vrijdag 20 september 2024

Carolijn Visser: De hele wereld

Carolijn Visser: De hele wereld: Een reis langs vijf continenten (Nederland, 2003): 476 blz: Uitgeverij Meulenhoff
 

 
Carolijn Visser heeft "De hele wereld" in de zomer van 2003 samengesteld. Ze heeft daarbij gekozen voor verhalen uit eerdere verhalenbundels van haar en fragmenten uit boeken die een reis naar één land tot onderwerp hebben. Voor wie, zoals ik, alle eerdere boeken van Carolijn Visser heeft gelezen bevat "De hele wereld" vrij weinig nieuws. 
 
Er staan in totaal 12 nieuwe stukken in "De hele wereld", met een gezamenlijke lengte van 62 bladzijden die niet eerder in boekvorm zijn gepubliceerd. Hieronder: haar eerste gepubliceerde stuk over haar leven als studente pedagogiek in Amsterdam, een bezoek aan de metro in Londen, een bezoek met de organisatie "Women Against Pornography" aan een seksbedrijf in New York, een ritje met een bus vol toeristen langs de westelijke Jordaanoever en een bezoek aan een Turks ziekenhuis waar een Deense vriendin van Carolijn met darmproblemen ligt.

Zoals altijd bij Carolijn Visser is "De hele wereld" een zeer onderhoudend boek, misschien wel één van de meest geschikte boeken van Carolijn om mee te beginnen als je nog nooit wat van haar hebt gelezen. Ik geef een aantal citaten uit de inleiding van Reinjan Mulder:

Over haar eerste grote reis, naar Polen, in 1972 toen Carolijn zestien jaar was:
- Tegelijkertijd maakte ze in Polen voor het eerst kennis met een maatschappijvorm die sterk verschilde van de onze, het reëel bestaande socialisme. "Alles was daar anders. Ik was opgegroeid met de koude oorlog, we hadden thuis nog voorraden in de kelder voor als de bom viel, maar hier zag ik zelf de sjofele kantines waar de mensen cichoreikoffie stonden te drinken. Ik maakte kennis met de zwarte markt, zag handige jongens die overal hun voordeel mee deden, en hoorde over mensen met connecties."

Als studente pedagogiek:
- Ik had me van de wetenschap iets anders voorgesteld: geen propaganda, geen afstraffingen van een eigen mening, en geen stroomlijning van iedereen die uit de pas liep.

- Het stuk over de universiteit, hier voor het eerst herdrukt, werd het begin van een lange reeks stukken en boeken die doorloopt tot aan de dag van vandaag. "Ik had nooit gedacht dat schrijven een beroep kon zijn," zegt de schrijfster, "maar na dat tweede stuk dacht ik: dit is het. Het sprak me enorm aan, de vrijheid, de afwisseling, de haast en het directe."

- Toch was de achterpagina van de NRC bereid een serie verhalen te plaatsen nadat ze in haar eentje een reis door China had gemaakt. En die maakten in brede kring indruk. Hadden voor die tijd Nederlanders alleen maar in groepsverband en met officiële tolken de Volksrepubliek bezocht, haar stukken lieten zien hoe het er in werkelijkheid aan toe ging achter de Chinese muur.

- Nog steeds, zegt ze, kost het haar moeite om gebeurtenissen die eenmaal zijn verwoord opnieuw te formuleren in een andere vorm. Als het dik en doorlopend moet, dan maar liever in één keer goed geformuleerd. Dat is ook de reden waarom ze de laatste jaren een aantal boeken heeft geschreven die niet eerst als artikelen werden gepubliceerd: Buigend Bamboe, weer over China, Hoge bomen in Hanoi, over Vietnam, en over Estland Uit het moeras. En onlangs verscheen over Tibet Tibetaanse perziken.
 
- Doordat Carolijn zich overal snel thuis voelt en met heel veel mensen gesprekken aangaat, ziet ze in de vele landen op haar pad vaak meer dan degenen die er al jaren wonen of die er aan de universiteit hun specialisatie van hebben gemaakt.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten