Giacomo Casanova: De geschiedenis van mijn leven

Een van de meest onderhoudende series boeken die ik ooit heb gelezen, is "De geschiedenis van mijn leven", de 12-delige en 4.000 bladzijden tellende serie memoires die Casanova gedurende de laatste 9 jaren van zijn leven schreef en die prachtig in het Nederlands zijn vertaald door Theo Kars. Hoewel Casanova van geboorte een Venetiaan was, en dus van huis uit Italiaans sprak, heeft hij zijn memoires in het Frans geschreven, de taal voor de intellectuele elite aan het einde van de 18e eeuw. Casanova leefde van 1725 tot 1798.

 

Casanova heeft vooral naam gemaakt als de beroemdste vrouwenjager uit de geschiedenis. In zijn memoires staan tal van ontmoetingen met allerlei vrouwen beschreven, waarbij het meestal zo ging dat Casanova gedurende een tijdje een relatie kreeg met die vrouwen. Zijn avonturen in de liefde zijn meesterlijk opgeschreven en vormen natuurlijk het belangrijkste vermaak tijdens het lezen van deze memoires. 

 

Volgens Casanova kon iedere man iedere vrouw veroveren als hij het maar op de juiste manier aanpakte. Het hielp daarbij wel als je een innemend uiterlijk had, goed gekleed was, lekker rook en gul met geld was. Wat ook erg hielp was als je "het" had. Wat dat "het" nou precies was, wist  Casanova zelf ook niet, wel wist hij dat hij "het" had. Overigens overkwam het Casanova ook wel eens dat hij zijn zinnen op een vrouw had gezet en dat zij niet in hem geïnteresseerd was. Naarmate hij ouder werd kwam dat steeds vaker voor.

 

Maar er is meer. Casanova reisde gedurende zijn leven rusteloos door vrijwel geheel Europa. Nu eens is hij in Italië, dan in Frankrijk, een tijdje in Constantinopel, in Hongarije, in Nederland, in Engeland, in Duitsland, het gaat maar door. Ook leuk aan de memoires is dat ze de zeden en gewoonten van zijn tijd zo mooi beschrijven. Uit later onderzoek is gebleken dat vrijwel alles dat Casanova vertelt en dat te verifiëren valt, zeer waarheidsgetrouw is opgeschreven.

 

Casanova heeft gedurende zijn leven talloze beroepen gehad, zij het dat ze steeds van korte duur waren. Hij is geestelijke geweest, vioolspeler, heeft voor de Franse staat een loterij opgezet, hij was wat we nu een medium zouden noemen, hij was oplichter die het niet erg vond om domme mensen van hun geld af te helpen, hij heeft in geheime dienst gezeten en nog veel meer.

Theo Kars heeft de memoires in prachtig Nederlands vertaald. Naar eigen zeggen heeft hij hier 8 jaar lang 5 uur per dag aan gewerkt. 

Ik heb voor het eerst kennisgemaakt met deze memoires in maart 1999 toen ik de eerste 5 delen heb gelezen. In augustus 2001 heb ik de eerste 2 delen herlezen. Van begin november tot eind december 2010 heb ik alle 12 delen gelezen. In 2015 heb ik voor mijn blog het eerste deel opnieuw herlezen en uitgebreid besproken.

De afgelopen maanden heb ik de eerste 5 delen herlezen en ik ben nu in het begin van deel 6. Het is mijn bedoeling om ook de rest te herlezen en uitgebreid te bespreken. Ik hoop dat jullie mijn stukjes onderhoudend vinden.

Lees verder in mijn bespreking van het eerste deel van de memoires: "De school van het leven".

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.