Tegenwoordig nodig ik graag wat meer vrienden en vriendinnen tegelijk uit. Bij binnenkomst worden uitgebreid handen geschud en wordt geknuffeld. In de woonkamer zitten we dicht tegen elkaar aan.
De RIVM en de regering roepen op om ook privé en bij mensen thuis geen handen te schudden en anderhalve meter afstand te houden. Ben ik gestoord dat ik dat niet normaal vind of zijn de RIVM en de regering gestoord dat ze dat wel normaal vinden?
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Hoi Erik, ik begrijp de richtlijn wel maar vind het ook moeilijk om me er aan te houden. Bij mijn zwager en schoonzus op bezoek begroeten we elkaar niet meer fysiek, maar hun dochter komt gewoon op schoot zitten.
BeantwoordenVerwijderenIk denk dat iedereen uiteindelijk een eigen afweging moet maken. En dat is lastig, omdat het nog onduidelijk hoe groot het risico precies is. Hopelijk komt daar snel meer inzicht in. Groeten, Marieke
Hoi Marieke, ik merk dat ik er absoluut niet tegen kan als ik niet regelmatig aangeraakt word. Ik vertoon de laatste weken behoorlijk destructief gedrag. Misschien kunnen ze verpleegkundigen die het virus al gehad hebben inzetten als knuffelvrijwilligers waar iedereen die daar behoefte aan heeft af en toe een knuffel kan halen. Groetjes, Erik
BeantwoordenVerwijderenHet zijn ook geen normale tijden, dus zijn er maatregelen die dat reflecteren. Het beste is je er zo goed mogelijk aan te houden, zodat je niet alleen jezelf, maar ook je omgeving zo gezond mogelijk houdt. Ik was laatst voor het eerst weer eens op bezoek bij mijn ouders, maar we hebben niet geknuffeld en hebben gewoon afstand gehouden. We doen dit allemaal niet voor ons plezier, maar omdat het noodzakelijk is.
BeantwoordenVerwijderenLaten we hopen dat er snel een verandering mogelijk is, maar tot die tijd denk ik dat het goed is als iedereen zich zo goed mogelijk aan de richtlijnen houdt.
Groetjes,
Hoi Bettina, je hebt natuurlijk volkomen gelijk. Normaal gesproken ben ik niet zo heel aanrakerig, maar die enkele keren dat ik iemand aanraak heb ik voor mijn welzijn gewoon nodig. Ik laat mijn vrienden natuurlijk de keus, maar als zich toevallig iemand aanbiedt voor een knuffel dan ga ik daar zeker op in, Corona of geen Corona. Groetjes, Erik
BeantwoordenVerwijderenHet is een rare tijd. We moeten ons aan allerlei maatregelen houden en iedereen doet dat natuurlijk super consequent. Neem nou bijvoorbeeld mijzelf. Ik knuffel niet, ik schud geen handen, ik houd zo veel mogelijk 1,5 meter afstand en, als klap op de vuurpijl, ik reis, zoals iedere keurige burger in deze coronatijd betaamt, met het openbaar vervoer. En dat reizen, dat doe ik heel consequent, zeker wel elke dag. Hoewel ik ze niet kan zien, weet ik dat er in het OV normaal gesproken hele mooie mensen zitten die ik best zou willen aanraken, op wat voor manier dan ook. Maar tegenwoordig verplaatsen al die mooie mensen zich per fiets, dicht op elkaar rijdend, maar handen schudden, ho maar. En daarom raak ik mijzelf maar af en toe aan. Dat helpt. En wat ik ook doe, is af en toe tegen mensen zeggen hoe leuk ik het vind dat ik ze ontmoet. Als ik dat tegen vrienden zeg, krijg ik leuke reacties. Maar zeg ik dat tegen vreemden, corona hee, wat ik dan wel niet voor nare ziektes naar mijn hoofd geslingerd krijg!
BeantwoordenVerwijderenEigenlijk heb ik nu de tijd van mijn leven. Ik hoef niet te werken. toch heb ik uitdagingen, die ik met vindingrijkheid mag proberen op te lossen. Er is meer reden voor humor en de mensen zijn humaner. Je zou bijna denken dat de woorden humor en humaan van elkaar afgeleid zijn. En, last but not least, ik leer om te genieten van wat er wel kan, in plaats van enorm te balen van wat er niet kan.
Ik wens jou en de lezers van jouw blog een gelukkige en gezonde tijd toe.
