J.M.A. Biesheuvel: De bruid

J.M.A. Biesheuvel: De bruid (Nederland, 1982): 167 blz: (Uit "Verzameld werk": Deel 2: Blz 319-485: Uitgeverij van Oorschot (2008))

 

 

 

Ik vind "De bruid" een aanmerkelijk sterkere bundel dan zijn twee voorgangers "Duizend vlinders" en "Hoe de dieren in de hemel kwamen". De verhalen zijn gemiddeld genomen ook een stuk langer. Mijn favoriete verhalen uit deze bundel zijn "De bruid", "De trui" en "Kreet uit een kelderwoning". Ik ga rustig verder met het lezen van de verhalen van Maarten Biesheuvel. 

 

Citaten:

- Glimlachend herinnerde hij zich een opmerking die een oude Russische dame onlangs had gemaakt. Ze had een rolstoel "ene zeer kleine calèche, maar zonder paarden" genoemd.

 

- Erasmus schrijft ergens aan een vriend dat hij het altijd zo prettig vindt in Engeland "omdat je als je aankomt door de vrouwen gekust wordt, ga je weg dan word je wéér gekust; ga je naar bed, je wordt gekust, het is hier een waar Paradijs!"

 

- Volgens Hans was het maatschappelijk aanzien van een rijk zakenman, van een rijke reder altijd en overal groter dan die van een geleerde.

 

- Ik heb altijd gemeend de wereld te kunnen veranderen door op een schrijfmachine te ratelen! Men zou misschien beter zijn teennagels kunnen knippen.

- We zagen het gekkenhuis van het Botlekgebied: ronkende en stinkende vrachtwagens, containers vol onbegrijpelijke voorwerpen die onzichtbaar bleven, tankauto's vol met gif, volle wegen, reclame, smook, gastankers, hijskranen, kraaninstallaties, een file auto's voor een brug over een breed water.

 

- Altijd weer is zo'n overbekend boek volkomen nieuw voor mij. Het is alsof ik door een museum loop en van tevoren al weet hoe de omtrekken van de figuren en objecten op de schilderijen zijn geschilderd, maar de manier waarop de kleuren zijn aangebracht, de wijze van uitdrukken, die ben ik vergeten. Ik hoef nooit meer woedend een boek in de hoek te smijten omdat ik het niet mooi vind ...

 

- Alles heeft zijn eigen lucht, vond John, mest, gebraden wild, geteerd hout, ongekookte aardappels, schoenen, laarzen, zelfs bij het slijpen van zijn messen rook John iets, maar de heerlijkste lucht was voor hem die van het oude papier in de leren banden.

 

- ... Vrijheid kan alleen maar bestaan als je geen kinderen hebt, als je niet gebonden bent aan een baan. Wat moet je ook in deze belachelijke maatschappij? Wij hebben schijt aan dit bestel. Bommen, ruimtevaart, technologie, aardgas, moderne muziek, ruimtelijke ordening, de landspolitiek. Wij willen nooit een auto hebben, wij willen geen kinderen, wij willen geen baan. ...

 

- De laatste keer kreeg Kees een brief van een man die een eenmansbedrijfje had. Hij schreef: "Geachte heer, ik heb uw manuscript gelezen ... Ik geef u een goede raad, geef het schrijven op, zet u in godsnaam nooit meer een letter op papier. Weet u dat er zoals u wel veertigduizend mensen in Nederland rondlopen? Allemaal denken ze de roman van de eeuw te hebben geschreven, maar het is allemaal humorloze, oninteressante stront. ..."

 

- Mijn psychiater is erg halsstarrig: ik beweer steeds maar dat mijn frustraties mijn motor zijn en dat ik van mijn vrouw Eva ongeveer niets mag. Ik zeg dat ik het fijn vind om onder de duim te worden gehouden: "je hebt je niet goed geschoren, ik doe het wel even voor je", "met linnen schoentjes aan kan je niet naar kantoor", "ben je al in bad geweest?", "doe je je tanden wel met de rode gelei?", "je rookt te veel, als je er nu deze maand eens mee stopte?", "je moet vandaag niet het visgraat maar het gewone pak aantrekken", "help me even met de konijnen", "kom nu eindelijk uit bed", "je moet je haar eens kammen", "je hebt het bruidsboeketje op je eigen kamer gezet", "we gaan gewoon naar Tanja, of jij nu zin hebt of niet", "heb je het examen medisch recht nu al afgesproken?" Het is maar goed dat ze dat allemaal zegt: zonder Eva zou ik niets meemaken en de hele dag in bed liggen en onafgebroken bier en whisky drinken.

- Ik denk op zo'n ogenblik: "Wat doe ik nu eigenlijk? Ik zit hier voor mijn eigen plezier te schrijven. Wat de lezer ervan denkt boezemt mij eigenlijk geen belang in. Ik denk dat ik hem wil vermaken ..., maar moet ik geen vlammende protesten schrijven tegen het lot van politieke vluchtelingen, tegen martelingen, tegen de vervuiling van de Waddenzee, tegen het feit dat er op grote schaal zelfmoord in onze welvaartsmaatschappij wordt gepleegd? ..."

 

- Ik schaam me een beetje. Ik heb gisteren voor de Belgische radio, thuis gezeten in mijn eigen luie stoel, een uur lang verhalen voorgelezen en daarmee heb ik iets minder dan duizend gulden verdiend. Een ander leest een uur lang voor aan zijn kind en krijgt de volgende dag gedrens als beloning omdat hij geen tijd heeft om wéér voor te lezen.

 

- ... het lawaai in een overdekt zwembad is mij te veel, ik word er angstig en zenuwachtig van. In de Euphraat, in het lauwe schone water daar vlak bij de bron tijdens een warme nacht en met vollemaan zou ik wel eens willen zwemmen, maar niet in Leidschendam in een geheel met witte tegels bezet bassin vol chemicaliën, onder een dak waar gejoel klinkt van twintig kinderen die een keel opzetten als varkens die geslacht worden.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.