, 7,2)
Parasite: De veelgeprezen Zuid-Koreaanse Oscarwinnaar van 2020, tevens winnaar van de Oscar voor de beste buitenlandse film en winnaar van de Gouden Palm in Cannes in 2019. Op IMDB is deze film door 425.000 mensen waanzinnig hoog gewaardeerd met een 8,6 en staat daarmee op plaats 27 van de hoogst gewaardeerde films ooit. Is dit terecht?
Laat ik het maar meteen zeggen: ik ben geen fan van deze film die het midden houdt tussen een komedie en een horrorfilm. De film begint met een arme familie van 4 personen, vader, moeder, dochter en zoon. De zoon krijgt van een vriend de mogelijkheid om zijn bijbaantje als leraar Engels van de dochter van de zeer rijke familie Park over te nemen. Via allerlei slinkse wegen lukt het om ook de andere drie familieleden aan een baantje bij de familie Park te helpen: respectievelijk als tekenlerares voor de zoon, als chauffeur voor pa en als huishoudster voor ma.
Het eerste uur van de film is redelijk onderhoudend met vaak scherpe humor. Op zich aardig, maar ik heb dit jaar van mijn 4 favoriete regisseurs al heel veel films gezien die ik veel onderhoudender vind.
Ongeveer halverwege de film wordt de humor steeds grimmiger en ontaardt de film in pure horror.
Ik heb veel moeite met realistisch geweld in films en ging bijna over mijn nek van het grafisch weergegeven geweld in de film. Ik schijn tot een kleine minderheid te behoren die geweld in films verafschuwt en ik had deze film liever niet gezien. Ik begrijp niets van de vele prijzen die deze smakeloze film heeft gewonnen en de absurd hoge waardering op IMDB. ***
The Ballad of a Soldier: Prachtige Russische oorlogsfilm over een jonge soldaat die na het uitschakelen van twee vijandelijke tanks 6 dagen verlof krijgt om zijn moeder te bezoeken. *****
Come and See: Heftige Russische oorlogsfilm van Elem Klimov uit 1985. De oorlog in Wit-Rusland in 1943 zoals meegemaakt door een jongen van 15 jaar oud. *****
To live and let die: Achtste Bond-film en de eerste met Roger Moore als James Bond. Roger Moore heeft niet de uitstraling die Sean Connery heeft, maar hij is een stuk beter dan zijn voorganger George Lazenbie. Er zijn wat geheim agenten gedood en James Bond moet de toedracht uitzoeken in de Cariben, New York en New Orleans. De film als geheel stelt in mijn ogen niet zo veel voor, maar er zit een mooie scene in met enorme krokodillen (verboden toegang, onbevoegden worden opgegeten) en een spectaculaire achtervolging met speedboten. ***
The Cranes Are Flying: Prachtige romantische Russische oorlogsfilm uit 1957. *****
Diamonds are forever: Zevende Bond-film en de voorlaatste met Sean Connery als James Bond. Er worden veel diamanten ontvreemd en men is bang dat iemand al die diamanten opkoopt om ze dan massaal op de markt te brengen. Het blijkt dat Blofield, een crimineel, de diamanten nodig heeft voor een verschrikkelijk wapen. Matige film met 2 schurken Wise en Kidd die veel mensen uit de weg ruimen. Voor mij zitten er geen echt gedenkwaardige scenes in deze film. ***
Buster Keaton:
- ***** One Week (1920, 6.800, 8,1)
- *** The Saphead (1920, 1.400, 6,1)
- **** Convict 13 (1920, 2.600, 7,1)
- **** The Scarecrow (1920, 3.400, 7,8)
- **** Neighbors (1920, 3.600, 7,6)
- **** The Haunted House (1921, 2.500, 7,0)
- **** The High Sign (1921, 2.500, 7,6)
- **** The Goat (1921, 3.600, 7,7)
- **** The Playhouse (1921, 3.700, 7,5)
- **** The Boat (1921, 2.800, 7,1)
The Man with the Golden Gun: Negende Bond-film en de tweede met Roger Moore. Een crimineel brengt zijn slachtoffers om het leven met een gouden kogel geschoten uit een gouden pistool. Een uitvinder heeft een zonnecel uitgevonden met een rendement van 95% (als dat toch eens mogelijk was) en wordt om het leven gebracht. Bond probeert om de toedracht te achterhalen. ***
Tom & Jerry: In mijn box met Disneyfilms zitten 10 dvd's met filmpjes van Tom & Jerry. Daarvan heb ik de eerste dvd bekeken. In mijn tienerjaren kwamen de filmpjes van Tom & Jerry vaak als pauzefilmpjes op de televisie. Destijds vond ik ze erg grappig. Nu heb ik na slechts een dvd meer dan genoeg van ze gezien. ***
Oh Boy: Een van mijn favoriete Nederlandse films geregisseerd door Orlow Seunke en met Orlow Seunke, Kees van Kooten en Monique Smets in de hoofdrollen. "Oh Boy" is geïnspireerd door en deels een parodie op de films van Buster Keaton. Erg onderhoudend om naar te kijken. ****
Werk ohne Autor: Over-ambitieuze film waarin het leven van een Duitse kunstenaar gevolgd wordt die opgroeit in Hitler-Duitsland, vervolgens in de DDR woont en dan vlucht naar West-Duitsland. Het liefdesverhaal en de vele kunst zijn prachtig in beeld gebracht, maar het grotere verhaal over Duitsland, met name tijdens de nazitijd, ken ik onderhand wel. Waarom moest er perse een scene in van schizofrene vrouwen die vergast worden? ****
Life in a day: Een documentaire die door regisseur Kevin Macdonald is samengesteld uit filmfragmenten die door mensen over de hele wereld zijn opgenomen. ****
De Poolse bruid: Een van mijn favoriete Nederlandse films over een Groningse boer en een gevluchte Poolse vrouw die hij op zijn erf vindt. ****
Karakter: Mooie verfilming van het beroemde boek van Bordewijk. Voor wat betreft het camerawerk zonder meer een van de mooiste Nederlandse films die ik ken. De beelden zijn meestal vrij donker van toon. "Karakter" vertelt het levensverhaal van Jacob Katadreuffe (Fedja van Huet) en hoe die tegengewerkt wordt door zijn biologische vader Arend Barend Dreverhaven (een prachtige rol van Jan Decleir). Minpunten aan de film vind ik het gebruik van een voice-over en de veel te nadrukkelijke muziek. Het verhaal is bij een keer herkijken minder boeiend dan bij de eerste keer kijken. ****
Zwartboek: Knap gemaakte, goed uitziende en onderhoudende oorlogsfilm van Paul Verhoeven met een prachtige hoofdrol voor Carice van Houten. "Zwartboek" bevat de typische Verhoeven-ingrediënten: veel onnodig geweld, een beetje bloot en een volstrekt ongeloofwaardig verhaal. ****
Geen opmerkingen:
Een reactie posten