Giacomo Casanova: Memoires: Deel 3: Henriëtte

Giacomo Casanova: Henriëtte (Italië, 1790-1798): 340 blz: Vertaald door Theo Kars (1993): Uitgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep

 

Aan het begin van dit derde deel ontmoet Casanova de  Française Henriëtte, misschien wel de grootste liefde uit zijn leven. Ze zijn enkele maanden gelukkig met elkaar en dan moet Henriëtte weer terug naar haar man. Casanova reist vervolgens naar Parijs en later naar Dresden en Wenen.

 

Aan het einde van het boek ontmoet hij de 14-jarige C.C. met wij hij een verhouding krijgt en die door haar vader in een klooster wordt gestopt als hij voorstelt met haar te trouwen.

 

Citaten:

- Iedere keer als Henriëtte tegen mij sprak, bekoorde zij mij meer, en haar intelligentie knechtte mij nog meer dan haar schoonheid. Volgens mij deed het de officier genoegen dat ik op haar verliefd werd, en ik meende heel duidelijk te bespeuren dat het meisje niets liever wilde dan van minnaar te veranderen. Ik kon dit zonder verwaandheid aannemen, want los van het feit dat ik fysiek over alles beschikte wat een minnaar die die naam verdient, kon bezitten om aspiraties op succes te kunnen koesteren, maakte ik de indruk erg rijk te zijn, ook al had ik geen bediende. Ik zei haar dat ik tweemaal zoveel uitgaf om het genoegen te hebben er geen bediende op na te houden, en dat ik doordat ik als mijn eigen bediende optrad altijd zeker was van een goede bediening.

- "Vergeet mij" is snel gezegd. U dient te weten, mevrouw, dat een Fransman misschien in staat is te vergeten, maar dat een Italiaan, als ik op mijzelf afga, niet over dit merkwaardige vermogen beschikt.

Als Casanova kleren wil kopen voor Henriëtte:

- "Ik wijs u er vooraf op dat ik niet wil loven en bieden, past u dus op. Als u mij teveel berekent, kom ik niet meer in uw winkel terug. Ik heb fijn linnen nodig om vierentwintig hemden voor een vrouw te maken, bombazijn voor onderrokken en korsetten, mousseline, zakdoeken, en nog een aantal andere artikelen, die ik naar ik hoop, bij u kan krijgen, want God weet in wiens handen ik anders nog zal vallen als vreemdeling."

 "U bent in goede handen als u zich op mijn verlaat."

 "Ik heb de indruk dat ik u kan geloven. Ik verzoek u daarom mij te helpen. Ik moet ook naaisters vinden die in de kamer van de dame zullen werken, want haar omstandigheden vereisen dat zij snel een volledige garderobe laat maken."

 "Ook japonnen?"

 "Japonnen, hoeden, jasjes, kortom alles, denkt u maar dat u een geheel naakte vrouw voor u hebt."

- De kok van Andrémont was uitstekend. Ik ontdekte dat Henriëtte van lekker en de Hongaar van veel eten hield. Zelf was ik een groot liefhebber van beide.

- Vraag een mooie vrouw die niet erg intelligent is of zij een klein deel van haar schoonheid zou willen ruilen voor iets meer verstand. Als zij oprecht is, zal zij zeggen dat zij tevreden is  met wat zij heeft. Waarom is zij tevreden? Omdat zij als gevolg van de beperktheid van haar intelligentie, geen besef kan hebben van wat haar ontbreekt. Vraag aan een lelijke intelligente vrouw of zij met de ander zou willen ruilen. Haar antwoord zal nee luiden. Waarom? Omdat zij over veel verstand beschikt, waardoor zij inziet dat dit alles goedmaakt.

- Een man die geen uitgesproken voorliefde voor muziek heeft, wordt onvermijdelijk een hartstochtelijk liefhebber van muziek als degene die deze kunst perfect beoefent het voorwerp van zijn liefde is.

- Omdat jaloerse mannen mij antipathiek zijn, en mijn erotische pleziertjes mij sympathiek ...

- Geen mens ter wereld kan erin slagen alles te weten, maar ieder mens dient daar wel naar te streven.

Bij het theater maakt Casanova een blunder:

- Terwijl ik zo oplettend toekeek, kwam een rijk geklede man van driemaal mijn omvang op mij af en vroeg mij beleefd of ik een buitenlander was. Ik zei ja en hij vroeg mij meteen of Parijs mij beviel. Mijn antwoord was een lofrede op de stad. Op hetzelfde ogenblik zag ik hoe een met edelstenen bedekte vrouw, maar van enorme omvang, de loge links van mij binnenkwam.

 "Wie is in hemelsnaam die vette zeug?" zei ik tegen mijn dikke buurman.

 "Zij is de vrouw van dit vette varken."

- Bij groot verdriet is de opluchting die tranen schenken een onfeilbaar hulpmiddel.

- Liefde wordt pas onvoorzichtig als zij popelt om te genieten, maar als het erom gaat de terugkeer te bewerken van een geluk dat door een samenstel van noodlottige omstandigheden is afgesneden, ziet en voorziet de liefde met weergaloze scherpte.

Lees verder in mijn bespreking van deel 4 van de memoires: "De ontsnapping".

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.