In oktober en november 2014, toen mijn blog net een half jaar bestond heb ik lijstjes gemaakt van mijn favoriete boeken in 11 verschillende categorieën. Over de meeste van die boeken had ik geen bespreking geschreven. Mijn voornemen was destijds om alle boeken die op die lijsten stonden en waarvan ik nog geen bespreking had, te herlezen en ze alsnog te bespreken. Dit was een behoorlijk ambitieus voornemen.
Nu ben ik ruim 6 jaar verder. Een deel van de voorgenomen besprekingen heb ik intussen geschreven. Ik heb vrijwel alle reisverhalen op mijn lijst herlezen en besproken. Ook heb ik een aantal romans besproken en zelfs heb ik een paar grotere projecten gedaan. Zo heb ik alle 23 delen van "Het geheim dagboek" van Hans Warren herlezen en besproken evenals de 7 delen "Memoires" van Konstantin Paustovskij , "De essays" van Michel de Montaigne in de vertaling van Hans van Pinxteren, "Tot het bittere einde" van Victor Klemperer en "Berichten uit Kolyma" van Varlam Sjalamov.
Er staat nog wel het een en ander op mijn programma, maar het is mij nu ook duidelijk geworden dat ik het project van herlezen en bespreken nooit meer zal gaan voltooien, het is eenvoudigweg te veel.
Daarbij komt dat de relevantie van het herlezen en bespreken in een aantal gevallen ook niet zo groot is. Voor biografieën geldt bijvoorbeeld dat andere lezers vooral die biografieën zullen willen lezen over personen die ze belangrijk vinden en dat het voor hen minder uitmaakt wie die biografie geschreven heeft. Om maar een voorbeeld te noemen, ik vermoed dat de matig interessante biografieën over literaire grootheden als V.S. Naipaul en Ryszard Kapuscinski veel meer gelezen worden dan de uiterst leesbare biografie over Boudewijn Büch.
Veel van mijn favoriete boeken zijn ook series, bijvoorbeeld "De geschiedenis van mijn leven" van Giacomo Casanova, "De kronieken van Narnia" van C.S. Lewis, "Hiroshima" van Keiji Nakazawa, "Boeddha" van Osama Tezuka, "The Illustrated History of the World" van J.M. Roberts, "Mijn strijd" van Jan Ove Knausgard en "Het Bureau" van J.J. Voskuil.
In die gevallen volstaat een bespreking van het eerste deel wel. Liefhebbers zullen hun weg wel weten te vinden naar de vervolgdelen.
Andere boeken zijn zo beroemd dat men ze ook zo wel leest: "Anna Karenina" en "Oorlog en vrede" van Leo Tolstoj, "Op zoek naar de verloren tijd" van Marcel Proust, "A Suitable Boy" van Vikram Seth, "De broers Karamazov" van Fjodor Dostojewski of de verzamelde verhalen van zulke uiteenlopende schrijvers als Tsjechow, Boenin, Toergenjew, Babel, Biesheuvel, Andersen, Hotz en Belcampo.
Er zullen de komende jaren nog wel wat besprekingen van boeken verschijnen die ik ga herlezen, maar het zal niet de hoofdmoot van mijn blog vormen.
Wat kunnen jullie dan wel verwachten?
De afgelopen 2 jaren heb ik vooral over films geschreven. Schrijven over films wil ik blijven doen, maar dan (veel) minder vaak. Bijna alle films die ik ken en waar ik echt enthousiast over ben heb ik inmiddels besproken.
Ik heb mij voorgenomen om weer wat meer te gaan lezen en wat minder films te bekijken. Ik wil vanaf nu dagelijks minimaal 30 bladzijden lezen. Met een leestempo van ongeveer 40 bladzijden per uur komt dat neer op 3 kwartier lezen per dag.
Verder zal ik wel zien waar ik over ga bloggen. Ik heb de eerste 10 maanden van 2020 uitzonderlijk veel geschreven, gemiddeld een stukje per dag. Dit is voor mij op de lange termijn niet vol te houden. Ik verwacht de komende tijd ongeveer 5 tot 10 stukjes per maand te schrijven.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Fijn dat je weer meer gaat lezen :-) Kies je dan vooral voor klassiekers of krijgen jonge schrijvers ook een kans?
BeantwoordenVerwijderenHoi Barbara, ik wil alleen nog maar die boeken gaan lezen waarvan ik dat echt graag wil. Dat zal een mix zijn van herlezen en nieuwe boeken, maar ik denk niet dat ik veel jonge schrijvers ga lezen. Wel veel fotoboeken. Groetjes, Erik
VerwijderenDe vraag die bij mij opkwam bij het lezen van deze blog is met welk doel bespreek je boeken? Persoonlijk ben ik het meest geïnteresseerd in wat een boek met iemand doet en veel minder in waar het boek nou in detail over gaat. Als mensen hele verhandelingen over de inhoud schrijven, haak ik vaak snel af. Want dat kan ik zelf ook lezen.
BeantwoordenVerwijderenIk zie jou schrijven dat je eerste delen van serie bespreekt en dat de lezers de andere delen dan wel zelf kunnen lezen. Dat zegt mij dat jij toch ook een idee heb met wat je wil bespreken. Maar ik krijg er niet goed de vinger achter wat.
