Film top 100

Ik heb in 2019 voor het eerst mijn film top 100 gepubliceerd. Inmiddels is het tijd voor een tweede editie van mijn film top 100. In vergelijking met de eerste editie zijn er 42 nieuwe titels op de lijst bijgekomen en dus ook 42 titels verwijderd. Ik heb een lijst samengesteld met zo min mogelijk Amerikaanse films, er staan er nog 17 op de lijst, allemaal van films waar ik absoluut niet omheen kan. Opvallend is het grote aantal films uit Japan, 18 titels, waarvan maar liefst 11 titels uit de jaren 50, de gouden jaren van de Japanse cinema. Ik ben een groot fan van de Japanse cinema. De cijfers tussen haakjes zijn het aantal bezoekers en de waardering op IMDB. Een eventuele derde cijfer geeft de plaats aan op de IMDB top 250. De cijfers zijn van het moment dat ik de bespreking heb geschreven. In totaal staan er 19 films uit mijn film top 100 op de IMDB top 250.

 

100 Zatoichi (Japan, 2003): 111 minuten: Regisseur Takeshi Kitano (45.000, 7,6)

nieuw99 Djam (Algerije, 2017): 92 min: Regisseur Tony Gatlif (1.200, 7,2)

nieuw98 Les 400 coups (Frankrijk, 1959): 96 min: Zwart-wit: Regisseur François Truffaut (124.000, 8,1, 246)

nieuw97 Red Beard (Japan, 1965): 177 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa (15.700, 8,4)

96 Ikiru (Japan,1952): 137 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Akira Kurosawa (56.000, 8,3, 123)

95 Fietsendieven (Italië, 1948): 86 minuten: Zwart-wit: Regisseur Vittorio de Sica (124.000, 8,3, 97)

94 Songs from the Second Floor (Zweden, 2000): 95 minuten: Regisseur: Roy Andersson (15.000, 7,7) 

93 Our Little Sister (Japan, 2015): 122 minuten: Regisseur: Kore-Eda Hirokazu (9.000, 7,5) 

92 Shackleton (Groot-Brittannië, 2002): 204 minuten: Regisseur Charles Sturridge (2.400, 7,7)

91 Il Postino (Italië, 1994): 104 minuten: Regisseur Michael Radford (30.000, 7,7) 

90 Paul dans sa vie (Frankrijk, 2005): 103 minuten: Regisseur Rémi Mauger (90, 7,8)

89 Être et avoir (Frankrijk, 2002): 101 minuten: Regisseur Nicolas Philibert (7.200, 7,9)

88 Nanook of the North (Verenigde Staten, 1922): 79 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Robert Flaherty (9.500, 7,7)

87 Dombo (Verenigde Staten, 1941 ): 61 minuten: Regisseur: Ben Sharpsteen (100.000, 7,3)

nieuw86 Zomer met Monika (Zweden, 1953): 92 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (11.500, 7,6)

nieuw85 Utamaro and his five Women (Japan, 1946): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.100, 7,1)

nieuw84 La Promesse (België, 1996): 90 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (8.300, 7,7)

83 Amores perros (Mexico, 2003): 145 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (205.000, 8,1, 213)

nieuw82 The Ballad of a Soldier (Rusland, 1957): 85 min: Zwart-wit: Regisseur Grigoriy Chukhray (9.000, 8,2)

nieuw81 The Cranes are Flying (Rusland, 1957): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Mikhail Kalatozov (14.200, 8,3)

nieuw80 The Young One (Spanje, 1960): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel (3.000, 7,4)

79 De klompenboom (Italië, 1978): 178 minuten: Regisseur Ermanno Olmi (4.600, 8,0)

78 Yusuf-trilogie (Turkije, 2007-2010): 293 minuten: Regisseur Semih Kaplanoglu, bestaande uit:
78a Egg (2007): 97 minuten (4.400, 6,6)
78b Milk (2008): 102 minuten (2.600, 6,7)
78c Honey (2010): 103 minuten (6.200, 7,2)

nieuw77 Flowing (Japan, 1956): 117 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.200, 7,5)

nieuw76 Sound of the Mountain (Japan, 1954): 95 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (2.200, 7,7)

nieuw75 Repast (Japan, 1951): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.900, 7,6)

nieuw74 The Spirit of the Beehive (Spanje, 1973): 94 min: Regisseur Victor Erice (20.000, 7,8)

73 Il gattopardo (Italië, 1963): 180 minuten: Regisseur Luchino Visconti (20.000, 8,1)

72 The Third Man (Groot Brittannië, 1949): 100 minuten: Zwart-wit: Regisseur Carol Reed (142.000, 8,2, 134)

71 No Man's Land (Bosnië, 2001): 93 minuten: Regisseur Danis Tanovic (40.000, 8,0)
nieuw70 Abhijan (India, 1962): 134 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (925, 8,0)

nieuw69 Come and See (Rusland, 1985): 137 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Elem Klimov (51.000, 8,3, 126)

nieuw68 João en het mes (Nederland, 1972): 90 min: Regisseur George Sluizer (64, 6,8)

67 Mektoub my love: Canto uno (Algerije, 2018): 174 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (1.500, 6,6)

66 Dersu Uzala (Japan, 1975) : 135 minuten: Regisseur Akira Kurosawa (21.000, 8,3)

65 E.T. (Verenigde Staten, 1982): 114 minuten: Regisseur: Steven Spielberg (327.000, 7,9)

64 City of God (Brazilië, 2003): 124 minuten: Regisseurs Katia Lund & Fernando Meirelles (637.000, 8,6, 21)

63 Spirited away (Japan, 2001): 123 minuten: Regisseur Hayao Miyazaki (530.000, 8,6, 27)

62 Atanarjuat (Canada, 2001): 161 minuten: Regisseur Zacharias Kunuk (6.000, 7,5)

nieuw61 Wilde aardbeien (Zweden, 1957): 87 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (88.000, 8,2, 173)

nieuw60 Mahanagar (The Big City) (India, 1963): 136 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (3.000, 8,3)

nieuw59 The Chess Players (India, 1977): 115 min: Regisseur Satyajit Ray (2.900, 7,7)

58 Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman (52.000, 8,1)

57 Raise the Red Lantern (China, 1991): 124 minuten: Regisseur Zhang Yimou (24.000, 8,2)

56  Throne of Blood (Japan, 1957 ): 110 minuten: Zwartwit: Regisseur Akira Kurosawa (40.000, 8,1)

nieuw55 Ugetsu Monogatari (Tales of the Rain and Moon) (Japan, 1953): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (19.000, 8,3)

54  Festen (Denemarken, 1998): 100 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (72.000, 8,1)

53  Boyhood  (Verenigde Staten, 2014): 158 minuten: Regisseur Richard Linklater (310.000, 7,9) 

nieuw52 Man with a Movie Camera (Rusland, 1929): Zwart-wit: 68 min: Regisseur Dziga Vertov (29.000, 8,3)

51 La graine et le mulet (Algerije, 2007): 148 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (6.000, 7,4)

nieuw50 Oyu-Sama (Miss Oyu) (Japan, 1951): 94 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.250, 7,5)

nieuw49 The Life of O-Haru (Japan, 1952): 131 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (5.800, 8,2)

48 Le cose che restano (Italië, 2009): 6 uur: Regisseur: Gianluca Maria Tavarelli (215, 8,0)

47  Biutiful (Mexico, 2010): 142 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (80.000, 7,5)

46 Breaking the Waves (Denemarken, 1995): 152 minuten: Regisseur Lars van Trier (56.000, 7,9)

nieuw45 The Red Shoes (Groot Brittannië, 1948): 127 min: Regisseurs Michael Powell & Emeric Pressburger (27.000, 8,2, 220)

44 Brief Encounter (Groot Brittannië, 1945 ): 83 minuten: Zwart-wit: Regisseur David Lean (31.000, 8,1)

43  Modern times (Verenigde Staten, 1936): 83 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Charles Chaplin (180.000, 8,5, 37)

42 City Lights (Verenigde Staten, 1931): 87 minuten: Regisseur Charles Chaplin (145.000, 8,5, 34)

nieuw41 Aranyer Dinrati (Days and nights in the Forest) (India, 1970): 112 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (2.100, 8,2)

nieuw40 Charulata (The Lonely Wife) (India, 1964 ): 120 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (4.500, 8,2)

nieuw39 Floating Clouds (Japan, 1955): 118 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (3.300, 7,6)

nieuw38 When a Woman Ascends the Stairs (Japan, 1960): 106 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (5.100, 8,0)

nieuw37 Chikamatsu Monogatari (The Crucified Lovers) (Japan, 1954): Zwart-wit: 100 minuten: Regisseur Kenji Mizoguchi (3.200, 8,0)

nieuw36 Deux jours, une nuit (België, 2014): 91 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (50.000, 7,3)

35 Jagten (Denemarken, 2014): 110 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (230.000, 8,3, 102)

34 Wallace & Gromit: A Grand Day Out, The Wrong Trousers, A Close Shave, A Matter of Loaf and Death
34a Wallace & Gromit: A Grand Day Out (Verenigde Staten, 1989): 23 min: Regisseur Nick Park (28.000,7,8)
34b Wallace & Gromit: The Wrong Trousers (Verenigde Staten, 1993): 30 min: Regisseur Nick Park (47.000, 8,3)
34c Wallace & Gromit: A Close Shave (Verenigde Staten, 1995): 30 min: Regisseur Nick Park (36.000, 8,2)
34d Wallace & Gromit: A Matter of Loaf and Death (Groot-Brittannië. 2008): 30 minuten: Regisseur Nick Park (13.000, 7,6)

33  The Wizard of Oz (Verenigde Staten, 1939): 98 minuten: Regisseur Victor Fleming (340.000, 8,0)

32  War and Peace (Groot-Brittannië, 2015): 344 minuten (17.000, 8,2)
nieuw31 The Birth of a Nation (Verenigde Staten, 1915): 187 minuten: Zwart-wit: Regisseur D.W. Griffith (20.000, 6,6)

30 Buurman en buurman (Tsjechië, 1974-heden): 6 tot 8 minuten per aflevering: Regisseur Ludomir Benes (1.600, 8,6)
29 The Life Collection (Groot-Brittannië, 1978-2005): ongeveer 60 uur: geschreven en ingesproken door David Attenborough
29a Life on Earth (1978): 12 afleveringen van 54 minuten (2.400, 9,1)
29b The Living Planet (1984): 12 afleveringen van 55 minuten (1.700, 9,0)
29c The Trials of Life (1990): 12 afleveringen van 49 minuten (1.500. 9,0)
29d Life in the Freezer (1992): 6 afleveringen van 29 minuten (1.200, 8,6)
29e The Private Life of Plants (1995): 6 afleveringen van 49 minuten (2.300, 9,0)
29f The Life of Birds (1998): 10 afleveringen van 49 minuten (2.500, 9,0)
29g The Life of Mammals (2002): 9 afleveringen van 49 minuten en de laatste aflevering 59 minuten (3.600, 9,1)
29h Life in the Undergrowth (2005): 5 afleveringen van 50 minuten (3.300, 9,1)

28 Shoah (Frankrijk, 1985): 9 uur: Regisseur Claude Lanzmann (7.500, 8,4) 

27 Rear Window (Verenigde Staten, 1954 ): 110 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock (395.000, 8,5, 44)

26 4 maanden 3 weken & 2 dagen (Roemenië, 2007): 110 minuten: Regisseur Cristian Mungiu (52.000, 7,9)

nieuw25 Tokyo Story (Japan, 1953): 136 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu (51.000, 8,2)

nieuw24 The Missing Picture (Cambodja, 2013): 94 min: Kleur & zwart-wit: Regisseur Rithy Panh (3.500, 7,3)

23 Sneeuwwitje en de zeven dwergen (Verenigde Staten, 1937): 80 minuten (157.000, 7,6)

22 Casablanca (Verenigde Staten, 1942 ): 98 minuten: Zwart-wit: Regisseur Michael Curtiz (460.000, 8,5, 36)

21 Once Upon a Time in the West (Verenigde Staten, 1968): 159 minuten: Regisseur Sergio Leone (260.000, 8,5, 36)

20  One Flew over the Cuckoo's Nest (Verenigde Staten, 1975): 128 minuten: Regisseur Milos Forman (800.000, 8,7, 16)

nieuw19 Poetry (Zuid-Korea, 2010): 133 min: Regisseur Lee Chang-Dong (13.000, 7,8)

nieuw18 It's a Wonderful Life (Verenigde Staten, 1947): 125 min: Zwart-wit: Regisseur Frank Capra (410.000, 8,6, 24)

17 De wind zal ons meenemen (Iran, 1999): 113 minuten: Regisseur Abbas Kiarostami (7.000, 7,6) 

nieuw16 The Wild Pear Tree (Turkije, 2018): 181 min: Regisseur Nuri Bilge Ceylan (26.000, 8,0)

15 Oorlog en vrede (Rusland, 1965): 6 uur en 43 minuten: Regisseur Sergej Bondartsjoek (5.500, 7,9)

14 M: Eine Stadt Sucht Einen Mörder (Duitsland, 1931): 105 minuten: zwart-wit: Regisseur Fritz Lang  (120.000, 8,3, 78)

13 Seven chances (Verenigde Staten, 1925): 56 minuten: Regisseur Buster Keaton (8.000, 8,0)

12 The General (Verenigde Staten, 1926): 78 minuten: Regisseur Buster Keaton (71.000, 8,2, 156)

nieuw11 Monty Python's Flying Circus (Groot-Brittannië, 1969-1974): 900 min (45 afleveringen van ongeveer 30 min): Geschreven en vormgegeven door: Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones & Michael Palin (82.000, 8,8)

10 Apu-trilogie, bestaande uit:
10a Pather Panchali (India, 1955): 122 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (19.000, 8,5)
10b Aparajito (India, 1956): 106 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.400, 8,2)
10c The world of Apu (India, 1959 ): 103 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.700, 8,3)

9 The Music Box (Verenigde Staten, 1933): Zwart-wit: 28 minuten: Regisseur James Parrott: Met Stan Laurel en Oliver Hardy (5.700, 8,1)

nieuw8 The Turin Horse (Hongarije, 2011): 148 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (15.500, 7,8)

nieuw7 Roma (Mexico, 2018): 129 min: Zwart-wit: Regisseur Alfonso Cuaron (148.000, 7,7)

6 La vie d'Adèle (Algerije, 2013): 180 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (120.000, 7,8)

nieuw5 Scènes uit een huwelijk (Zweden, 1974): 163 min: Regisseur Ingmar Bergman (2.600, 8,5)

4 7 Up, 14 Up, 21 Up, 28 Up, 35 Up, 42 Up, 49 Up (Groot Brittannië, 1964 - 2019): Ongeveer 140 minuten per aflevering: Regisseur Michael Apted
4a 7 Up (1964) (3.000, 8,1)
4b 14 Up (1970) (2.300, 8,0)
4c 21 Up (1977) (2.100, 8,2)
4d 28 Up (1984) (2.300, 8,3)
4e 35 Up (1991) (2.000, 8,2)
4f 42 Up (1998) (2.100, 8,3)
4g 49 Up (2005) (2.300, 8,2)

nieuw3 Fawlty Towers (Groot-Brittannië, 1975): 6 uur: Geschreven door, en met John Cleese en Connie Booth (104.000, 8,8, 65)

nieuw2 Satantango (Hongarije, 1994): 7 uur: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (8.500, 8,5)

1 Heimat (Duitsland, 1984-2013): 65 uur: Regisseur Edgar Reitz
1a Heimat (1984): 15 uur 24 minuten: Regisseur Edgar Reitz (2.800, 8,8)
1b Heimat 2 (1992): 25 uur 32 minuten: Regisseur Edgar Reitz (130, 8,6)
1c Heimat 3 (2004): 11 uur 22 minuten: Regisseur Edgar Reitz (560, 8,1)
1d Die andere Heimat (2013): 3 uur 51 minuten: Regisseur Edgar Reitz (1.200, 7,9)
 

De films op mijn top 100 komen uit 26 verschillende landen: Algerije 4, België 2, Bosnië 1, Brazilië 1, Cambodja 1, Canada 1, China 1, Denemarken 3, Duitsland 2, Frankrijk 4, Groot-Brittannië 10, Hongarije 2, India 6, Iran 1, Italië 5, Japan 18, Mexico 3, Nederland 1, Roemenië 1, Rusland 5, Spanje 2, Tsjechië 1, Turkije 2, Verenigde Staten 17, Zuid-Korea 1 en Zweden 5.

Regisseurs met meerdere titels op mijn top 100:

 

Ingmar Bergman:

nieuw5 Scènes uit een huwelijk (Zweden, 1974): 163 min: Regisseur Ingmar Bergman (2.600, 8,5)

58 Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman (52.000, 8,1)

nieuw61 Wilde aardbeien (Zweden, 1957): 87 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (88.000, 8,2, 173)

nieuw86 Zomer met Monika (Zweden, 1953): 92 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman (11.500, 7,6)

Charles Chaplin:

42 City Lights (Verenigde Staten, 1931): 87 minuten: Regisseur Charles Chaplin (145.000, 8,5, 34)

43  Modern times (Verenigde Staten, 1936): 83 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Charles Chaplin (180.000, 8,5, 37)

Jean-Pierre en Luc Dardenne:

nieuw36 Deux jours, une nuit (België, 2014): 91 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (50.000, 7,3)

nieuw84 La Promesse (België, 1996): 90 min: Regisseurs Jean-Pierre & Luc Dardenne (8.300, 7,7)

Alejandro Gonzalez Inarittu:

47  Biutiful (Mexico, 2010): 142 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (80.000, 7,5)

83 Amores perros (Mexico, 2003): 145 minuten: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu (205.000, 8,1, 213)

 

Buster Keaton:

12 The General (Verenigde Staten, 1926): 78 minuten: Regisseur Buster Keaton (71.000, 8,2, 156)

13 Seven chances (Verenigde Staten, 1925): 56 minuten: Regisseur Buster Keaton (8.000, 8,0)

Abdellatif Kechiche:

6 La vie d'Adèle (Algerije, 2013): 180 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (120.000, 7,8)

51 La graine et le mulet (Algerije, 2007): 148 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (6.000, 7,4)

67 Mektoub my love: Canto uno (Algerije, 2018): 174 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche (1.500, 6,6)

Akira Kurosawa:

56  Throne of Blood (Japan, 1957 ): 110 minuten: Zwartwit: Regisseur Akira Kurosawa (40.000, 8,1)

66 Dersu Uzala (Japan, 1975) : 135 minuten: Regisseur Akira Kurosawa (21.000, 8,3)

96 Ikiru (Japan,1952): 137 minuten: Zwart-wit: Regisseur: Akira Kurosawa (56.000, 8,3, 123)

nieuw97 Red Beard (Japan, 1965): 177 min: Zwart-wit: Regisseur Akira Kurosawa (15.700, 8,4)

Kenji Mizoguchi:

nieuw37 Chikamatsu Monogatari (The Crucified Lovers) (Japan, 1954): Zwart-wit: 100 minuten: Regisseur Kenji Mizoguchi (3.200, 8,0)

nieuw49 The Life of O-Haru (Japan, 1952): 131 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (5.800, 8,2)

nieuw50 Oyu-Sama (Miss Oyu) (Japan, 1951): 94 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.250, 7,5)

nieuw55 Ugetsu Monogatari (Tales of the Rain and Moon) (Japan, 1953): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (19.000, 8,3)

nieuw85 Utamaro and his five Women (Japan, 1946): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi (1.100, 7,1)

Mikio Naruse:

nieuw38 When a Woman Ascends the Stairs (Japan, 1960): 106 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (5.100, 8,0)

nieuw39 Floating Clouds (Japan, 1955): 118 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (3.300, 7,6)

nieuw75 Repast (Japan, 1951): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.900, 7,6)

nieuw76 Sound of the Mountain (Japan, 1954): 95 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (2.200, 7,7)

nieuw77 Flowing (Japan, 1956): 117 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse (1.200, 7,5)

 

Satyajit Ray:

10 Apu-trilogie, bestaande uit:
10a Pather Panchali (India, 1955): 122 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (19.000, 8,5)
10b Aparajito (India, 1956): 106 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.400, 8,2)
10c The world of Apu (India, 1959 ): 103 minuten: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (9.700, 8,3)

nieuw40 Charulata (The Lonely Wife) (India, 1964 ): 120 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (4.500, 8,2)

nieuw41 Aranyer Dinrati (Days and nights in the Forest) (India, 1970): 112 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (2.100, 8,2)

nieuw59 The Chess Players (India, 1977): 115 min: Regisseur Satyajit Ray (2.900, 7,7)

nieuw60 Mahanagar (The Big City) (India, 1963): 136 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (3.000, 8,3)

nieuw70 Abhijan (India, 1962): 134 min: Zwart-wit: Regisseur Satyajit Ray (925, 8,0)

Bela Tarr:

nieuw2 Satantango (Hongarije, 1994): 7 uur: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (8.500, 8,5)

nieuw8 The Turin Horse (Hongarije, 2011): 148 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr (15.500, 7,8)

Thomas Vinterberg:

35 Jagten (Denemarken, 2014): 110 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (230.000, 8,3, 102)

54  Festen (Denemarken, 1998): 100 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg (72.000, 8,1)

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Fawlty Towers

Fawlty Towers (Groot-Brittannië, 1975): 6 uur: Geschreven door en met John Cleese en Connie Booth

 

 

"Fawlty Towers" is ongetwijfeld de meest geniale komische serie die ooit voor de televisie is gemaakt. Naar verluidt hield John Cleese met het team van Monthy Python vakantie in een hotelletje in een klein Engels kustplaatsje, waar hij de gastheer zag stuntelen, en hij besloot dat gestuntel op te schrijven en te gebruiken voor een nieuwe komische serie.

 

In "Fawlty Towers" hebben we te maken met 4 hoofdpersonen. Je hebt de nukkige baas en gastheer van het hotel Basil Fawlty (John Cleese), zijn vrouw Sybil, die als enig normaal persoon van de 4 een beetje detoneert. Verder heb je twee hulpen, Polly (Connie Booth, die destijds getrouwd was met John Cleese en ook heeft meegeschreven aan de serie) en natuurlijk Manuel uit Barcelona die zeer gebrekkig Engels spreekt en steeds niet begrijpt wat hij moet doen (gespeeld door de Britse acteur Andrew Sachs)

 

Ik heb de hele serie inmiddels meerdere keren gezien. Als ik kijk kom ik vaak niet meer bij van het lachen, zowel de visuele humor als de verbale humor zijn geweldig. Ik schrijf verder niets over deze serie. Waarschijnlijk kent u hem al lang en zo niet dan raad ik u aan om dit gemis in uw opvoeding snel goed te maken.

 

Op IMDB krijgt "Fawlty Towers" van 104.000 mensen een waardering van 8,8 en staat daarmee op plaats 65 van de hoogst gewaardeerde televisieseries.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Een nawoord bij de films van Mikio Naruse

Toen ik een kleine maand geleden met "Repast" voor het eerst een film van Naruse zag, was ik gelijk zwaar onder de indruk. Toen dacht ik al, dat ik alle films van Naruse wilde zien die ik te pakken kon krijgen. Zelf heb ik een boxset met 3 films van Naruse, van een vriend kon ik nog 8 andere films van hem lenen. Deze 11 films heb ik intussen allen twee keer gezien.

 

Mikio Naruse heeft tussen 1930 en 1967 maar liefst 89 films geregisseerd, waarvan er 60 bewaard zijn gebleven. In Japan is Naruse altijd een geliefde regisseur geweest, in het Westen was hij veel minder bekend dan de drie andere grote regisseurs uit Japan, Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi en Yasujiro Ozu. Opvallend is dat Naruse vooral films over vrouwen maakte, min of meer over vrouwen in het gewone dagelijkse leven, of ze nu getrouwd zijn of dat ze werken als gastvrouw in een bar of als geisha.

