C.S. Lewis (tekst) & Pauline Baynes (tekeningen) : Het betoverde land achter de kleerkast

C.S. Lewis (tekst) & Pauline Baynes (tekeningen): De kronieken van Narnia: Het betoverde land achter de kleerkast (Groot-Brittannië, 1950): 157 blz: Vertaald door Madeleine van den Bovenkamp-Gordeau (1983): Uitgeverij Callenbach

 

 

"Het betoverde land achter de kleerkast" is het eerste deel uit "De kronieken van Narnia", in het vervolg aangeduid met "Narnia". Dat wil zeggen dat "Het betoverde land achter de kleerkast" het eerste deel van "Narnia" is dat werd gepubliceerd en naar mijn mening ook het meest geschikte deel om het lezen van "Narnia" mee te beginnen, hoewel in de chronologie van het fictieve land Narnia, de gebeurtenissen in "Het neefje van de tovenaar" zich eerder afspelen.

 

"Het betoverde land achter de kleerkast" is eerder in 1956 in het Nederlands verschenen onder de titel "De betoverde kleerkast" en later in 2021 in een nieuwe vertaling van Imme Dros met als titel "De wereld achter de kastdeur". 

 

"Narnia" is wereldwijd één van de beroemdste series kinderboeken ooit, met ruim 100 miljoen verkochte boeken en in 47 verschillende talen vertaald. Ik heb "Narnia" inmiddels voor de derde keer gelezen, voor het eerst in 1998 in het Engels en in 2014 ook in deze vertaling. Van alle kinderboeken die ik ooit heb gelezen is "Narnia" duidelijk mijn favoriete serie kinderboeken. Ik heb alle 7 delen van "Narnia" de afgelopen maand met heel veel plezier herlezen.

 

In "Het betoverde land achter de kleerkast" komen vier kinderen door een kleerkast in een oud huis in het land Narnia terecht. In Narnia beleven zij allerlei avonturen en binden zij de strijd aan met de Koningin, die Narnia heeft veranderd in een land waar het altijd winter is en een groot aantal wezens uit Narnia heeft veranderd in standbeelden.

In Narnia komen allerlei wezens en ook sprekende dieren voor. C.S. Lewis was een theoloog en heeft allerlei elementen uit de christelijke mythologie en uit andere mythologieën verwerkt in "Narnia". Gelukkig zijn deze verwijzingen op een organische manier in het verhaal verwerkt en storen ze de lezer (mij althans) niet. Ik lees er gewoon over heen. Ik denk dat vrijwel iedereen die "Het betoverde land achter de kleerkast" heeft gelezen, zal staan te popelen om ook de overige 6 delen te lezen.

Ik vind deze vertaling van Madeleine van den Bovenkamp-Gordeau erg prettig om te lezen en van mij had Imme Dros zich de moeite van een nieuwe vertaling mogen besparen.

 

Citaten:

- Er waren eens vier kinderen die Peter, Susan, Edmund en Lucy heetten. Dit verhaal gaat over iets dat ze beleefden toen ze weg moesten uit Londen, het was namelijk oorlog en de stad Londen werd telkens gebombardeerd. Ze werden voor een tijdje uit logeren gestuurd en kwamen zolang in huis bij een oude professor die op het platteland woonde, mijlenver van de bewoonde wereld. Het was wel vijftien kilometer van zijn huis naar het station en zeker drie kilometer naar het dichtstbijzijnde postkantoor.

- "Maar," zei meneer Tumnus, "intussen is het in Narnia winter en dat is het al weet-ik-hoe-lang; als we hier in de sneeuw blijven staan praten, vatten we allebei nog kou. Dochter van Eva uit het verre land Legek Amer, waar voor eeuwig de zomer heerst over de schitterende stad Kleerk Ast, wat denk je ervan als je eens met me mee naar huis ging voor het avondeten?"

- "Ik heb een prachtig huis," zei de Koningin. "Ik weet zeker dat je het er fijn zou vinden. Er zijn zalen vol marsepein en bovendien heb ik zelf geen kinderen. Ik heb altijd al een aardige jongen willen hebben die ik als een prins kan opvoeden en die dan later Koning van Narnia zou kunnen worden, als ik er niet meer ben. Zolang hij prins is, mag hij een gouden kroon dragen en de hele dag marsepein eten; en jij bent werkelijk de allerverstandigste en knapste jongeman die ik ooit ben tegengekomen. Ik geloof dat ik van jou het liefst die prins zou maken - als je eens een keer samen met de anderen bij me op bezoek zou komen."

 "Waarom niet nu?" zei Edmund. Hij had een rood hoofd en zijn mond en zijn vingers kleefden. Hij zag er allerminst verstandig uit, en knap ook niet - wat de Koningin ook mocht beweren.

  

- En nu ben je natuurlijk benieuwd wat er met Edmund was gebeurd. Hij had zijn bord leeg gegeten, maar echt lekker vond hij het eten niet, want hij zat de hele tijd aan marsepein te denken - en er is niets dat de smaak van normaal lekker eten zo grondig kan bederven als de gedachte aan betoverd eten dat slecht voor je is.

 

- "Nee," zei de Tovenares. "We hoeven niet te vluchten. Vlug, ga iedereen die aan onze kant staat waarschuwen dat ze zich zo snel mogelijk hier bij mij moeten verzamelen. Haal de Reuzen op en de Weerwolven, en de Boomgeesten die aan onze kant staan. Roep de Nachtmerries en de Boemannen, de Bullebakken en de Minotauren. Roep de Wreedaards, de Heksen, de Spoken en het volk van de Slijmzwammen. Wij zullen vechten. Wat is dat nou? Ik heb toch mijn staf nog? Hun manschappen worden immers in steen veranderd zodra ze komen aanstormen?! ..."

 

Wie echt alles over "Narnia" wil weten, kan het zeer uitgebreide artikel (in het Engels) op Wikipedia lezen.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.