Hoi Niek, goede vraag! Ik lees zelf graag en ik wil lezers van mijn blog een idee geven of iets de moeite waard is, of juist niet. Doordat ik nogal veel lees en ook veel besproken heb kunnen andere lezers wel een idee krijgen of iets de moeite waard is. En zoals je weet gebruik ik hierbij graag citaten omdat die veelzeggend zijn over de stijl van een boek. Een lange bespreking van de inhoud vind ik ook niet zo boeiend (dat leest iemand inderdaad zelf wel als hij of zij het boek leest) en aan doorwrochte analyses van boeken heb ik helemaal een hekel.
BeantwoordenVerwijderenOver wat een boek met mij doet heb ik dan weer weinig te melden. Het komt ook doordat ik relatief laat begonnen ben met serieus te lezen en ik toen al een bepaald wereldbeeld had, dat weliswaar sindsdien is bijgesteld, maar niet wezenlijk veranderd ondanks duizenden boeken en films.
Groetjes, Erik
Ik blijf je blog met interesse volgen Erik. Ik ben zelf het meest benieuwd naar je mening over boeken. Ik waardeer je filmrecensies overigens ook, ik houd zeker van film maar kom er eenvoudigweg niet aan toe; het duizelt mij al wat ik nog wil lezen, vandaar. Ik moet zelf ook altijd een beetje oppassen dat ik een boek niet navertel, dat heeft zeker met dikke pillen geen enkel nut, daar gaat het meer over hoe het wordt verteld, misschien wat het met je doet. Het blijft een beetje zoeken per bespreking vind ik, aan de nadere kant maak ik mij er ook niet al te druk om, omdat ik het voornamelijk als leesdagboek beschouw (zo vind ik mijn bespreking over de essays van Montaigne, echt een meesterlijk boek, een van de slechtste op mijn blog :), en lig ik er toch niet wakker van)
BeantwoordenVerwijderenHoi Koen, dank voor je uitgebreide reactie. Ik vind dat jouw stukken altijd zeer lezenswaardig zijn. Je vertelt het boek niet helemaal na, geeft vaak mooie citaten en hebt een prettige schrijfstijl. Ik vind jouw recensie over de essays overigens heel behoorlijk. Zelf heb ik in mijn bespreking van die essays heel veel citaten gegeven, die maken toch wel de jeu van het boek uit.
VerwijderenHet geeft ook niet als niet iedere bespreking van dezelfde kwaliteit is, over het ene boek of film heb je nu eenmaal meer te vertellen dan over het andere. Het leuke van een blog is in mijn ogen dat je regelmatig een korte stukje te lezen krijgt van iemand waar je een bepaald beeld bij hebt. Ik ben van plan om nog wel even door te gaan met schrijven, alleen niet zo vaak als in het afgelopen jaar. Groetjes, Erik
Ik begin me de laatste tijd steeds meer af te vragen waarom ik nog zou bloggen. Ik bespreek voornamelijk boeken die me raken en waarvan ik vind dat anderen er ook iets aan zouden kunnen hebben. Omdat ze aan het denken gezet worden of van de mooie taal/stijl zouden kunnen genieten. Mijn eigen ideeën delen dus. Maar omdat het me steeds meer moeite kost om daar dan ook echt even voor te gaan zitten en te schrijven, vraag ik me af of het nog wel zin heeft. Ik maak dus even geen plannen meer voor het komende jaar. Ik zie wel. Maar dat neemt niet weg, dat ik jouw blogs over boeken in elk geval wel zal blijven volgen. Groetjes, Jannie.
BeantwoordenVerwijderenHoi Jannie, ik vraag mij ook al sinds ik begonnen ben met bloggen af waarom ik het in godsnaam doe. De twijfel over het nut ervan zit diep in mij. Dat hebben mijn lezers ook regelmatig meegekregen met de zoveelste blogpauze waarin ik aankondig om eens een tijdje niet te bloggen of er helemaal mee te stoppen.
VerwijderenEn toch, het lijkt erop dat ik het niet laten kan. Ook al schrijf ik mijn stukjes meestal in één keer op zonder er al te lang bij stil te staan, ik vind het gewoon leuk om wat te schrijven en dat ook met anderen te delen. Het is ook een stukje ijdelheid denk ik, om te laten zien dat er ondanks mijn moeilijke leven nog iets is wat ik kan. En ik vind de interactie met vooral andere bloggers erg leuk. Ik zou al die collega-bloggers graag eens ontmoeten, maar daar heb ik helaas geen energie voor.
Dus Jannie, ik zou zeggen: blog als je er zin in hebt en doe het niet als je er geen zin in hebt of als het alleen maar iets is waar je ooit mee begonnen en dat je daarom voort wil zetten. Als je doorgaat, je weet dat ik jouw stukjes ook erg graag lees. Hartelijke groeten, Erik
Gewoon doorgaan met schrijven als je er zin in hebt, je maakt er de wereld in elk geval een stukje mooier mee.
BeantwoordenVerwijderenHoi Hella, dat is mooi gezegd! Zelf twijfel ik nogal eens over het nut van het schrijven van een blog, maar als ik de blogs van anderen lees, waaronder die van jou, denk ik dat je gelijk hebt. Uiteindelijk streeft bijna iedereen ernaar om een maatschappelijke bijdrage te leveren, hoe klein ook. Groetjes, Erik
Verwijderen