Harrie, mijn vorige onderbuurman

Mijn vorige onderbuurman heette Harrie. Harrie was niet zo lang, ik schat zo'n 1,80 meter, woog 120 kilo, had een stevige buik en een enorm gespierd bovenlijf. Hij was in zijn jonge jaren ook Hooligan geweest, ze spraken dan als voetbalsupporters af om een partijtje te knokken met supporters van de tegenpartij. Kortom, je moest vooral geen ruzie krijgen met Harrie.

 

Toen Harrie en zijn Poolse vrouw Wanda in 2010 onder mij kwamen te wonen, nodigde ik ze uit om bij mij te komen eten ter kennismaking. Harrie begon het gesprek als volgt: "Je moet weten dat ik een aantal jaren in een flat in Groningen heb gewoond, op de 13e verdieping. Toen ik daar kwam wonen, woonde er op de 8e verdieping een jongeman die zijn muziek altijd zeer luid draaide zodat de hele flat er last van had. Daar klaagden veel flatbewoners over." De eerste dag dat Harrie daar woonde, had hij ook last van het lawaai. Hij bedacht zich geen moment, liep naar de 8e verdieping en belde aan. De jongeman deed open. Harrie zei: "De hele flat heeft last van jou, ik zou daar maar mee ophouden, je bent gewaarschuwd." De jongeman was geïntimideerd en zei het wat rustiger aan te zullen doen. Dat ging een paar weken goed. Er waren al een aantal flatbewoners die tegen Harrie zeiden: "Dat heb je mooi opgelost." Harrie zei alleen maar: "Wacht maar af." Na vier weken was er weer een enorme herrie. Harrie belde niet eens aan, maar trapte flink tegen de voordeur. De jongeman was verschrikt. Harrie zei: "Ik ben hier nu voor de tweede keer, ik zou maar opletten, je bent gewaarschuwd." Harrie ging weer. Weer was het vier weken rustig, waarna de jongeman opnieuw los ging. Harrie liep naar de 8e verdieping, trapte de deur in, liep naar de woonkamer, pakte de stereo-installatie, gooide die door het raam naar buiten en zei: "Mooi, probleem opgelost." De jongeman stond te trillen op zijn benen en zei: "Mijn dure stereo-installatie, die ga jij betalen." Harrie antwoordde: "Mooi niet, als jij je niet koest houdt, dan ga jij er achteraan." Een paar weken later was de jongeman verhuisd en waren de flatbewoners verlost van de lawaaioverlast.

Toen Harrie dit verhaal had verteld, was ik even stil en zei tegen Harrie: "Harrie, als mijn muziek te hard staat, dan waarschuw je toch wel even?" Harrie antwoordde: "Ach, dan gooi ik wel een baksteen door je ramen." Sommige mensen verkopen praatjes voor de vaak, maar ik twijfel er geen moment aan dat Harries verhaal op waarheid berust. Toen ik dit verhaal aan mijn familie en vrienden vertelde was de reactie: "Het is een ongebruikelijke methode om een conflict op te lossen, maar blijkbaar is het wel effectief."

Ik heb zelf nooit problemen met Harrie gehad, maar ik had wel vrijwel nachtelijks nachtmerries over hem. Harrie is ongeveer 4 jaar geleden overleden aan een tumor. Ik  vond het erg sneu voor Wanda, maar sinds die tijd heb ik veel minder last van de nachtmerries.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.