Groetjes, Ed
Voor alle duidelijkheid, de vorige reactie is geschreven door Ed Sanders, een blinde vriend van mij. Zo te lezen heeft hij duidelijk minder moeite om zich aan te passen dan ik. Ed, bedankt voor je bijdrage. Groetjes, Erik
VerwijderenHet ingewikkelde van deze tijd is dat je moet kiezen tussen wat zoveel risico vermijdend is (1,5 meter afstand houden) en wat je als mens nodig hebt om ook geestelijk gezond te blijven (af en toe een knuffel krijgen). Dat is denk ik dan ook de overweging die je telkens jezelf kunt voorleggen. En dat is aan ieder voor zichzelf om te doen.
BeantwoordenVerwijderenIk kan makkelijk praten met mijn werk nu thuis en een partner die ik elk moment om de hals kan springen. Buiten afstand houden vind ik geen enkel probleem, dat deed ik altijd al, en andere mensen knuffelen deed ik al zelden.
Maar ik kan me heel goed voorstellen dat mensen die alleen wonen of van zichzelf hele andere behoeftes hebben, veel moeilijkere keuzes hebben te maken.
Heel veel sterkte er mee, Erik.
En een virtuele knuffel van mij.
Hoi Niek, dank je voor je sympathieke reactie. Tot nu toe heb ik er nooit zo bij stil gestaan, maar nu ik al ruim 5 weken niemand heb aangeraakt merk ik dat ik daar knettergek van word. Dan wordt de keus om toch maar af en toe iemand een knuffel te geven of om voor de trein te gaan liggen. Groetjes, Erik
BeantwoordenVerwijderenHet is een heel lastige tijd. Ik heb mijn vriendin drie weken niet kunnen zien en zat alleen thuis. Werken doe ik ook thuis. Mijn vriendin kan ik gelukkig weer zien dus dat scheelt, maar mijn ouders heb ik al vier weken niet aangeraakt. Ik bel ze regelmatig en we hebben afgelopen weekend voor hun trouwdag iets voor hun deur gezet en elkaar gesproken en gezien, maar meters verder. Ze zijn achterin de zeventig en gezond en we gaan geen enkel risico lopen, hoe moeilijk ook. Ik mis het wel om de stad in te gaan, struinen, terras op, weekendje weg, maar dat zal voor iedereen gelden. We maken er maar het beste van. Sterkte daar Erik!
BeantwoordenVerwijderenHoi Koen, dank je voor je reactie. Ik besef goed dat het niet alleen voor mij een heel moeilijke tijd is. We willen met zijn allen dat de overheid zich om ons bekommert en daar horen natuurlijk de nodige maatregelen bij, hoe vervelend ook.
BeantwoordenVerwijderenHet grote probleem is natuurlijk dat we nog niet van de Corona af zijn en dat dat naar alle waarschijnlijkheid ook niet gaat gebeuren. Volgens de statistieken heeft pas ongeveer 3-5% van de bevolking het virus gehad. Dat betekent dat de overige 95% het virus nog gaat krijgen, tenzij er in de tussentijd een werkend vaccin wordt gevonden. Het komende halfjaar zullen de maatregelen nog wel voor het grootste deel blijven. Op het moment dat we de maatregelen los laten zal zo goed als iedereen besmet raken. Het enige waar we op kunnen hopen is voldoende tijd te winnen en proberen er het beste van te maken. Ik heb zojuist een vriend op bezoek en hem even gehugd. Het was maar een klein hugje, maar het voelde erg goed aan. Groetjes, Erik
Ha Erik,
BeantwoordenVerwijderenIk snap je helemaal! Elk mens heeft behoeft aan aanraking. Om het toch verantwoord te houden, ook omdat je in een risicogroep valt, kan je afspreken om met een groepje van een paar vrienden een coronafamilie te vormen. Jullie kunnen elkaar dan wel knuffelen, maar daarbuiten houd je netjes afstand. Zo vorm je een soort gezin, waarbinnen het virus zich wel zou kunnen verspreiden, maar je maakt geen keten van mensen die het allemaal aan elkaar doorgeven.
Verder helpt het natuurlijk als je je handen regelmatig wast, de deurklinken schoonmaakt als het bezoek weer weg is, je gezicht niet aanraakt en als je dan toch moet hoesten of niezen, doe dat dan in een papieren zakdoekje of tegen je mouw aan in plaats van in je hand. Het bekende riedeltje.
Zelf mis ik mijn collega's die ik nu alleen via de computer spreek. Dat is toch anders samenwerken dan wanneer je zo bij iedereen kunt binnenlopen en elkaar in de ogen kunt kijken en af en toe een praatje maakt over iets anders dan werk. En ik zou zo graag weer gaan zwemmen, maar dat zit er voorlopig niet in :(
groetjes,
Barbara
Hoi Barbara, dat idee van een coronafamilie is eigenlijk een briljant idee. Ik zal het aan een paar vrienden voorstellen die mij en elkaar regelmatig zien. Groetjes, Erik
BeantwoordenVerwijderenHet idee komt van een collega en ik vond het ook slim bedacht.
Verwijderen