Onibaba (Japan, 1964): 103 min: Zwart-wit: Regisseur Kaneto Shindô
Twee vrouwen, een oudere vrouw en haar schoondochter, wonen in een klein hutje in uitgestrekte rietvelden. Om in hun levensonderhoud te voorzien vermoorden ze voorbijkomende samoerai die ze vervolgens in een diepe put gooien. Hun spullen verkopen ze vervolgens.
Op een dag komt een man alleen terug zonder zijn vriend, de zoon van de oudere vrouw. Hij is ontsnapt aan een bende samoerai. De man is niet zo aantrekkelijk, maar toch ontstaat er een verhouding tussen de man en de schoondochter. De moeder is jaloers.
"Onibaba" is opnieuw een visueel sterke film, maar ik was niet in dezelfde mate geboeid als eerder bij "Harakiri" en "Kwaidan".
Op IMDB krijgt "Onibaba" van 24.000 mensen een waardering van 7,9.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten