zondag 13 oktober 2019

In memoriam: Sylvère Prévoo (27 maart 1943- 9 oktober 2019)

Sylvère was de man van Joke, de jongste zus van mijn moeder. Hij was voor mij de meest markante oom van de familie en samen met oom Walther een van de meest geliefde.

Ik kom al van jongs af aan bij oom Sylvère en tante Joke op bezoek en ik heb mij altijd zeer welkom gevoeld. Eerst samen met mijn ouders, Margot en Paul en later alleen. Omdat Heerlen een eind reizen is vanuit Tilburg en later vanuit Zeist en Utrecht, bleef ik altijd overnachten als ik bij ze op bezoek kwam, meestal voor 2 of 3 nachten. Ik heb het aantal bezoeken aan hun niet bijgehouden, maar ik denk dat ik sinds ik ziek geworden ben in 1990 gemiddeld bijna 2 keer per jaar in Heerlen op bezoek geweest ben, alleen de laatste jaren sinds de ziekte van Sylvère wat minder vaak.

In zijn jonge jaren maakte Sylvère zijn Gymnasium niet af en meldde hij zich als matroos op de grote vaart. Hij verwees regelmatig naar die jaren, maar hij heeft er mij niet veel over verteld.

In de jaren dat Sylvère en Joke in Amsterdam woonden was pa een verdienstelijk schaker en logeerde hij bij hun als hij meedeed aan het Hoogoven toernooi in Wijk aan Zee. Ik hoorde van Sylvère dat pa bij die gelegenheden de koelkast en vooral ook de drankvoorraad plunderde.

Wij kwamen als gezin al bij hun op bezoek toen zij nog in Dordrecht en later in Goes woonden. Omdat Sylvère in Heerlen werk op de politieacademie kreeg zijn zij naar Heerlen verhuisd, ik denk rond 1980. Hij was natuurlijk een echte Limburger, en al kwam hij dan uit Maastricht, ook in Heerlen voelde hij zich prima thuis. Als je het mij vraagt voelde hij zich meer thuis in Limburg dan in het westen van het land.

Met Joke en Sylvère kon ik eindeloos kletsen, over de vrijmetselarij, over politiek (had en heeft niet zo mijn interesse), over reizen, over boeken en over muziek. Net als ik was oom Sylvère een groot liefhebber van klassieke muziek en ook net als ik speciaal van de opera.

Ook deden we bij elkaar ideeën voor schrijvers en boeken op. Sylvère maakte mij attent op "Het handorakel of de kunst van de voorzichtigheid" van Baltasar Gracian en vooral ook op de memoires van Giacomo Casanova die nog altijd tot mijn favoriete boeken behoren. Zelf bracht ik ook vaak een boek mee als ik bij ze kwam te logeren: Sylvère was erg enthousiast over "Liefde in tijden van cholera" van Gabriel Garcia Marquez en ook over de nieuwe vertaling van "Anna Karenina" van Leo Tolstoj door Hans Boland. Hij had ook de complete "Die man ohne eigenschaften" van Robert Musil gelezen. Zelf ben ik in de belabberde Nederlandse vertaling na 180 bladzijden gestrand.

Wat ik erg leuk aan ze vond is dat ze vaak allebei hetzelfde boek lazen als een van de twee er enthousiast over was.

Van Sylvère kwamen er een groot aantal anekdotes, vaak ook over mijn vader. Ik zal er hier een aantal vermelden:

- Toen ze nog in Amsterdam woonden, had Sylvère een keer op het huis van Cees Nooteboom en Liesbeth List gepast. Uit de daar aanwezige Playboys had hij zorgvuldig alle centerfolds verwijderd.

- In Amsterdam stalkte pa Pleuni Touw en wilde hij haar rozen aanbieden. Ma was not amused.

- Wij waren een keer op bezoek in Goes. Pa kwam met een broodmes op Sylvère af en zei dat hij zelfmoord wilde plegen. Sylvère vroeg of hij het mes alvast  voor hem moest slijpen.

- Mijn vader was een keer met mijn moeder in de schouwburg. Pa ging na de pauze naar huis toe met de auto en ma moest maar zien hoe ze thuis kwam.

- Pa sloeg ma af en toe. Toen dat oma ter ore kwam, zei oma tegen haar zoons dat ze daar wat aan moesten doen. Een delegatie van drie man werd naar pa gestuurd, Sylvère in gezelschap van oom Walther en van oom Jan Vogels. Ze gingen op bezoek in Tilburg en zeiden dat ze pa het ziekenhuis in zouden slaan als hij ma nog een keer sloeg. Het heeft geholpen. Later vroeg ik pa eens hoe dat zat. Hij ontkende dat hij ma ooit had geslagen.

- In het studiejaar 1984-1985 toen ik in Nijmegen natuurkunde studeerde, zei Sylvère dat ik de bonnen van de aangeschafte boeken moest bewaren, zodat hij die als studiekosten kon opgeven aan de belastingen en ik geld terug kon krijgen. Ik heb dat overigens nooit gedaan, ik weet niet waarom eigenlijk niet.

- In 1990 was ik psychotisch geworden. Na mijn eerste psychose kwam ik in Heerlen logeren, tegelijkertijd met oom Peter. Ik raakte weer psychotisch, was naar een wielerwedstrijd aan het kijken, was erg in de war en trok mijn kleren uit en riep "Vrede op aarde". Sylvère en Joke werden gebeld. Sylvère kwam mij ophalen, snauwde tegen mij dat ik mijn mond moest houden, de trein moest nemen en naar huis moest gaan. Wonder boven wonder ben ik heelhuis in de inrichting gekomen waar ik schreeuwde dat ik genezen was. Ze stopten mij gelijk in de isoleer.

- Tijdens een van mijn laatste bezoeken aan Heerlen vond Sylvère zoals gewoonlijk dat ik te snel at. Hij zei daar niets van, maar na de maaltijd pakte hij een stuk worst, hield dat boven Ibu (hun hond) en zei terwijl hij de worst losliet "Ibu, niet zo snel eten als Erik!".

Na zijn pensionering op vrij vroege leeftijd kochten ze het huis op de Willemstraat. Het was een monumentaal pand, maar het was ook volledig uitgewoond. Sylvère is 10 jaar bezig geweest met het renoveren van het huis, maar toen was het dan ook een vorstelijk onderkomen, waar vele mensen gastvrij werden ontvangen. Ik ben vooral onder de indruk van de zelfgemaakte raamkozijnen in de voorkamer en de boekenkasten die hij ook op maat had gemaakt. Later heeft hij ook nog een prachtig tuinhuis gemaakt.

Toen het huis aan de Willemstraat klaar was, schreef Sylvère zich in bij de vereniging van psychotherapeuten en werd hij een vrijgevestigd psychotherapeut. Jammer genoeg heb ik hem daar niet veel over horen vertellen.

Sylvère had als grote hobby schilderen. Hij hield van de oude meesters als Leonardo da Vinci, Michelangelo, Rembrandt en Vermeer. Van de moderne schilderkunst moest hij over het algemeen niet zoveel hebben. Er hing een tijdje een dure Karel Appel van een medelid van het loge bij hun in huis, maar hij vond zijn eigen schilderijen volgens mij mooier. Sylvère schilderde zeer verdienstelijk, hij heeft prachtige portretten gemaakt van tante Joke en hun kinderen, Mark en Manon. Ik denk dat er weinig schilders zijn die afgestudeerd zijn op de kunstacademie die zo goed portretten kunnen schilderen als Sylvère dat kon.

Een andere hobby van Sylvère was koken. De taakverdeling in het huis was dat Sylvère kookte en Joke de afwas deed. Sylvère kookte altijd voor 2 dagen tegelijk. Hij werkte vaak met rijst en pasta en maakte heerlijke stevige sauzen. Wat ook erg prettig was, was dat als ik bij hun meeat, de porties altijd ruim waren.

Als ik met Sylvère sprak dan werd er ook flink geroddeld over de familie. Vaak natuurlijk over pa, maar ook oom Josue en het vage new age denken van tante Petra moesten het ontgelden. Ik vond het ook grappig dat hij niets moest hebben van het geloof, met name van het katholicisme, daar niet toe bekeerd wenste te worden, maar graag anderen overtuigde van zijn scepticisme.

Ik zal Sylvère missen.

10 opmerkingen:

  1. Gecondoleerd met je oom. Mooie herinneringen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Barbara, dank je! Ik heb dit stuk in iets gewijzigde vorm ook naar mijn tante en hun twee kinderen gestuurd. Doordat ik de afgelopen 5 jaar veel voor mijn blog heb geschreven gaat het schrijven van dit soort teksten mij nu ook veel makkelijker af. Groetjes, Erik

      Verwijderen
  2. Mooi, Erik, fijn dat je zulke herinneringen aan je oom hebt.

    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gecondoleerd met je oom, Erik. Fijn hè, als je al schrijvend iets kunt doen met je verdriet? Herinneringen ophalen is altijd goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gecondoleerd en sterkte Erik. Mooi eerbetoon

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Bettina, Jannie en Koen, dank voor jullie medeleven. Ik vind het erg jammer dat ik morgen niet bij de crematie in Kerkrade aanwezig kan zijn, maar ik hoop met deze tekst mijn tante toch een beetje mijn medeleven te tonen. Groetjes, Erik

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel mooi, Erik. Fijne herinneringen en prachtige anekdotes. Sterkte met het verlies van zo'n markante oom.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Erik, mooie herinneringen. Fijn dat je die zo kunt opschrijven en delen met je tante en de kinderen. Sterkte aan jou en je familie.
    Groetjes, Marieke

    BeantwoordenVerwijderen