 

Ik ben zeer, zeer onder de indruk van met name de 6 films die ik gezien heb die gemaakt zijn tussen 1951 en 1960. Op basis van deze 6 films beschouw ik Naruse als één van de allergrootste regisseurs die ik ken. In ieder geval deze 6 films kan ik van harte aanbevelen. Na "Repast" uit 1951 heeft Naruse nog 31 films geregisseerd. Ik kan dus nog even vooruit.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Mikio Naruse: When a Woman Ascends the Stairs

When a Woman Ascends the Stairs (Japan, 1960): 106 min: Regisseur Mikio Naruse

 

 

De weduwe Keiko (een prachtige rol van Hideko Takamine) is gastvrouw bij een bar. Zij verdient haar geld door samen met de mannelijke gasten te drinken en met ze te flirten. Eigenlijk heeft ze een hekel aan haar werk, maar ze heeft continue geld nodig dus ze moet wel.  

De grote kracht van "When a Woman Ascends the Stairs" ligt in haar niets ontziende realisme. De vorige 5 films van Naruse die ik heb gezien waren opgenomen in het formaat 4:3. "When a Woman Ascends the Stairs" is opgenomen in widescreen, zodat hij visueel veel mooier overkomt. Ik vind "When a Woman Ascends the Stairs" de mooiste van de 11 films die ik van Naruse heb gezien.

 

Op IMDB krijgt "When a Woman Ascends the Stairs" van 5.100 mensen een waardering van 8,0, en is daarmee de hoogst gewaardeerde film die ik van Naruse heb gezien.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Flowing

Flowing (Japan, 1956): 117 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

"Flowing" biedt een kijkje in het leven van geisha's. Otsuta is een wat oudere geisha die het geisha huis Tsuta in Tokio runt. Zij heeft financiële problemen. Haar dochter Katsuyo heeft de opleiding tot geisha gedeeltelijk gevolgd, maar wil geen geisha worden. Er komen nog meerdere vrouwen voor in de film die een rol in het geisha huis spelen. "Flowing" laat het leven van de vrouwen in het geisha huis zien op momenten dat ze niet bezig zijn met hun klanten. Opvallend is de grote aandacht die in de film besteed wordt aan geldzaken.

 

Ik vind "Flowing" opnieuw een prachtige film van Mikio Naruse. Van de laatste 5 films die ik van Naruse heb gezien, komen er 4 in mijn nieuwe top 100 lijst.

 

Op IMDB krijgt "Flowing" van 1.200 mensen een waardering van 7,5.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Floating Clouds

Floating Clouds (Japan, 1955): 118 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Tijdens de oorlog, in wat toen Frans Indochina was en tegenwoordig Vietnam, hadden Yukiko en Kengo een heftige relatie. Hij was een bureaucraat. Na de nederlaag van Japan keren beiden terug naar Japan. Hij wordt iemand die van geen enkel belang is, achter vrouwen aanzit en trouwt. Zij trouwt ook en doet van alles om in leven te kunnen blijven. Hij blijft haar grote liefde en op een gegeven moment zoekt ze hem weer op in de hoop dat hij haar begrijpt.

 

"Floating Clouds" is een briljante film, één van de allermooiste films die ik ken over een liefdesrelatie. Deze film wordt vrij algemeen als het absolute meesterwerk van Naruse beschouwd.

 

Op IMDB krijgt "Floating Clouds" van 3.300 mensen een waardering van 7,6.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Late Chrysanthemums

Late Chrysanthemums (Japan, 1954): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Okin is een voormalige geisha die leeft van het investeren in onroerend goed en het uitlenen van geld tegen rente. Ze heeft twee vriendinnen die ook voormalige geisha's zijn. De twee vriendinnen zijn jaloers op Okin omdat zij geld heeft. Okin is jaloers op de twee vriendinnen, op de ene omdat ze een zoon heeft en op de andere omdat ze een dochter heeft. Er zijn ook nog twee voormalige minnaars van Okin die haar komen bezoeken.

 

Ik vind "Late Chrysanthemums" opnieuw een prachtige film van Naruse, misschien een tikkeltje minder goed dan zijn twee voorgaande films.  

Op IMDB krijgt "Late Chrysanthemums" van 1.200 mensen een waardering van 7,4.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Sound of the Mountain

Sound of the Mountain (Japan, 1954): 95 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Kikuko (opnieuw een geweldige rol van Setsuko Hara) woont samen met haar man Shuichi bij haar schoonouders. Het stel is kinderloos. Ook haar schoonzus Fusako woont met haar twee kinderen bij hun in. Fusako is weggelopen bij haar man. 

De relatie tussen Kikuko en Shuichi is niet zo goed. Hij heeft een relatie met een andere vrouw die hij zwanger heeft gemaakt. Maar Kikuko is erg gesteld op haar schoonouders, en dan met name op haar schoonvader. Haar schoonvader begrijpt niet wat Shuichi ziet in die andere vrouw, terwijl hij getrouwd is met zo'n voortreffelijke vrouw.

 

Ik vind "Sound of the Mountain" een geweldig relatiedrama. De film ziet er prachtig uit, het spel is subtiel en het verhaal goed. Ongetwijfeld een film voor in mijn top 100.

 

Op IMDB krijgt "Sound of the Mountain" van 2.200 mensen een waardering van 7,7.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

 

Dvd: Mikio Naruse: Repast

Repast (Japan, 1951): 97 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

"Repast" was de eerste film die ik van de Japanse regisseur Mikio Naruse zag, nu ongeveer een maand geleden. Na deze eerste film wist ik eigenlijk al dat ik alle films van Naruse wil zien die ik kan vinden, zoals altijd bij regisseurs die bij mij erg in de smaak vallen. Inmiddels heb ik 11 films van Naruse gezien en ben ik nu bezig om deze 11 films opnieuw te bekijken en te bespreken op mijn blog.

 

Michiyo, een getrouwde vrouw (een geweldige rol van Setsuko Hara, één van de beroemdste Japanse actrices) is ontevreden over haar leven, de hele dag schoonmaken, wassen en eten koken, is dat nu alles wat het huwelijk haar brengt? Hatsunosuke, haar man, waar verder niets op aan te merken valt, heeft weinig oog voor haar, zolang hij maar op tijd zijn eten krijgt.

 

Dan komt er een nichtje van Hatsunosuke logeren, Satoko. Satoko is weggelopen bij haar ouders, flirt graag met haar oudere oom en zorgt voor onrust in het huwelijk. Hatsunosuke laat Satoko zelfs Osaka zien, terwijl Michiyo zit thuis zit te vervelen.

 

"Repast" is een geweldige film, ik ben niet vaak zo verrast door de eerste film die ik van een regisseur zag. Gelukkig is de beeldkwaliteit van mijn dvd uitstekend. Mikio Naruse is weinig bekend in het Westen, daar hoort verandering in te komen.

 

Op IMDB krijgt "Repast" van 1.900 mensen een waardering van 7,6.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Street Without End

Street Without End (Japan, 1934): 88 min: Zwart-wit: Regisseur: Mikio Naruse

 

 

De knappe Sugiko is serveerster in een bar. Mannen zwermen als vliegen om haar heen. Er is zelfs iemand die voorstelt om een filmactrice van haar te maken. Dan wordt ze aangereden door de auto van Hiroshi, een rijke man. Hiroshi brengt haar naar het ziekenhuis, betaalt de rekeningen en trouwt met haar.

 

Hiroshi komt uit een illustere familie. Zijn moeder en zus hebben maar weinig op met de voormalige serveerster Sugiko en maken haar het leven zuur. Hiroshi bedoelt het goed, maar heeft weinig in te brengen. Sugiko besluit om hem te verlaten.

 

"Street Without End" is de zoveelste film van Naruse met een sterke vrouw en een zwakke man. Hoewel Naruse natuurlijk een man was, zou deze film met een beetje goede wil als een feministische film gezien kunnen worden. De beelden zijn erg mooi en de ondersteunende muziek is opnieuw prachtig.

 

Op IMDB krijgt "Street Without End" van 415 mensen een waardering van 6,9.

 

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Every-Night Dreams

Every-Night Dreams (Japan, 1933): 65 min: Zwart-wit: Regisseur: Mikio Naruse

 

 

Een jonge vrouw werkt als gastvrouw in een bar in het Ginza-district om in het levensonderhoud van haarzelf en haar zoontje te voorzien. Drie jaar geleden heeft haar man haar verlaten, maar die duikt plotseling weer op.

