Zoals trouwe lezers van mijn blog wel weten heb ik af en toe last van ernstige stemmingswisselingen. Vanavond, ongeveer een half uur geleden (rond 22.55 uur) had ik er weer eens last van. Het gaat bij mij zeer plotseling en zeer heftig. Om 22.55.00 is er dan nog niets aan de hand en 5 seconden later bedenk ik me dat ik voor de trein wil gaan liggen en heb ik een enorme aandrang om dat gelijk ten uitvoer te brengen.
Voor
mijzelf heb ik al lang bedacht dat er waarschijnlijk een moment komt
dat ik het werkelijk doe. Zolang het verder met mijn leven nog redelijk
goed gaat (dat doet het nu gelukkig), hoop ik dat moment zo lang
mogelijk voor mij uit te schuiven. Als ik zo'n aanval heb (de laatste
jaren gelukkig maar een paar keer per jaar) dan pak ik onmiddellijk de
telefoon en ga ik een vriend of vriendin bellen. Vriendin C uit
Wageningen is degene die mij het snelst tot rust weet te brengen, dus
meestal bel ik haar. Als het na 24.00 uur is dan probeer ik het op te
lossen door de S.O.S. telefonische hulpdienst te bellen of 0900-0113, de
hulplijn bij gedachten aan zelfmoord. Soms helpt zo'n gesprek en gaat
het weer en soms helpt zo'n gesprek niet en bel ik iemand wakker.
Ik heb het grote geluk dat ik een paar vrienden heb (waaronder dus de vriendin uit Wageningen) die ik als het echt nodig is desnoods midden in de nacht wakker mag bellen. Ik probeer om daar niet vaker dan hooguit één keer per jaar gebruik van te maken. Nu ik 20 minuten met mijn vriendin heb gesproken en dit stukje heb getypt gaat het wel weer.
Voorlopig is de crisis weer afgewend, hopelijk ga ik nog een aantal jaren mee!
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Respect dat je hier zo mee omgaat en die vriendin is een held! Net als de mensen van de telefonische hulplijnen. Hopelijk laat de volgende aanval nog lang op zich wachten.
BeantwoordenVerwijderenHoi Barbara, het is gek, maar die aanvallen komen bij mij meestal vanuit het niets. Alleen reizen of alleen een wandeling door Amelisweerd maken doe ik al niet en ik probeer ervoor te zorgen dat ik nooit al te vermoeid word. Mijn vriendin die ik al ken vanaf de middelbare school is inderdaad een held. Ik wens iedereen zo iemand toe in zijn of haar omgeving! Als ik mijn vrienden en mijn familie niet had, dan had ik de strijd al lang opgegeven. Groetjes, Erik
VerwijderenGisterenavond was het nare gevoel nog niet weg na mijn gesprek met mijn vriendin. Ik heb eerst dit stukje geschreven, vervolgens heb ik 0900-0113 gebeld. Dat hielp nog niet voldoende en nog later om 00.15 uur heb ik nog een vriend gebeld die gelukkig nog wakker was. Daarna heb ik redelijk kunnen slapen, maar nu ben ik wel erg moe zodat ik vandaag en waarschijnlijk morgen ook mijn programma een beetje aanpas. Groetjes, Erik
VerwijderenWat ellendig Erik en wat een geluk dat je hulp in kunt roepen en wat goed dat ook doet!! Ik weet hier zo weinig van af, dat ik verder geen enkele raad durf te geven, dan koester hen. Is er een verklaring voor? Kan het met je medicatie te maken hebben? Of met het extreem warme weer? Laten we hopen dat het voorlopig weer even weg blijft.
BeantwoordenVerwijderenWat ellendig dat je dit keer op keer weer mee moet maken. Ik heb bewondering voor je moed om toch telkens weer contact met iemand te zoeken om het gevoel te bezweren. Ik wens je toe dat je altijd die kracht blijft houden.
BeantwoordenVerwijderenHoi Jannie en Niek, dank voor jullie reacties. Ernstige stemmingswisselingen zijn demonen waar ik ongetwijfeld de rest van mijn leven mee te maken zal blijven hebben. Ik denk ook dat er niets aan te doen is behalve ermee leren leven. Het lijkt een foutje in het ontwerp. Na een aantal erg slechte jaren tussen 2011 en 2018 waarin ik het eigenlijk niet meer zag zitten, gaat het nu al een tijd behoorlijk goed. Andere medicijnen en een rustiger programma zonder reizen buiten Utrecht-stad hebben daar waarschijnlijk veel aan bijgedragen. Groetjes, Erik
BeantwoordenVerwijderenSterkte ermee Erik, het lijkt me erg zwaar. Fijn dat je bij vrienden terecht kan!
BeantwoordenVerwijderenHoi Koen, dank je! Over mijn vrienden niets dan lof. Groetjes, Erik
VerwijderenWat naar voor je dat je dit regelmatig hebt, en dat je er eigenlijk geen staat op kunt maken omdat het zo plotseling om kan slaan. Ik ben blij te horen dat je mensen hebt waar je terecht kunt.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes,
Hoi Bettina, het komt altijd onverwacht. En ik heb geluk dat ik zelfs midden in de nacht vrienden kan bellen, al doe ik dat natuurlijk zo min mogelijk. Ik moet ze ook niet overbelasten, het is zo al erg genoeg. Groetjes, Erik
Verwijderenwow, wat heftig
BeantwoordenVerwijderenknap hoe je ermee omgaat en ook goed om hier over te schrijven
Hoi Hella, ik denk dat er toch wel heel wat meer mensen zijn die hier mee te maken hebben. Het kan ook goed zijn als andere mensen lezen dat ze niet de enigen zijn die met deze problemen te maken hebben. Er heerst nogal een taboe op het praten over gedachten aan zelfmoord en het zou heel goed zijn als dat taboe verbroken wordt. Als ik er niet open over had kunnen praten, dan was ik er al lang niet meer geweest. Groetjes, Erik
Verwijderen