Jos Vos: Het voetkussenboek

Jos Vos: Het voetkussenboek (België, 2024): 429 blz: Uitgeverij de Arbeiderspers

 

 

 

De Belg Jos Vos (1960) is de meest productieve vertaler van de klassieke Japanse literatuur in het Nederlandse taalgebied. Van zijn hand heb ik onder meer vertalingen gelezen van "Het verhaal van Genji" van Murasaki Shikibu en van "Het hoofdkussenboek" van Sei Shonagon. De vertalingen van Jos Vos kenmerken zich door het prachtige, soepel lezende Nederlands, waarin  ze zijn opgeschreven.

 

"Het hoofdkussenboek" bevat de herinneringen van een hofdame aan het keizerlijk hof rond het jaar 1000, afgewisseld met allerlei opsommingen van dingen die haar opvallen. Het getuigt van een zeer speelse geest. "Het voetkussenboek" is de autobiografie van Jos Vos en nadrukkelijk geïnspireerd door "Het hoofdkussenboek". De titel vind ik een beetje zwakjes, wie gebruikt er een voetkussen?

In zijn boek wisselt Jos Vos herinneringen aan zijn leven af met stukjes over boeken en vooral over muziek die hem inspireren. Wat moet ik ervan zeggen? Het boek kabbelt een beetje voort. Zijn stukken over de popgroep "The Who", rocker David Bowie, Frank Zappa, zijn liefde voor de muziek van Anne Sofie von Otter, een stuk over een tante en over een paar kinderboeken, het kan mij allemaal niet boeien. Ik ben gestopt met lezen op bladzijde 100.

 

Sinds ik vorig jaar een eigen boek heb gepubliceerd, vergelijk ik mijn boek weleens met wat ik lees. Als ik eerlijk ben (het kan natuurlijk ook zelfoverschatting zijn) vind ik mijn eigen boek interessanter dan dat van Jos Vos.

 

Ik geef een citaat uit "Het voetkussenboek" waar ik hartelijk om moest lachen:

 

Jos Vos spreekt een vrouw als volgt aan:

- "Dit blikje cola is veel te groot voor mij. Wil jij ook wat?"

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.