 

Haar man staat niet sterk in zijn schoenen, heeft geen werk en speelt met zijn zoontje en de vriendjes van zijn zoontje, terwijl de vrouw het geld verdient. Hij baalt van het werk van zijn vrouw, maar het is de vraag of hij de kracht heeft om zelf het geld te verdienen. Zoals zijn vrouw het zegt: "Iemand die zo weekhartig is, redt het niet in deze wereld."

 

Ik vind "Every-Night Dreams" een erg mooie film, ondersteund door prachtige muziek. Gelukkig is de beeldkwaliteit van deze film prima.

 

Op IMDB krijgt "Every-Night Dreams" van 667 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Apart From You

Apart From You (Japan, 1933): 60 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Twee geisha's leven in een geisha-huis, een wat oudere geisha en haar jongere collega. Beiden hebben een hekel aan hun beroep, maar de oudste geisha doet het werk om haar zoon op te kunnen voeden en zijn opleiding te betalen en de jongere geisha werkt zodat haar jongere zus geen geisha hoeft te worden.

 

"Apart From You" geeft een inkijkje in het leven van geisha's die vooral leven om mannen te behagen. De beeldkwaliteit van deze film is gelukkig een stuk beter dan die van de twee eerdere films van Naruse. De ondersteunende muziek is opnieuw prachtig.

 

En wat doe je als je een gat in je zwarte sok hebt waar je teen uitsteekt? Je verft eenvoudig je teen zwart, zodat je het gat niet meer ziet.

 

Op IMDB krijgt "Apart From You" van 680 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: No Blood Relation

No Blood Relation (Japan, 1932): 79 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Een gevierde actrice komt na 6 jaar terug uit Hollywood naar Japan. Zes jaar geleden heeft zij haar man en haar net geboren dochter verlaten om actrice te worden. Haar ex-man is met een andere vrouw hertrouwd die hun dochter heeft opgevoed. De actrice heeft maar één doel voor ogen, haar dochter terug te krijgen. Ze gaat daarbij weinig scrupuleus te werk, ze ontvoert haar dochter. De dochter moet daar natuurlijk niets van hebben, want zij houdt van haar echte moeder. 

 

In "No Blood Relation" wordt de vraag gesteld welke vrouw zich de echte moeder van een kind mag noemen, de vrouw die het kind gebaard heeft, of de vrouw die het kind heeft opgevoed.

 

Ik vind "No Blood Relation" een mooie film die ondersteund wordt door geweldige muziek, waarvan de beeldkwaliteit helaas wel wat te wensen overlaat.

 

Op IMDB krijgt "No Blood Relation" van 485 mensen een waardering van 6,8.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Mikio Naruse: Flunky, Work Hard

Flunky, Work Hard (Japan, 1931): 28 min: Zwart-wit: Regisseur Mikio Naruse

 

 

Ik heb de afgelopen maand het werk van de Japanse filmregisseur Mikio Naruse ontdekt. Ik heb 11 films van hem gezien, 5 stomme uit de jaren 1931-1934 en 6 geluidsfilms uit de jaren 1950-1960. Ik kan nu al zeggen dat Naruse behoort tot mijn favoriete regisseurs.

 

Naruse is in Japan erg bekend, maar in het Westen is hij veel minder bekend dan zijn collega's Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi en Yasujiro Ozu. Net als Ozu heeft Naruse vooral films gemaakt over gewone mensen, en dan met name vrouwen, die onder moeilijke omstandigheden het hoofd boven water moeten zien te houden.

 

"Flunky, Work Hard" is de oudste film die bewaard is gebleven van Mikio Naruse. Het is een stomme film van 28 minuten die voorzien is van prachtige ondersteunende muziek.

 

Een jongetje krijgt een klap in het gezicht van een buurjongetje. Zijn vader gaat naar de moeder van dat buurjongetje om verhaal te halen. Die moeder klaagt erover dat het jongetje het vliegtuigje van zijn buurjongetje heeft vernield. De vader is verzekeringsagent en maakt ruzie met een concurrent van een andere maatschappij. De buurjongetjes maken weer ruzie.

 

Het verhaal van de film stelt niet heel veel voor, maar het is mooi in beeld gebracht (de beeldkwaliteit van mijn dvd laat helaas wat te wensen over) en de ondersteunende muziek is prachtig. 

 

Op IMDB krijgt "Flunky, Work Hard" van 542 mensen een waardering van 6,7.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Erik schrijft gaat weer verder

Ik ga vanaf morgen weer verder met mijn blog. Ik ben het nieuwe jaar begonnen met fanatiek films te bekijken. Ik heb nu al meer films gezien in 2025 dan in het hele afgelopen jaar. Ik heb daarentegen slechts 100 bladzijden gelezen. Ik ben van plan om me voorlopig nog bezig te houden met het bekijken van dvd's. Ik heb in januari en februari een nieuwe favoriete filmregisseur ontdekt, de Japanner Mikio Naruse van wie ik inmiddels 11 films heb gezien, 5 stomme films en 6 geluidsfilms, waarvan er waarschijnlijk 5 in mijn nieuwe top 100 komen. De komende 11 dagen kunnen jullie 11 besprekingen van die 11 films verwachten. 

 

Verder wil ik nog een aantal favoriete dvd's bespreken van films die ik al wel gezien heb, maar nog niet heb besproken. Een serie die ik nog altijd moet bespreken is het briljante "Fawlty Towers". Ook wil ik een aantal nieuwe besprekingen schrijven van films die in mijn top 100 komen. En ik wil een nieuwe versie van mijn film top 100 publiceren, de lijst uit 2019 heb ik al ruim 5 jaar niet vernieuwd. Ik kan nu al zeggen dat er minstens 30 nieuwe titels bijkomen en dat er dus ook evenzovele titels van de lijst verdwijnen. 

 

Ik ga ervoor!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Blogpauze

Zoals wel vaker wil ik een blogpauze nemen om te bekijken of ik het nog zinvol vind om verder te gaan met bloggen en na te denken waarover ik dan zal bloggen als ik de draad weer oppak. Zoals altijd bij een pauze is het onzeker of ik verderga, maar schrijven vind ik nog steeds leuk, dus doorgaan is zeker een optie, ook al heb ik over vrijwel alles geschreven waarover ik wilde schrijven. Ik zie het wel.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Films gezien in januari

Zazie dans la métro: Film van Louis Malle uit 1960 over een klein ondeugend meisje dat op bezoek bij haar oom door de stad zwerft. Speelse film met veel gebruik van rare cameratechnieken. Na 25 minuten hield ik het voor gezien.

 

le Mani sulla citta: Zwart-wit film van de Italiaan Francesco Rosi uit 1963 over sociale misstanden in Napels. Het camerawerk oogt zeer goed, maar films over misstanden zijn meestal niet de meest interessante films om naar te kijken. Gestopt met kijken na 20 minuten.

 

Miss Hokusai: Schitterende animatiefilm uit 2015 over de beroemde Japanse schilder Hokusai en zijn dochter die naar verluidt veel schilderwerk voor hem deed. Deze film is niet uit de beroemde Ghibli-studio, maar hij ziet er wel zo uit. *****

Vrouw zonder gezicht: Uit de Ingmar Bergman Collectie van Moskwood Media. Zwart-wit film uit 1947 van de Zweedse regisseur Gustaf Molander, wiens naam vermoedelijk bij vrijwel niemand een belletje zal doen rinkelen. Het scenario voor "Vrouw zonder gezicht" is geschreven door Ingmar Bergman. Een sterk psychologisch drama dat nog altijd onderhoudend is. ****

Twenty-four Eyes: Prachtige Japanse zwart-wit film uit 1954 over een schooljuf en haar leerlingen die gevolgd worden in de tumultueuze jaren van de oorlog. *****

 

a Man Escaped: Prachtige zwart-wit film uit 1956 van Robert Bresson waarin verteld wordt hoe een Franse krijgsgevangene in een Duitse gevangenis zijn ontsnapping voorbereidt en uitvoert. *****

 

the Trial of Joan of Arc: Zwart-wit film uit 1962 van Robert Bresson die aan de hand van het overgeleverde verslag, het proces van Jeanne d'Arc weergeeft. ****

Lancelot du Lac: Film uit 1974 van Robert Bresson die zich afspeelt rond het hof van koning Arthur, met in de hoofdrol ridder Lancelot. Ik kon niet goed wijs worden uit deze film. ***

l'Argent: Film uit 1983 van Robert Bresson waarbij een man min of meer per ongeluk de criminaliteit ingaat. Na 30 minuten afgezet.

