Lev Tolstoi: Anna Karenina: deel 7

Lev Tolstoi: Anna Karenina (Rusland, 1875-1877): 1010 blz: Vertaald door Hans Boland (2017): Uitgeverij Athenaeum - Polak & Van Gennep: Perpetua-reeks

 

 

Citaten:

- Ljovin keek op zijn horloge.

 "Doe je nette jas aan, dan kun je meteen door naar gravin Beaule."

 "Moet dat nou?"

 "Ja, dat moet. De graaf is ook bij ons geweest. Het is een kleine moeite. Je rijdt erheen, gaat even zitten, praat vijf minuten over het weer, staat op en vertrekt weer."

 "Je weet niet half hoe rot ik me daarbij voel. Ik ben die dingen helemaal ontwend. Wat is het ook voor onzin, je komt daar, een wildvreemde kerel, neemt een stoel, blijft een tijdje zitten zonder dat je er iets te zoeken hebt, je stoort ze, je wordt er zelf ook niet vrolijker van en je krast weer op."

 

- "Je stuitert bij de eerste neut, de tweede is maar voor de leut, de derde maakt je lekker teut."

 

- "Arseni drijft alles tot in het extreme door, zeg ik altijd," merkte Natalie op. "Wanneer je perfectie nastreeft is iets nooit goed. Papá heeft gelijk als hij zegt dat de manier waarop wij zijn opgevoed het ene uiterste was, omdat wij het met een insteekkamertje moesten doen terwijl onze ouders de bel-etage voor zichzelf reserveerden, maar dat de huidige opvatting, met de ouders in het berghok en de kinderen in de pronkkamers, het andere uiterste is. De oudelui is geen leven meer vergund, alles moet in dienst staan van de kinderen."

 

- Levensomstandigheden kunnen zo gek niet zijn of de mens raakt eraan gewend, zeker als hij overal om zich heen ziet dat iederéén zich aanpast.

 

- Oblonski ging hem niet staan uitleggen hoe reëel de zaak was; Bartnjanski begreep zulke dingen niet.

 "Ik heb geld nodig. Ik heb niks om van te leven."

 "Maar je leeft toch?"

 "Ja, op schulden."

 "Ach jé! Veel?" vroeg Bartnjanski met medeleven.

 "Heel veel, zo'n twintigduizend."

Bartnjanski reageerde met een lachsalvo.

 "O, dan ben je toch een gelukkig man? Ik heb anderhalf miljoen schuld en geen cent achter de hand, maar zoals je ziet leef ik nog!"

- Als er moet worden ingegrepen in de verhouding tussen twee echtelieden dient er ofwel sprake te zijn van een onherstelbare frictie ofwel van liefde en verdraagzaamheid. Wanneer geen van tweeën het geval is, in een relatie waar niets vastligt, kan er niets worden ondernomen. Veel huwelijken houden stand, ook al is zowel de vrouw als de man er volledig op uitgekeken, omdat ze mekaar niet de hersens inslaan en nog net een beetje begrip voor elkaar opbrengen.

 

Op de laatste bladzijde van deel 7 vindt de ontknoping van het boek plaats. Er volgt nog een deel 8, maar dat was voor mij niet van belang en had wat mij betreft net zo goed niet geschreven kunnen worden. Ik vermoed dat de meeste andere lezers dat met mij eens zullen zijn. Met het herlezen en uitgebreid bespreken van "Anna Karenina" ben ik voorlopig klaar met het werk van Tolstoi. Tolstoi heeft ook prachtige verhalen geschreven en misschien zal ik die later nog bespreken. Waarschijnlijk wacht ik daarbij wel op nog nieuw te verschijnen vertalingen van die verhalen.  

 

Hans Boland heeft tegelijk met "Anna Karenina" het boekje "Hij kan me de bout hachelen met zijn vorstendommetje" gepubliceerd, waarin hij vertelt wat zijn vertaalprincipes zijn en hoe hij "Anna Karenina" heeft vertaald. Aardig voor een kijkje in de keuken.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.