Films gezien in januari

The Lady of Musashino: De 15e film die ik heb gezien van Kenji Mizoguchi. Zoals altijd bij Mizoguchi is het camerawerk geweldig, maar het verhaal over een vrouw die vastzit in een huwelijk met een man die zich niets van haar aantrekt, is niet één van de beste van Mizoguchi. Een wat mindere film van Mizoguchi is nog altijd interessanter dan 90% van de films die ik heb gezien. ****

 

Oasis: Erg indrukwekkende film van Lee Chang-Dong over een rondhangende man die wat krijgt met een spastisch meisje. Heftige en ontroerende film. ****

Sunrise: Stomme Film van Friedrich Murnau uit 1927 over een boer die wat krijgt met een stadse dame die hem ertoe aanzet om zijn vrouw te doden. Hij doet dat niet en probeert om de liefde van zijn vrouw terug te winnen. De versie die ik gezien heb bevat prachtige muziek ter ondersteuning en de beelden van de grote stad zijn geweldig. ****

 

Druk: Onderhoudende film van Thomas Vinterberg uit 2020 met een geweldige rol voor Mads Mikkelsen, mijn favoriete acteur. Bij deze eerste keer kijken lijkt de film iets minder dan de eerdere films van Vinterberg: "Festen" en "Jagten". ****

 

Titanic: "Titanic" uit 1997 was de bioscoopfilm uit de jaren 90. Nu heb ik deze veel te lange (3 uur en 8 minuten!) film teruggezien op dvd samen met een vriend. Het centrale liefdesverhaal met Leonardo di Caprio en Kate Winslet is zeer ongeloofwaardig, maar wel onderhoudend. Met de beelden van het zinkend schip en de daarbij horende chaos heb ik helemaal niets en die zijn voor mij veel te lang uitgesponnen. Ik vind deze film een beetje op een veredelde geschiedenisles lijken en dat is niet positief bedoeld. ***

 

The Weeping Meadow: Sfeervolle film uit 1998 van de Griek Theo Angelopoulos met mooie beelden, maar een verhaal dat mij niet echt pakt. ****

 

Arabian Nights: Ik heb van deze trilogie van het eerste deel "The Restless One" de eerste 40 minuten gezien en ben toen gestopt met kijken omdat de film mij totaal niet boeide. De Portugese regisseur Miguel Gomes vertelt van de misère in het huidige Portugal op een manier die doet denken aan de verhalen uit duizend-en-een-nacht.

 

Die Ehe der Maria Braun: Eerste deel van een trilogie van de Duitse regisseur Rainer Werner Fassbinder met Hanna Scygula in de vrouwelijke hoofdrol. Deze film staat op de lijst van de Volkskrant, is redelijk onderhoudend, maar laat bij mij toch weinig indruk achter. ****

Ich möchte kein Mann sein: Een stomme film van de Duitser Ernst Lubitsch uit 1918 die nog vrij fris oogt. Een jonge vrouw houdt van plezier maken, kaartspelen en dat soort dingen. Ze vraagt zich af waarom ze een heleboel dingen niet mag die mannen wel mogen. Ze besluit om zich te verkleden als een man en komt erachter dat het leven van een man ook zo zijn nadelen heeft. Een vrolijke en luchtige komedie. ****

Druk: Bij de tweede keer kijken viel mij pas echt op hoe goed deze film in elkaar zit. Nu wel de hoogste waardering. *****

Kollektivet: Een film uit 2016 van Thomas Vinterberg over een woongroep. Deze film krijgt een lage waardering op IMDB, maar ik vind hem erg onderhoudend. Als je net als ik jarenlang met meerdere mensen samen hebt gewoond, dan zul je veel dingen herkennen uit deze film. ****

Mandabi: Senegalese film van Ousmane Sembene waarin een oudere man met twee vrouwen een geldwissel krijgt toegestuurd van zijn neef en probeert om die te innen. Erg mooie kleuren en zeer veel couleur locale maken deze film zeer aangenaam om te bekijken. ****

die Austernprinzess: Stomme film uit 1919 van Ernst Lubitsch over een dochter van een zeer rijke man die een echtgenoot zoekt. Zeer hilarisch. ****

the Idiots: Film van de Deen Lars von Trier uit 1998, waarin een groep mannen en vrouwen opzettelijk doen of ze debiel zijn. De film lijkt vooral gemaakt om te shockeren, maar heeft in mijn ogen geen echte verdiensten. Alle film die Lars von Trier heeft gemaakt en die ik gezien heb, vielen mij tegen, behalve zijn meesterwerk "Breaking the Waves" met Emily Watson in één van de mooiste vrouwelijke hoofdrollen ooit. ***

Sumurun: Film van Ernst Lubitsch uit 1920 die zich afspeelt in de wereld van duizend-en-een-nacht. De film oogt wel aardig, maar kon mij niet echt boeien en ik heb hem na ruim 1 uur afgezet. ***

Anna Boleyn: Film van Ernst Lubitsch uit 1920 die mij in het geheel niet kon boeien en die ik na 20 minuten heb afgezet.