Eros: Een drieluik uit 2004 van drie verschillende regisseurs: Wong Kar-Wai, Steven Soderbergh en Michelangelo Antonioni. De filmpjes van Kar-Wai en Antonioni vond ik wel aardig, die van Soderbergh erg saai en die heb ik halverwege afgezet. ***

 

the Lunchbox: Leuke Bollywoodfilm uit 2013 waarbij een lunchbox verkeerd bezorgd wordt, waardoor een alleenstaande oudere man eten krijgt van een jongere getrouwde vrouw. Er ontstaat een correspondentie via briefjes in de lunchbox. Een echte feel-good film. ****

 

Buñuel and King Solomon's Table: Onsamenhangende film van Carlos Suara uit 2001 met prachtige muziek. Ik denk dat deze film beter wordt als je het beeld uitzet en alleen naar de muziek luistert. ***

 

Carmen: Film van Carlos Saura uit 1983 waarbij een regisseur een dansvoorstelling van de opera "Carmen" wil maken, verliefd wordt op zijn Carmen en alles eindigt in chaos. Mooie dans en muziek, maar ik luister en kijk liever naar een goede uitvoering van de opera zelf. ***

 

Onvoltooid stuk voor een piano mecanique: Film van de Rus Nikita Michalkov uit 1977 naar een verhaal van Tsjechov. Tsjechov is mijn lievelingsschrijver, maar deze film oogt vooral rommelig. ***

Tussenstand: Film van Mijke de Jong uit 2007 over twee gescheiden ouders die met elkaar bekvechten over hoe het moet met hun teruggetrokken zoon van 17 jaar oud. Na 20 minuten afgezet.

Short Cuts: Lange film (180 min) uit 1993 van Robert Altman bestaande uit 8 verhalen over mensen in Los Angeles. Na 30 minuten heb ik de film afgezet.

Crazy Love: Film uit 1987 van de Belg Dominique Deruddere naar 3 verhalen van Charles Bukowski over een man die geteisterd wordt door zijn hormonen op drie fasen van zijn leven. ***

American Graffiti: Hollywoodklassieker van George Lucas uit 1973 waarin een stel jongeren vieren dat ze klaar zijn met school en een wilde nacht tegemoet gaan. Onderhoudende film met veel mooie grote auto's en popmuziek. ****

"Asteroid City": Film uit 2023 over een fictief plaatsje ergens in de woestijn. Ik wilde deze film bekijken omdat mijn vriend Patrick hier fan van was, maar heb hem na een half uur afgezet.

the War of the Worlds: Sciencefiction film naar het gelijknamige boek van H.G. Wells uit 1953. Redelijk onderhoudend. ***

Youssou N'Dour: I bring what I love: Onderhoudende documentaire over de Senegalese superster Youssou N'Dour uit 2008 waarbij hij twee jaar lang gevolgd is door een filmploeg. ****

I'm not there: Hollywoodfilm over het leven van Bob Dylan, waarbij Bob Dylan gespeeld wordt door zes verschillende acteurs. Ik vond de film niet boeien en heb hem na 30 minuten afgezet. ***

Aus dem Nichts: Heftige film van de Turkse Duitser Fatih Akin uit 2017. Bij een terreuraanslag verliest een Duitse vrouw haar Turkse man en hun zoontje. Als de daders vrijuit gaan zweert zij wraak. Ik houd vrijwel nooit van een gewelddadig einde van een film, maar hier is het zeer gepast. ****

Man with a Movie Camera: Vooruitstrevende zwart-film van de Rus Dziga Vertov uit 1929 waarin hij het leven in een grote stad vastlegt. Met prachtige ondersteunende muziek van Michael Nyman. *****

 

Ladybird Ladybird: Uiterst deprimerende feel-bad film van Ken Loach uit 1994 waarin een vrouw met vier kinderen van vier verschillende vaders de voogdij over haar kinderen wordt ontzegd. In een film is maar een bepaalde hoeveelheid ellende draaglijk voor de kijker. In "Ladybird Ladybird" wordt die hoeveelheid ruimschoots overschreden. Ik heb deze film alleen uitgekeken omdat ik een fan ben van andere films van Ken Loach, met name "Kes" en "Ae Fond Kiss". ***

 

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives: Mooie Thaise film uit 2010 over een man met een nierziekte die snel zal gaan overlijden. ****

 

Belgisch Congo: Boekje plus 2 dvd's met 15 filmpjes gemaakt door drie Belgische filmmakers in Belgisch Congo tussen 1926 en 1959. De films en begeleidende tekst geven een aardig beeld van het leven in de Belgische kolonie.

 

Der Goldene Handschuh: Film uit 2019 van de Duitser Fatih Akin waarin het verhaal wordt verteld van een seriemoordenaar in de hoerenbuurt St Pauli in Hamburg in de jaren 70. Een zeer onsmakelijke film die mij toch bleef boeien, waarschijnlijk door het niets ontziende realisme in de film en natuurlijk het feit dat Akin een erg goede filmer is. ****

 

Repast: Zwart-wit film uit 1951 van de Japanner Mikio Naruse over een huisvrouw die uit liefde getrouwd is, maar door de alledaagse sleur zich afvraagt of dit nou is wat zij wil. Het is de eerste film die ik zag van Naruse, die tussen 1930 en 1967 maar liefst 92 films heeft geregisseerd. Ik vind "Repast" één van de mooiste Japanse films die ik ken, dus ik ben zeer benieuwd naar zijn overige werk. "Repast" is de 11e Japanse film uit de jaren 50 die in mijn top 100 lijst komt. *****

 

Sound of the Mountain: Zwart-wit film uit 1954 van Mikio Naruse over de relatie tussen een getrouwde vrouw en haar oudere schoonvader. Prachtfilm! *****

 

Flowing: Zwart-wit film uit 1956 van Mikio Naruse over het leven in een geisha-huis, dat laat zien hoe de vrouwen leven als de mannen niet in de buurt zijn. De derde achtereenvolgende film van Naruse die zeker in mijn top 100 komt. *****

 

Soul Kitchen: Film uit 2009 van Fatih Akin over de belevenissen in een Hamburgs restaurant "Soul Kitchen". Volgens Fatih Akin is deze film een soort van dagboek over zijn eigen leven. Zoals altijd bij Akin met veel popmuziek, mensen aan de onderkant van de samenleving, met immigranten en Duitsers, wat seks en licht humoristisch. Een erg plezierige film om te bekijken. ****

 

Auf Der Anderen Seite: Film uit 2007 van Fatih Akin over de levens van een paar Turkse immigranten in Duitsland en hoe die verstrengeld raken. De film heeft ook aandacht voor de Koerdische bevolking die door de Turkse overheid onderdrukt wordt. ****

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Belgisch Congo

Belgisch Congo (België, 1926-1959): Zwart-wit en kleur: 276 min: 15 filmpjes over Belgisch Congo: Regisseurs: Gérard de Boe, André Cauvin & Ernest Genval

 

"Belgisch Congo" bevat een tekstboekje en een selectie van 15 filmpjes, die worden beschouwd als de meest interessante films die door Belgische filmers over Belgisch Congo zijn gemaakt. Het eerste filmpje uit deze set is uit 1926 en gefilmd in zwart-wit, het laatste filmpje is uit 1959 en in kleur.

 

Met zijn allen geven deze filmpjes een aardig beeld van hoe het leven in Belgisch Congo er in de jaren 50 uitzag. De beeld- en geluidskwaliteit van deze filmpjes is uitstekend. De filmpjes zijn erg de moeite waard voor iedereen die zich in de geschiedenis van Kongo voor de onafhankelijkheid wil verdiepen. 

