Baraka (Verenigde Staten, 1992): 93 min: Regisseur Ron Fricke
"Baraka" is een documentaire met oogstrelende beelden. De Amerikaanse regisseur en cameraman Ron Fricke heeft eerder als cameraman meegewerkt aan "Koyaanisqatsi", een soortgelijke film met een soundtrack van Philip Glass die wereldberoemd is geworden.
"Baraka" is als film bij lange na niet zo beroemd als "Koyaanisqatsi", maar de beelden zijn wat mij betreft mooier en vooral ook aangenamer om naar te kijken. "Baraka" is een film zonder dialogen, maar wel met, in mijn oren te nadrukkelijk aanwezige, muziek ter begeleiding. De componist heeft voor de muziekscore bestaande muziek naar eigen smaak omgewerkt, een beetje zoals Laurens van Rooyen dat in Nederland gedaan heeft. Over het resultaat ben ik niet enthousiast, maar het is ook weer niet verschrikkelijk om aan te horen.
Om de film te maken heeft Ron Fricke 13 maanden gefilmd in 24 landen. Zoals gezegd zijn de beelden over het algemeen erg mooi om naar te kijken. Toch ben ik niet super enthousiast over deze film, ik heb al te vaak prachtige documentaires gezien, zoals het onovertroffen "Planet Earth" van de BBC.
Van sommige scenes vraag ik me af waarom ze in de film zijn opgenomen. Er worden piepkuikens vertoond die in een lopende band naar de versnipperaar gaan. Er zijn mensen en koeien die op een enorme vuilnisbelt rondscharrelen. Er liggen ergens twee zwervers te slapen bij een busstation. Er is ook een scene waarin een berg oude schoenen wordt getoond. Mensen die weten waar die schoenen voor staan zullen naar worden van die beelden en voor mensen die dat niet weten is het een beeld zonder betekenis. Waarom zit dat erin?
Al met al vind ik "Baraka" een erg mooie film om naar te kijken, maar ik denk dat hij bij uitkomen in 1992 meer indruk zou hebben gemaakt dan hij nu doet.
Op IMDB krijgt "Baraka" van bijna 37.000 mensen een waardering van 8,6!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten