Anjet Daanje: Het lied van ooievaar en dromedaris

Anjet Daanje: Het lied van ooievaar en dromedaris (Nederland, 2022): 643 blz: Uitgeverij Passage

 

 

 

In een poll van het NRC is "Het lied van ooievaar en dromedaris" van Anjet Daanje zowel door de critici als door de lezers verkozen tot het beste Nederlandstalige boek van de 21e eeuw. Collega-bloggers Barbara, Bettina en Teunis waren ook erg enthousiast, terwijl Jan Anton het boek juist met lange tanden uitlas.

 

Zelf had ik bij voorbaat mijn twijfels. Ik lees al jaren nauwelijks meer romans, de historische roman is niet bepaald mijn lievelingsgenre en ook met Emily Brontë heb ik weinig op. Het is dat ik het boek heb gekregen voor mijn verjaardag, uit mezelf had ik het links laten liggen. We zullen zien wat ik ervan vind.

En dan mijn ervaring. Zoals gezegd had ik vooraf al ernstige twijfels. Ik heb slechts de eerste 13 bladzijden van het boek gelezen. Toen wist ik het wel. Het proza van Daanje leest voor mij erg moeizaam, iets waar ik anderen niet over heb gehoord. Het vooruitzicht om een enorme pil met ruim 600 bladzijden van dit moeizaam lezende proza te moeten doorlezen, ontmoedigde mij zodanig dat ik daarna gestopt ben. Inhoudelijk kan ik dus niets over "Het lied van ooievaar en dromedaris" zeggen, maar afgaande op de besprekingen van anderen zal die zeer waarschijnlijk ook niet aan mij besteed zijn. Het boek gaat terug naar de gever, dan kan die het een betere bestemming geven.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.