Op IMDB kan ik geen waarderingscijfers voor deze filmpjes vinden.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Uncle Boonmee

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (Thailand, 2010): 113 min: Regisseur Apichatpong Weerasethakul

 

 

 

"Uncle Boonmee ..." is een film van een Thaise regisseur met een bijna onuitspreekbare naam. Deze film bevat veel elementen die mij als filmliefhebber aanspreken. Het is een niet-westerse film met een traag tempo, mooie beelden, redelijk wat couleur locale en weinig dialogen. 

 

"Uncle Boonmee ..." gaat over een man van middelbare leeftijd (Uncle Boonmee) die leeft op een boerderij in een dorpje en die problemen met zijn nieren heeft, waardoor hij binnenkort zal overlijden. Hij wordt verzorgd door zijn zus en door een Laotiaanse vluchteling. Een zeer bijzondere eigenschap van Uncle Boonmee is dat hij kan praten met de geesten van overleden mensen, met name met die van zijn vrouw en van zijn zoon.

Zoals gezegd heeft de film een aangenaam rustig tempo, waardoor hij prettig wegkijkt bij mij. Liefhebbers van snelle actiefilms uit Hollywood zullen even moeten slikken.

Op IMDB krijgt "Uncle Boonmee ..." van 18.000 mensen een vrij matige waardering van 6,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Nieuwe pagina op mijn blog: niet-Engelstalige cinema

Ik heb vandaag een nieuwe pagina aangemaakt op mijn blog: niet-Engelstalige cinema. Deze pagina is bovenin het menu te vinden tussen dvd's en regisseurs. In tegenstelling tot de meeste filmliefhebbers ben ik vooral geïnteresseerd in niet-Engelstalige films. Op deze nieuwe pagina staat een mooi overzicht van die regisseurs en films die mij het meeste aanspreken.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Man with a Movie Camera

Man with a Movie Camera (Rusland, 1929): Zwart-wit: 68 min: Regisseur Dziga Vertov

 

 

"Man with a Movie Camera" is een Russische film van 95 jaar oud, die ik zojuist voor het eerst heb gezien en die op mij een verpletterende indruk maakte.

 

Dziga Vertov was zijn tijd ver vooruit. Hij liep met zijn team en zijn filmcamera door de stad en legde vast wat hij tegen kwam. Het ging hem om het tonen van de werkelijkheid, zoals hij die zag. Vertov maakte shots van trams, mensenmenigten, sportende mensen, maar ook close-ups van gezichten. En dit alles monteerde hij heel strak, zodat er een enorme vaart in de film zit, zijn shots duren nooit lang.

 

Ik vind "Man with a Movie Camera" veel weg hebben van "Koyaanisqatsi" van het duo Godfrey Reggio en Philip Glass uit 1983, maar ik vind "Man with a Movie Camera" duidelijk de beste film van de twee.

 

Voor mijn dvd-uitgave van "Man with a Movie Camera" van Moskwood, heeft Michael Nyman prachtige filmmuziek gecomponeerd, die uitstekend past bij de film. De muziek van Michael Nyman valt net als die van Philip Glass onder de minimal music.

 

Iedereen die serieus van het medium film houdt, moet deze film gezien hebben! 

Op IMDB krijgt "Man with a Movie Camera" van 29.000 mensen een waardering van 8,3.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Het plan om een filmboek te schrijven wordt in de ijskast gezet

"Je ogen zijn groter dan je maag," dat zei mijn moeder weleens als ik teveel had opgeschept. Dat gebeurde overigens maar heel zelden, ook als kind was ik al een grote eter.

 

Mijn plan om een boek te schrijven met besprekingen van mijn favoriete niet-Engelstalige films lijkt mij twee weken nadat ik het plan heb opgevat, wel een beetje te ambitieus. Ik vind het nog steeds een mooi plan, maar het gaat mij niet lukken in drie jaar tijd en waarschijnlijk ook niet als ik er veel langer over doe. Ik ben niet filmgek genoeg om een groot deel van mijn vrije tijd aan films te besteden. Ik kan best een maand lang één film per dag kijken (de laatste 20 dagen heb ik zo'n 20 films gezien), maar ik vind het ook wel lekker om dan weer eens een maand helemaal niets te zien. 

 

Los daarvan is het de vraag voor wie ik het boek schrijf. In mijn vriendenkring is vrijwel niemand serieus geïnteresseerd in het kijken van films en andere filmliefhebbers vinden hun weg wel naar de films die ze willen zien. Mijn liefde voor de film is groot genoeg, dat ik een mooie selectie kan maken van zo'n 200-250 films die ik wil bespreken, maar de vraag is of ik met die besprekingen iets toevoeg aan de al bestaande literatuur (ik denk met name aan de prachtige site van IMDB.com). Bij deze schrap ik mijn voornemen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dana Lixenberg: Homeless in Jeffersonville Indiana

Dana Lixenberg: Homeless in Jeffersonville Indiana: Portraits and Landscapes between 1997 and 2004 (Nederland, 2005): 47 kleurenfoto's: Uitgeverij Artimo

 

 

"Homeless in Jeffersonville Indiana" is een op groot formaat (41 bij 30 cm) uitgegeven boek, waarin 42 portretfoto's en 5 landschappen staan, die Dana Lixenberg heeft gemaakt van dakloze mensen en hun leefomgeving. 

 

Dana Lixenberg (1964) is een Nederlandse fotografe die tussen 1990 en 2017 grotendeels in New York heeft gewoond. De foto's in "Homeless in Jeffersonville Indiana" zijn allen gemaakt met een technische camera met groot formaat negatieven. Mede daardoor ogen haar foto's heel gedetailleerd. 

 

De mensen op de foto's in het boek staan allen in hun gewone kleding op de foto. Er is uit helemaal niets af te leiden dat het om daklozen gaat. Dat maakt het boek ook verontrustend, jij kunt ook de dakloze op die foto zijn.

 

Dana Lixenberg is niet mijn favoriete Nederlandse portretfotograaf (dat zijn Koos Breukel en Robin de Puy), maar wel een hele goede en "Homeless in Jeffersonville Indiana" is een erg mooi boek.

 

Voor een aantal foto's uit "Homeless in Jeffersonville Indiana", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: A Man Escaped

A Man Escaped (Frankrijk, 1956): Zwart-wit: 98 min: Regisseur Robert Bresson

 

 

Vergeet "The Great Escape" en vergeet "The Shawshank Redemption". "A Man Escaped" van Robert Bresson is het echte werk.

"A Man Escaped" van de Franse regisseur Robert Bresson is een film over een Franse krijgsgevangene in een Duitse gevangenis ergens in Frankrijk, die probeert om te ontsnappen en daarin slaagt.

"A Man Escaped" is in een sober zwart-wit gefilmd zonder een enkele vorm van effectbejag. De film die gebaseerd is op de memoires van de man die ontsnapt is, vertelt nauwgezet hoe deze man zich voorbereidt op zijn ontsnapping en hoe die in zijn werk gaat. 

Ik ben geen fan van films over ontsnappingen uit de gevangenis, maar "A Man Escaped" is een briljante film.

Op IMDB krijgt "A Man Escaped" van 27.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 240 van de hoogst gewaardeerde films op IMDB.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Dvd: Twenty-four Eyes

Twenty-four Eyes (Japan, 1954): Zwart-wit: 156 min: Regisseur Keisuke Kinoshita

 

 

De jaren vijftig waren gouden jaren voor de Japanse cinema. De drie bekendste Japanse regisseurs: Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi en Yasujiro Ozu zaten op hun top en er werden ook door andere regisseurs veel goede films gemaakt. Als ik op dit moment een top 100 van mijn meest favoriete films moet samenstellen, dan staan daar maar liefst 10 Japanse films uit de jaren vijftig op. "Twenty-four Eyes", een film waar ik tot voor kort nog nooit van had gehoord, hoort ook zeker thuis op die lijst.

 

We volgen in "Twenty-four Eyes" het leven van de jonge lerares Hisako Oishi die in 1928 schooljuf wordt van de eerste klas van een lagere school op een afgelegen eiland. Omdat ze voor haar eerste les op de fiets naar school komt, gekleed in een mantelpakje, wordt ze in eerste instantie wantrouwend bekeken. Al gauw raakt ze geliefd bij haar leerlingen.

 

Door een ongeluk kan ze niet meer naar school komen om les te geven. Vijf jaar later zien we haar terug met dezelfde leerlingen op een schoolreisje. Intussen dreigt in Japan oorlog uit te breken. De hele natie is in een oorlogszuchtige stemming en daarom neemt de juf ontslag. 

 

Vele jaren later, na het einde van de oorlog keert de juf terug als lerares en heeft dan een aantal kinderen van haar vroegere leerlingen in de klas. Een aantal jongens uit haar vroegere klas zijn omgekomen in de oorlog.

 

"Twenty-four Eyes" is een prachtige film over school en heeft een duidelijke pacifistische boodschap. Deze film is in Nederland weinig bekend, maar wordt door mij van harte aanbevolen.

 

Op IMDB krijgt "Twenty-four Eyes" van 3.000 mensen een waardering van 8,0.

 

Opmerking: het plaatje komt niet overeen met mijn exemplaar. Ik heb een Nederlandse uitgave van Koinobori.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Longlist voor mijn filmboek

Een boek komt niet uit de lucht vallen. Ik heb de afgelopen jaren al aardig wat prachtige niet-Engelstalige films gezien en besproken op mijn blog. Hieronder volgt een lijst van regisseurs en films die ik in ieder geval wil bespreken in mijn boek. Ik ga de komende jaren rustig verder met het bekijken van nieuwe films.

 

Algerije: 6

Tony Gatlif:

Latcho Drom

Exils

Djam

Abdellatif Kechiche:

la Graine et le mulet

La Vie d'Adèle

Mektoub my Love: Canto Uno

 

België: 5

Jean-Pierre en Luc Dardenne:

la Promesse

le Fils

l'Enfant

Deux jours, une nuit

le Jeune Ahmed

 

Bosnië: 1

No Man's Land

 

Brazilië: 2

City of God

Estomago

 

Cambodja: 1

the Missing Picture

 

Canada: 1

Atanarjuat

 

China: 5

Zhang Yimou:

Raise the Red Lantern

the Story of Qiu Ju

To Live

Not One Less

the Road Home

 

Denemarken: 4

Breaking the Waves

Thomas Vinterberg:

Festen

Jagten

Druk

Duitsland: 11

Gegen die Wand

Werner Herzog:

Grizzly Man

Cave of Forgotten Dreams

Fritz Lang:

M: Einen Stadt sucht einen Mörder

Münchhausen

Edgar Reitz:

Heimat 1, 2, 3, 4 en Die Andere Heimat

Werk Ohne Autor

Frankrijk: 16

Yann-Arthus Bertrand:

Human

Woman

Robert Bresson:

a Man Escaped

Être et avoir

la Grande Bouffe

l'Illusioniste

Lady Chatterley

Claude Lanzmann:

Shoah

Paul dans sa Vie

Jacques Tati:

Mon oncle

les Triplettes de Belville

Truffaut:

les 400 coups

Jules et Jim

les Deux Anglaises et le continent

la Nuit Americain

la Vie de Jésus

Hongarije: 4

Hukkle

Bela Tarr:

Satantango

Werckmeister Harmonies

the Turin Horse

India: 9

the Lunchbox

Satyajit Ray:

Pather Pancali

Aparajito

the World of Apu

Abhijan

Mahanagar

Charulata

Aranyer Dinrati

the Chess Players

Iran: 4

Abbas Kiarostami:

Where's the Friend's House?

And Life Goes on

the Wind Will Carry Us

Ten

Italië: 7

Michelangelo Antonioni?

le Cose che restano

Fietsendieven

il Gattopardo

de Klompenboom

le Meglio Gioventu

il Postino

Pranzo di Ferragusto

Japan: 20

Ghibli:

Spirited Away

the Tale of Princess Kaguya

the Red Turtle

Akira Kurosawa:

Ikiru

Throne of Blood

High and Low

Red Beard

Dersu Uzala

Miss Hokusai

Kenji Mizoguchi:

Utamaro and his Five Women

the Life of O'Haru

Ugetsu Monogatari

the Crucified Lovers

Our Little Sister

Yasujiro Ozu:

I was Born ... But

Late Spring 

Early Summer

Tokyo Story

Twenty-four Eyes

Zatoichi 

Mexico: 3

Alfonso Cuaron:

Roma

Alejandro Gonzalez Inarittu:

Amores Perros

Biutiful

 

Nederland: 3

João en het mes

de Nieuwe wildernis

Alex van Warmerdam:

Abel

 

Roemenië: 3

Cristian Mungiu

4 maanden 3 weken 2 dagen

Bacalaureat

Beyond the Hills

Rusland: 6

the Ballad of a Soldier

the Cranes are Flying

Man with a Movie Camera

Oorlog en vrede

Andrej Tarkovski:

Andrej Roeblov

Urga

Spanje: 6

Luis Buñuel:

los Olvidados

the Young One

le Journal d'une femme de chambre

That Obscure Object of Desire

Carlos Saura:

Flamenco

the Spirit of the Beehive

Taiwan: 1

Eat Drink Man Woman

Tsjechië: 1

Buurman en buurman

Turkije: 7

Nuri Bilge Ceylan:

Uzak

Once Upon a Time in Anatolia

Winter Sleep

the Wild Pear Tree

the Yusuf-trilogie

Zuid-Korea: 2

Lee Chang-Dong:

Oasis

Poetry

Zweden: 9

Roy Andersson:

Songs from the Second Floor

Ingmar Bergman:

Zomer met Monika

Glimlach van een zomernacht

het Zevende zegel

Wilde aardbeien

het Uur van de wolf

Scènes uit een huwelijk

Fanny & Alexander

Lukas Moodysson:

Fucking Amal

In totaal heb ik hiermee al 138 films en televisieseries die ik in mijn boek wil hebben.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mijn filmboek gaat niet over:

Mijn boek gaat niet over: Big Fish, the Birth of a Nation, Boyhood, Brassed Off, the Bridges of Madison County, Brief Encounter, Brokeback Mountain, Casablanca, Chicken Run, City Lights, Dances with Wolves, Dombo, the English Patient, ET, Fawlty Towers, the General, Gladiator, the Godfather, Gone with the Wind, the Graduate, High Noon, Into the Wild, It's a Wonderful Life, the Junglebook, the Martian, Modern Times, Monthy Python's Flying Circus, the Music Box, Nanook of the North, North by Northwest, Once Upon a Time in the West, Once Were Warriors, One Flew Over the Cuckoo's Nest, Pinokkio, Pride and Prejudice, Rear Window, the Red Shoes, Schindler's List, Seven Chances, Sherlock Jr., Sneeuwwitje en de zeven dwergen, the Straight Story, the Third Man, Vertigo, Wallace and Gromit, the Wizard of Oz

 

Bovenstaande 46 films en televisieseries behoren allemaal tot het mooiste dat ik ken uit de Engelstalige cinema.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Een filmboek over niet-Engelstalige films

Ik heb gisterenavond bedacht dat het mij leuk lijkt om een boek over niet-Amerikaanse films te schrijven. Ik heb daar al snel niet-Engelstalige films van gemaakt. 

Er zijn veel filmboeken op de markt. Bijna al die filmboeken gaan vooral over Amerikaanse films. Filmboeken over niet-Engelstalige films die een groot overzicht bieden, geschikt zijn voor een gemiddelde lezer, een niet te groot aantal films behandelen en niet te lang of te kort van stof zijn, zijn er bijzonder weinig. Eigenlijk ken ik alleen het boek en de dvd-serie "The Story of Film" van Mark Cousins, maar ik vind dat Mark Cousins veel te veel films noemt in zijn boek zonder ze verder te bespreken.

Ik heb een boek in gedachten dat in uiterlijk lijkt op mijn vriendenboek. Een gebonden hardcover van ongeveer 300 bladzijden op  A5-formaat, maar ditmaal wel met een stofomslag. Ik wil dan mijn favoriete regisseurs bespreken en die films waar ik het meest enthousiast over ben. Ik denk aan een aantal van tussen de 100 en 250 films die ik wil bespreken. Ik maak een longlist van films die ik al besproken heb op mijn blog en die ik in mijn boek wil hebben. Verder wil ik de komende 2 jaar iedere 2 dagen een niet-Engelstalige film zien om de belangrijkste wereldfilms gezien te hebben.

 

Ik zie wel wat het wordt.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.